u/Amazing-Royal-7953

Ik ben 30F en mijn vriend is 35M. Deze maand zijn we 6 jaar samen.

Eerlijk... ik weet niet meer wat ik moet doen.

Door de jaren heen heeft hij mijn zelfvertrouwen volledig kapot gemaakt.

Ik ben volgens hem dik, dom, een slechte moeder, ik doe nooit iets goed en alles is altijd mijn schuld.

Hij zegt ook dat ik nooit aan zijn standaarden zal voldoen en dat hij zijn toekomst eigenlijk niet met mij ziet. Maar een uur later zegt hij dan weer dat hij enorm veel van mij houdt. Ik snap het gewoon niet meer.

Hij maakt ook seksuele opmerkingen over mijn zus en zegt regelmatig dat hij liever "foefkes van 18" heeft. Of dat ik te oud begin te worden. Hij weet dat dat pijn doet, maar toch blijft hij dat zeggen.

Na bijna 6 jaar begin je dat precies zelf te geloven. Ik voel me ondertussen gewoon nooit meer goed genoeg.

Hij drinkt bijna elke dag en als hij gedronken heeft, weet ik nooit wat ik kan verwachten. Ik leef echt constant op mijn tenen.

Ik heb ook twee dochters uit een vorige relatie en dat maakt het nog moeilijker.

Zij zien alles gebeuren. Ze horen hoe hij tegen mij praat en zijn zelf ook al het slachtoffer geweest van zijn opmerkingen. Dat doet mij misschien nog het meeste pijn.

We zijn in het verleden al eens ongeveer 6 maanden uit elkaar geweest.

Toen begon hij mij te stalken.

Hij stond aan mijn werk, bleef mij lastigvallen en uiteindelijk is de politie er zelfs aan te pas moeten komen.

Sindsdien ben ik eerlijk gezegd bang om het opnieuw uit te maken.

Ik weet dat ik weg wil. Daar twijfel ik niet meer aan.

Ik wil dit niet meer en ik wil ook niet dat mijn kinderen denken dat dit een normale relatie is.

Alleen... ik kan nergens naartoe.

Ik woon in België en ben volop aan het sparen om een eigen huis te kopen, maar dat duurt natuurlijk nog even.

Daardoor voel ik me precies gevangen.

Een deel van mij wil hem gewoon zeggen dat het gedaan is, maar ik ben bang dat hij opnieuw gaat doordraaien.

Zeker omdat we dan waarschijnlijk nog even samen in hetzelfde huis zouden moeten wonen.

Ik ben ondertussen letterlijk ziek van alle stress.

Ik slaap amper, ben constant moe en voel me precies helemaal op.

Zijn er hier mensen die ook zoiets hebben meegemaakt? Hoe zijn jullie weggegaan als je nergens anders terecht kon? Hebben jullie eerst alles geregeld of hebben jullie het meteen gezegd?

Alle tips zijn welkom, want ik weet het oprecht niet meer...

'30 F', '35 M', together for almost 6 years. I want to leave but I'm scared of what will happen.

I'm a 30-year-old woman and my partner is 35.

We've been together for almost six years, although we were separated for about six months in the past.

During that breakup, he stalked me.

He showed up at my workplace multiple times, harassed me there, and eventually the police had to be called. That experience has stayed with me, and it's one of the biggest reasons I'm terrified of leaving again.

Over the years, he has completely destroyed my confidence.

He constantly tells me I'm a bad mother, that I'm not good enough, and somehow everything always ends up being my fault. After hearing it for so long, I've started believing parts of it, even though deep down I know it's not true.

He drinks almost every day, and his drinking makes everything worse. I never know what version of him I'm coming home to. I'm constantly anxious and walking on eggshells.

I have two daughters from a previous relationship.

They see everything.

They hear the arguments, they notice how he speaks to me, and there have been times where he's made hurtful comments to them as well.

They deserve to grow up in a home where they feel safe and loved, and right now I don't feel like I can give them that while we're living with him.

The stress is making me physically ill. I barely sleep. I'm constantly anxious, emotionally exhausted, and I don't even recognize myself anymore.

I've decided that I want to leave. I'm saving money to buy my own home, but I don't have anywhere else to go right now. That's what makes this so difficult.

Part of me wants to tell him that our relationship is over, but I'm scared that because we would still be living in the same house for a while, things could become much worse. Considering what happened the last time we broke up, I'm genuinely afraid of how he might react.

Has anyone left an emotionally abusive relationship when they couldn't move out immediately?

Did you tell your partner before everything was arranged, or did you wait until you had somewhere safe to go?

How did you protect yourself during that time?

Any advice would mean a lot.

I feel completely trapped, and I'm trying to find the safest way out—not just for myself, but for my daughters too.

Just to add some context: I'm from Belgium, so any advice regarding housing, legal options, police, or support services that applies in Belgium would be especially helpful.

I'm currently trying to save enough money to buy my own home, which is why I feel so trapped. I know I need to leave, but I don't have another place to go right now.

Maandag ga ik een huis bezichtigen dat echt mijn droomhuis zou kunnen zijn.

Ik heb al een simulatie laten maken bij het Vlaams Woningfonds en volgens hen kan ik tot €330.000 lenen. De vraagprijs van het huis ligt ongeveer €35.000 lager.

Momenteel heb ik €7.000 gespaard. Tegen december zou ik, dankzij wat ik maandelijks kan sparen en een belastingteruggave van ongeveer €3.000, voldoende moeten hebben om de notariskosten (ongeveer €18.000) te betalen.

Mijn vraag is: hoe verloopt dat in de praktijk? Stel dat de aankoop sneller rond is dan verwacht en ik de notariskosten nog niet volledig bijeen heb, wat gebeurt er dan? Moet dat volledige bedrag al beschikbaar zijn bij de akte, of zijn er andere mogelijkheden?

Zijn er mensen die een woning hebben gekocht via het Vlaams Woningfonds en hier ervaring mee hebben?