Ik heb nu al zeker 3x “amai seg!” en 5x “alé jong!” gezegd. Mijn bovenlichaam is al een kwart weggedraaid van u en mijn beide voeten wijzen klaarblijkelijk naar de deur van uwen bureau en alsnóg begint Wilfried random te vertellen hoe hij enkele jaren geleden op vakantie is geweest in IJsland en daar 1 van de 3 actieve geisers ter wereld heeft gezien met zijn eigen ogen…

Het fenomeen is jullie ongetwijfeld bekend. Die ene collega waarvan ge weet dat als ge hem/haar iets moet vragen ge minstens 20 minuten van uwen tijd kwijt zijt omdat die de meest nutteloze, irrelevante verhalen begint te vertellen. Alsof dieje mens totaal geen werk te doen heeft, houdt ‘m u verbaal gegijzeld. En omdat ge toch iets of wat ne fatsoenlijke collega probeert te zijn, doet ge alsof het u op één of andere manier allemaal enorm interesseert wat ‘m te zeggen heeft…

Wat is jullie manier om hier mee om te gaan en zulke gesprekken zo efficiënt mogelijk en tactvol af te ronden?

IK KAN ER NIET MEER TEGEN!

Ik hoorde gisteren twee mensen praten:

‘Daar vragen ze tegenwoordig €40-€50 voor’
‘’Da’s geld hé’’ zei de andere.

Kennen jullie er nog? Zinnetjes die iedereen kent, maar inhoudelijk weinig toevoegen.

Bedankt

De stijgende langetermijnrente duwt België verder richting de gevarenzone. Dat zeggen economen Willem Sas en Selien De Schryder. De regering-De Wever staat voor moeilijke begrotingsonderhandelingen, waarin ze 10 miljard euro moet vinden. "Als politici niet zelf ingrijpen, zullen de financiële markten uiteindelijk voor hen beslissen."

De federale regering staat voor een moeilijke begrotingsronde, en de omstandigheden worden er niet eenvoudiger op. Nu de Belgische langetermijnrente is opgelopen tot boven 3,8 procent, het hoogste niveau sinds 2012, wordt nieuw geld lenen steeds duurder.

En we kampen al met hoge begrotingstekorten, een historisch opgebouwde staatsschuld en lage economische groei. 

De stijgende rente zal de begroting niet meteen doen ontsporen, zeggen economen. Maar ze waarschuwen wel dat België steeds dichter bij de gevarenzone komt.

"Er is vandaag geen reden tot paniek", aldus Willem Sas, professor publieke economie aan de UHasselt en KU Leuven. "Al is dit zeker opnieuw een waarschuwing."

De hogere rente is geen specifiek Belgisch fenomeen. Ook in de Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk lopen de rentes op staatsobligaties op.

Volgens Sas zijn daar verschillende oorzaken voor. De oorlog in het Midden-Oosten leidt tot hogere inflatieverwachtingen, terwijl ook de enorme investeringen in artificiële intelligentie steeds meer geld aantrekken op de financiële markten.

"De markt heeft maar een beperkte hoeveelheid kapitaal beschikbaar", zegt hij. "Een steeds groter deel daarvan gaat naar grote AI- en technologieprojecten. Dat verhoogt de concurrentie voor overheden die geld willen lenen."

Bezorgdheid groeit

Daarnaast groeit de bezorgdheid over de toestand van de openbare financiën in verschillende landen.

"Beleggers kijken nadrukkelijker naar overheidsschulden en begrotingstekorten dan enkele jaren geleden", zegt professor economie Selien De Schryder (UGent). "Dat zien we niet alleen in België, maar in zowat alle ontwikkelde economieën."

Toch zal de rentestijging de begrotingsonderhandelingen van dit najaar niet onmiddellijk overhoophalen. De Belgische overheid financiert zich voor lange periodes, waardoor hogere marktrentes geleidelijk doorwerken.

"We betalen vandaag gemiddeld nog een veel lagere rente dan die 3,8 procent waarover nu gesproken wordt", zegt Sas. "Dat komt omdat een groot deel van de uitstaande schuld dateert uit de periode van zeer lage rente."

Maar dat voordeel slinkt. Oude leningen die soms tegen nauwelijks 0 procent werden afgesloten, moeten geleidelijk worden vervangen door nieuwe schulden tegen hoge tarieven. "Je ziet dat proces nu beginnen", zegt Sas. "De impact op de begroting komt met vertraging, maar ze komt er wel."

Volgens de economen zit de grootste bezorgdheid niet in de huidige rentelast, maar in wat er de komende jaren kan gebeuren als de Belgische financiën niet verbeteren.

Gaat de rentesneeuwbal rollen?

De Schryder verwijst naar het risico van een zogenoemde rentesneeuwbal. Dat ontstaat wanneer de rente op de staatsschuld langere tijd hoger is dan de economische groei.

"Dan krijg je een situatie waarin de schuld moeilijk beheersbaar wordt", zegt ze. "Een steeds groter deel van de begroting gaat dan naar rentebetalingen, waardoor er steeds minder ruimte overblijft voor andere uitgaven. En dan moeten de uitgaven naar beneden of de inkomsten naar omhoog."

>Beleggers kijken nadrukkelijker naar overheidsschulden en begrotingstekorten dan enkele jaren geleden

Econoom Selien De Schryder

Ook Sas ziet dat risico, al benadrukt hij dat België nog niet in zo'n scenario zit. "Frankrijk bijvoorbeeld zit hard in de gevarenzone. Wij iets minder, maar we schurken er wel bij aan", zegt hij. "Als de financiële markten beginnen te twijfelen aan de houdbaarheid van de Belgische financiën, kan dat effect zichzelf versterken."

In zo'n situatie gaan beleggers steeds hogere rentes eisen, waardoor de schuld nog duurder wordt om te financieren. Vandaar de beeldspraak van de sneeuwbal die aan het rollen gaat en moeilijk te stoppen is.

De tiramisu van De Wever

De regering-De Wever wil dit najaar 10 miljard euro vinden om de begroting op koers te zetten. Premier De Wever spreekt over een 'lasagne' of een 'tiramisu', waarin voor elke regeringspartij "een lekkere laag" zit. De andere lagen moeten ze er wel bij nemen.

Alles komt opnieuw op tafel, ook moeilijke maatregelen waar al veel over gediscussieerd is, zoals de btw-verhoging of besparingen in de gezondheidszorg. 

De Schryder benadrukt dat wat is afgesproken "vrij licht" is als inspanning om de begroting structureel op orde te zetten. Volgens Sas is de precieze omvang van de inspanning dan weer minder belangrijk dan het signaal dat ervan uitgaat.

"Het cruciale is dat er een akkoord komt en dat de regering stabiliteit uitstraalt", zegt hij. "Als een begrotingscrisis leidt tot politieke instabiliteit, kijken financiële markten daar veel negatiever naar dan naar het verschil tussen pakweg 8 of 10 miljard euro."

Geen 'quick fixes'

De Schryder wijst erop dat de kern van het probleem niet alleen de hoge schuld is, maar vooral de aanhoudende begrotingstekorten.

"Al jaren wordt gewaarschuwd dat België zijn financiën op orde moet brengen zolang het nog kan", zegt ze. "Hoe langer je wacht, hoe groter de kosten uiteindelijk worden. Politici moeten beseffen dat ze het schip nog kunnen keren en dat ze dat dan liefst zelf doen en niet de financiële markten laten bepalen wanneer het moet."

Volgens beide economen zullen de budgettaire uitdagingen ook na deze begrotingsronde niet verdwijnen. België krijgt de komende jaren te maken met hogere pensioenuitgaven door de vergrijzing, bijkomende investeringen in defensie en de kosten van de klimaattransitie.

>Er is geen enkele maatregel die dit probleem in één keer oplost

Econoom Willem Sas

"Er is geen enkele maatregel die dit probleem in één keer oplost", zegt Sas. "Je moet tegelijk inzetten op meer economische groei, efficiëntere overheidsuitgaven en structurele hervormingen."

De Schryder benadrukt dat het uiteindelijk een politieke keuze blijft hoe die inspanning wordt verdeeld.

"Economisch gezien zijn de recepten bekend", zegt ze. "De uitdaging is vooral om daarvoor een politieke meerderheid te vinden."

Voorbereidingen lopen

Bij het kabinet van minister van Begroting Vincent Van Peteghem wordt benadrukt dat de hogere rente al grotendeels was meegenomen in de cijfers van het Monitoringcomité, dat de federale begroting opvolgt en rapporteert over de budgettaire toestand.

Achter de schermen zijn de voorbereidingen voor de begrotingsgesprekken al een hele tijd aan de gang, zo luidt het. "Het is belangrijk om onze verantwoordelijkheid te nemen en een structurele inspanning te doen die voldoende groot is."

Tijdje geleden is er een discussie ontstaan rond deze films binnen mijn kring,
Ik ken persoonlijk Troma* films al heel lang, maar ben er 100% zeker van dat ik ze dankzij internet ken.

Ik heb, zelfs in mijn videotheektijd bij mijn weten nooit een fysieke film van Troma vast gehad.
Doch, blijven 2 personen beweren dat die hier indestijds ook populair waren, maar hun 2 zijn ook de enigste buiten mij die deze films/producent tot nu toe kent.

De specifieke film die zei gezien hebben is: The Toxic Avenger(1984), wat ook de populairste was.

Dus daarom mijn vraag aan Reddit Belgie, kennen jullie Troma?
Hebben jullie hier ooit DVD's of Video's van zien circuleren?

*Troma = onafhankelijke filmproducent uit Amerika, bekend om zijn B movies
Troma stond vooral bekend om zijn low budget films, vaak met buitensporig geweld en veel naakt.

Ik luister op het werk zo’n 8u naar podcasts en na enkele jaren heb ik het een beetje gehad met de ‘Joe Rogan Experiences, de ‘This Past weekend’ en dergelijke dingen.

Van Belgische bodem luister ik weinig dus ik ben wel voornamelijk op zoek naar amusante Engelstalige podcasts. Mijn Engels is niet op giga hoog niveau dus de materie moet ook zeker niet te ingewikkeld worden (zoals een Huberman vaak heeft in zijn podcasts).

I know, de podcasts die ik luister zijn niet zeer geliefd hier maar sommige van de podcasts zijn wel interessant door de persoon die er zit, ik train men Engels ermee en ik leer vaak nog wel iets bij of ik heb eens goed gelachen. Vandaar mijn vraag…

Welke podcasts zijn echte aanraders?

Ik las ergens dat er zo'n 25.000 vrijmetselaars zijn in België, en ik vroeg me af wat dat nu precies inhoudt. Is de freemasonry voor iedereen toegankelijk, of zijn er drempels om lid te worden? Wat zijn je rechten en plichten als je toetreedt?

Zijn er hier toevallig mensen die zelf lid zijn, of die iemand kennen binnen die wereld?

Wanneer je een systeem bouwt waarin extra inzet, extra ambitie en extra inspanning automatisch leiden tot meer belastingen, mag je niet verbaasd zijn over onze trage groei.

Belgische economie traagste groeier van Europa”, stond afgelopen dagen in de pers. De reactie was voorspelbaar. Altijd wordt er gegoocheld met externe factoren als verklaring: geopolitiek, hoge energieprijzen of handelsspanningen. Andere landen hebben echter ook last van die factoren. En zij creëren wél meer welvaart dan wij. Ons echte probleem zit dan ook veel dieper: ons sociaal-economisch model beloont middelmatigheid, predikt gelijkheid en remt ambitie. En dat is de allergrootste rem op ons groeipotentieel.

Een paar voorbeelden van hoe we in dit land omgaan de link tussen prestatie, ambitie en beloning: geef een medewerker een individuele bonus van 1.000 euro voor een uitzonderlijke prestatie en dan houdt die daar in het beste geval 400 euro aan over. Geef je een collectieve bonus aan iedereen, dan blijft er zowat 870 euro over. De boodschap? Elke dag aanwezig zijn levert meer op dan boven het maaiveld uitsteken of ambitie tonen.

Of neem de automatische loonindexering. Die zorgt ervoor dat het loon van elke collega meestijgt met de inflatie. Of je je best nu hebt gedaan of niet. Het grootste stuk van de loonmarge van bedrijven wordt op die manier opgesoupeerd door dit nivelleringsmechanisme. Het gevolg? Om de echte uitblinkers betekenisvol te belonen, blijft er voor de werkgever nauwelijks iets over.

Of nog: wil je hogerop, promotie maken of meer uren draaien? Dan zit je quasi meteen in de hoogste belastingschijf. Het resultaat? Werknemers bedanken voor een promotie. De extra stress en de extra verantwoordelijkheid leveren namelijk nauwelijks extra euro’s op je bankrekening op.

Uiteraard heeft elk van die systemen ingrijpende gevolgen voor onze economische groei. Bestraf ambitie en eigen initiatief en je krijgt de uitkomst die je verdient. Zo wordt ook een haai nooit groter dan het aquarium waarin hij zit. Ons fiscaal en juridisch aquarium is ondertussen piepklein en zet een rem op ambitie en groei.

En toch bestaat er in dit land één overtuigend tegenbewijs. De flexi-job. Daar is bruto gelijk aan netto. Geen werknemersbijdragen, geen bedrijfsvoorheffing. Wie een uur extra werkt, houdt dat uur ook echt over.

Het gigantische succes van die flexi-jobs bewijst dan ook twee dingen. Ten eerste dat mensen bereid zijn te werken als ze de opbrengst van hun inspanningen zelf mogen bijhouden. Ten tweede dat ze dat vandaag niet doen omdat de belastingen te hoog zijn. Precies de bevolking waarvan we al jaren te horen krijgen dat ze “niet meer wil werken”. De Belg is niet lui. De Belg betaalt gewoon veel te veel belastingen op reguliere arbeid. Zodra werken wél oplevert, begint de Belg wel te werken.

Flexi-jobs zijn daarmee het zuiverste experiment dat we ooit hebben gedaan met ons arbeidsmarktbeleid. Geen campagne, geen activeringstraject, geen begeleidingsplan en geen sanctie. Eén enkele variabele werd gewijzigd: je mag houden wat je verdient. Uiteraard is er kritiek. Over verdringing van vaste jobs. Over de financiering van de sociale zekerheid. Over oneerlijke concurrentie tussen wie binnen en wie buiten het regime valt. Een deel van die bezorgdheden is terecht en verdient een antwoord.

Maar als een lagere lastendruk in de marge van de arbeidsmarkt een kwart miljoen mensen extra aan het werk zet, wat zou een lagere lastendruk dan doen in de kern van die loopbaan? Bij die promotie waarvoor vandaag bedankt wordt. Bij die vierde en vijfde werkdag die vandaag niet ingevuld raakt. Bij die bonus die vandaag voor 60 procent bij de fiscus belandt.

Wanneer je een systeem bouwt waarin extra inzet, extra ambitie en extra inspanning automatisch leiden tot meer belastingen, en waarin ‘niet gewerkt’ nagenoeg gelijk staat aan ‘gewerkt’, mag je niet verbaasd zijn over onze trage groei. Of dat de werkgelegenheidsgraad nauwelijks hoger klimt. Dat onze carrières tot de kortste van Europa behoren. Dat het begrotingstekort niet onder controle raakt. Dat de ambitie bij onze jongeren bij de laagste van Europa hoort.

Het succes van de flexi-job bewijst dat lagere belastingen banen creëren, ambitie belonen en zorgen voor groei. De enige vraag is of we die les durven te veralgemenen.

“Het laatste jaar leefde ik in een gevangenis, maar je hebt me niet klein gekregen.” De ex-vrouw van een 50-jarige man uit het West-Vlaamse Roeselare stuurde in de rechtbank in Kortrijk een krachtig signaal naar haar ex. De man hoorde vandaag zijn straf nadat hij jarenlang zijn vrouw heeft verkracht en mishandeld. “Die camera’s in de woning waren niet bedoeld om haar te controleren”, reageerde hij tijdens het proces. “Die waren voor ons 10-jarig zoontje.”

Het koppel was 14 jaar samen toen op 9 november 2025 de bom barstte in het gezin. Via Snapchat stuurden hun kinderen ‘help’ naar de grootouders, nadat ze hoorden dat hun moeder in het berghok verkracht werd, met het hoofd tegen de muur werd gebonkt en weende. De dag voordien had ze hem in een zwembadhokje oraal moeten bevredigen terwijl de kinderen in het hokje ernaast aanwezig waren. Het noodsignaal zorgde ervoor dat de politie naar de woning kwam. De vrouw deed geëmotioneerd de deur open, nadat ze van haar man de sleutel had gekregen.

Wat volgde, was een relaas van jarenlange terreur. “Hij heeft haar eerst van vrienden en familie geïsoleerd”, aldus advocaat Michiel Van Eeckhoutte. “Hij had totale controle over zijn gezin. Er waren trackers in haar gsm, haar iPad en haar auto. Hij kende alle codes. Ze moest haar identiteitspapieren afgeven, werd opgesloten in de woning, die vol camera’s hing. Bovendien had hij een seksverslaving en maakte hij tal van seksfilmpjes doorheen de hele woning. Hij is onverbeterlijk en zelfingenomen, er zijn geen woorden voor, voor zo’n psychopathisch gedrag. Ze is blij dat het afgelopen is, maar na zijn vrijlating zal hij ongetwijfeld wraak willen nemen.”

- Macht

“Ik ben niet meer bang”, nam de vrouw na haar advocaat nog zelf het woord, waarbij ze zich naar haar ex richtte. “Jarenlang probeerde jij me te breken. Ik raakte mezelf beetje bij beetje kwijt. Ik leefde het laatste jaar in een gevangenis, maar je hebt me niet klein gekregen. Ik neem mijn stem terug en verdien samen met de kinderen een leven zonder angst. Al zullen de trauma’s de rest van ons leven blijven. De gevolgen zijn nog elke dag voelbaar. Maar ik ben vrij, sterk en gelukkig. Ik heb mijn leven opnieuw in handen genomen en ik laat jou nooit meer macht over mij hebben.”

Volgens het Openbaar Ministerie misbruikte de man haar al acht jaar lang. Dat ging ook met slagen en bedreigingen gepaard. ‘Stop met wenen of ik neuk je de hele nacht door’, of ‘ik zal je door negers laten neuken’, zo klonk het onder meer. “Papa nam mama hard vast en sloeg haar. Hij verstopte gsm’s”, vertelden de tienerkinderen aan de onderzoekers. “We hoorden mama tieren en ‘stop, stop, stop’ roepen, ze was bang en durfde niet veel te zeggen.”

Bij het 10-jarige autistische zoontje plakte de man af en toe de mond dicht met plakband om hem de mond te snoeren. “De vrouw deed soms alsof ze de seks leuk vond om er snel vanaf te zijn en erger te voorkomen”, aldus de openbare aanklager. “Volgens de gerechtspsycholoog ziet hij zichzelf als slachtoffer en is hij narcistisch. Het risico op nieuw partnergeweld is zeer hoog. Voorwaarden van het gerecht zijn onvoldoende, hij heeft geen schuldgevoel en een gebrek aan empathie.” Het Openbaar Ministerie vorderde een effectieve celstraf van 5 jaar.

- Begeleiding

De man ontkende de jarenlange verkrachtingen. “Het is pure onzin dat ik haar acht jaar lang tot seks heb gedwongen”, aldus de man. “Ik ben sprakeloos, nog altijd in shock na het lezen van wat er allemaal in het dossier is gezegd. Zo ben ik niet. Ik respecteerde haar grenzen altijd, maar zij de mijne niet. Onze seks is nooit normaal geweest. De eerste keer moest ik haar bijten en aan haar haar trekken. Ze wilde altijd hevige seks, terwijl ik ook passie wilde en wilde kussen. Ik was fout door haar eens een duw te geven of die plakband op de mond van ons zoontje te plakken. Ik wist niet altijd goed hoe ik met zijn autisme moest omgaan”, klonk het bij de man.

“De camera’s in de woning zijn nooit geïnstalleerd om haar te controleren, maar omwille van de problematiek van het autistische zoontje”, aldus advocaat Kris Vincke. Dat hij zijn vrouw opsloot betwistte hij ook. Aan de rechter vroeg hij een straf met begeleidende voorwaarden. “Hij hoopt ooit nog zijn rol als vader opnieuw te kunnen vervullen”, besloot Vincke. “Ik ben een goede papa”, aldus de man. Het koppel is ondertussen gescheiden.

De rechters achtten de beschuldigingen bewezen maar kortte de periode waarin die zich hebben afgespeeld wel in, tot de zomer van 2022. Ze veroordeelden de man tot een effectieve celstraf van 4 jaar en spraken ook een contactverbod van 20 jaar met zijn ex uit. Zij krijgt een voorlopige schadevergoeding van 2.500 euro, haar zoon 1.000 euro. Een deskundige moet de precieze schadevergoeding bepalen. De rechters bevolen de onmiddellijke aanhouding. Hij zit momenteel in de gevangenis van Brugge.

Nu onze extreem warme zomer op zn einde loopt. Ben ik benieuwd hoe de gemiddelde B2'er erover nadenkt. Moeten we ons zorgen beginnen maken? Gaan we de norm van 1.5 graad houden? Gaan we naar een tussenscenario, waar we extremer weer gaan krijgen of zijn we op weg naar een globale catastrofe? Of is het allemaal dikke zever en lossen we alles opt moment wel op?

Bonusvragen: Wie voorziet zich er al op? Bv niet gaan wonen aan waterwegen, airco voorzien, andere woningaanpassingen, grond kopen in Noorwegen... Is België zich al aant voorbereiden (spaarbekkens, voor droogtes, dijken voor extreem weer...)? Zijn er boeren die volgend jaar droogteresistente variêteiten gaan zaaien? Etc.