Verslag van onze reis
Hoilo allemaal. Er is veel gebeurd en ik dacht ik doe even een kort verslagje. In de nacht voor vertrek naar Tjechoslowakije om een bed en brekfast te beginnen werd ik wakker en naast mij ligt geen Zloe. Eerst op de tast de hele slaapkamer betast, daarna een fleshlight gepakt. Die geeft geen licht dus toen toch een lamp aangedaan. Hier in deze hele kamer geen Zloe.
Hoor ik getik uit de kamer naast me, dus doe zachtjes de deur open. Zit ze daar in het donker in het blauwe licht van een laptop, als een enorme smurf. Dus ik vraag: Zloe wat zit je daar te smurfen? Ze schrikt zich te pletter. Blijkt dat ze op mijn naam een hypotheek zit aan te vragen voor een bed en breakfast in Bratislava!?! Ja en ik ben Vader Abraham niet, dus ik kladiladi en vraag om tekst en uitleg.
Blijkt dat die schat zich enorm zorgen maakte over ons gebrek aan plan en heeft ze de hele nacht zitten zoeken naar een geschikte tent. Had ze iets heel leuks gevonden, echt een beetje jugendstil met een rommelige Engelse bloementuin enzo, en had ze mij daarmee willen verrassen totdat ik dus mijn stok in haar harige voorwiel had gestoken. Nou uiteindelijk alles af kunnen tikken met digid en nu hebben we dus iets leuks om naar uit te kijken.
Van binnen was het huis wel een enorme tyfusbende dus we hebben ons aangemeld voor Weer Verliefd op Je Huis, maar dat ging niet door want ten eerste blijkt dat je zelf opdraait voor alle kosten, behalve de trap met ledverlichting die krijg je van tokkiechique.nl, en ten tweede omdat die binnenhuistrut onze moodboards maar niet verenigd kreeg. We hebben ons ook aangemeld voor Ik Vertrek en kregen direct akkoord omdat Zloe zoveel subsidiehokjes afvinkt dat ze zichzelf bij de staatsTV weer een jaar kunnen bedruipen.
Hoe dan ook, uiteindelijk hadden we maar een paar uurtjes slaap gehad, maar we wilden voor de files weg. Autootje volgestouwd, ANWB op de hoogte gesteld en vervolgens goedgeluimd op pad naar Bratislava. Eerst was het heel gezellig, maar er gebeurde een paar dingen die mijn vertrouwen in de ballen hebben getrapt.
De eerste barst in het vertrouwen was dat ik op een gegeven moment vroeg “wie is je favoriete voetballer eigenlijk?” Zegt ze Bogdan Lobont. Ik zeg dat is een keeper, geen voetballer. Dan eh.. Ruud van Nisteldonk. Dat was het eerste moment dat ik dacht van ja, als dit al zo gaat bij een simpele vraag, waar lieg jij dan nog meer over?
De tweede barst was dat we verkeerd gereden waren en ergens in de buurt van Ljublijana geparkeerd stonden om de weg te vragen. Ik dacht laten we van de nood een deugd maken, ook omdat ik dacht dat ik na alles wel een volle spaarkaart voor de befteling had. Dus ik zeg tegen haar wat dacht je van een kruistocht in spijkerbroek? Zegt zij “huh, dat is toch dat boek over de middeleeuwen?” En toen zei ik “schat, als jij denkt dat dat boek over de middeleeuwen gaat, dan ken jij Tonke Dragt niet. Als je dat boek tussen de regels doorleest en met een open hart, dan is het één grote gore geilpijperij en begrijp jij dondersgoed wat ik vraag.” Dus toen begreep ze wel wat ik wilde maar had ze opeens buikpijn. Okay vreemd...
Uiteindelijk hebben we van een Poolse trucker een slinger de goede kant op gekregen, maar toen de derde en grootste barst. We zaten al op de hoofdweg naar Bratislava begint ze opeens te puffen. Wordt steeds erger en erger en blijkt dat ze op het punt van bevallen staat! Dus ik zet de auto op de vluchtstrook, Zloe in de berm en zij begint daar linea recta te baren. Ik bestwel in paniek, maar gelukkig had zij in haar coma hiervoor geleerd en heeft ze me er soepeltjes doorheen geloosd. En 10 minuten later zit ik daar in de berm met een kerngezonde siamese drieling in m’n armen!!
Ja eerlijk is eerlijk ik had wel echt even een momentje van jantje beton nog aan toe. Ik kijk naar beneden en zie drie samengesmolten kokosnoten, links bij Zloe kijk ik in een kapotgeschoten egel… wattefak. Ja een jaar of twee jaar geleden was ik naar een waarzegster en die had dit precies voorspeld, maar ik dacht toen misschien moet jij eens wat minder blowen met je rare oog en paarse kuif.
Maar wat ze zeggen blijkt dus wel waar. Als je je kroost eenmaal in je armen hebt dan ben je in één keer verkocht. Ondanks alles zat ik ook op die paarse wolk. Tot ik opeens realiseerde dat dit helemaal niet mijn kinderen konden zijn. Want 9 maanden was ik nog niet eens bij de TUI binnengelopen, laat staan dat ik iets geboekt had. Dus ik zeg “luister drollenpop, jij en ik hebben daar in de Dordogne samen liefdesverhaal geschreven dat zo uit de koker van HSV Tolkien kan komen. Maar als we even vlug rekenen dan kunnen dit niet mijn kinderen zijn”.
Ja en toen heeft ze bekend dat ze in de tijd vóór de Dordonge in een dierproevenlab in Naaldwijk had gewerkt en dat ze in haar nachtdienst- ik moest haar onderbreken want opeens zag ik dat de middelste van de drieling godverdomme SPREKEND op mij lijkt. Hij was veel kleiner dan de buitenste twee, maar verder precies mijn snuit en dezelfde wijze blik. Bleek uiteindelijk na onderzoek dat zij al zwanger was en dat in de Dordonge één van mijn zwemmers zich ertussen heeft gepropt en meegegroeid is!
Je kunt je voorstellen dat de verrassing compleet was. In een half uur van nietvader naar welvader naar nietvader en toen tochwelvader. Maar ik ben wel benieuwd of jullie weleens zoiets hebben gehad, wat de do’s en dont’s zijn en of jullie een assurantiënkantoor weten die gespecialiseerd is in dit soort situaties.
