u/Cheap_Algae_9904

Ben 28 yaşında post-op bir transeksüel kadınım. eylül ayında kpss'ye gireceğim. 2 meslek sahibiyim. atanmaya hak kazandığım takdirde arşiv ve güvenlik soruşturmasında elenip elenemeyeceğimi öğrenmek istiyorum. benim mahkemelerim ceza değil hukuk mahkemeleri bunun atanmak için engel teşkil edip etmediğini bilmiyorum. bu konuda bilgi sahibi olan kişilerin her türlü tavsiyelerine açığım.

birkaç ay sonra bu soruyu bu subda yeniden soracağım.

I’m a 28-year-old post-op trans woman. I had started talking to someone recently. We both liked each other, and when I told him I was trans, he blocked me without saying anything. Before I told him, he was saying romantic things to me and expressing admiration toward me. The same thing keeps happening over and over again.

I’ve become so emotionally guarded and rigid about communication and dating at this point. I used to think maybe it would be healthier to explain that I’m trans after a first date, because people might react with less prejudice once they know me as a person first. But now I can’t even think that way anymore.

My brain fills with anxiety over the possibility of investing energy into another connection that may ultimately go nowhere, and as a result I don’t want to talk to anyone at all anymore. I used to care less about external validation, but lately I can’t suppress my need for approval, love, and being loved — and I can’t satisfy those needs either.

I live in a country near the Middle East. Transphobia and violence against trans people are very high here. I’m passing and stealth, but that still doesn’t change my reality.

At this point, I feel like I can no longer cope with this sense of worthlessness. I lost hope in finding real love a long time ago. I also want to say that, as a heterosexual trans woman, I’m exhausted from being treated like a sex object by men.

I’m in a lot of emotional pain. I don’t know what I’m supposed to do or even what I’m supposed to think anymore.

Çok sevdiğiniz birinin aile-eş-arkadaş, bir kaza sonucu yüzü yansaydı ve tamamen yok olsaydı onu hala sevebilir miydiniz?

not: radikal ve uç sorular sormayı seviyorum ve bu konuda toplum araştırmaları yapıyorum. bu soruyu bu nedenle sormaktayım. rahatsız ettiğim kişiler olursa bu tür sorular sormamam için lütfen beni uyarın.

I’m a 28-year-old post-op trans woman. I feel like I’ve lost my belief in love, and I can’t seem to overcome my need to be loved. I’m wondering if there are post-op straight trans women who are in stable relationships and truly feel like they’ve found love.

Should I keep believing in it?

28 yaşında post-op bir trans kadınım. Flörtlerimde çok sıkıntı yaşıyorum. Aslında bütün mesele söylemek ve söylememek. Ama bunun yeri ve zamanını ayarlamak beni psikolojik anlamda çok yıpratıyor ve sanki söyledikten sonra karşımdaki beni olduğum gibi kabul etse bile ben ona artık kırılgan tarafımı açtığım için daha farklı hissediyorum.

(Sanırım ameliyattan sonra kendimi tamamen cis-passing görmeye başlamış olabilirim)