Relatie oppakken na depressie
Hoi allemaal,
Geheel 2025 had mijn vrouw(32), ik(34m) haar 4e depressie gedurende onze relatie en dit was tevens ook de langste die we samen hebben meegemaakt. De vorige depressies duurde zo'n 3 maanden. We zijn nu 7 jaar samen, waarvan bijna 3 getrouwd.
Gedurende de laatste depressie is zij vaak het huis ontvlucht, om afleiding te zoeken bij vrienden en familie. Bij mij was het vooral uithuilen en even klagen over de depressie. Ik ben zelf niet de meest spraakzame type of een gangmaker, dus ik snapte ergens wel dat ze ergens anders de afleiding zocht.
Uiteindelijk dankzij 2 verschillende medicijnen voelt ze zich nu weer goed en kan ze weer genieten van het leven etc.
Onze relatie heeft er wel flink onder te verduren gehad. Tijdens de depressie hadden we het niet leuk samen, wat ik logisch vond, ik was nou niet bepaald blij of gelukkig met de situatie en de manier hoe de relatie ging. Zover er überhaupt te spreken was over een relatie op dat moment. Toen stelde ze al voor om naar een relatietherapeut te gaan, maar daar zag ik het nut niet van in, omdat ze depressief was en daardoor ik niet blij met de relatie was.
Sinds ze beter is, twijfelt ze wel over ons. Ze voelt weinig behoefte naar mij, om met mij te zijn of samen leuke dingen te doen. Ze is drukker met haar eigen bedrijfje, af willen spreken met anderen of andere verplichtingen die ze zichzelf oplegt.
We lopen nu bij een relatietherapeut, maar dat biedt nog weinig verbetering na een aantal maanden helaas.
Ondertussen word ik zelf ook steeds ongelukkiger met de relatie. Ik heb al een hoop moeten missen tijdens de depressie, maar redelijk kunnen accepteren. Maar afgelopen half jaar is mij wel zwaar gevallen. In het begin had ik nog wel veel behoefte aan haar en voelde ik nog veel liefde, maar nu niet meer. We houden van elkaar, maar dat is het. Er is op het moment van beide kanten weinig verlangen of behoefte naar elkaar. We zijn niet gelukkig met deze situatie en we hebben geen idee hoe hier mee om te gaan. Volgende week wil ik dit gaan aankaarten bij de relatietherapie.
Ik sta met 1 been eigenlijk al op het punt om er een einde aan te willen maken en te gaan scheiden. En dat voelt zo naar, want we zijn niet getrouwd om binnen 3 jaar alweer te scheiden.
Hebben jullie nog ideeën of tips?