yazdıgınız düzyazı, şiir veya denemeleri paylaştığınız bir tumblr insta ya da x hesabınız var mı? olsaydı paylaşır mıydınız ya da anonim kalmayı mı tercih ederdiniz?
benim sanırım yaklasık 4 seneden beri deneme türü yazılar yazdığım araya şiirler sıkıştırdığım bir hesabım var ama kimseyle paylaşmadım henüz
asla alamadigim bir karakter gibi bir de oyun sanki bana inat bir suru skin verdi fulledim karakteri verdigi seylerden ama oynayamiyorumda
kaze daha kotu mesela ama aklima gelmedi amber koyduk affedin
arkadaslar daha demin siparis edince adam gözlerimin içine baktı ben genelde bahşiş veremiyorum cunku hep babamın kartından siparis ediyorum sizce yaptıgım cok ayıp mı özür dilerim pizza bulstan pizzayı getiren adam cok ozur dılerım sabah bahsis atacagım cok kötü hissediorum suan atamam ama of cok kötü hissediyorum ya allahım nolur adam yerde yüz lira falan bulsun
yksyi basarabileceğime olan inancım (araniyor)
su bardagı (kırdım)
sarap bardagı/#(yanına su bardagı dusup kırılırken kırıldı)
-eve alkl ve turevş girmedi sov olsun diye aldık meyvesuyu ıceorum)-
turkce dilbilgim
barbieli flodan alınmıs cocuk corabı simli
dolma kalem karttusu siyah
scot british karısımı kedim (bi kac kere kaybettim evde ama buldum)
annemler (gece mesaiye kalmışlar bilmiyodum)
akıl saglıgım
kisisel gizliligim
özguvenim
umursamak
cok fazla göz yası
kalemtras
battaniye
nyx dudak balmi kapagı(bunubuldum)
gelecege olan pozitif bakıs acım
babamın yanında calısma isim
yksde mimarlık kazanacagım konusundaki inancım
istanbulda kalma inancım
ben bazen ne yasadıgımı hiç anlamıyorum bilmiyorum buraya uzunuzun dokaylı yoldan arkadaşım olsun diye bir şeyler yazdım sonra bitiremedim. hep cümlelere başlıyorum bitiremiyorum. her nefes aldığımda bile onu yarım bırakıp kendi vucudumu ısıtarak kendimi zorluyorum stresi gerginliği damarlarımda tasıyorum yuzume baktığımda kendimimi görüyorum benden kalanlarımı bilmiyorum. siz nasıl yaşıyorsunuz ve bunları aşıyorsunuz ya da her gun içinde bulduğunuz daireyi bir adım genisletip ya da kucuktuyorsunuz,
sanki bu dunyada bir yer,m yokmus gibi hissediyorum. herkes bir yer bulmus bir sekilde yasıyor. bana izin verilmemis tanrı veya hiclik beni arafta cezalandırmıs. bir umut kurma ustune cehennemimi yaratmış onlara ızletiyorum. bilmiyorum.sanırımhicbirzaman bilemeyeceğim. niye böyle oldu.