u/Ecstatic_Mess_4944

this is my first job after 11 months from my graduation. i started my application for secretary in february and then got an offer in may. the hiring process was two phases of interview: from hr and my department head, aptitude test, and competency test (three-day training).

nagulat ako sa salary kasi nung tinanong nila ako kung anong salary expectation ko, i told them na 15k-18k. also, one month rin lang duration ng tenure ko.

iniisip ko lang na tapusin methods ko and makapag-take ng LET para mag-transfer sa gov't kasi sobrang lowball talaga. altho oks naman ang workplace environment ko and i like my department head naman. it's just that the pay is not what i was expecting. alam kong private institutions tend to lowball their employees, but i didn't expect it this way. that's why i'm wondering kung yung iba talaga nagtatagal don. eh 3yrs is too long for a probationary period.

ayun lang naparant lang din kasi shet ang fucked up pala talaga ng sistema sa workforce. haha also alanganin rin kasi akong nagstart eh sumahod naman kahapon haha 3k nga lang. parang nanliit ako teh. di na nga ako entitled sa benefits ganon pa yung makikita ko sa atm ko.

ewan hahaha sahod itaas, presyo ibaba talaga.

Simple, hindi ikaw ang nakaranas ng pang-aabuso. Kung hindi ka hinihingian ng advice kung anong pwedeng gawin sa experience nya, wag kang magbibigay ng advice.

Default yon na makinig ka. At kung di mo man maunawaan o conflicted ka dahil kilala mo ang perpetrator, wag ka nalang mag-salita. Mahirap rin ang malagay sa position na magtake in ng mabigat na kwento na 'to. But once you've put your shoes and understand where the victims are coming from, whether or not they wish to take action, pinagkatiwalaan ka ng biktima.

May nabasa rin ako kanina na sa dinami-dami ng SA/SH incidents sa industriya ay seseryosohin talaga ito ng mga tao—anonymous man o hindi. Marami na tayong precedent at hindi lang nangyayari sa loob ng teatro kaya dapat lang talaga na seryosohin natin yan. Hindi na nga nagagawan ng paraan sa loob ng industriya, magiging passive pa ang mga tao.

Hindi lang siya tsismis. Hindi rin lang bastang anonymous confession sa kung saan. The constant living in fear na baka hindi sila paniwalaan kaya nila pinipili na magsalita nang walang mukha. Even if meron man, will we ever validate these experiences? Kasi under anonymity palang nga, parang nakapatay na sila kung magreact kayo. Anyway, dahil enabler naman ang industriya, for sure parang galos lang yan sainyo at babalik kayo ulit sa dati nang parang walang nangyari. Magp-prod, manonood ang mga tao. Ganon lang.

Sino ba naman nga ang mga biktima na 'yan para sainyo? Akala ko ba ang teatro natin ay makapangyarihan at may ngipin? Kaso mukhang totoo nga na unti-unti nang nawawala.

Since we're the topic of SA & SH, 'di na rin talaga ako surprised na may mga ganito pa rin na nangyayari sa theater industry. Kasi, even in the community theater spaces ay nangyayari na 'to—na para bang universal redress ay ang manahimik lang at brush it off.

Kulang talaga ang mga espasyo sa teatro lalo na sa probinsya ka. It's either you organize your own or find niche theater communities.

I have a friend who has experienced SA/SH from a prominent director and playwright for 4 years. Bago niyo sabihin na bakit di siya umalis the first time na nangyari 'yon, dahil gusto nya ang ginagawa nya at they made friends. It just took a lot of courage telling us, noong buo na loob nyang umalis talaga.

As for me, di ko alam na lahat pala ng baguhan sa org namin ay either minemessage nyang makikipag-s*x or kapag lasing siya ay magtatake sya ng advances. The latter happened to me. Pero, fortunately, di naging successful dahil sobrang wasted na talaga sya so nagblack out nalang sya.

Pinaabot ko ito sa mga dapat mag-proseso. Ang sabi nya di nya raw maalala kasi lasing na siya. I was surprised the next time dahil may mga girls pa pala na ibang naka-experience prior to me. PERO WALA SILANG GINAWA. Even months before akong umalis, nakaabot sa akin na may minessage na naman siya and yung naka-naka ko pa sa org na yon. Asking her to have sex with him. Again, wala silang ginawa.

Sa community theater kung saan ako galing ay pugaran ng mga predator, enabler, harasser, abuser, at groomer. Ilang beses ko itong pinaabot sa mga dapat gumawa ng action pero wala. Rason nila, busy sa productions. Ewan ko narealize ko rin how much energy it took from me kapag iniiwasan ko yung mga taong 'to kapag may prod kasi pinapabalik pa rin. Tangina talaga hahahaha.

Kaya kapag mismong nasa taas ang perpetrator o enabler? Ewan ko nalang kung mabigyan pa ng redress ang biktima. Nakakalungkot lang na para magawa nila ang gusto nilang gawin ay dapat maging wary sila sa mga ganitong klase ng tao.

Ang naririnig ko rin ay marami-rami na rin ang umaalis at nagiging inactive na members.

May isang prominent playwright ng VLF at writer ng iba pang libro ay isa ring predator ng minor. Nagsesend ng unsolicited updates at pictures sa bagets.

Boycott these enabler production companies.