Napapansin ko lang na ang iba dito ay nasa 27mg pababa, so napapaisip ako kasi 36mg yung dosage ko sa Concerta.
Is there someone na mas mataas pa sa dosage ko? May I know why ganun kataas ang dosage nyo and does it mean na mas mataas ang dosage ay mas malala?
Nung bata ako, ang naiisip ko normal lang ang pagiging makulit ko kasi. Pero hyper ako kumpara sa ibang bata. Sabi ni nanay pagkatapos ko matutong gumapang at tumayo, takbo raw agad. Di ako marunong maglakad hahaha. Nanggigigil ako sa mga kalaro ko, inaaway ko di ko alam kung bakit eh, kwento lang sa'kin. Natry ko na rin kumuha ng gamit lantaran tas takbo. Pero umiiyak ako tas nagsosorry. Pinakamalala siguro yung dumede ako sa aso. Lasang lupa. Hahaha
Nung naging teenager ako,sabi ng kamag-anak ko sa father side ay kulang daw ako sa dasal kaya raw nagkakaganito ako. Despite na ako lang nagsisimba sa pamilya ko pag uwi ko sa bahay madadatnan ko nag aaway sila. Dun na ako napaisip, bakit ako yung magsisimba? Ako ba yung may kasalanan? Bakit ako?
Mula noon hanggang ngayon nasasabihan akong sinto, nasobrahan sa talino, kulang kulang kasi ayaw kumilos ng maayos. Kung ano ano pinag gagagawa, ayaw manatili sa upuan. Paikot ikot, snapping fingers clapping, etc.
Hindi ako depressed kaya sa isip ko na normal lang naman maging makulit kasi bata pa ako. Kaso kasi ngayon 28 na ako eh. Nakakatrabaho ako ng maayos, marami akong alam, hindi ako tanga. Mahina lang ako sa choice of words at kapag hindi ko alam, tinatanong ko specific kaya minsan stupid questions na ginagamitan ng common sense yung tanong ko just to prove lahat ng what if ay alam ko ang gagawin.
Kilala na rin ako ng katrabaho ko na ayaw magpatalo. Kakaunti lang nakakaintindi sa akin, yung iba hindi talaga ako kaclose pero naaawa kasi wala naman akong ginagawang masama sa kanila pero binubully ako. Walang kaso sa'kin yun. Basta ako kabutihan lang ipapairal ko. Yung respeto kasi ine earn, kaso dahil nga sa kilos ko parang hindi ako karespe respeto. Wala eh, mannerisms na talaga. Mabuti ako sa kanila pero ayaw lang talaga nila sa kinikilos ko kaya yun siguro dahilan bakit ginaganito nila ako.
Sensitibo ba ako? Di ko alam eh, di ko lang yata marecognize kapag yung tao nakikipagbiruan o hindi. Mas mabuti nang sabihin nila sa'kin kumbaga may disclaimer para lang sure na lumulugar ako o baka wala na ako sa hulog. Pero for sure, apektado ako sa mga bagay na di naman dapat.
Madalas may random thoughts ako minsan nagsasalita ako. Literal na random, either na nangyari na or mangyayari pa lang. Dun minsan ako nakakaranas na masaya ako o malungkot. Exaggerated yung emotions eh, O.A kumbaga.
Hindi ko kayang mag stay ng matagal. Alam mo yung pakiramdam na kapag nakaupo ka lang tas walang gagawin, nangangalay buong katawan, may ground parang gusto mong ilabas yung kulit para masatisfy ang katawan mo. Kasi hyper nga at walang kapaguran.
Tanggap ko sa sarili kong wierd ako pero hanggang kailan kaya ako ganito? May naging concern na malala sabi magpacheckup raw ako kasi yung mga sintomas ay ADHD na ADHD. Malay ko ba sa ganyan, kala ko resolution siya gaya 480p HQ, 720p HD, 1080p HD, 4KHD, ADHD ganun. Hahaha. Yun lang I hope may nakarelate. Pacheckup ako soon, hindi lang priority dahil magpapaayos ako ng bahay. I took an ADHD assessment test online, mataas ang chance meron ako.
Tas yun diagnosed talaga na meron tas may PWD ID pa.
As a person na mahina talaga sa social cues and unwritten rule, I don't know what do they actually mean by this one.
Yes kapag malungkot nakasimangot, kapag masaya tumatawa, kumbaga the defaults are in there.
Ang mahirap kapag may magsasabi ng okay lang pero hindi.
Mga ganun ba. Until nagkaroon ng open forum sa work to make things better and good blending with the team.
Sabi ng isa ofcourse in General
"Ang suggestion ko lang if may taong nag uusap, know your limits at hindi always putting yourself in the conversation kasi it's actually draining feeling and bit annoying."
"Minsan kailangan nating matuto makiramdam"
So I speak up, sabi ko "I know it's a general but ofcourse some of it is about me so I would like to clear this thing to everyone, I am sorry if that's the case. It is not my intention to be annoying and disruptive."
"However, I am begging to disagree about minsan matuto makiramdam kasi we're actually here to do open forum. Communication is very important here, hindi pwedeng pakiramdaman lang.
For the sake of argument, yes minsan kailangan matutong makiramdam, ang tanong,
Gaano kadalas ang minsan?
Paano kapag manhid?"
Unfortunately the time ends and we need to get back to work.
But because of my tone (batangueño) at the same time yung pagiging pranka kasi mga choice of words ko, I'm am completely misinterpreted as rude and acting like a untouchable rich boss wanna be sabi nila.
Wala share ko lang.
Any tips? Paano makiramdam?
Yung tipong ginagawa mo ang lahat para maging "normal" sa paningin ng iba. You typically a harmless guy friends to everyone, enemies to none.
Yes we can't please everyone, but I think no matter how hard I try maging mabuti sa ibang tao, they would treat me as rude, na kesyo para raw akong boss magsalita na mahilig raw mag mando.
I have a very poor choice of words and the tone of voice(either malakas or bastos) dahil na rin sa pagiging batangueño ko pero nagpalala pa ay ang ADHD.
Tapos sa etiquette on how the way I eat, nandidiri sila at wala akong kamalay malay kasi hindi naman nila sinasabi na ganun pala nararamdaman nila.
Pagdating sa work, nakakatrabaho naman ako ng maayos, may mga minor na mali na dahil sa minor, madalas paulit ulit na nasisita sa'kin and that's really what matters kasi I'm still under PIP.
Nagsabay sabay pa kasi bingo na ako sa bahay pa lang, bread winner ako sa Family and I'm not proud of it. Dahil sa'kin lahat kuryente tubig ultimo baon ng mga kapatid ko tapos ang nanay ko maiintindihan ko sakripisyo niya pero ang tatay ko wala na ginawa kundi magsugal.
Gets ko lahat ng tao may pinagdadaanan at labas ang trabaho dun. I'm trying to be nice and posible maging bias ako kasi kwento ko ito. This is not just my point of view pero ito rin kasi nararamdaman ko.
Ang kagandagan kapag isinusulat ko, I sound normal. Pero the way I speak and having a poor social cues and with the unwritten rule, palagi akong napapansin, palagi ako napupuna, at meron silang hidden grudge dahil hindi angkop mga ikinikilos ko pero not to the point na mag iskandalo ako kesyo may sapakin ako, or asarin, walang ganun.
Hindi lang nila maiwasan na di ako mapansin kahit wala akong ginagawa sa kanila, hindi talaga ako maayos tignan. At kung magsalita man ako, mas lalo lang siya magko cost ng inis nila. So hindi ko talaga alam saan ako lulugar.
Hindi ako susuko, I will be nice to then no matter what. I hope dumating ang araw na makuha ko yung respeto, and sana kung dumating man sa punto malaman nila sitwasyon ko about my ADHD, sana mas lumawak ang pang unawa nila.
It sounds unfair, bakit nga naman sila mag-aadjust eh nasa akin ang mali di ba?
Yun lang. Sana maging "normal" na ako permanently.
Napansin ko lang, kapag sobrang tahimik ng lugar, nahihilo ako at parang matutumba. Ako lang ba? Tas I don't like lights, nakakasilaw ang bulb for me, mas preffered ko ang kandila o kaya naman ay lamp light. Anyways ano naman sa inyo?
Have you encountered any discrimination like when you use your PWD ID for the discount and using the Senior/pregnant/PWD lane?
Also, can I just scan my ID instead of lamination and then print it the same quality as company IDs? (Sorry if this sounds a stupid question, but isn't our PWD ID number unique and now it has a QR code)
Then will our ID be reflected in e-GOV?
That would be all. Thank You 😊
May na encounter ba kayong discrimination like kapag gagamitin niyo yung PWD ID niyo for the discount and using the Senior/pregnant/PWD lane?
Also, pwede ba instead of lamination, ipa scan ko na lang ID ko then i print siya same quality ng mga company ID? ( Sorry if this sounds a stupid question, pero kasi di ba unique naman ang PWD ID number natin saka ngayon ay may QR code na siyang kasama)
Saka magre reflect ba ID natin sa e-GOV?
That would be all. Thank You 😊
So I was undiagnosed before. 10 years age gap ng kapatid ko.
So nakumpara lang ni Nanay kung gaano kakapal raw mukha ko vs sa kapatid ko na sobrang mahiyain.
HAHAHA 🤣
Anyway, pinakita ko na sa kanya yung PWD ID ko, nagulat siya, paano ko raw ako nakakuha.
Siguro baka iniisip niya namemeke ako, kasi alam niyang hilig ko mag edit. Pero syempre hindi tayo mangre recto ng mga public and private documents.
So ayun. Ngayon raw nagme make sense na raw ugali ko ngayon. Saka kung may pera lang siya noon at aware na siya sa mga mental health, baka raw noon pa ipa check-up niya ako.
So far kasi nung bata ako, ma effort si nanay magturo sa'kin kaya I'm a very logical person (sa pagkakaalam ko) and working ngayon sa IT industry sa UK company with a very decent sahod.
Malaki ang tulong sa growth mo kung mas makikilala mo pa ang sarili mo. So mental health matters 😊
But never disclose your condition sa workplace. Possible gawin yang advantage against you. Or I bring up nila yun kapag may nagawa kang mali etc...
Sa mga may PWD ID na, ini impose niyo pa ba yung 20% discount especially in this economy?
Kasi obviously hindi tayo visible na PWD, or mukhang senior.
Parang nako konsensya ako mag impose ng discount kasi I'm a working citizen tapos madaling araw pa yung biyahe which is sobrang konti pa nasakay.
Nagpunta ako sa Psychiatrist 1 hour before the exact check-up.
​
Nung nagkita na kami ng personal ni Doc, hindi pa talaga kami nagsisimula, napansin raw niya na sobrang kulit ko. Pineprepare pa lang niya yung mga gamit niya pero mukhang alam na raw niya diagnosis niya sa'kin. Not sure kung nagbibiro siya or halfmeant? Hahaha
​
Anyway, baka kasi ma mental blocked ako that time so I made a very simple checklist na pwede ko sabihin sa kanya.
​
Yung iba diyan very outdated na. Like yung sa gf, ex ko na siya after our 6 years of relationship.
​
Matagal ako natigil sa meds, this year 2026 lang ako nakabalik sa psychiatrist ko kasi may budget na ako for mental health, and magkakaroon pa lang ng PWD ID so medyo makakatipid tipid na 😊
Pinakialaman ni Nanay yung bag ko, napansin niyang hindi maayos ang pagkakalagay ko ng extrang damit tapos yung baon ko nilagay niya na rin sa bag ko.
​
Malaki ang chance na nakita na niya yung gamot ko na concerta. Pero hindi siya nagsalita. Ano posible na nararamdaman niya?
​
Sabihin ko na ba kondisyon ko? Ipakita ko ba yung PWD ID ko?
Ang alam ko talaga sa sarili ko ay "normal" ako.
Alam niyo yun, hindi ako nagpapanggap at masaya lang ako sa buhay na hyperactive type, kumbaga ano man ang actions ko, ginusto ko yun.
Natututo lang ako in a very hard way kasi may pagka dare devil ako, like kapag masyadong "boring" ang life ay kung ano anong something thrill mga ginagawa ko.
Anyway, nakita ko lang ito sa old gallery ko.
Performance ko sa work(obviously hindi ako naregular),
saka yung message sa'kin ng dati kong katrabaho and dahil dito iniiwasan na niya ako at laking pang hihinayang raw niya kasi nagrefer raw siya sa work ng isang "abnormal".
Ngayong diagnosed na ako, I'm actually earning a very decent salary to the point may budget na ako for my Mental Health, at the same time ay nakakaipon naman ako ng pera, di kalakihan pero atleast may mararating and kahit single life na, I'm still hoping na may taong the right one for me in the future 😊
Kaya sa mga hindi pa diagnosed and feel niyo there's something wrong, don't hesitate magpa check-up. If wala pang budget, you need to cope up at the same time nag double effort to earn money.
I wish nothing but the best of you all.
Marami sa inyo ang nahihirapan makahanap ng gamot sa Mercury Drug or sa kahit anong lugar.
Good News, sa MakatiMed, I ask them after ko bumili, meron pa raa sila around 3000+ bottles.
So I hope walang mag panic buying, atleast meron na kayong idea kung saan bibili
Sana nakatulong 🤗🤗🤗
Ilang session kayo bago nakakuha ng PWD ID?
Saka po ano po epekto ng Concerta 36mg sa inyo at saan po makakabili kasi nagkakaubusan sa Mercury Drug :(