Kolalı kreatinin tadı çok kötü

Kolalı kreatinin tadı çok kötü

Elimde kolalı kreatin var, bu ürün. Geçen sene almıştım tam bu zamanlarda. İçindeki ölçekle 1 servis ağzıma atıp üstüne su içtiğim zaman tadı çok ekşi geliyor. İçmekten nefret ediyorum o şekilde. Bugün 9-10 aylık bir süre sonrası tekrar bir şans vermek istedim fakat hiç özlememişim onu fark ettim. Suyun içine döküp çözünmesini sağlayınca içimi daha rahat, o zaman asidi kaçık uzun süre açık bekleyen kola tadı alıyorum; nispeten daha kolay bir içimi var direkt ağızdan almaya göre fakat bu sefer de kreatin suyun dibine çöküyor, aroması çözünüyor sadece. İçtiğimde yalnızca aromayı içmiş oluyorum. Kreatini alabilmek için aromayı içip üstüne su ekleyip tekrar karıştırmak gerekiyor, o da midemi bulandırıyor biraz. Yok mu bunun düzgünce bir tüketim yolu vs. si

u/ExoReyiz — 1 day ago

Kitap okurken acil başka bir iş çıkması (Görsel dikkat için)

Bazenleri kitap okurken (pdf veya fiziksel fark etmez) bir anda kitabı kapatıp başka bir işe yoğunlaşmam gerekiyor. O an okuduğum bölüm daha bitmediyse ikilemde kalıyorum. Ya bölümü bitirip içim rahat ve hafızada daha net duracağından emin şekilde kapatacağım kitap kapağını, ya da kaldığım sayfada bırakıp bölümün ortasında yarım hatırladığım şeylerle birlikte kapatacağım. Veya okuduğum bölümü o an bırakıp geri döndüğümde o bölüme tekrar baştan başlayabilirim de.

Siz ne yapıyorsunuz bu gibi durumlarda? Akıl karışıklığını önlemek için tavsiyeleriniz neler olur?

u/ExoReyiz — 7 days ago

Babamın eniştesini kaybettik..

Bilgilendirme: Babam ve amcam eniştelerine amca derdi. Bize de öyle geçti, biz de öyle alıştık. O yüzden buradan sonra alışık olduğum şekilde devam ediyorum.

Amca 15 gündür hastanede yatıyordu. İlk gittiğinde pankreas iltihaplanması denmiş. Sürekli acil ile yoğun bakım arasında git gel yapmış.

Babamın halası (bizim alıştığımız hitap şekliyle bizim için de hala) arada bir bize gelir, bir gün kalır; geldiği gün de hastaneye gidip acildeki/yoğun bakımdaki eşini görmeye giderdi. Duyduğum kadarıyla amca orada kendi oğullarına "beni buradan çıkarın" vb. şeyler diyormuş.

Pankreas iltihaplanması hastalığnın tedavisi sırasında diyalize bağlamışlar. İlaç vermeleri gerekmiş. İlacı verince organlar dayanamamış ve çoklu organ yetmezliğinden maalesef vefat etmiş (benim babamdan öğrendiğim bu, tıbben eksik birşey söylemişsem affola. Konunun detaylarını ben de bilmiyorum).

24 Mayıs benim doğum günümdü. O günün akşamında arkadaşlarımla buluşup kendi aramızda ufak bir kutlama yapmak için dışarı çıkmıştım. Meğer ben evden çıktıktan sonra hastaneden haber gelmiş, çağırmışlar. Onlar da hastaneye gitmiş. Ben eve birkaç saat sonra döndüğümde babam balkondaydı. Karşısına oturdum. Bana bir anda "Amca öldü" dedi. Öyle bir içime oturdu ki.. Bakakaldım yalnızca. Hiçbir şey söylemek gelmedi içimden.

Ertesi gün cenaze için gittik. Cenaze namazı, mezarlığa gömülmesi vs. bunları geçtim ama bunlardan önce cenaze evin önüne geldi. Halamı ilk orda gördüm. İki kişi kolundan tutmuş, zor ayakta durdurabiliyorlardı. O bana çok koymuştu.

Dostlar, ben yaklaşık 8 sene kadar önce bu adamla aynı dükkanda beraber 1.5 ay kadar çalıştım fakat zaten orda tanışmadık, yani tanışıklığımız daha uzun yıllara dayanıyor. 19 yaşındayım, 19 senedir görüşüyorduk gibi düşünebilirsiniz. En son ramazanda görüştük kendiyle. Çok severdik birbirimizi. Sesi, bana seslenişi aklımdan gitmiyor. Her ne kadar başka şeylerle uğraşmam gerekse de içimde sürekli bir nokta boşta kalıyor. İçimden hiçbir şey yapmak geçmiyor. Maalesef ölenle ölünmüyor diyorum, o yüzden değerli tavsiyelerinizi bekliyorum.

Buraya kadar okuyan varsa, derdime ortak olduğunuz için şimdiden teşekkür ederim...

reddit.com
u/ExoReyiz — 15 days ago