u/Expensive_Deal_5620

Uzun uzun text yazmamaya çalışacağım. Liseden beri en yakın arkadaşım olarak gördüğüm çocuktan hoşlanıyorum. İkimizde kendi cinslerimizden hoşlanıyoruz ama bu demek değilki o benden hoşlanıyor. Onu istemeden darlıyorum rahatsız ediyorum aklımdan çıkaramıyorum o beni arkadaştan öte herhangi bir şey olarak görmüyor. Onun hayatını sıkmaktan boğmaktan kendimden nefret etmeye başladım. Ona aşığım fakat o bana değil bunu biliyorum. Benden bir sürü hikayesini gizlediğini fark ettim. Benden kaçmaya çalıştığını fark ettim. Ona zarar veriyorum bundan dolayı da kendimden nefret ediyorum. Neden aşık oluruz neden birini “saplantı” haline getiririz. Neden bu durumdan hen zarar verip hem zarar görürüz. Sadece onu düşünmek isteyip istemediğimi bile bilmiyorum. Liseden beri aklımdan çıkaramadım. Bence onu bir çocuk gibi sevip bir ergence saplantı haline getirdim.

Kendi şehrimden biriyle tanıştım.Galiba flört ediyoruz.Bana çok iyi davranıyor bende ona çok iyi davranmaya çalışıyorum elimden geldiğince….
Yakın zamanda buluşacağız her şeyi zamana bırakmıştım sonunda beee

Beni soracak olursanız iyi dinlenebildim,ehliyet sınavımı geçtim,yeni birisiyle tanıştım dünyalar tatlısı bir insan çıktı kısacası içimdeki karmaşa yerini huzura bıraktı.
Yaratıcıma ve beni böyle huzurlu kılan herkese sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.

Dün çok güzel bir gün geçirdim.Mutluluğu hala üzerimde. Sizde durumlar nasıl?

Bugün yazılı ehliyet sınavım var pek çalışamadım.İnş geçerim bana şans dileyin.
Sizler neler yapacaksınız var mıdır planlarınız?

Yalnızım bunu içten içe istiyorum ama aynı zamanda sıkılıyorum.Etrafımda çevremde konuşacak kimsem yok.Bazen bunalımlarımda şeyi düşünüyorum neden kimse beni arayıp sormuyor neden hiç kimse beni dışarı çıkmaya çağırmıyor ne bileyim saçma olacak ama dondurma yemeye çağırmıyor filan diye düşünüyorum benim davet ettiğim insanlar ise gelmek istemiyorlar… bu durum beni huzursuz hissettiriyor.
(Günde en az 10 saat çalışıyorum 5 saat uyuyorum geri kalan 9 saat boyunca neler yaptığımı bilmiyorum bomboş geçip gidiyor)

Az önce üst üste iki kere uyku apnesi yaşadım.ikisinde de kabus gördüm.kabuslarımı fark ettiğimde nefes almaya çalışıyorum nefes alamıyorum,bağırmaya çalışıyorum bağıramıyorum,hareket etmeye çalışıyorum hareket edemiyorum.ikincisi kabusumda rüyada olduğumu anladım bir anda bağırmaya başladım ama sesim çıkmıyordu sonra ses çıkarmış olmalıyım ki annem geldi dürttü uyandım.
Geceleri çalışıyorum gündüzleri uyuyorum haftanın sadece bugünü gece evdeyim.Çalıştığım iş,iş yükü olarak ağır ve yorucu bundan dolayı yorgun ve uykusuzum şu an uyumak istemiyorum konuşmaya ihtiyacım var lütfen yazar mısınız?

Kendimi geliştirmiyorum, bu beni rahatsız ediyor. 21.30-07.30 saatleri arasında ağır bir işte çalışıyorum. 08.30 gibi eve geliyorum; duş alıp yatıyorum, ortalama 4-5 saat uyuyorum. Geri kalan vakitlerimin büyük bir çoğunluğunda dizi/film izliyorum, nispeten kitap okuyorum, podcast dinliyorum, fazla olmasa da PC oyunları oynuyorum. Tabii bunları düzenli yapmasam da genelde bunlardan bazılarını yapmış oluyorum ama kendimi huzursuz hissediyorum, vaktim boşa geçiyormuş gibi hissediyorum. Bu yaşlarımın boşa geçtiğini hissediyorum, bir şeyler yapmam gerekiyormuş gibi hissediyorum. İki sene önce ise tam tersi; haz odaklı değil, kendimi geliştirme odaklı birisiydim. Hep daha fazlasını istiyordum ve yapıyordum da. Şimdi ise ne yaptığımı bilmiyorum, ne tavsiye edersiniz? (Okuduğunuz için teşekkür ederim.)

Önümüzdeki hafta 2 seneden beri görüşemediğim yakın arkadaşımla buluşacağım yemek yiyeceğiz.Çevresi sorun çıkarmayacak(h*rtların dolup taşmadığı),şehrin ücra köşelerinde olmayan,fiyat açısından fazla yormayacak mekan arıyorum.Uzun zamandır bu buluşmayı bekliyorum.

Günaydın Turkaaaaaaaaaaaaa halkı nasılsınız?(umarım iyisinizdir) bugün neler yapacaksınız?