Van relatie naar situationship, ervaring?
Backstory: Mijn (voormalige) vriend (38m) en ik (36f) hebben 2 jaar een relatie gehad, waarvan de laatste 6 maanden met vrij veel pijn en moeite. Maar het was eigenlijk nooit gemakkelijk. Het probleem is alleen dat we echt heel erg gek op elkaar zijn en we het daarom bleven proberen.
Nu ben ik op het punt dat ik niet meer denk dat we elkaar oprecht nog gelukkig kunnen maken. Maar laat ik eerlijk zijn, hij mij vooral niet. Hij wil vooral de lusten van een relatie (leuke dingen doen, beste vrienden zijn, een steun en toeverlaat hebben) maar naar mijn gevoel wil hij datzelfde niet investeren. Voorbeeld als ik een verhaal vertel zal hij nooit doorvragen maar antwoord hij altijd oke, hij zal nooit interesse tonen in iets wat ik belangrijk vindt. Hij kan eigenlijk nooit aandachtig luisteren en empathie tonen.
Wat we wel hebben is een gemeenschappelijke hobby die we allebei geweldig vinden en binden het super leuk om dit samen te doen (geocachen voor wie het kent). We klimmen samen, gaan weekenden weg en vinden dat echt geweldig.
Nu zit ik te denken, wellicht is voor de toekomstige tijd een situationship wat voor ons. Dan heeft hij de druk niet van een relatie en kan ik met een scheef oog verder kijken naar een toekomstige partner die wel kan geven waar ik echt behoefte aan heb. Maar behoud ik m'n beste vriend wel en hij behoud zijn beste vriend ook.
Vraag: Van relatie naar situationship? Iemand ervaring mee?