Hayatımı boşa harcadığımi anlamak
Maddi durumu orta olan bir ailenin tek kızıyım. Ailem ne diye beni okumaya zorlamış anlamış değilim. Hayatım boyunca ders çalıştım. Derslerimin etkilenmemesi için sosyal aktivitelerden arkadaslardan sevgiliden uzak durdum. Ders çalışma çilesi bitmedi. Çalışmaya başladım şuan ders çalışmaya devam ediyorum. Çok stresli bir işte çalışıyorum. Şuan aklıma gelen tek bir soru var, neden? Hayatta "iyi biri" olmaktan ileri gidemeyeceğimi fark ettim. Şuanda iğrenç bir iş ortamında çalışıyorum, arkadaşım yok. Ise gidiyorum günümün çoğu işte geçiyor eve gelince de ders çalışmaya devam etmem gerekiyor. Kazandığım parayı harcamiyorum ki. Kimsem yok. Harcamayacagim para benim ne işime yarayacak? Çalışmaktan kendime çok az vakit kalıyor, yıllık izin ise yılda iki-üç hafta. Tüm yıl iki hafta için mi çalışıyorum? Bu sene yıllık iznimi kullanıp yurtdışına tatile gitmek istedim, tek olduğumdan korktum. Tek başıma tatile gidesim gelmiyor. Biriyle evleneceğimi düşünmüyorum. Kafa yapısının uyması çok zor. Böyle olunca tek başıma sürülecek bir hayat için neden çalışayım? Aşırı saçma geliyor. Şuan ise gidip stresli bir hayat yaşayıp eve geliyorum hayatımda ek bir şey yok, eğer calismasaydim ailemin evinde de aynı şey olacaktı yine hayatımda bir şey olmayacaktı. Sonuçlar aynı. Tek artısı kazandığım para, harcamadiktan sonra kazandigyim parayı ne yapayım? Kalacak yer ve yemek olduktan sonra insanın ek paraya ihtiyacı yok gibi. Şuan tüm gençliğimin boşa harcandığını ve harcanmaya devam ettiğini görüyorum. Ders çalıştığım tüm yıllar için pişmanım. Keşke şımarık bir tek çocuk olsaydım. Ders çalışmam gerekiyor, motivasyonum hiç yok. Işten ayrılmayı düşünüyorum, çünkü her şey boş...