u/Idly_Sun

Return Home - Poem

Without Him, nothing exists—He is both the blazing fire and the cool moon,

He is the ascetic's penance, and He is the wrath of domestic life.

The wealth one earns is Him, and the aching heart is Him too;

Whosoever realizes this truth, is no less to Shiva too.

The Lord may seem hesitant, yet as you reach out, He touches you.

Those consumed by fear ask, "What is the use of Shiva's own self?"

But those who bow in devotion hold fast to Him as their ultimate refuge;

Dissolving their past karmas, they finally return Home.

​

Translated from original Tamil version by Idly_Sun

அவனின்றி எதுவுமில்லை, தீயும் வெண்ணிலவும் அவன்,

தவமும், இல்லற சிரம் அவன். வந்த செல்வமும்

அவந்தான், நொந்த மனமும் அவன் தான்.

எவனிதை அறிவானோ, அவன் சிவன் தான்.

ஐயன் தயங்குவார்,‌ அவரைப் பற்றப் பற்றத் தீண்டுவார்.

பயம் என்பவர், சிவன் தன்னால் என்ன பயன் என்பர்?

வியந்து பணிபவர், அவனே‌‌ உற்ற துணை என்றிருப்பர்.

லயமாக ஊழ்வினை முற்றி, வீடு திரும்புவாரே!

​

Description

This poem and picture beautifully capture the profound essence of self-realization achieving stability right amidst the chaotic friction of domestic life. Set in a relatable middle-class household, the scene is filled with everyday turbulence—children running around, a wife arguing with a neighbor, and a cluttered living room. Yet, sitting cross-legged on the floor, the man remains completely untouched by his environment, his face radiating the deep glow of inner peace and spiritual awakening.

It emphasizes that spirituality does not require escaping to the mountains; the supreme reality can be realized right in the center of worldly duties. Mirroring the verses of the poem, the imagery powerfully reflects that when a person recognizes the Divine in both the wealth earned and the aching heart—and in the very "wrath of domestic life"—he dissolves his worldly attachments and encounters the ultimate truth within himself.

​

பாடல் வரிகள்:

அவனின்றி எதுவுமில்லை, தீயும் வெண்ணிலவும் அவன்,

தவமும், இல்லற சிரம் அவன். வந்த செல்வமும்

அவந்தான், நொந்த மனமும் அவன் தான்.

எவனிதை அறிவானோ, அவன் சிவன் தான்.

ஐயன் தயங்குவார்,‌ அவரைப் பற்றப் பற்றத் தீண்டுவார்.

பயம் என்பவர், சிவன் தன்னால் என்ன பயன் என்பர்?

வியந்து பணிபவர், அவனே‌‌ உற்ற துணை என்றிருப்பர்.

லயமாக ஊழ்வினை முற்றி, வீடு திரும்புவாரே!

பாடல்: #Idly_Sun

Picture: AI (Gemini)

​

விரிவுரை

இந்தக் கவிதையும் புகைப்படமும், அன்றாட இல்லற வாழ்க்கையின் பரபரப்பிற்கு நடுவே ஒரு மனிதன் அடையும் ஆத்ம ஞானத்தை மிக அழகாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகின்றன. ஒரு நடுத்தர வர்க்கத் தமிழ் வீட்டின் பின்னணியில், சுற்றிலும் குழந்தைகள் ஓடி விளையாட, பக்கத்து வீட்டுக்காரருடன் மனைவி சண்டையிட, என அத்தனை குழப்பங்கள் நிலவுகின்றன. ஆனால், எதற்கும் சலனமடையாமல் தரையில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்திருக்கும் அந்த மனிதனின் முகம், ஆத்ம சாந்தியினாலும் பேரமைதியினாலும் ஒளிர்கிறது.

சுவரில் இயற்கையாக அமைந்திருக்கும் சிவனின் திருவுருவப் படம், அவன் தனிமையில் காடுகளில் தவம் செய்ய வேண்டியதில்லை, இந்த இல்லறத்தின் சவால்களுக்கு நடுவிலேயே இறைநிலையைக் காண முடியும் என்பதை உணர்த்துகிறது. கவிதையின் வரிகள் குறிப்பிடுவது போல, வாழ்க்கையின் இன்ப துன்பங்கள் அனைத்தையும் சிவனாக ஏற்கும் போது, ஒருவன் இந்த உலகியல் சலனங்களைக் கடந்து, தன் அகத்தில் உறையும் சிவனை உணர்ந்து வீடுபேறு அடைகிறான் என்பதை இந்தத் தொகுப்பு ஆழமாக வெளிப்படுத்துகிறது.

கவிதை

புதிய நகர், புதிய மொழி, உயர் கட்டிட அலுவல் வரவேற்பு,

மதிய உணவு கூடத்திலே தொடர் கலகல சிரிப்பு!

"புதுமைப் பெண் இவளோ?" என்ற போட்டி மனதில் உதிக்கும்;

இது தீயைத்தூண்டும் கவர்ச்சி என்று விலகிவிட வேண்டும்.

உயர்வு தாழ்வு எங்கும் உண்டு, என்று உழைத்து வாழ வேண்டும்;

பெயர் கொடுத்த தந்தை சிறக்க வென்று காட்ட வேண்டும்!

நன்மை தீமை கலவை உலகம், வீரம் கையில் வேண்டும்;

என் மதமே உயர்ந்தது என்போரிடம் வெல்லப் பயில வேண்டும்!

ஆயிரம் பேர் சூழ்ந்து இருந்தாலும் தாய் தந்த கணீர் விடை ஒலிக்க வேண்டும்—

"‌தனித்த பயணம் இது, கண்ணே!"

என்ற தந்தையின் மொழி ஒலிக்க வேண்டும்!

பாடல் வரிகள்: #Idly_Sun

படம்: AI (Gemini)

​

கவிதை விளக்கம்:

இந்தக் கவிதை, கிராமத்துப் பின்னணியில் இருந்து வந்து, சென்னை அல்லது பெங்களூரு போன்ற ஒரு பெரிய நகரத்தில், பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் (Corporate) தன் முதல் அடியை எடுத்து வைக்கும் ஒரு நவீனப் பெண்ணின் மனநிலையை அழகாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. புதுச் சூழல், புதிய மொழி, அடுக்குமாடிக் கட்டிடங்கள் மற்றும் அலுவலக நண்பர்களின் கலகலப்பான மதிய உணவு நேரச் சிரிப்புகளுக்கு நடுவே, அவள் தன் இலக்கை விட்டு விலகாமல் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது. வெளி உலகக் கவர்ச்சிகளுக்கு மயங்கிவிடாமல், உழைப்பையும் வீரத்தையும் கையில் ஏந்தி, மதமாற்றம் செய்யும் கூட்டத்திலிருந்து தன் அறிவால் வெல்ல வேண்டும் என்று கவிதை அவளுக்குள் ஒரு புதிய நம்பிக்கையை விதைக்கிறது.

ஆயிரம் மனிதர்கள் அவளைச் சுற்றி இருந்தாலும், அவளது கல்வி, வளர்ப்பு, மற்றும் அவளது தந்தை அவளுக்குச் சொன்ன "கண்ணே, இது உன் தனித்த பயணம்!" என்ற தைரியமான வார்த்தைகள் அவள் மனதில் ஒரு பெரும் துணையாக ஒலிக்கின்றன. தன் தந்தையின் பெயரைக் காக்கவும், வாழ்வில் சாதித்துக் காட்டவும் துடிக்கும் ஒரு சராசரி இந்தியப் பெண்ணின் மன உறுதியையும், அவளது சுயமரியாதையையும் இந்தக் கவிதை மிகவும் எளிமையாகவும், அதே சமயம் வீரியமிக்க வார்த்தைகளாலும் விவரிக்கிறது.

அவள் கண்களில் ஆசைச்சுடர்

இருள் சூழ்கையில் தேகச்சுமை

அவன் தந்த அலைபேசி முத்தம்

சிவந்த இதழில் வழிந்த ‌தேன்

தலைவன் தொலைதூர நாட்டில்

மலைக்காத இரும்பு கைகள்... உறங்கா விழிகள்

தலைவி சுமக்கும் காதல் பரிசு

முலை வருடும் பிஞ்சுக் கைகள்... கண்ணீர் விழிகள்

- பாடல் வரிகள்: #IdlySun

- படம் உருவாக்கம் #AI (Gemini)

​

விளக்கவுரை:

இப்படத்தில், தொலைதூர நாட்டில் வாழும் தன் கணவனின் நினைவில் உருகும் ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்துத் பெண்ணின் ஆழமான காதல் உணர்வுகள் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளன.

​

நடு இருளில், துண்டிக்கப்படாத அலைபேசி படுக்கையில் கிடக்க, அவள் கண்கள் பிரிவின் ஏக்கத்தாலும் காமச்சுடராலும் தளும்புகின்றன. தன் கணவனின் முத்தத்தையும், அவன் பிரிவால் ஏற்படும் தேகச்சுமையையும் தாங்கியபடி, தன் குழந்தைக்கு அவள் பாலூட்டும் காட்சி பார்ப்பவர் நெஞ்சைத் தொடுகிறது.

​

இப்படத்தின் மேல் பதிக்கப்பட்டுள்ள கவிதை, அவளது இதழ்களில் வழியும் ஆசையையும், அதே நேரத்தில் தாய்மையின் உன்னதத்தையும், கணவனின் அயராத உழைப்பையும் மிக நளினமான சொற்களால் விவரிக்கிறது. பிரிவின் துயரமும், காதலின் தவிப்பும், தாய்மையின் பேரன்பும் ஒரே புள்ளியில் இணையும் உன்னதக் கலைப்படைப்பாக இது திகழ்கிறது.

நாணம் விட்ட விடலை சரிந்து கிடக்க கணக்கின்ற முலைமார்பு சிவந்து பூக்க மணாளனை எண்ணிய கார்கூந்தல் மேலாடை காண அவன் இல்லையே - சிந்திய கண்ணீர்.

​

வருவான் உடன் மாலை சூடிக்கொள்ள தருவான் முதல் முத்தம் வெட்கம்கொள்ள திரு திருமதியாக நாங்கள் இனிக்க வாழ சிரித்த இதழ், கண்ணீர், மெய் நீர்... சுகம்

​

கவிதை #Idly_Sun இன் சொந்த கற்பனை.

Poem is #Idly-Sun original creation

[AI Image]

​

AI Translation:

Her loosened wrap lies fallen, modesty forgotten;

her full young bosom blooms crimson beyond restraint.

Dark tresses, imagining the bridegroom, become her only covering—

yet he is not here to behold her;

and tears spill forth.

He will come, and together we shall wear the wedding garland.

He will give the first kiss, and I shall blush to receive it.

As Man and wife, may we live in sweet companionship.

Smiling lips, tears, the body's dew...

bliss.

No Current - high temperature - high humidity

Fan stops - sweat runs