
Yeni beyler de geldi
Dranları satamadım bir türlü aq o sıkıntıya soktu

Dranları satamadım bir türlü aq o sıkıntıya soktu
Söyleyecek çok bişi yok. En son bir hafta 10 gün kadar zehirlenmiştim ondan dolayı dükkana gidemiyordum dükkan da bize ait babamın dükkanı yani ben bakıyordum.
Neyse işte bu iki gündür daha yeni yeni iyi oldum dükkana geliyordum babam beni kovmuş yarın gelmiyorum dükkana.
Üzülmedim ama sınıfta da kaldığım için ailemin gözünde nasıl bir konuma yerleşeceğim ve onların o mide bulandırıcı egolarını tatmin etmeleri için bir araç haline geleceğim için endişeleniyorum sadece.
Bir bok olmuyor benden aq yerdeki taş daha işlevlidir benden
Merhabalar arkadaşlar, bir aylık aranın ardından tekrar geldim çünkü kötü zamanlar geçiriyorum tekrardan ve kalem tutmaya üşeniyorum :/
Neyse, son bir aydan bahsetmek istiyorum. Normal geçti bayağı aslında ama birkaç farklı şey daha oldu. Öncelikle şehir dışındaki ablam bize geldi ve yaklaşık bir ay kadar yeğenim ile birlikte bizde kaldı. Bu bir sorun değil bu arada, yeğenimi de ablamı da seviyorum ama birazcık daha soğuk bir ilgi denebilir benimkisi yeğenime karşı. Çocuğa yaklaşmaya bile korkuyorum aslında birşey olacakta benim yüzümden canı yanacak diye
Ondan sonraki haftalarda da akşamın birinde eve dönerken çok ağır bir overthink yaptım ve sonucundan hüngür hüngür ama sessiz şekilde banyoda ağlarken buldum kendimi. Neden? Beni ağlatan şey neydi? Fazla geliyordur belki herşey ve hiçbir şey. Belki de yok yerden sorunlara yaratıyorumdur. bilmiyorum, bildiğim tek şey düşüncelerimden kurtulamıyorum ve zihnimde bir balon gibi büyüyorlar.
ZEHİRLENDİM! Evet, birkaç gün sonrasına fena şekilde gıda zehirlenmesi geçirdim ve ilk günü yataktan kalkamaz halde idim. Çok fena titriyordum hatta. Sonrasında doktora götürdü babam acilde o kafa ile 150 kişi önümde sıra bekledik hepsi de bir iğne ve işe yaramaz ilaçlar içindi ve ben o an kafamı dik tutmayı bırak, gözlerimi dahi açamıyordum ki zar zor hatırlıyorum o anı. Ondan sonra yaklaşık 5 gün kadar hiçbir şey yiyemedim. Daha önce de iştahsızlık yaşadığım olmuştu bir hafta kadar ama bu çok daha kötüydü su dışında birşey görmek bile benim midemi bulandırıyordu. İki üç gün önce kadar da farklı birşey için kan verdim ve akşamında serum takmak için yine 150 kişi önümde sıra bekledik. Hemşire de sol kolumu deldi, olmadı sağı iki defa deldi, serum akmadı. Babamda o sırada başımda "ne kadar terslik varsa seni buluyor" dedi. Ki haklı da. Bahtı sikik piyade gibiyim. Babama da ayrı sinirliyim ama. Bir hafta kadar bir süre boyunca ayağa dahi kalkamıyorum adam gelmiş dükkana gittin mi diye soruyor. O sırada da birkez gelip sorduğu yok "nasıl oldun? İyi misin?" Diye. Bu kadar karışık duygu içerisinde olmak kaldırabildiğim birşey değil ve çok geliyor artık. Ne yapacağım ile ilgili hiçbir fikrim yok
Bide sınıfta kaldım galiba o vardı. Babam öldürmese de ikna edebilsem iyi bari. Ortalamamı yükseltmek için daha iyi oldu da denebilir ama babama anlatmak zor işte...
Ne yapacağım hakkında en ufak bir fikrim yok. Ben hep istediğim şeyi, uzaklaşmayı istiyorum. Soğuk essin hava istiyorum. Tir tir titretsin istiyorum. Uzaklaşmış olmak istiyorum. Herşeyden ve herkesten...
Merhabalar arkadaşlar, bir aylık aranın ardından tekrar geldim çünkü kötü zamanlar geçiriyorum tekrardan ve kalem tutmaya üşeniyorum :/
Neyse, son bir aydan bahsetmek istiyorum. Normal geçti bayağı aslında ama birkaç farklı şey daha oldu. Öncelikle şehir dışındaki ablam bize geldi ve yaklaşık bir ay kadar yeğenim ile birlikte bizde kaldı. Bu bir sorun değil bu arada, yeğenimi de ablamı da seviyorum ama birazcık daha soğuk bir ilgi denebilir benimkisi yeğenime karşı. Çocuğa yaklaşmaya bile korkuyorum aslında birşey olacakta benim yüzümden canı yanacak diye
Ondan sonraki haftalarda da akşamın birinde eve dönerken çok ağır bir overthink yaptım ve sonucundan hüngür hüngür ama sessiz şekilde banyoda ağlarken buldum kendimi. Neden? Beni ağlatan şey neydi? Fazla geliyordur belki herşey ve hiçbir şey. Belki de yok yerden sorunlara yaratıyorumdur. bilmiyorum, bildiğim tek şey düşüncelerimden kurtulamıyorum ve zihnimde bir balon gibi büyüyorlar.
ZEHİRLENDİM! Evet, birkaç gün sonrasına fena şekilde gıda zehirlenmesi geçirdim ve ilk günü yataktan kalkamaz halde idim. Çok fena titriyordum hatta. Sonrasında doktora götürdü babam acilde o kafa ile 150 kişi önümde sıra bekledik hepsi de bir iğne ve işe yaramaz ilaçlar içindi ve ben o an kafamı dik tutmayı bırak, gözlerimi dahi açamıyordum ki zar zor hatırlıyorum o anı. Ondan sonra yaklaşık 5 gün kadar hiçbir şey yiyemedim. Daha önce de iştahsızlık yaşadığım olmuştu bir hafta kadar ama bu çok daha kötüydü su dışında birşey görmek bile benim midemi bulandırıyordu. İki üç gün önce kadar da farklı birşey için kan verdim ve akşamında serum takmak için yine 150 kişi önümde sıra bekledik. Hemşire de sol kolumu deldi, olmadı sağı iki defa deldi, serum akmadı. Babamda o sırada başımda "ne kadar terslik varsa seni buluyor" dedi. Ki haklı da. Bahtı sikik piyade gibiyim. Babama da ayrı sinirliyim ama. Bir hafta kadar bir süre boyunca ayağa dahi kalkamıyorum adam gelmiş dükkana gittin mi diye soruyor. O sırada da birkez gelip sorduğu yok "nasıl oldun? İyi misin?" Diye. Bu kadar karışık duygu içerisinde olmak kaldırabildiğim birşey değil ve çok geliyor artık. Ne yapacağım ile ilgili hiçbir fikrim yok
Bide sınıfta kaldım galiba o vardı. Babam öldürmese de ikna edebilsem iyi bari. Ortalamamı yükseltmek için daha iyi oldu da denebilir ama babama anlatmak zor işte...
Ne yapacağım hakkında en ufak bir fikrim yok. Ben hep istediğim şeyi, uzaklaşmayı istiyorum. Soğuk essin hava istiyorum. Tir tir titretsin istiyorum. Uzaklaşmış olmak istiyorum. Herşeyden ve herkesten...
Tadı iyi de biraz ağır gibi
Keşke kafeden alsaydım diyorum şimdi de
Direkt konuya gireceğim;
Benim kardeşim bugün otobüsle eve dönerken bir olay yaşamış (nasıl olmuş bilmiyorum ama çok da sormak istemiyorum çünkü sürekli saçma sapan tek cümle ile konuşup somurtuyor buda sinirimi bozuyor) bir kadında "sen bana parmak attın" diyerek iftira atıp bağırmaya başlamış. Sonra bu kadın devamında "kimliğini ver seni polise şikayet edeceğim" diyince kardeşim hemen çıkarmış bu kadında kardeşimin kimliğinin fotoğrafını çekmiş benim andaval kardeşim de öküzün trene baktığı gibi bakmış sadece
Ne yapabilirler az bir fikrim var ama buraya da bir sormak istedim
Reddite daha önce de birkaç aylığına ara vermiştim ama sonra yine bir içimdekileri anlatma hissine kapılıp eski hesaplardan birini kullanmaya başladım. Ama şimdi başımı ağrıtıyor. İçimdekileri daha çok bir deftere yazacağım böylece herhangi bir filtreleme yapmadan olduğu gibi yazabilirim. Aynı zamanda da internet ben ve benim gereksiz dertlerimden kurtulmuş olur
Öfkeli hissediyorum. Her an, her saniye öfke ve nefret ile dolup taşıyorum ve bu bir yerden sonra bana ve etrafıma zarar olarak ortaya çıkıyor.
Bugün fena halde başım ağrıyordu çünkü birkaç gün önce geçirdiğim sinir krizinde kafamı duvarlara vurup başımı yumrukladım. Daha bugün yine kafama yumruk atıp karnıma vurdum. Hakettiğim tek şey bu çünkü.
Hiçbir şeyi haketmiyorum. Ne nefes almayı, ne görmeyi ne de duymayı ve yaşamayı, ne biriyle konuşmayı ne de insan içine çıkmayı. Keşke tek seferde bitirebilsem ama galiba ölümü de haketmiyorum.
Tir tir titriyorum çünkü bu yapabileceğim en iyi şey. 4 duvar arasından kurtulup uzaklaşmak. Yapabildiğim tek şey de bu.
İnsanlar için nefret edilesi bir pislik ve kullanıp atmalık bir alet gibiyim. Onları suçlayamam ama ne de olsa aynada kendi yüzüme bakarken bile kusasım geliyor.
Keşke temelli bitirebilsem herşeyi. Ama ben herşeyden aciz, kendine zarar veren mide bulandırıcının tekiyim.
Niye buraya bunları yazdığımı da bilmiyorum. Elimde olsa bir kağıt kalem alır oraya dökerdim içimdeki vahşeti ama ondan bile acizim. Yerdeki taştan farkım yok.
Şimdi benim bir arkadaşım var ve JoJo izlemek istiyor ama yurtdışında olduğu için Türkçe siteleri açınca hata alıyor. DNS ayarlarını değiştirse düzelir mi? Veyahut güzel bir vpn de önerebilirseniz hoş olur veya artık başka bir çözüm de varsa yine iyi olur.
Şimdiden teşekkürler
Bilmiyorum.
Bu dünyada bulunmamın bir hata olduğunu bilmek bile fazla geliyor, katlanamıyorum.
Varlığım herkese gereksiz bir çaba, bir yük. Bu şekilde olmayı ben istemedim ama bir hata olmak ve bunu bilincinde olmak daha da acıtıyor.
Ailecek çekinilmiş bir fotoğrafa bakıyorum. Bakıyorum da sanki ben yokmuşum gibi hissediyorum orada. Yada olsam bile bir fark yaratmayacak gibi...
Çok şey var gibi içimde ama hepsi gereksiz. Kimse ile birşey konuşmayı hakediyormuş gibi hissetmiyor, düşünmüyorum. İnsanlar ile konuşurken veyahut karşılaştığım zamanda ki o yüzlerindeki iğrenme ifadesini ezberledim artık. Nefret ediyorum...
Nefret ediyorum. Yaşamımdan, etrafımdakilerden, bir baltaya sap olamamdan ve asla olamayacağım gerçeğinden nefret ediyor ve büyük bir öfke hissediyorum bunlara karşı. Hatta öyle ki bu öfke ya başkasına ya da bana zarar veriyor. Çoğunlukla bana oluyor bu zarar ve bunun en büyük örneği sağ elimi taşa toprağa vurarak incitmiş olmam.
Kusmak istiyorum. İçimdeki herşeyi atıp da hafiflemiş hissetmek istiyorum.
Uzaklaşmak istiyorum. Tenha bir köşede uzakları seyretmek, karanlığa gömülmeyi istiyorum.
Kurtulmak istiyorum. Tüm bu dertlerden ve insanoğlundan kurtulmak istiyorum.
Çok şey istiyorum biliyorum ama; istemekten başka ne yapabilirim ki? Hiçbir şey yapacak kudrete, güce, iradeye sahip değilken ne anlamı var?
Nefret ediyorum kendisinden. Bencil bir pisliğin teki. Umarım o da hayatını tozlu bir köşede açlıktan ve sefaletten kıvranarken kaybeder. Bencil pisliğin teki. Midemi bulandırıyor o ve diğer herkes.
Üstelik bide babamın yanında bilerek üstüme geldi ve bende adamın önünde kriz geçirdim. Babamın gözlerinde hayal kırıklığı yoktu yada öfke yada nefret. Acıma ve tiksinme vardı. Çok iyi gördüm o yüzü. Duruma şaşırır bir hali yoktu. Rahatsız oluyordu sadece. Yüzünde sadece bu durumdan kurtulma isteği vardı. Benden kurtulma isteği...
Duvara vurdum bende anlık bir öfke ile. Zaten ağrıyan elim iyice mahvoldu ve şuan elimi sıkarken bile acıyor. Ve giderek kötü oluyor. Çünkü ben içimdeki öfkeyi sadece kendime zarar vererek çıkarabiliyorum ki o da yetersiz olup her seferinde artmasına neden oluyor daha beter.
Yemeğimi de mahvetti geberesice karı. 2 şey yemek istedim sadece ve onun tek yaptığı benim hayatımla ilgili yorum yapıp boş konuşmaktı. Onunla aynı masada yemek istemedim diye de babamın önünde benim ne "ona göre" ne kadar beyinden mahrum olduğumu anlatıyordu. Pislik karı bilerek yapıyordu.
Evden çıktım bende bir saat kadardır dışarıda oturuyorum. Cips, gazoz ve cips sosu aldım ve tenha bir yere geçip ceketimi serip karanlığı seyrederek yedim. Biraz iyi geldi. 1 saat önceki kadar büyük bir nefret ve öfke ile dolu değilim. Ama hala hıncımı alamadım.
Artık tanrıya olan inancım da kalmadı. Yada belki beddua denen şeye inanmamak için kendimi avutuyorumdur.
Belki de öyle olacaktır. Sefil hayatımı tiksindiğim insanoğlunun etrafında, içimde sürekli bir vahşet dürtüsü ile geçirirken bir gün bir köşede geberip giderim.
One of my friends will go to Japan. What stores that he can find beyblades? I would be very appreciated if anyone helps.
Şimdilik bunları bulabildim galeride
Diğer çizdiklerimi sonra bulursam falan atarım
Çizmeye de devam ederim.
It's really hilarious and I loved it! Idc if anyone says it's got old. I will be still having fun with them
3th and 6th one is my favorites
Okay so, one of my relatives will go to the Japan and I want to buy both X and Burst beyblades but there is one thing, I can only buy online. He will not be going any store. Where can I buy burst beyblades online? Does Mercari and rakuten shipping in Japan?
I really need help about it. I would be appreciated if anyone help me. Thanks
Some kind of drama is going on and I hate dramas
Especially when it's something like pdf.
I don't want to talk about that much. I just wanted tell that I'm done with here. It was quite fun but I'll guess every good thing has an ending
I'm not gonna criticize the drama or make some comment because I really really hate those things
Anyway, good luck on your guys future
Valla boşa gitsin istemiyorum ama harcayacak bişi de bulamıyorum. Tek seferde 150 lira ve üstüne gayet iyi bence ama bişi bulamadım
151 liralık bişi alsam 1 lira ödüyorum
Siz ne düşünüyorsunuz? Ne yapayım bununla?
Olay şöyle oldu;
Ben okuldan çıktım ve kargoya giden otobüslerden birine bindim sonra durağımda inip gidip sattığım eşyayı kargoya verdim. Daha sonrasında tekrar otobüse binmek üzere otobüs durağına gittim birkaç dakika sonra otobüs geldi bende otobüsün arka taraflarında boş bir yere bindim. Sonrasında işte telefonda reddite bakıyordum, ben biraz kafamı kaldırdım karşımdaki sıfatında en ufak meymenet bulunmayan pic eliyle fotoğraf çeker gibi hareket yaptı ve telefonun kamerası bana bakıyordu. Sonra böyle gözünün içine bakmaya başladım (fotodaki gibi) bir süre etrafa falan baktı gözünü kaçırdı ben orada emin oldum bu pic fotonu çekmiş. Sonra telefonu cebine soktu bende inene kadar dik dik bakmaya devam ettim. Aynı durakta indik ama malum sokakların güvenliği belli olduğundan bulaşmadım. Yolda telefonu onun götüne sokardım.
Anneme anlattım eve gelince, annemin sorduğu ilk soru "kız mıydı?" Ya anne kız olunca normal mi oluyor AQ iki türlü de taciz ediyor beni aq
Yağmur yağıyordu diye eve geldim şimdi döner yicem.
Siz napıyorsunuz bu vakitte?