Yuhoo paglapitin mo mata mo para mabasa mo to Rosmapanghe. Ganto itsura ng kwarto malinis, organized, at amoy hotel sa bango. Di yung parang sa inyo na daig pa ang koral ng baboy. Wag nyo gawing dahilan na dahil may mga bata kaya dugyot kwarto nyo. Lol. Dapat nga mas maging malinis kayo. Saka utusan mo yang asawa mong indigent maglinis linis ng bahay nyo di yung panay OF ems.
Magcocomment sana ako dito para itanong bakit ayaw nila pabakunahan mga anak nila, kaso binabasa ko pa lang mga comments nila nakakapagod at nakakastress na e. Sana na lang huwag dapuan mga anak nila ng mga sakit.
Happy mothers day sa nanay ko pero isa syang kupal na tao.
Context: may bata ako na pinsan. 8yrs old siguro sya ngayon. Matagal na sya nanghihingi ng aso sa amin. Wala kami maibigay pa noon dahil baka mamatay lang yung tuta because of mishandling. Pero ngayon she's much older na, kaya para matapos na lang, nag agree na ako na ibigay yung tuta namin.
Pagka gising na pagka gising ko tinanong agad ako sino raw bang aso ipapamigay ko sa bata kong pinsan. Tinuro ko yung 1 week old na tuta. Hindi raw yon ang ibibigay. Mamili raw ako ng isa sa mga adult dog namin. Na para bang ganon ganon lang yon. Na para bang pinapipili lang ako kung anong kulay ng damit isusuot ko. Nagtimpi ako na huwag syang sagutin dahil mother's day nga.
Nag punta sa bahay yung pinsan ko. Inoobserve ko sya, sa pinto pa lang sinalubong na agad sya ng mga dogs namin. Na terrorize siguro sa dami at sa ugali ng mga aso na nagpapa buhat. Inexplain namin yung cons ng adult dog, at yung pros ng puppy pa lang. Mukha nag agree naman yung pinsan ko na yung tuta ang kukunin, wait na lang nila na lumaki laki pa ito. Sa totoo lang kung may hinawakan sya na isang aso sa pintuan pa lang baka sakali mag let go na ako, kaso hindi.
Ngayon pag alis nila, sinugod ako ng nanay ko galit na galit. Kesyo pinahiya ko raw sya at madamot daw ako. Magagalit daw sa kanya yung tito ko, na may malaki kaming utang na loob. Di na ako nakapag pigil sinagot ko na rin sya. Ewan. Napaka insensitive. Napaka kupal. Gets ko na di talaga sya mahilig sa mga aso. Kita ko rin yung effort nya sa pag bili ng pagkain at gamot ng mga aso. Pero yung ginawa nya ngayon ay unforgivable. Isa syang kupal.
Gusto ko lang maglabas ng nararamdaman ko kasi parang mababaliw na ako. Bagong panganak ako, at kailangan ko na ulit bumalik sa work abroad, 2 months postpartum ako nito. Ganito rin nangyari sa panganay ko, iniwan ko siya agad para magtrabaho. Hanggang ngayon, ang dami kong namiss na milestones niya. Ngayon sa pangalawa ko, ayoko na sana ulit maranasan yun. Gusto ko makita lahat, yung paglaki niya, yung mga unang beses, yung simpleng araw-araw na kasama ko siya. Pero ang hirap… kasi kailangan namin ng pera. Malaking kawalan kung magre-resign ako.
Pakiramdam ko kahit anong piliin ko, may mawawala sa akin. Bilang nanay, parang ang dami kong hindi nagagawa. Nakakalito, nakakapagod, at honestly, parang mababaliw ako kakaisip na kailangan ko na naman umalis.
Nag-aapply ako dito sa Pinas pero wala namang tumatawag. Hindi ko na alam anong gagawin ko.
Sorry, gusto ko lang ilabas. Tamang iyak lang ako habang nagtatype nito. Hay buhay.