u/Shushay_514

Good day! First of all, salamat sa lahat ng organizers na nag-aasikaso para sa event na ito. You could have been enjoying your time, yet you chose to be busy para sa kaligayahan ng iba. Ang babait ninyo—tengkyu!!! 🥹

Sana katulad ko rin kayo na excited na sa TMT40s Meet-up on the 29th! Sa totoo lang, excited ako pero kinakabahan din. This is the first time na sasali ako sa ganitong event. Nakakahiya mang aminin, pero first time ko rin makakapasok ng KTV kung sakali. 🤣

Ever since umalis na ako sa kulto last year na kinabilangan ko simula bata ako, ngayon lang yata ako magsisimulang makihalubilo nang ganito. Bawal kami noon makipag-date at makipagrelasyon. Parang ngayon lang talaga ako magsisimulang mabuhay...... at sorry na, ngayon lang talaga ako lalandi in ferson!!

But anyways, ayoko pumunta sa event na may dalang sama ng loob. Kung nakuha man ng kulto ang higit sa kalahati ng buhay ko, may panahon pa rin naman ako para magsimula. 🩷

Kung hindi man ako maging successful sa 29th na mahanap ang aking "Da One", sasakses pa rin naman ako pero step by the step dahil sa makilala na mga bagong tao, pagkakaroon ng bagong experiences, at pagkakaroon ng mga bagong kaibigan. 😘

Good luck sa ating lahat! Kita-kits sa 29th! May the odds be ever in our favor. 🫡

Gusto ko lang i-share ang experience ko noong the Middle solo event ni Pablo (hindi pa solo concert, mga Kaps—solo event showcase pa lang yan s'ya 😘).

Right after Pablo left the stage, dumiretso agad ako sa exit kasi alam kong dun s'ya dadaan. Pagdating ko, nakita ko si Sir Gary V. I had a feeling na hinihintay niya si Pablo.

Then I witnessed something I'll NEVER forget.

Niyakap ni Sir Gary si Pablo. Hindi 'yung quick congratulatory hug lang. It lasted for around 10 seconds—mahigpit, tahimik, at ramdam mo talaga na puno ng pagmamahal, paghanga, atsaka respeto.

Noong papasok na siya sa elevator, binati ko si Sir Gary. Sabi ko, "Ingat po kayo ha." sobrang ngiti n'ya tapos sabi n'ya, "Ikaw din, ingat din kayo ha." 🥹

He was genuinely kind.

Hindi ito pag-OOA or pagiging delulu. I saw it with my own eyes. It really felt like Sir Gary intentionally waited for Pablo just so he could personally congratulate and embrace him.

That moment stayed with me. Seeing two artists who clearly have so much respect and admiration for each other was something special.

I have nothing but love and respect for these two souls. Sobrang mga maka-Dyos. After ng the Middle paguwi ko ng bahay, nag-sorry ako sa Dios kasi minsan nakakalimutan ko S'ya dahil busy ako sa trabaho. Pablo’s the Middle ay parang concert na worship service. Madaming realizations after nun. Sobrang napakagandang tao ni Pablo. He radiates kindness. 🩷

Hindi ko talaga gets kung bakit mas mahaba pa ang tekstuhan ng mga SIC na host ng show—este, pagkakatipon kaysa sa mismong awitan ng himnario. Dati anim ang awit sa himnario, ngayon tatlo na lang. Ang alam ko kasi, ang awitan ay bahagi ng pagsamba para awitan ang Dios. May oras naman para sa teksto kung saan ang mga miyembro ang makikinabang. Pero lalo na kapag si JMAL ang host—ay s'yang tunay! Magnu-Numero Uno pa lang, aatakihin na niya ang mga invisible na kaaway ni Bonjin. May isang service pa nga na sabi niya (non-verbatim): "May nakikikanta d'yan pero laban kay Kuya. So, ikaw ang magaling? Eh di ikaw na!" Tapos mananalangin na lang, ganun pa ang sasabihin ni OA? Ang reaction ko noon, natawa na lang talaga ako.

Ewan ko ba. Siguro sa isip ni KDR, sumakses s'ya, step by the step dahil napaka-innovative ng naisip nyang bagong setup ng awitan. Pero para sa akin, parang mas napapahaba ang mga side comment kaysa sa mismong pag-awit. 🫠