u/Temporary-Set21

عايزة مكان اقدر اقعد فيه زى workspace كدا بس لأسنان ، يكون فيه كونترا و ميكرو و الأدوات عموما هل فى اماكن زى كدا فى المنصورة ؟ و شكرا 🙏🏻

كنت فى كورس امبارح قاعدة براجع الكلمات قبل مادخل فكنت نسيت اعمل جزء من الواجب و فنفس الوقت فى كلمة براجع عليها ، كنت بعمل الواجب شوية و من التوتر ادخل على الكلمة اكتبها كذا مرة فى نفس الوقت، المهم صحبتى قالتلى بالراحة خلصى الواجب الاول و بعدين خشى عالكلمه . أنا استوعبت سعتها مشكلتى او حسيت ده مثال بسيط جدا من كيف بتعامل كل يوم .
النهاردة صحيت من النوم قلبت عالموبايل و بعدين قمت انضف شوية و بعدين قعدت أكلت و بعدها قعدت اذاكر ، بابا ندهنى اعمل حاجة فرحت قمت و تهت بردو فى النص و معملتهاش … قولت هنزل ، و فى النص لقيت الأوضة عايزة تنضف رحت انضفها و أنا لابسة لبس الخروج و بعدين نزلت و منضفتهاش تماما .
ده الظاهر ما بالكم بالباطن ؟ أنا دماغى لوحدها مشتتة فى كذا اتجاه مرة أفكر انى لازم اذاكر اللغة و بعدين افتكر الانجلش و اقول طب و الانجلش ، و بعدين افتكر انى فى اسنان و متدربتش من اول الاجازة ، و بعدين اقول طب أنا عايزة اتعلم ماركتنج ، و عايزة اجيب اى فلوس اسند بيها نفسى ، و بعدين افوق و اقول لازم اركز على حاجة واحدة ، جماعة أنا حياتى عبارة عن تشتت كبير يتخلله بعض الثبات و التركيز على الوجهة ، ناهيكم بقا عن مقارنتك المستمرة بغيرى و احساسى انى شخص افريدج و اقل شوية ، بقيت شاردة اغلب الوقت ، و بمسك الفون . و دايما اسمع من بابا و اهلى انى مشتتة لحد ما زهقت و ثقتى بنفسى قليلة للأسف . لو حد عنده حل يقول

فى عيادة ماما بتروحها عشان تعمل سنانها و أنا باجى معاها و هما فريندلى اوى معايا لما عرفوا انى فى أسنان بس مشكلتى انى خرسة و مش بعرف اتعامل و عايزة اعرف استفاد ازاى من الواقفة مع امى فى العيادة و استفاد ازاى أصلا مع الدكتور ؟؟؟؟ **(**عمرى ما نزلت و لا شفت حد نزل قبل كدا مليش صحاب قريبين للأسف و خايفة أضيع الفرص **)**و اسأل امتى و اسأل فى ايه أصلا أنا لسة هدخل كلينيكال السنة الجاية بس عايزة اسبق فيدونى الله ينفع بيكم 🌸

أيها الفاشلين الكرام ، انتم مش فاشلين مضمونا انتم تحتاجون محفز و ظبط نفس ، و لن يتحقق هذا وحدك بهمتك المبتورة و الاتنشن سبان القصير ، اسالونى أنا 😣
عايزة بنى ادم يلتزم معايا عدد أسبوع واخد بس و أنا واثقة انى هعرف اقف على رجليا باقى الطريق ،،، لكن احتاج ال spark 😔
أنا بذاكر لغة و عايزة اقعد عليها كل يوم خمس ساعات اى حد بيعمل زيى يكلمنى

عمرى فى حياتى ماشتغلت و معرفش الشغلانة دى بتتعمل ازاى بس اعرف انها بسيطة ، ريسيبشنتيست فى جيم ، ممكن لو حد عنده خبرة يقولى اجهز نفسى ازاى و اقول اى فى المقابلة

ممكن حد يحكيلى تجربته ؟ أنا عندى مادتين فى سنة اولى واقفين فى زورى لو أنا حسنت ده هيأثر على مرتبة الشرف وقت التخرج ؟؟ و التجربة آثارها اى

كنت أتعرفت على ولد معايا فى الجامعة كان بينا إعجاب متبادل و أنا اللى دخلتله ، بس هو كان متقبل عادى ، و قعدنا اربع شهور بنحكى و نتكلم و نبعت ريلز ، المهم هو كان شبهى و كنت مرتاحة ، بس هو كان اقصر منى سنتميتر واحد مثلا ، احنا متكلمناش فى الواقع غير مرتين بالعدد ، و خلالهم حسيت انه لا . المهم أنا كنت متعلقة و معجبة من day one و كنت بغير موت بس للأسف احنا كنا فى حاجة ملهاش مسمى مجرد بنرغى و خلاص و يرمى كم كلمة تلميح . أنا من غيرتى و جنونى شكيت انه بيكلم واحدة ، لكن متاكدتش بس كانت فى دلائل كتير اوى ، و ده اختلط مع قلقى شخصيا انى اكمل معاه و يكون فى فرصة احسن ، واحد اعقل ، او اطول ( اعذرونى عالسطحية ) . أنا بقيت بتعامل ببرود و جيت فى الاخر قولتله مش بحب الدنيا متكنش واضحة لان بقالنا ست شهور بنتكلم ، و مش بحب اعشم حد لانى كنت فقدت الاهتمام . و بس دعيتله بالتوفيق و قفلت معاه .
الشاهد من القصة يا جماعة انى حاسة باحتقار لنفسى شديد اوى . أنا كان عندى فضول حقيقى اعرفه شكله كان انترستنج و كنت عايزة اعرفه عادى كصديق او كحاجة بعد كدا المهم انه شخص انترستنج و خلاص ، فاندفعت و بادرت ( اول غلطة ) اتكلمنا كتير و حرقت وقت و ببساطة نسيته بعد ما قطعت معاه . يعنى غالبا كنت بملا فراغ ، اتعرفت على واحد من نفس كليتى يعنى احا كبيرة ، فا عدوا معايا الغلطات ، سبحان الله بعد ما قطعت معاه كل غلطاتى وضحت و حسيتنى شخص مش محترم ، و شخص هوائى ، بمعنى اصح ندمانة انى فقدت اهتمام فى الاخر او لقيته مش مناسب . الموضوع عدى عليه ست شهور ، أنا رجعت قريت الشات فافتكرت كل حاجة . الندم على تصرفى و انى اكون اذيته بدون قصد ، مش انى سيبته ، الندم على سمعتى اللى ممكن تنضر . احساسى انى قليلة قصاد نفسى لانى عمرى فى حياتى ما دخلت لولد و كنت قولتله كدا و هو قالى انه احسن حاجة حصلتله اصلا .
أسامح نفسى عالذنب ده ازاى يا جماعة ، احترمنى ازاى و اعتبرنى شخص مش هوائى ازاى . أنا استحالة ارتبط او أفكر فى الارتباط بعد التجربة دى و كله يمشى بحلال ربنا . و فى الوقت اللى ربنا رايده . مش بجوع . ربنا يصلح أحواله و احوالى و يغفرلنا .

يا أهل ريديت الكرام ، أنا جالى إصابة فى كتفى من سنتين مش راضية تتعالج ( تليف فى وتر الكتف من لعب ابن وسخة غلط فى الجيم ) لان مكنتش بكون ملتزمة بالعلاج او بنشغل بالدراسة او مماطلة ابويا البخيل ، المهم ، أنا فى وجع بسيط بس مزمن موجود معايا طول الوقت و الوجع وصل لرقبتى و كتفى و لحد دراعى عند الباى و التراى ، و لما التزمت فى العلاج زى ما الدكتور قال دراعى لسة زى ما هو ، المهم الدكتور ( دكتور عظام ) قالى هحتاج حقن بلازما ، أنا خايفة من الحوار ده و عمرى ماتعرضت لموقف مشابه ياريت اللى حصله زى كدا دراعه رجع و لا لا ؟ يارب يكون رجع و لو فى كارثة تقولوها بالراحة .

أنا عايشة اغلب الوقت على الندم ، ندم على ثانوية و ندم انى دخلت جامعة بفلوس ، و انى دخلت اسنان مش طب بشرى . الفترة دى صوت الندم على بشرى بقا عالى اوى جوايا ، ليه الزمن مينفعش يرجع . ليه أتحكم عليا انطفى و أعدى بمراحل من الفشل ، ليه الدنيا مش بنفس طعم الطفولة و بهجتى سعتها .

لو فى شخص فشل فى جانب ما فى حياته ، ميعرفش بعد العمر ده كله يتغير و مش بتكلم بشكل كلى ، انما بشكل جزئى خفيف ، الناس اللى عندهم خمسين سنة عايشين و بشر صح ؟ ليه اخبار العمر ده بعيدة عنا . الستات اللى عيالهم كبروا و مبقاش فى اعتمادية عليهم خلاص ، يعملوا اى ؟ يعيشوا حالة مستمرة من الكآبة و الخواء ؟ يعملوا اى بجد و لا الفئة العمرية دى مفقود فيها الأمل !!!!

أنا عندى مشكلة عويصة يخواتى ، و مستمرة معاية من سنين . أنا متوحدة فشخ ، أنا مبقتش عارفة أنا مين بجد ،
المهم … أنا فى البيت حالتى النفسية زى العسل و عندى افكار و خطط و الدنيا مولعة . لما اروح الكلية بلاحظ اختلاف شاسع بين طاقتى و طاقة الناس اللى بقابلهم . مش عارفة هتفهموا و لا لا بس أنا الاينيرجى بتاعتى اهدى بكتير اوى عن الناس . مش بتكلم غير فى الضرورة او الدراسة بس . بحس ان وجودى مهمش او معنديش صوت . مش بعرف اهزر و اضحك زى بقيت زمايلى مع ان بقالنا مدة لطيفة فى الكلية و لحد دلوقتى أنا مش عارفة أتزحزح من قوقعتى ، صدقونى ده بيقتلنى قتل . و الناس او الكم بنت اللى حواليا بيعاملونى زى اللى عنده إعاقة او غلبان او ميتعاملوش اكتر ، و اكيد فى اللى بيتعامل عادى. و بمشى لوحدى فى الكلية كتير اوى و أنا بتحرج من ده موت . مجتمع الكلية العبيط كله بيلاحظ بعضه فا أنا اكيد باين انى متوحدة . أنا شكلا مفيش اى حاجة و لبسى كويس بس من جوا زى متقولوا طفلة عمرها واقف عن ال عشر سنين . مهارات اجتماعية معنديش حتى لمحة عنها و غصب بقعد ألوم فى امى اللى نشأتنى التنشئة دى . عندى شك انى اعرف نفسى و بحس انى على الهامش . و كل مرة اروح الكلية افقد الثقة فى نفسى و ان ممكن ناس تقبلني . أنا حرفيا معنديش صداقة واحدة بس توحد الله حقيقية او بقالها سنين . كلام مثير للشفقة و مش بحب أخرجه . عايزة حلول عملية أبدا فيها اجازة الصيف دى لو حد عنده افكار .

أنا عايزة استغل الاجازة الجاية باحسن طريقة ممكن بس حيرانة بين حاجتين ، أنا عايزة أحسن الأنجلش بتاعى و ناوية انزل كورس و عايزة انزل جيم و عايزة أتعلم لغة تانية مع نفسى و انزل عيادة أتدرب ( ان شاء الله يعنى ) بس اللغة و الجيم عايزين فلوس من ابويا و احساس انى بطلب منه حاجة ده بيوجعنى خصوصا انى فجامعة بفلوس و مش هينة بالنسبالنا خالص ، ده الاختيار الاول الاختيار التانى انى انزل كول سنتر بس عربى او أدور على اى شغلانة بدون خبرة اجيب منها فلوس عشان استخدمها بعدين بس عندى احساس انه هياخرنى عن الحجات اللى ذكرتها فوق و أنا فى كلية طبية الوقت بدهب ، اى أمثل حل ؟

فى رأيى جملة " أرضى غيرك مش لاقى " لما تستخدم بشكل غلط ، و فكرة الرضا بمرتب معين لمجرد انه بيسد الاحتياجات الأساسية بس مش " الرفاهيات " بين قوسين مقدرش انزل اتمرن مقدرش أسافر مقدرش أتعلم هواية بفلوس . مقدرش اجيب لبس براحتى ، انتو فاهمين ؟؟

أنا بحاول اكسر حدود كسلى على اد ما اقدر و أمنية حياتى انى اكون جادة و ملتزمة ، استخدم و لو 80‎%‎ من طاقتى ، الترم ده بدأته جد بشكل قوى و جبت درجات حلوة لحد الميد بعد الميد وشك ما يشوف إلا النور . مفيش شغف بربع جنيه و بعمل الحاجة و الشحن بيخلص ازاى فى ناس و هم الاوائل بيفضلوا محافظين على ده طول الترم ؟؟ أنا وصلت للا مبالاة و انعدام وجهة بسهولة اوى . و رجعت purposeless
تانى.