u/animemuptelasi31

Kuba çıta 50rx modelinde karar kıldım fakat iç lastikli olmasından dolayı çekincelerim var. cg tipinde normal lastikli motor bulamadım maalesef.

Almalı mıyım almamalı mıyım çok düşünceliyim şu an kafamda oturtamadım hâlâ. İlk motorum olacak motosiklete hiç hakim değilim o yüzden lastiklerden vs de anlamıyorum.

Evden servise servisten eve günde 7km yolum var. Haftada 6 gün kullanmak için motor almak istiyorum B ehliyeti sahibim aktif araba kullanmaktayım biraz yokuşlu bir yerde yaşamaktayım o yüzden 50cc görünümlü olup yükseltilmiş bir motor bakmaktayım.

Hafif ve onarımı kolay olması açısından şu an niyetimde Kuba Çıta 50RX Gold var, olduğum şehirde bayide 71 bin lira taksitli, 63 bin nakit fiyatla satılıyor temmuzda gelecekmiş. Hayatımda bisiklet dışında hiç iki teker deneyimim olmadı motoru alıp arabayla yaşadığım yere kadar getirip evimin çevresinde ufak ufak alıştırmalar yaparak öğrenebilir miyim? düşüncelerime karşı sizlerin fikri nedir?

I’m a 21-year-old male from Turkey. Until I was 18, I had a pretty normal and good life, but after finishing high school, my family and I had to move to a city where I didn’t know anyone. This is actually our hometown.

My family lives in a village, and I’ve been living alone in our apartment in the city center since we moved. I visit them once or twice a month, or sometimes they come to see me.

In my university entrance exam choices, I listed departments from the university in the city we moved to. When I didn’t get placed, I didn’t feel motivated to try the exam again. At that time, my family’s financial situation had already become weaker because of the move, and studying in another city would have put extra financial pressure on them, so I didn’t want that.

So I said, “If I’m not going to study, I should at least start working.” I graduated from a vocational high school. Now I work as a CNC operator in a factory. I’m actually satisfied with my job and I enjoy doing it. My salary isn’t high, but I can comfortably support myself and even manage to save a little.

However, I haven’t had any friends other than my coworkers since I moved here. I couldn’t really make friends, or maybe I was just hesitant and didn’t know how to. Back in the city I used to live in, I had good friendships, but I’ve mostly lost contact with them now. We only rarely text each other. We used to be a 3-person close friend group, we were really close, but even that is now falling apart. Everyone has gone their own way.

Since I started working, I’ve taken my annual leave twice and went back to the city I used to live in, but I always ended up just wasting time and returning feeling empty.

Now I don’t know how to make friends in the city I live in. I also don’t have any friends from the opposite gender. After breaking up with the only girlfriend I had in my life during the time we moved, my communication with girls completely dropped to zero.

I’ve stopped taking care of myself properly. My weight keeps going up and down depending on my mental state. Sometimes I overeat, sometimes I barely eat anything. I feel like I’m stuck in a dead end. I haven’t done my military service yet either. I want to get it done and move on. I can’t live my whole life with this income level; it’s enough for now, but not for the future. Not completing it also affects my job opportunities and income. I feel like I need to get it out of the way before making any long-term plans.

I feel like these are my main problems right now. I live in a safe and nice place. I’ve just forgotten what it feels like to hang out with friends, meet people, or spend time outside. I used to be a confident person, but now my confidence has been seriously damaged and I’ve become very isolated.

Outside of work, I mostly spend my time at home. I’ve been into computer hardware for many years and consider myself highly knowledgeable in that area. I also have hobbies like aquariums, cars, and photography, but since most of them are solo activities, they don’t really help me socialize.

Most of the time I feel mentally exhausted and unmotivated. I can’t get myself together or build a proper routine. Even though I’m usually a tidy person, I’ve become quite messy, and outside of work I mostly just sleep or stay at home on my days off. Loneliness really doesn’t help me.

If I had managed to get into university here, I think it would have been much easier for me to socialize, but unfortunately that didn’t happen and it kind of led me to this situation.

I would really appreciate any advice from people who have been in a similar situation or know how to deal with this.

Thank you for taking the time to read this.

21 yaşında erkeğim. 18 yaşıma kadar gayet güzel, normal bir hayatım varken lisenin bitmesiyle zaruri olarak ailemle birlikte kimseyi tanımadığım, bilmediğim bir şehre taşındım. Burası memleketimiz.

Ailem köyde yaşıyor, ben ise merkezdeki evimizde taşındığımızdan beri yalnız yaşamaktayım. Onların yanına ayda 1-2 kere gidiyorum ya da bazen onlar yanıma geliyor.

Üniversite sınavı tercihlerimde taşındığımız şehirdeki üniversitenin bölümlerini yazdım. Tercihlerim olmayınca tekrar sınava girmeye heves etmedim. Zaten taşınmadan dolayı ailemin maddi durumu zayıflamıştı ve şehir dışında üniversite okumam bir süre boyunca ailemi zora sokacaktı. Ben de bunu istemedim.

"Madem okumayacağım," dedim, "bari iş bulayım." Meslek lisesi mezunuyum. Şu an bir fabrikada CNC operatörü olarak vardiyalı çalışıyorum. İşimden memnunum, severek yapıyorum. Maaşım fazla değil fakat kendimi oldukça rahat geçindirebiliyorum, ufak tefek birikim de yapabiliyorum.

Fakat hayatımda iş yerindeki arkadaşlarım dışında hiç arkadaşım olmadı geldim geleli. Hiçbir türlü arkadaş edinemedim ya da nasıl edinebileceğimi düşünürken çekindim, bilmiyorum. Önceden yaşadığım şehirde de iyi arkadaşlıklarım vardı fakat çoğuyla kopuğum şu an. Çok nadiren yazışıyoruz, sadece o kadar. 3 kişilik bir arkadaş grubumuz vardı, inanılmaz samimiydik fakat onlarla da neredeyse kopmak üzereyiz. Eski samimiyetimiz yok, herkes kendi yoluna gidiyor.

İşe girdiğimden beri 2 kere yıllık iznimi tamamen kullanıp eskiden yaşadığım şehre gittim ama bomboş zaman geçirip, ayak sürtüp geri döndüm hep.

Şu an olduğum şehirde nasıl arkadaşlık kuracağımı bilmiyorum. Karşı cinsten arkadaşım yokken, zaten hayatımdaki tek kız olan sevgilimle de taşındığımız dönemlerde ayrılmamızla birlikte kızlarla iletişimim tamamen sıfırlandı.

Kendime hiç dikkat etmez oldum. Sürekli kilo alıp veriyorum psikolojik durumuma göre. Bazen aşırı yiyorum, bazen hiç yemiyorum. Kendimi çıkmazda hissediyorum. Hâlâ askerlik görevimi yapmadım. Gidip kurtulmak istiyorum. Dünyanın sonuna kadar bu gelir seviyesiyle yaşayamam sonuçta, şu an yetiyor diye. Yapmadığım için iş durumlarımı ve gelirimi de etkiliyor. İleride ne yapacaksam önce bunu aradan çıkarmam gerekiyormuş gibi hissediyorum.

Şu an hayatımdaki temel problemler bunlar gibi hissediyorum. Güvenli, güzel bir yerde yaşıyorum. Sadece arkadaş ve karşı cinsle kaynaşmanın, arkadaşlarla buluşup gezmenin, dolaşmanın nasıl bir şey olduğunu unuttum. Önceden özgüvenli birisiyken ciddi şekilde özgüvenim kırıldı ve asosyalleştim.

İş dışında zamanımı genellikle evde geçiriyorum. Bilgisayar donanımlarıyla uzun yıllardır ilgileniyorum ve bu konuda kendimi uzmanlık seviyesinde görüyorum. Bunun dışında akvaryum, otomobiller ve fotoğrafçılık gibi hobilerim de var. Fakat bunların çoğu tek başıma yaptığım uğraşlar olduğu için sosyalleşmeme pek katkı sağlamıyor.

Çoğunlukla ruh halim çok bunalmış, hiçbir şeye hevesi olmayan, yorgun bir halde. Kendimi canlandıramıyorum, hayatıma bir düzen oturtamıyorum. Çoğunlukla titiz olmama rağmen evde dağınığım ve iş dışında sadece uyuyorum, tatil günlerimde de evde duruyorum. Yalnızlık bana pek iyi gelmiyor. Sosyalleşmek istiyorum fakat durduk yere nasıl sosyalleşilir bilmiyorum.

Burada üniversiteyi tutturabilmiş olsaydım çok daha rahat sosyalleşebilirdim fakat maalesef olmadı ve bu durum beni biraz bu hallere sürükledi.

Benim durumumda olup bunu aşabilen veya bana tavsiye verebilecek insanların fikirlerini duymak isterim.

Bu uzun yazıyı okuduğunuz için teşekkür ederim.