u/bardakta_noodle

bugun abım eve geldı bırkac yılın ardından ve bana bır surprızının oldugunu soyledıç cıkolata falan zannettım. bır anda elıme cıkarıp bılgısayarı tuttrudu. ben sok oldum ve ınanmadımç ama ıcımde hıc bır kıoırdama olusmamıstı. evet, dereazılasyonla mucadele etmek zor. eskı ben olsaydım hemen gozlerım buyur ve gulumserdım. ama ayırç sadce sasırms durdum. ınanmadım benım olduguna bılgısayarınç ısrarla sordum benım mı dıye. saka mı dıye. abım ıse evet dıyıp gulumsuyordu. tepkımı beklıyorduç ben ıse resmen robot gıbı tesekkurler dedım o kadar. benım tepkımı beklemesı ve benım bnun farkında olup yıne de tepkı veremeyısım, ıcımın olu gıbı olması benı suan oyle bır aglatıyorkı. duygularımı kendı basınma yasamaya baslamısım dıger ınsanlara guclu duracagım dıe..

kahvaltoda tekrarlı olarak sordu begendn mı dıyeç hala tepkı almaya caısıyordu ama o da bn de benım artık tepkısızlestıgımı bılıyorduk. yıne pek bır sey yapamadım...

bu hedıyeyı hak ettıgmı dusunmuyorum. basarım falan yok. bılgım de yok bıhısayarar hakkındaç bu metnı ıkıncı kex yazısım cunku yanlısıkla sıldım HJEGHJCGSJGDJS

ne kadar cahıl oldugumu gormek de benj uzmedı degıl..

suan bunları aglayarak yazıyorum. cunku sevgının varlıgına ınanmayı yıtırmısken boyle bır sey yasadım..

ıcerıden olmusum resmen..

abımı cok sevıyorumç en sevdıgım aıle uyesı o. ruh ıkızı gıbıyızç o yaslanmaya basladı ve ben uzuluyorum her gun neredeyse onun ıcınç

hayat cok garıp :)

en ısteedıgım seylerden bıle bırısnı elde edınce hıc bır sey hıssetmıyorum. hıc bır sey keyıf vermıyor.

en sevdıgım yemek..buldak. umarım deneerım bır gn.

bugun abım eve geldı bırkac yılın ardından ve bana bır surprızının oldugunu soyledıç cıkolata falan zannettım. bır anda elıme cıkarıp bılgısayarı tuttrudu. ben sok oldum ve ınanmadımç ama ıcımde hıc bır kıoırdama olusmamıstı. evet, dereazılasyonla mucadele etmek zor. eskı ben olsaydım hemen gozlerım buyur ve gulumserdım. ama ayırç sadce sasırms durdum. ınanmadım benım olduguna bılgısayarınç ısrarla sordum benım mı dıye. saka mı dıye. abım ıse evet dıyıp gulumsuyordu. tepkımı beklıyorduç ben ıse resmen robot gıbı tesekkurler dedım o kadar. benım tepkımı beklemesı ve benım bnun farkında olup yıne de tepkı veremeyısım, ıcımın olu gıbı olması benı suan oyle bır aglatıyorkı. duygularımı kendı basınma yasamaya baslamısım dıger ınsanlara guclu duracagım dıe..

kahvaltoda tekrarlı olarak sordu begendn mı dıyeç hala tepkı almaya caısıyordu ama o da bn de benım artık tepkısızlestıgımı bılıyorduk. yıne pek bır sey yapamadım...

bu hedıyeyı hak ettıgmı dusunmuyorum. basarım falan yok. bılgım de yok bıhısayarar hakkındaç bu metnı ıkıncı kex yazısım cunku yanlısıkla sıldım HJEGHJCGSJGDJS

ne kadar cahıl oldugumu gormek de benj uzmedı degıl..

suan bunları aglayarak yazıyorum. cunku sevgının varlıgına ınanmayı yıtırmısken boyle bır sey yasadım..

ıcerıden olmusum resmen..

abımı cok sevıyorumç en sevdıgım aıle uyesı o. ruh ıkızı gıbıyızç o yaslanmaya basladı ve ben uzuluyorum her gun neredeyse onun ıcınç

hayat cok garıp :)

Sınıf değişikliği yaptım ve 12.sınıfım.

Yeni arkadaslar için ne yapmam gerekiyor bilemiyorum. Her zaman arkadaş edinme de problemim oldu.

İnsanlar beni ya ezik ya da soğuk görüyor dışarıdan. Tanıştığım zaman ise ilk başta güzel sonradan kötü oluyor işler.

Yeni sınıfım için nasıl bir role burunsem bilemedim. Kendin ol diyenler için, lise ortamı o kadar toxic ki kimse kendisi olan insanları sevmiyor.

Özgüvenli durmaya çalışsam bile yine belli oluyor.

Kendim olunca bir sey olmuyor.

Ben mi tanisacagım onlar mi yanima gelsin ikilemi de var simdi...

Riyal hayattan arkadas zor ediniyorum maalesef.

Erkek kismi icin zaten bir sey diyemem cunku daha Normal arkadas edinmekte zorlaniyorum.

Normalde kızlar kolay kaynasir ama ben bunu yapamıyorum bilmiyorum. Yaşıt kizlar genellikle "yiaa su makyajim böyle, su buna asikmis" diye konusyor ve hepsi asiri bakimli insanlar. Ben o kadar bakim yapmiyorum.

Konusurken yuzum genellikle ciddi duruyor ve maskulen duruyorum. Sesim de öyle.

Ne yapacağım bilmiyorum. Az kaldı okulun açılmasına. En son 9.sinifta da böyle ikileme düşmüştüm.

Her ne kadar derslerim basarili olsa da bu sosyallik konusu asiri bir sekilde sıkıntılar çıkarıyor maalesef.

Güzel falan da değilim. Kambur duruyorum zar zor yuruyorum. Ağır ucube gibiyim dışarıdan bakılınca.

Çok saçma tartışmalar yaşıyorum ve kimin haklı olduğunu kimin doğruyu söylediğini veya yalan söylediğini anlayamıyorum.

Örnek olarak a gelip x senin hakkında konuştu diyor bu durumu x e a nin soylemedigi sekilde olan versiyonunu anlatarak bilgi alamiyorum veya hangisi yalan hangisi dogru anlayamiyorum.

Hep böyle oldu ve bana çok karmaşık geliyor. Umursamak ve çözmek arasinda gidip geliyorum.

Genellikle aptal ve saf, kullanılan taraf oluyorum.

Otizmli olduğumu düşünüyorum. Küçüklükten beri belirtileri var. Yaptığım testlerdede genellikle 75-80 oraninda cikiuor zaten.

Yaklaşık 2-3 yıldır acikmiyorum hic bir türlü. İlk başta azdi sonradan fazlalasmaya başladı bu his.

Şimdilerde yaz tatilinde 5 kilo vermişim zargana olmama rağmen. Hic bir türlü acikmiyorum. Yemek yedigim zamanlar ise yemek yemem lazım bilinciyle yapıyorum bunu. Iki ogun yiyorum genellikle ve zaten bir kaç kasik yiyince doyuyorum...

Karnima dokununca kaburga kemiklerini hissetmek iğrenç geliyor aşırı rahatsız oluyorum. Göbeğim kalmadi neredeyse elimi koyunca iki kaburga arasında az bir et parcasi var o kadar.

Yemek yapmasi guzel ama is yeme kismina gelince kaliyorum öyle.

Esrarengiz Kasaba (Gravity Falls), yaz tatilini büyük amcaları Stan’in yanında geçiren ikizler Dipper ve Mabel’ın, kasabadaki doğaüstü ve gizemli olayları keşfetmesini anlatan animasyon dizisidir. (2012-2016)

Benim için her zaman en iyi çizgi film oldu çünkü barındırdığı gizem beni büyülüyordu. Ayrıca gizem + mizah ikilisi oldukça etkili kılıyordu çizgi diziyi. Her bölümde bir olay yaşanır, yeni sırlar ortaya çıkar aynı zamanda her şey komiktir.

En sevdiğim karakter her zaman dipper oldu. Kendimde onu gördüm.

Çizgi dizi sadece bölümlerdeki olaylari ufak gizemleriyle bitmiyor. Bölüm sonlarındaki şifreler ; bölüm başındaki intronun sonundaki fisildamalar-ki hepsi bölüm göre değişebiliyor-,bölüm içerisindeki arkaplandaki binbir çeşit semboller ve sifrelemeler, günlük 3'ün içindeki şifreler, bir sonraki bölümler için foreshadowing ve arkaplanda karakter gözükmesi,diğer kitaplardaki şifreler..

Çizgi dizi o kadar fazla sifrelemeye, sembollere, gizli işaretlere sahip ki anlatamam. Ve onu en güzel kilan sebeplerden biri de bu bence. Her ne kadar bir sonraki yaz'ı gorememis ve dizi nostaljik bir şekilde bitmiş olsa da, oldukça güzeldi.

Imdb puanı : 8,9.

O kadar titizlikle ve zeka ile hazırlanması gerçekten büyüleyici. En ilginç tarafı da fandomunun hala ayakta olması (üzerinden 10 yıl geçmesine rağmen) çünkü Alex Hirsch (creator), bazenleri yeni kitap çıkarıyor veya yeni şifreler atıyor tweet olarak.

Bonus bilgi : Bill Cipher Hunt, Alex Hirsch’ün 2016’da Gravity Falls hayranları için düzenlediği büyük bir ARG ve hazine avıydı.

Hayranlar internette ve dünyanın farklı yerlerinde bırakılan şifreleri, ipuçlarını ve bulmacaları birlikte çözüyordu. Hunt’ın en meşhur kısmı, Oregon’da gerçekten saklanmış olan Bill Cipher heykelinin bulunmasıydı.

Hayranlar Reddit, Twitter ve forumlarda ekipler kurarak ipuçlarını birleştirdi. Böylece Gravity Falls’un gizemleri adeta gerçek dünyaya taşınmış gibi oldu.

Öncelikle oldukça linç yiyeceğim bir paragraf olacak. Bu yüzden boş, saçma yorum atacaksınız atmayın. Eğer güzel bir tavsiyeniz varsa gerçekten dinlerim 💓

Küçüklükten beri "farklı kız" oldum. Ebeveynlerim dahil çevrem hep bana erkek gibi derdi. Kızlar olsun erkekler olsun, neredeyse tanıştığım herkes "sen nasıl kızsın" der.

Maalesef bu algı yüzünden küçüklükten ibaret hep "soft, kolay duygu gösteren, çok kibar ve feminen" olan kızlardan hep nefret ettim.

Toplumumuzda da "feminen" olan hep zayıf görülmüştür. Ben bir kadın olmama rağmen, bu algıya kapildigimi fark ettim.

Ve erkeklerin genellikle "iyi kız" rol modelindeki kizlari sevmesi beni her zaman çok kızdırdı. Aşırı nazik kızları hep sahte ve samimiyetsiz gördüm. Ve erkeklerin onları sevmesi beni kızdırdı.

Benim için dürüstlük ve direktlik her zaman ön plandadır ve bu tür kızlar hep sinirimi bozdu. Bunun ezikce olduğunu biliyorum.

Konu sadece erkekler değil, genel olarak toplum bu tarzda kızları seviyor hep. Ve ben ayrica feminen görünmüyorum. Bunun da getirdiği ozguvensizlik ve kıskançlık, bu durumu arttırdı bende.

Bana zorbalık yapan ve hayatımı mahveden kişilerde hep kız idi. Ve tahmin edin nasillardi? Feminen.

Bir ara kafayı buna çok takıp "masum kız" rol modelinde takılmıştım yeni tanıştığım insanlarla. Ve tahmin edin ne oldu. Çok seviliyordum. Özellikle erkekler tarafından. Bu durum beni o kadar hayal kırıklığına uğramıştı ki anlatamam.

Derslerim hep iyiydi, sevdiğim erkekler genellikle diğer zeki olan kişilerdi. Ve onlarin aşık oldukları kizlar ise güzel, flortoz olanlardı. Okul hayatımda hep bunu yaşadım.

Bu sebeplerden ötürü bir erkekle takıldığım zamanlar başka bir "iyi kız" gelince, sinirlerim bozuluyor ve aşırı iğrenç ve sacmalayan birisine donusuyorum, bunu hem oyunda hemde real de yaşadım.

Örnek olarak oyundayken tüm killeri çalıyorum oyunu sabote ediyorum. Zaten tanıştığım erkekler de o kız gelince farklılasiyor bir anda. Oyun bitince bana binbir türlü küfür edip, ha özellikle "ors" diyip atiyorlar beni.

Her zaman içimde tutamadığım bir kıskançlık ve daha üstün olma hırsı var. Seçilme arzusu ve görülme arzusu.

Yanlış anlaşılmasın, bu kıskançlık ve hırs sadece ilişkilerde değil. Neredeyse her şeyde diyebilirim. Ders olsun, bir yetenek olsun.

Hırsım beni yiyip bitiriyor.

Makyaj yasak

Açık kıyafet kesinlikle yasak

Yanında şort giymek yasak

Hafiften yayilmali oturmak yasak

En ufak laf atmak yasak (atılan lafa karşı savunma yapmak.)

Erkeklerle konuşmak yasak

Fikir belirtmek yasak

Abime göre ev böyle ilerliyor. Maalesef abim fazla laf sahibi evde babam olmadığı için.

Annem erkek kısmı ve açık kıyafet dışında her şeye izin veriyor ama abim asla.

Kendisi şiddete meyilli aptal bir orman çocuğu. Suç kaydı var bir sürü .Her zaman bana laf atıyor.

Orman çocuğu çok garip birisi ama bir saniye iyi oluyor sonra kötü olmaya devam ediyor.

Sanırım sülalede az kişi normal fikirli. Gerçekten az kişi. Diğerleri böyle ağır mağara adamı.

Üniversiteye son 2 yılım var sanırım kurtulma yolu bu ama yanıma geleceğini söyledi orman çocuğu umarım öyle bir sey olmaz.

2 yıl çok uzun gibi geliyor çünkü her gün saçma salak seylere katlanıyorum böyle. Annem de abime sinirleniyor ama sonuçta o da ondan korkuyor.

İnsanin kendi yarattığı şeyden korkması o kadar ilginç ki :D

Gençliğim böyle yok oluyor. Mutlu olmadan. Sadece stres ve intihar etme isteği. O evde yokken çok mutluyum. Her şeyi yapıyorum. Rahatım. Eve gelince direkt odama geçiyorum.

Az önce annemin ona bunu söylediğini duydum. O ise yine bir şeyler zirvaladi.

Bana güçlü olmamı söylüyor ama sürekli laf atıyor ağır şekilde ve cevap verince vurarim lan sana diyor direkt tetikleniyor.

Ne istiyorsun be orman çocuğu?

Hepsi ataerkil sistemin ve İslam'ın yüzünden. Bilmiyorum, dine laf atmak kötü bir şey ve genel olarak Allah'in VARLIĞINA inanan biriyim enerjisel olarak. Ama bilmiyorum. Kadın konusunda her şey inanılmaz berbat.

Manifest dinlediğim için laf attı. Neymis bir yerlerini acip hareket ediyorlarmış. Daha 17 izliyorum keyfine, anneme gizli gizli "bu ors..lari izletme" diyor. Nerde orsluk?

Makyaj olarak da sadece hafif ruj ve goz kalemi surdum. "Bune olm kimlere ozeniyorsun triplere girme" dedi bana.

Herneyse büyük ihtimal daha 17 izledigim ve manifest dinledigim icin iq'mun düşük olduğunu düşündünüz.

Buraya kadar okuduysanız, odak süreniz yüksek galiba :D

Anneme "the son" filmini izletip intihar edesim geliyor ara sıra.

Psikiyatriye gidicem ama böyle aptal kekolarin ölmediği sürece ne değişecek ki?

Neredeyse hiç birini okumadım, dizdigime gore baslayacagim artik...

Seviliyorsunuz kutuphanebekarlari 🫡💗