u/bbymw

I can no longer study this sem because i still have debt to pay for the last sem and i cant even pay it right now. Nagtry na ako makiusap or hindi kaya gumawa ng promissory note pero hindi pa rin tinanggap. A lot of things happened kaya hindi nakabayad. Now i regret studying sa school na mahal ang tuition.They sent me here sa province para mag alaga ng pusa since yung nag papaaral sakin pupunta sa ibang bansa para magpaggamot ng sakit na cancer. Im overthinking right now kung what if hindi na gumaling? Hindi na ba ako makakapag aral? Im trying to be positive pero ang hirap hirap. Ik yall would say na maghanap muna ng trabaho but how can I find a job if I can't speak the dialect they are using. May sideline naman ako online pero hindi sapat yun.. i hate my life. Nawala lahat sakin and I feel so alone.

Problem/Goal: Ano ba dapat gawin or sabihin sa fam na need mo ng space ng hindi nakakaoffend? Or di kaya may ways ba para magkaroon ng me time without them thinking na iniiwasan ko sila?

Context: Pinauwi muna ako ng province dahil nga nahinto ako sa pag-aaral. Im currently staying sa ate ko na may sakit. Wala naman problem sa kanya, nasa sakin. She is just too clingy and that dahil ako favourite niya, sakin siya lagi natabi kasi nawawala raw anxiety niya. Okay naman sakin kaso kasi nasosobrahan na to the point na wala na akong alone time.

Like kapag gising na siya, dapat gising na rin ako, pati pagkain gusto niya sinasabayan ko siya. Minsan kahit sa pagtulog, nakikitulog din sa kwarto. Wala naman ako magawa kasi either clingy or mainit ulo niya. Syempye sino may gusto na magalit yung tao? Wala diba?

Sinabi ko na rin sa kanya dati na mahilig ako mag me time pero sinagot niya lang na minsan lang naman daw kami magsama. Gets ko naman pero kasi nasasakal ako as a person na introvert.. Nahihirapan ako kasi feel ko nawawalan ako ng privacy.