u/furkann_45

NASA'nın James Webb Uzay Teleskobu tarafından kızılötesi dalga boylarında NGC 2392 (Aslan Bulutsusu / Lion Nebula), yaklaşık 4.000 ışık yılı uzaklıktan görüntülendi.

NGC 2392 bir gezegenimsi bulutsu; yani Güneş benzeri bir yıldızın yaşamının sonlarına doğru dış katmanlarını uzaya savurmasıyla oluşmuş bir yapı.

Merkezde ise yıldızın geride bıraktığı sıcak çekirdeği, yani beyaz cüce, bulunuyor.

Yani bu görüntü aslında bir yıldızın yaşamının son aşamalarını gösteriyor.

Kaynak: NASA - ESA - CSA

NASA bu görüntüyü James Webb, Hubble ve Chandra gözlemevlerinden alınan verileri birleştirerek Tarantula Bulutsunun bu ayrıntılı görüntüsünü oluşturdu.

Görüntüdeki renkler farkli teleskoplarin gözlemlediği farkli bileşenleri temsil ediyor.

Araştırmanın ilginç noktalarından biri ise genç ve büyük yıldızların beklenenden az X-ışını üretmesidir.

Gökbilimciler bunun nedeninin sıcak gazın bulutsudan disari kacmasi ve gazlarin birbirine karışmasi olduğunu düşündü. Görüntü 11 Ağustosta elde edildi.

Kaynak: https://www.nasa.gov/image-article/colorful-collage-of-tarantula-nebula/

İnsanlar binlerce yıldır evreni anlamlandırmaya çalıştı. Ancak gerçek şu ki insanlık tarihinin çok küçük bir kısmında bunu başarabildik.

Dünya merkezli evren modeli ise bunun bir örneğidir.

Elimizde yeterli veri olmadığı için içgüdülerimize göre oluşturulmuş bir evren modeli olduğunu düşünüyorum.

Siz ne düşünüyorsunuz?(Evet, bir şey düşünmek zorunda degilsiniz)

Araştırmacılar LID-1166 adlı çok uzak bir sistemi inceledi. Sistemi yaklaşık 12,5 milyar yıl önceki haliyle görüyoruz.
Yani gördüğümüz sistem, evren yaklaşık 1,3 milyar yaşındayken var olmuştu.

Araştırmacılar, burada tek bir aktif galaktik çekirdek yerine iki ayrı aktif galaktik çekirdek bulunduğunu düşünüyor. Her bir aktif çekirdeğin merkezinde ise bir süper kütleli kara delik bulunuyor olabilir.

İki kara delik birbirinden yaklaşık 4.900 ışık yılı uzaklıkta. Bu, galaktik ölçekte bakıldığında oldukça yakın bir mesafe.

Asıl soru bence bu: Evren yalnızca 1,3 milyar yaşındayken bu kadar büyük kara delikler nasıl oluşabildi?
Kaynak: Arxiv Görsel: Bu siteden aldım.(Görsel illüstrasyondur)

Bu birleşik görüntü, 12 Ağustos 2026 tarihinde İspanya'da çekilmiştir. Fotoğrafta, tam Güneş tutulmasının farklı aşamaları tek bir görüntü üzerinde birleştirilerek gösterilmektedir.
Kaynak: NASA - NASA/Bill Ingalls

12–13 Ağustos gecesi gerçekten hareketli bir gece olacak. Bu gece Perseid meteor yağmurunun zirvesi gerçekleşecek ve Türkiye'den görülebilecek.

Güneş tutulması Türkiye'den "tam olarak" görünemese de şu ülkelerden görülebilecek: Kuzey Rusya, Grönland, İzlanda, kuzey İspanya ve Portekiz'in bazı bölgeleri.

Türkiye için Perseid meteor yağmuru vakitleri:

12 Ağustos gecesi ve 13 Ağustos sabahı
En iyi zaman: 00.00'dan sonra
Zirve zamanı: 05.00–07.00 (Değişebilir rakam tahmini, genel olarak 13 Ağustos zirvedir) arası Türkiye saatiyle.

Şehir ışığı: İstanbul gibi ışık kirliliğinin yüksek olduğu yerlerde görülebilecek meteor sayısı kırsala göre daha düşük olacaktır ancak görme ihtimaliniz var.

Gözlem için önerilen saat: 00.00–07.00, özellikle 03.00–07.00 arası.

Kaynaklar: Uluslararası meteor organizasyonu - Nasa - Space.com

Astronomlar galaksimizin merkezindeki kara deliğin yakınlarında toz ve ilk kez su keşfettiler.

Gözlemler, Samanyolu galaksisinin merkezindeki süper kütleli kara delik olan Sagittarius A*'dan sadece 0,55 ışık yılı uzaklıkta bulunan, oldukça gelişmiş yıldız IRS 3'ün şimdiye kadarki en ayrıntılı orta kızılötesi görüntüsünü sağlıyor.

Araştırma ekibi yıldızın kızılötesi ışığını analiz ederek oksijen açısından zengin tozun belirgin izlerini tespit etti ve ilk kez yıldızın çevresindeki bölgede su buldu.

Sonuçlar, süper kütleli bir kara deliğin yakınındaki zorlu koşullar altında bile, IRS 3 gibi evrimleşmiş yıldızların gelecekteki yıldız ve gezegen nesillerinin oluşumu için önemli olan toz ve diğer maddeleri üretebildiğini gösteriyor.
Kaynak: ESA - ESA - Astronomy & Astrophysics

Europa artık yaşam arayışının en dikkat çekici yerlerinden biri olarak kabul edilmeye başlandı. Kalın buz tabakasının altında, Dünya'daki okyanuslara benzer büyük bir okyanus bulunduğu düşünülüyor.

NASA bu sebeplerden dolayı Europa Clipper isimli bir uzay aracını uzaya gönderdi. Şu an yolculuğunun ortasında. Aralık 2026’da Dünya’ya yakın geçiş yapacak, 2030’da Jüpiter sistemine varacak.

Siz bu görevden ne bekliyorsunuz?

"The Andromeda Core" adlı bu görsel, Çinli 3 astrofotoğrafçı tarafından profesyonel gözlemevi kalitesinde bir sonuç elde edilmesiyle astronomi dünyasında büyük yankı uyandırdı.

2025 ZWO Astronomy Photographer of the Year yarışmasında birincilik kazanan görüntü, Andromeda Galaksisi'nin merkez bölgesini daha önce görülmemiş bir ayrıntıyla; kızıl girdaplar ve safir mavisi parlamalarla sunuyor. Fotoğraf, gökyüzünün en karanlık ve temiz olduğu noktalardan biri olan İspanya'daki AstroCamp Gözlemevi'nde bulunan uzaktan kontrollü robotik teleskop sistemleri kullanılarak çekildi.

Sizce bu görüntü şimdiye kadar çekilmiş en etkileyici Andromeda fotoğraflarından biri mi?

Günümüzdeki insan yapımı araçlar ışık hızından çok uzak hızlarda hareket ediyor. Ancak bazı teorik fikirler, gelecekte ışık hızına yakın hızlara ulaşmanın mümkün olabileceğini öne sürüyor. Özel görelilik teorisine göre cisimler hızlandıkça gereken enerji miktarı çok büyük ölçüde artıyor.

Sizce füzyon motorları, antimadde motorları, lazer yelkenleri gibi teknolojiler bizi ışık hızına yakın hızlara ulaştırabilir mi?

Görev, 2027'de Dünya yörüngesinde bir dizi zorlu test gerçekleştirecek ve bu testler, 2028'de Ay'ın Güney Kutbu'na planlanan ilk insanlı görev olan Artemis IV için hayati önem taşıyor. Ekip görevlendirmeleri aşağıdaki gibidir:

• NASA astronotu Randy Bresnik , komutan
• ESA (Avrupa Uzay Ajansı) astronotu Luca Parmitano , pilot
• NASA astronotu Andre Douglas , görev uzmanı
• NASA astronotu Frank Rubio , görev uzmanı

Kaynak

James Webb Uzay Teleskobu tarafından çekilen bu Uranüs görüntüsü, gezegeni ve halkalarını yeni bir netlikle gösteriyor. Webb görüntüsü, Uranüs'ün mevsimsel kuzey kutup bölgesini, parlak beyaz iç bölgeyi ve kutup bölgesinin altındaki koyu şeridi mükemmel bir şekilde yakalıyor. Uranüs'ün sönük iç ve dış halkaları da bu görüntüde görülebiliyor; bunlara, gezegene en yakın olan son derece soluk ve dağınık halka olan, yakalanması zor Zeta halkası da dahil.
Bu Webb görüntüsü ayrıca gezegenin 27 uydusundan 9'unu da gösteriyor.
Kaynak---Sistemin Tamamı

Bu genç galaksi kümesi MACS J0553.4-3343, kütleleri yaklaşık olarak eşit olan, aktif olarak birleşen iki alt kümeden oluşuyor. Birbirlerine zaten çarpmış ve milyonlarca ışık yılı uzaklaşmış durumdalar, ancak sonunda birleşene kadar tekrar bir araya gelecekler — karmaşık bir süreç!
Kaynak: James Webb, 3 Temmuz 2026