u/idarodes

LePen, Karystianou, Nigel Farage, AFD, and other russian agents.

LePen, Karystianou, Nigel Farage, AFD, and other russian agents.

Greece’s Great Anti-System Circus (and the same stuff more or less applies for AFD in east germany, Lepen, Nigel Farage, and all other putin franchises around europe)

What passes for politics in Greece has become a theatrical obsession with grievance. Everyone claims to speak for “the people.” Everyone claims to be fighting “the system.” Everyone claims to expose corruption, hypocrisy, and hidden hands. And in the end, almost nobody offers a serious, costed, governable alternative.

That is the real scandal.

The same anti-system reflex now appears across a strange and noisy coalition of otherwise incompatible figures: Trump-style populists, parts of the Greek Left, Velopoulos, Tsipras, the New Left, the KKE, and the Karystianou phenomenon. They do not share the same ideology, but they do share the same political grammar. It is the grammar of suspicion. The grammar of outrage. The grammar of permanent victimhood. The grammar of “the nation has been betrayed,” “the elites are lying,” “the experts are corrupt,” “the institutions are rotten,” “the media are controlled,” “the truth is being buried.”

This is not a program. It is a mood.

And mood is a dreadful substitute for government.

The essential trick is always the same. Take a real grievance, often a legitimate one, and wrap it in a larger mythology of betrayal. Then turn the grievance into identity. Then turn identity into political capital. Then turn political capital into moral immunity. Suddenly every criticism becomes “an attack on the people.” Every demand for evidence becomes “cover-up.” Every call for specificity becomes “silencing.” Every request for a policy program becomes “technocratic arrogance.”

That is how demagoguery works. It does not need truth. It needs heat.

Trump understood this instinctively. So do the European populists who mimic him. So does Velopoulos in his own Greek style. So do parts of the Greek Left whenever they substitute ideological theatre for administrative competence. So does any movement that prefers slogans to structure and anger to responsibility.

The anti-establishment pose is seductive because it is cheap. It costs nothing to declare war on “the system.” It costs something to write a budget. It costs something to govern.

That is why so many of these people stop at denunciation.

The Greek Left, in its many versions, has a deep affection for moral theater. The KKE wants to abolish NATO, the EU, and the market’s primacy. The New Left wants social cohesion without the inconvenient cost of military realism. SYRIZA routinely dresses its politics in the language of social rescue, protection, and resistance to “the powerful.” These are emotionally powerful themes. They are also intellectually lazy if they are not accompanied by a credible governing plan.

The real political test is simple: what would you actually do, with what money, under what constraints, at what cost, and with what consequences?

Most of these people never answer.

Some of them do worse than that. They answer with fantasy.

The anti-NATO reflex is especially revealing. It is one of the clearest points of overlap between European anti-system politics and Russian strategic interests. Putin does not need everyone to become a Russian agent in the crude spy-novel sense. That would be childish. He only needs enough people to weaken trust in Western institutions, fracture democratic cohesion, and turn NATO, the EU, and liberal democracy into objects of ridicule or hatred.

That is a far more efficient strategy.

And it works.

It works because there are always local useful idiots ready to do the work for free. Some do it for ideology. Some do it for vanity. Some do it because they enjoy the applause. Some do it because they have built their careers on anti-system noise and cannot survive in a world of measurable responsibility. Whether consciously or not, they become transmitters of a message that serves Moscow perfectly: distrust your allies, despise your institutions, assume everyone is corrupt, and look for salvation in strongmen, myths, and emotionally satisfying lies.

This is why Greek politics often feels less like democratic competition and more like a contest in who can perform outrage more theatrically.

Karystianou is a particularly interesting case. She is not a normal party politician, and that matters. She is a bereaved parent who became the public face of a national tragedy. That gives her moral weight, but it does not magically give her political competence. Grief is real. Tragedy is real. But grief is not a constitution, and tragedy is not a governing program.

What worries me is the transformation of pain into political authority without a corresponding demand for intellectual discipline.

A movement built around a single person, a single wound, and a single emotional register is not automatically a political solution. It is often just a more sanctified version of the same anti-system disease. The danger is that the public, exhausted by the failure of conventional parties, mistakes moral intensity for seriousness.

It is not seriousness.

Serious politics requires institutional patience, technical competence, and the courage to say unpopular things. It requires the ability to admit that Greece’s rail tragedy was not merely a sudden scandal created yesterday by one government, but the consequence of decades of decay, weak enforcement, administrative negligence, and a culture in which rules are treated as decorative.

That is much less melodramatic than the anti-system story, so of course it is less popular.

But it is also truer.

The same applies to the attack on Mitsotakis. He is far from perfect. His government contains weak links and regional corruption never disappears just because a party changes colors. But the simple slogan that Greece has collapsed under Mitsotakis is intellectually unserious. Greece’s structural weaknesses did not begin in 2019. The clientelist state is older than the Fifth Republic, older than PASOK, older than New Democracy, older even than the modern Greek political imagination. Tricking people into believing that the entire corruption story begins and ends with one contemporary government is historical laziness dressed up as moral outrage.

And then there is PASOK, that old factory of rhetorical mud. It gave us the Greek art of saying “the people” while building a patronage machine. It normalized the language of entitlement. It taught generations that politics is not about the quality of institutions but about access, favors, and survivable lies. Its style infected the political language of the country for decades. The smell of that old politics is still in the room, even when the logos have changed.

Velopoulos is just the same animal in a different costume: a salesman of patriotic panic, border theatrics, and mystical nonsense. Trump sells the same basic instinct in American packaging. He is not a defender of law or order; he is a performer of dominance. His relation to NATO, trade, and national power is transactional, not principled. He understands instinctively what many Greek populists understand instinctively: if you can make politics feel like identity defense, you can avoid the burden of competence.

And competence is the one thing these people cannot fake forever.

Russia, meanwhile, is the background radiation in all of this. Not because every critic of the West is a Kremlin puppet, and not because every Greek populist is receiving a suitcase of cash. The world is usually more banal than that. But the strategic pattern is obvious enough to anyone not hypnotized by slogans. Russia benefits when Europe weakens itself, when NATO becomes controversial, when the EU fractures into resentful camps, when anti-Americanism is recycled as wisdom, and when the politics of grievance displaces the politics of responsibility.

That is why I distrust so many of these supposedly spontaneous indignations. Too many of them rhyme with Moscow’s interests. Too many of them reward exactly the kind of confusion authoritarian systems love. Too many of them fetishize outrage while failing to produce governance.

And that is the final point.

The real opposition to bad government is not louder shouting. It is not a cult of wounded authenticity. It is not performative rage. It is not mystical patriotism. It is not anti-system romanticism. It is a serious alternative government, with a serious plan, serious institutions, serious budgeting, serious enforcement, and serious respect for reality.

Without that, we are not watching democracy at work. We are watching a carnival of grievance in which everyone yells “the people,” and almost nobody speaks for the future.

https://web.facebook.com/share/r/LK9T7DoSXAJdRP2w/

Η κα. καρυστιανου πουλαει υπηρεσιες ομοιοπαθητικης που με κανει δύσπιστο για το γιατι αυτη η γονεας απο τους αλλου 56 εχει μια προσωπικη βεντετα κατα της ΝΔ.

Η κα. Καρυστιάνου και οι Επιπτώσεις της "Κβαντικής Ιατρικής"

Όπως φαίνεται από την ιστοσελίδα της, η κα. Καρυστιάνου προσφέρει υπηρεσίες που περιλαμβάνουν ομοιοπαθητική και "κβαντική ιατρική" - ένα πεδίο που δεν έχει αναγνωριστεί επίσημα από διεθνείς ιατρικούς οργανισμούς πέραν της Ρωσίας, όπου και υπάρχουν ελάχιστα ερευνητικά στοιχεία που να το στηρίζουν επιστημονικά. Τέτοιες πρακτικές μπορεί να δημιουργήσουν ψευδείς ελπίδες στους ασθενείς, αποσπώντας τους από συμβατικές και αποδεδειγμένες θεραπείες.

Δικαιοσύνη και Υποχρεώσεις Πολιτών

Η πρόσφατη ιστορία στην Ελλάδα έχει δείξει ότι συχνά τα προβλήματα προκύπτουν από αμελείς συμπεριφορές πολιτών, όχι απλώς από κυβερνητικά σφάλματα. Στην περίπτωση του σταθμάρχη, οι πειθαρχικές διαδικασίες έχουν ήδη κινηθεί, ενώ οι ευθύνες που αναλογούν δεν θα περάσουν απαρατήρητες, όπως έγινε και στην περίπτωση του Μάτι όπου οι αρμόδιοι αντιμετώπισαν τη δικαιοσύνη. Η διαδικασία αυτή επιβεβαιώνει ότι οφείλουμε να επικεντρωνόμαστε στη διασφάλιση της ατομικής και επαγγελματικής ευθύνης.

Ο Ρόλος της Πολιτείας στην Ανάπτυξη του ΟΣΕ

Η κυβέρνηση έχει ήδη κάνει προσπάθειες για την αποκατάσταση της λειτουργίας του ΟΣΕ, προχωρώντας τα έργα τηλεδιοίκησης και ενίσχυσης των πειθαρχικών διαδικασιών στο δημόσιο τομέα, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την ενίσχυση των πειθαρχικών συμβουλίων βάσει του νόμου 4674/2020, όπως και την πλατφόρμα e-peitharxika το 2021​
ANTENNA
. Με τη βελτίωση αυτών των δομών, επιδιώκεται η αποφυγή φαινομένων ατιμωρησίας και η ενίσχυση της ασφάλειας για τους επιβάτες.

Αυξανόμενη Βαρβαρότητα και Ατομική Ευθύνη

Η απροθυμία για προστασία της δημόσιας περιουσίας - από τακτικές κλοπές, μέχρι κακοδιαχείριση - έχει οδηγήσει τη χώρα μας σε ένα σημείο όπου απαιτείται συνολική επανεξέταση των νοοτροπιών που τη διέπουν. Χρειάζεται μια αλλαγή κουλτούρας και μια απομάκρυνση από πρακτικές που επιβαρύνουν τη συλλογική μας υποδομή, όπως η κλοπή και καταστροφή ραγών και καλωδίων των τρένων.

Η κα Καρυστιάνου και ο Παραπλανητικός Διάλογος

Είναι αναγκαίο η κοινωνία να επικεντρωθεί στις πραγματικές ανάγκες και στις δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν. Αποφεύγοντας άστοχες εναλλακτικές θεραπείες και εστιάζοντας στην ατομική ευθύνη και την τήρηση των νόμων, μπορούμε να οικοδομήσουμε μια πιο σταθερή κοινωνία που θα ωφελήσει όλους μας, και ιδίως τους επόμενους γενεές.

https://preview.redd.it/hdqsfae7wi2h1.png?width=1600&format=png&auto=webp&s=8db7070cfb5bbe0e0ca0d9c38060a93145f4331a

reddit.com
u/idarodes — 1 day ago

Αλλα γιατι? πως ειναι δυνατον και η μαρξιστικη αριστερα να εχει γινει ορθοδοξη?

u/idarodes — 7 days ago

210% σε 137% απο 2020 σε 2027

https://ec.europa.eu/eurostat/web/products-euro-indicators/w/2-22042026-bp

https://www.moneyreview.gr/business-and-finance/210399/pierrakakis-pagkosmia-protathlitria-sti-meiosi-chreoys-i-ellada-stochos-kato-apo-to-120-to-2029/

Πιερρακάκης: Παγκόσμια πρωταθλήτρια στη μείωση χρέους η Ελλάδα – Στόχος κάτω από το 120% το 2029

Πιερρακάκης: Παγκόσμια πρωταθλήτρια στη μείωση χρέους η Ελλάδα – Στόχος κάτω από το 120% το 2029

φωτ. ΥΠΕΘΟ

Την ανάγκη η Ευρώπη να αποκτήσει στρατηγική αυτονομία απέναντι στις γεωπολιτικές και οικονομικές αναταράξεις, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μέσω τραπεζικής ενοποίησης, ψηφιακής οικονομίας και τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και τη μετάβαση της Ελλάδας σε ένα νέο παραγωγικό μοντέλο ανέδειξε ο Κυριάκος Πιερρακάκης από το βήμα συνεδρίου του Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος, δίνοντας παράλληλα ιδιαίτερη έμφαση στη δημοσιονομική σταθερότητα, τη μείωση του δημόσιου χρέους και τις παρεμβάσεις για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους. Ο υπουργός και πρόεδρος του Eurogroup, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα καταγράφει μία από τις ταχύτερες αποκλιμακώσεις χρέους διεθνώς, με στόχο αυτό να υποχωρήσει κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2029, ενώ παρουσίασε τα νέα μέτρα για ρυθμίσεις οφειλών, διεύρυνση του εξωδικαστικού μηχανισμού και άρση κατασχέσεων, κάνοντας λόγο για πολιτική «δεύτερης ευκαιρίας» για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

u/idarodes — 8 days ago

Τερμα οι υποσχεσεις. Ολα τα λεφτα φαγωθηκαν σε υποσχεσεις τεραστιες το 1981.

Οι «κουβαρντάδες» του Βορρά (Γερμανοί, Ολλανδοί κ.λπ.) σφίγγουν τα λουριά. Στον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ, το χρήμα θα πέφτει με το σταγονόμετρο και μόνο αν τηρούνται οι κανόνες. Και η νοοτροπια της Κοβεσι αυτο σημαινει.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;

Ξεχάστε τις εποχές που το κράτος μοίραζε λεφτά για να μαζέψει ψήφους. Η Ευρώπη παίρνει ουσιαστικά τα κλειδιά της αποθήκης. Αν μια κυβέρνηση αρχίσει τα «περίεργα» με τη δικαιοσύνη ή τη διαφάνεια, η κάνουλα θα κλείνει αυτόματα.

Το μάθημα του 1981 (Για να θυμούνται οι παλιοί)

Τότε, με το «πρώτο» ΠΑΣΟΚ, μπήκε τρελό χρήμα στη χώρα. Αντί όμως να γίνουν εργοστάσια και υποδομές, τα λεφτά έγιναν διορισμοί, «πράσινα καφενεία» και κατανάλωση.

Το αποτέλεσμα: Μια οικονομία «στραβή», χτισμένη πάνω στον φθόνο («γιατί πήρε ο γείτονας κι όχι εγώ;») και στην αρπαχτή.

Η διαφορά σήμερα: Οι Βόρειοι δεν είναι πια κορόιδα να πληρώνουν για να κάνουν κάποιοι «κοινωνική πολιτική» με ξένα κόλλυβα.

Τι αλλάζει για τις εκλογές του 2027;

Όποιος βγει και υποσχεθεί «λαγούς με πετραχήλια», απλά λέει ψέματα.

Ακυρώνονται οι υποσχέσεις: Τσίπρας, Βαρουφάκης και λοιποί δεν μπορούν πλέον να τάξουν τίποτα. Αν το κάνουν χωρίς να έχουν το «ΟΚ» από τις Βρυξέλλες, τα λεφτά της ΕΕ θα κάνουν φτερά.

Το αδιέξοδο της Αριστεράς: Χωρίς ευρωπαϊκό χρήμα για μοίρασμα, η μόνη τους «υπόσχεση» μένει το Grexit ή το να φάνε ό,τι έχει απομείνει στο εγχώριο ταμείο.

Τέρμα τα κόλπα: Οι «πληρωτές» αρνούνται να χρηματοδοτήσουν λαϊκισμούς, είτε από τα αριστερά είτε από τα ακροδεξιά (τύπου Όρμπαν).

[ ] Τσεκάρουμε αν οι υποσχέσεις των κομμάτων για το 2027 έχουν «αντίκρισμα» ή αν θα φάνε άκυρο από την ΕΕ.

[ ] Ενημερωνόμαστε για το πότε θα μπει ο «κόφτης» στα κινητά των παιδιών.

[ ] Κρατάμε μικρό καλάθι σε όποιον υπόσχεται αυξήσεις και παροχές χωρίς να εξηγεί πώς θα πείσει τους Γερμανούς να τις πληρώσουν.

Είναι τελικά καλό που η Ευρώπη «αναλαμβάνει τα οικονομικά» μας, ή φοβάστε ότι θα το παραξηλώσουν με τη λιτότητα;

reddit.com
u/idarodes — 10 days ago

ανδρεας παπανδρεου 1987

μπορει να γινει κυβερνηση που δεν ειναι ετσι με τετοιο λαο?

u/idarodes — 10 days ago

γινεται να καθαρισει απο σκανδαλα πιο γρηγορα αυτη η χωρα δεδομενων αυτων των αποψεων?

u/idarodes — 10 days ago

ξερατε ολους τους γεροντες? με κατάνυξη σας τους παραθετω. μερικοι ανηκουν και στην KGB..

u/idarodes — 10 days ago

η αιολική ενέργεια είναι «για ηλίθιους»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ λέει ότι η αιολική ενέργεια είναι «για ηλίθιους». Και δυστυχώς, κομμάτια της ευρωπαϊκής — ακόμη και της ελληνικής — «αντισυστημικής» Αριστεράς αρχίζουν να επαναλαμβάνουν ακριβώς την ίδια γραμμή.

Καμπάνιες στα social media που ισχυρίζονται ότι οι ανεμογεννήτριες «προκαλούν καρκίνο», «δηλητηριάζουν το πόσιμο νερό» ή «καταστρέφουν το ηλεκτρικό δίκτυο» εξαπλώνονται σε όλη την Ευρώπη, μεταφέροντας στην ήπειρο την τραμπική δυσπιστία απέναντι στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας — σε μια ήπειρο που ιστορικά στήριζε την καθαρή ενέργεια.

Σύμφωνα με νέα έκθεση που παρήγγειλε η WindEurope, η Σουηδία και άλλες σκανδιναβικές χώρες έχουν εξελιχθεί σε κέντρα αντι-αιολικής παραπληροφόρησης. Η έκθεση προειδοποιεί ότι ψευδείς ισχυρισμοί για τις ΑΠΕ καθυστερούν έργα που η Ευρώπη χρειάζεται επειγόντως για την ενεργειακή της ασφάλεια.

«Αν η παραπληροφόρηση και η σκόπιμη διαστρέβλωση εμποδίζουν αυτά τα έργα, τότε έχουμε σοβαρό πρόβλημα», δήλωσε ο εκπρόσωπος της WindEurope, Christoph Zipf. «Δεν πρόκειται απλώς για την αιολική βιομηχανία. Πρόκειται για το αν η ενέργεια μας θα εξαρτάται από τα στενά του Ορμούζ και τους γεωπολιτικούς εκβιασμούς ή αν θα παράγεται εδώ, στην Ευρώπη.»

Η έκθεση της βρετανικής εταιρείας ερευνών CASM Technology περιγράφει ένα ολόκληρο οικοσύστημα ακτιβιστών, πολιτικών, fringe media και online κοινοτήτων που διαδίδουν θεωρίες ότι οι ανεμογεννήτριες προκαλούν μπλακάουτ, σκοτώνουν τη φύση, προκαλούν καρκίνο και μολύνουν το νερό.

Περισσότεροι από 500 λογαριασμοί σε έξι διαφορετικές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης παρήγαγαν δεκάδες χιλιάδες αντι-αιολικές αναρτήσεις τα τελευταία δύο χρόνια.

Οι περισσότερες αναρτήσεις προήλθαν από τη Σουηδία, ακολουθούμενη από τη Γαλλία, τη Νορβηγία, τη Φινλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Οι ερευνητές τονίζουν ότι, παρά τους περιορισμούς των δεδομένων, οι σκανδιναβικές χώρες αναδείχθηκαν ξεκάθαρα ως βασικός πυρήνας αντι-αιολικής προπαγάνδας.

Η χρονική στιγμή είναι κρίσιμη. Καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει ξανά πόσο ευάλωτη είναι η Ευρώπη στα σοκ των ορυκτών καυσίμων και στις διακοπές εφοδιασμού, η ΕΕ επιταχύνει όσο ποτέ άλλοτε τις επενδύσεις σε ηλεκτροδότηση και ανανεώσιμες πηγές για να μειώσει την εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα.

Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνει τον πόλεμό του κατά της αιολικής ενέργειας. Έχει χαρακτηρίσει τις ανεμογεννήτριες «τεράστιους άσχημους μύλους», «τη μεγαλύτερη απάτη του αιώνα» και μορφή ενέργειας «για ηλίθιους». Η κυβέρνησή του μπλοκάρει νέα έργα και ξοδεύει δισεκατομμύρια δολάρια για να ακυρώσει ήδη εγκεκριμένες επενδύσεις.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη πολιτική ειρωνεία: τμήματα της ελληνικής Αριστεράς, που υποτίθεται ότι πολεμούν τον Τραμπισμό, αναπαράγουν σχεδόν αυτούσια την ίδια συνωμοσιολογική ρητορική. Με αντι-αιολικές κορώνες, φοβικές θεωρίες και έναν γενικευμένο αντιευρωπαϊσμό, καταλήγουν αντικειμενικά να υπηρετούν τις ίδιες γεωπολιτικές επιδιώξεις που εξυπηρετούν ο Τραμπ και ο Πούτιν: περισσότερη εξάρτηση από πετρέλαιο, φυσικό αέριο και αυταρχικά καθεστώτα.

Η έκθεση σημειώνει ότι οι online αφηγήσεις μετατρέπονται πλέον σε πραγματικό εμπόδιο για έργα υποδομής.

Ο ιδρυτής της CASM, Carl Miller, εξηγεί ότι η παραπληροφόρηση δεν στοχεύει απλώς εταιρείες αλλά συγκεκριμένα έργα και ολόκληρους κλάδους. «Είναι εντυπωσιακό πόσο προσαρμόζονται γεωγραφικά οι αφηγήσεις», λέει. «Σε κάποιες χώρες μιλούν για το οικονομικό κόστος, αλλού για περιβαλλοντική καταστροφή, αλλού για “ελίτ”.»

Στη Σουηδία, τη Φινλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι πιο δημοφιλείς θεωρίες σχετίζονται με τις τιμές του ρεύματος, την αστάθεια του δικτύου και τα μπλακάουτ. Στη Νορβηγία και την Ιταλία κυριαρχούν οι αφηγήσεις περί «καταστροφής της φύσης».

Οι ερευνητές προειδοποιούν ότι αυτές οι εκστρατείες λειτουργούν σαν ένα «σκιώδες σύστημα αδειοδοτήσεων», δημιουργώντας τεχνητή τοπική αντίδραση που μεταφράζεται σε προσφυγές, καθυστερήσεις και πολιτική πίεση κατά των έργων.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σε χώρες όπως η Σουηδία και η Νορβηγία, όπου οι τοπικές αρχές έχουν τη δύναμη να μπλοκάρουν αιολικά έργα.

Οι Βρυξέλλες προσπαθούν τώρα να επιταχύνουν τις εγκρίσεις μέσω του νέου πακέτου για τα ηλεκτρικά δίκτυα, που στοχεύει στον εκσυγχρονισμό και την επέκταση των ευρωπαϊκών ενεργειακών υποδομών, στη μείωση της γραφειοκρατίας και στη γρηγορότερη σύνδεση νέων αιολικών και φωτοβολταϊκών μονάδων.

Η μελέτη περιγράφει επίσης πώς οι τραμπικές αφηγήσεις τύπου MAGA — περί «παγκοσμιοποιημένων ελίτ» και «σκοτεινών συμφερόντων» — μεταφέρονται αυτούσιες στην ευρωπαϊκή συζήτηση για την ενέργεια.

«Το ίντερνετ επέτρεψε μια χαοτική συγχώνευση πολιτικών κουλτουρών», λέει ο Miller. «Όλοι κινούνται στους ίδιους online χώρους και αναπαράγουν τα ίδια πράγματα.»

Η έκθεση δεν αποδίδει άμεσα τις καμπάνιες σε ξένες κυβερνήσεις όπως η Ρωσία ή οι ΗΠΑ. Ωστόσο, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι αντι-ΑΠΕ αφηγήσεις συχνά επικαλύπτονται με αντιεμβολιαστική ρητορική, αντιευρωπαϊσμό και ακροδεξιά πολιτικά μηνύματα.

«Η Ρωσία χρησιμοποιεί την ενεργειακή εξάρτηση ως γεωπολιτικό όπλο», τονίζει ο Miller. «Είναι τεράστιος εξαγωγέας ορυκτών καυσίμων και πυρηνικής ενέργειας. Δεν θέλει μια ενεργειακά κυρίαρχη Ευρώπη που αναπτύσσει τις δικές της ανανεώσιμες πηγές.»

Η WindEurope υποστηρίζει ότι οι συνέπειες είναι ήδη ορατές: έργα δισεκατομμυρίων ευρώ καθυστερούν ή ακυρώνονται, ενώ αυξάνονται οι οργανωμένες αντιδράσεις και οι δικαστικές προσφυγές.

Ο Nikola Gazdov της βουλγαρικής εταιρείας ανανεώσιμων Element Power περιέγραψε τη Βουλγαρία ως παράδειγμα του πώς η παραπληροφόρηση μετατρέπεται σε πολιτική παράλυση: «Η Βουλγαρία δεν έχει κατασκευάσει ούτε ένα νέο αιολικό πάρκο εδώ και δώδεκα χρόνια.»

Οι ερευνητές προειδοποιούν επίσης ότι το επόμενο πεδίο μάχης είναι ήδη τα ίδια τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης. Σε προκαταρκτική μελέτη, η CASM διαπίστωσε ότι μεγάλα γλωσσικά μοντέλα παρέπεμπαν συχνά σε αντι-αιολικά sites όταν απαντούσαν σε ερωτήσεις για την αιολική ενέργεια.

«Αυτή είναι η νέα γραμμή του μετώπου», λέει ο Miller. «Καθώς ο κόσμος θα φιλτράρεται όλο και περισσότερο μέσα από την τεχνητή νοημοσύνη, είναι αναπόφευκτο ότι και η προπαγάνδα θα προσαρμοστεί σε αυτό το νέο περιβάλλον.»

Για μια πραγματικά προοδευτική πολιτική, το ερώτημα είναι απλό: θέλουμε ενεργειακή δημοκρατία, καθαρή ενέργεια και ανεξαρτησία από αυταρχικά καθεστώτα — ή θέλουμε να γίνουμε άθελά μας η “οικολογική” πτέρυγα της τραμπικής και φιλοπουτινικής παραπληροφόρησης;

reddit.com
u/idarodes — 10 days ago

πως γινεται η ελληνικη αριστερα να ειναι κατα των πρασινων, και υπερ αποψεων τραμπ και πουτιν? τι ειδους αριστερα ειναι αυτο?

politico.eu
u/idarodes — 11 days ago

προοδευτικη στηριξη των μαυρων σε εργασια στην ρωσια.

https://preview.redd.it/p3rxi7q4lc0h1.png?width=294&format=png&auto=webp&s=04cb777588ecb9196bab9980460597fbb0a99f8a

Αναρωτιεμαι αμα η ελληνικη αριστερα και ο βελοπουλος και λοιποι φιλορωσοι ειναι προοδευτικα υπερ αυτου του θεαματος του χαφιε δικτατορα στην Ρωσια.
βαζουν τους μαυρους ως κρεας οι ρωσοι να πανε κατα των ουκρανων.

https://preview.redd.it/b0lw8r2xkc0h1.png?width=1240&format=png&auto=webp&s=cc0a593d03dfff8050faca26e9dc4ed748f2a4a7

https://edition.cnn.com/2026/02/04/africa/russia-african-recruits-military-ukraine-intl-cmd

reddit.com
u/idarodes — 12 days ago
🔥 Hot ▲ 17.3k r/Polska+9 crossposts

The EU launched a video showcasing how life would be without it.

Happy EU day. Let's never take it for granted

A divided Europe would be weak, United, a Superpower.

u/According-Buyer6688 — 11 days ago