Sobrang weird experience. Never pa ako nagtransact online.
Yung instagram ko lately maraming mga iba’t ibang dummy acc or spam acc na kunyaring mga 🔌 tapos carts. After ilang days mawawala rin mga follow requests nila. Halatang burner account sila na explicit sa ‘pagbebenta’ kuno.
Meron na rin ba isa inyong nakaexperience nito?
A bad driver never misses their exit.
Anak ng chekwa.
Sa dinami raming beses kong nakakita ng kamoteng dumadaan sa PWD ramp sa may pedestrian lane, pinakabago yung nakita ko ngayon. Kumbaga sa listahan ng mga bobo, ito yung pinakabagong bobo.
May nadaanan akong pedestrian na nasa island na nastuck sa gitna. Alam niyo kung bakit? Kasi may dalawang motor na nakapila sa gitna dahil dun nila ipinilit dumaan sa dapat pang pedestrian lang. Imaginin niyo na lang na nastuck si ate dun na naghihintay na gumalaw yung dalawang motor sa harap niya sa lugar na dapat pang tao lang.
May likuan bang motor lang ang kasya at sasakyan hindi? Wala diba. So alam niyong tawirang pang tao yan at ginawan lang ng rampa para sa mga nakawheelchair mga putragis kayo.
Sabi nga ni JB Suarez, sa mga kamote dyan, wag kayong magbabago! Intayin niyong makadisgrasya kayo sakto inubos ko laman ng Gcash ko sakaling kumatok kayo sa mabubuting puso namin.
Mga hinalimbad!
First time to witness such stupid act and boy, nastun ako. As napachihuahua smile talaga ako ni Ian Mark.
Sakto pa out na rin ako. Around 5:30 in the morning mukhang magjowa. Papindot na sana ako nung button sa exit kaso may papasok na girl, so pinauna ko na siya pumasok.
Nagulat ako pagtap niya sumunod yung lalaki sa likod niya.
Napailing na lang talaga ako sabay kantsaw na ‘tailgating yarn?’ since sobrang pagod na rin from workout.
Took a picture instead of the door after leaving just in case makatulong sa management pag nireport ko. I wonder if they would do something about it though.
7 kami sa circle ng magkakaibigan. Tatlo nagmigrate na kaya apat na lang kaming natira sa pinas. Close kami mula highschool hanggang sa naging busy na kami sa careers namin.
Recently, my life went downhill at hindi ako yung tipo na nagoopen up sa mga kaibigan. I made a decision na medyo nagpabago ng buhay ko. Nahiya ako magpakita sa kanila pero hindi rin naman sila nagrereach out kaya akala ko busy lang talaga kami. Until the holidays went by and birthdays passed, they forgot about me. No greetings, no meet ups.
Nung holiday, umuwi yung isa naming friend and ininvite kaming kumain sa labas. Out of 4, dalawa lang kaming nakapunta dahil busy daw sila sa work. My other friend confessed na nagtatampo nga raw siya sakin dahil almost a year ako hindi nagpakita. That’s when I opened up about what happened and that I had thoughts of ending my life sa sobrang hirap ng naging sitwasyon para sakin.
She then brushed it off and it seemed like she didn’t take it seriously. she joked pa na hindi niya talaga ako babatiin sa birthday ko kasi nga MIA ako and stuff like ‘mag aya ka kasi sa susunod baka mamaya isipin mo na namang magpakamatay e’. After that i tried to reach out to her at sinubukan ulit ayain siya lumabas kasi siya lang naman ang available sa aming apat, considering na busy nga yung natitira pa naming friends.
Until recently I found out na lumalabas sila without me. No chats or invites. Probably they knew about what happened to me dahil nag open up nga ako dun sa isa pero no one reached out to ask me how I was and how am I doing now.
Ngayon kinoconsider ko nang icut off sila silently and just forget about our friendship.
Pakiramdam ko kasi wala naman akong obligation bukod sa sarili ko nung mga panahong depressed ako e pero napapaisip ako na baka nagkulang din kasi ako as a friend. ABYG pag ginawa ko yun?