u/mariestrawberrie

Mga mommy, pa-vent out po.. nasstress ako sa nanay ng bf ko. Buntis po kasi ako 8 months na po ako ngayon.

Di kami kasal ni bf and may daughter po akong 4 years old sa unang partner ko..

Nagpost po ako sa ibang subreddit before tungkol sa problem ko sa bf ko and family nya.
https://www.reddit.com/r/MomSupportPH/s/B7IrVsngCq

Ito nga po, nagdebut po yung isang pinsan ng bf ko.. bilang pakikisama, pumunta po ako. Pero dahil 1 hour late ang bf ko dahil galing sa work, ako lang naiwan sa table. Ngayon, yung nanay ng bf ko, pinakilala na ako sa ibang mga kamaganak nila. Nung una ay okay pa po, kaya ko pa po. Kaso nung mga lumipas na ilang minuto, di pa rin sya tapos magpakilala sakin at sa magiging apo nya.. narinig ko pa nga po sa usapan nila na excited daw syang magalaga ng apo nya at kayang kaya pa kahit senior citizen na sya. Hindi na po talaga ako comfortable dahil bukod sa hawak sila nang hawak sa tyan ko ay masakit ang singit ko, ang bigat ng tyan ko, natatae pa ako.. tapos nagpa table - table pa kami. Sa bawat balik at upo ko sa table ko, mamaya lalapit sya sakin at sasabihin “Nak, tayo ka muna.. papakilala kita kay ganito ganyan”. Gusto ko na talaga magsungit mga mommy pero pinipigilan ko po talaga. Sobrang napepressure din po talaga ako dahil di ko naman kilala karamihan sa kanila. Sinabi ko kay bf ko na nastress ako sa mom nya, sabi lang nya na intindihin ko na lang daw and masanay na daw ako. 🥺

Dagdag ko na din sa kwento nitong Mother’s Day.. ang expect ko idedate ako ni bf, lalabas kami. Kaso ang ending ay sa bahay kami nagcelebrate kasama ang family nya. Masama loob ko kasi gusto ko sana kaming dalawa ang magdate, or kasama ko man lang sana daughter and mom ko for mother’s day. Nagusap kami na since dito na ako naglunch sa inyo, nagcelebrate ng Mom’s Day, inaya ko sya kung pwede bang sa amin na sya magdinner na kasama ang daughter and mom ko.. ang sagot nya “bakit kailangan ba 50/50?” Nasaktan ako sa response nya mga miii. 😢 Nung nagpapahatid na ako sa amin, sabi nya daan muna daw kami ng family nya sa puntod ng yumao nyang lola, ang ending 8 pm na ako nakauwi sa amin.

Mama’s boy ba sya? Masama po kasi loob ko sa partner ko, and hindi nya alam. Need ko lang po ng advice mga mommies. Valid ba tong nararamdaman ko or sensitive lang ba ako? 🥺

I (28F) am a single mother with a 4 year old daughter. Mom ko (SAHM/housewife) ang tumulong sakin na magpalaki sa anak ko since need ko matapos ang few courses ko sa post grad. Ang dad ko naman ay working abroad. May work ako before and ako ang nagpapaaral sa sarili ko ngayon.

Ngayon po meron akong boyfriend (30M), and 4 months pa lang kami nung nabuntis ako. Boy ang gender ng second baby ko. 8 months na po ako ngayon. Kilala ko na sya since high school, di lang close masyado. Hindi kami married.

Mabait, responsible, and family oriented naman si bf. Ang problem ko, ramdam ko na gusto ng bf ko and ng parents nya (lalo na ng mom nya) na doon kami sa kanila magstay at sila ang magalaga sa apo nila. Ok naman sila sakin, kaso hindi ko pa sila sobrang kilala kaya sa tingin ko mahihirapan ako mag-adjust and hindi talaga ako comfortable. Though di ko naman cinoconsider na doon talaga magstay sa kanila, naisip ko lang na syempre isasama ko ang anak kong babae kung saan man ako. Kaso hindi ako kampante na ibang tao ang magaalaga sa kanya kahit na may katulong sila na pwedeng tumingin. Mas trusted ko pa din talaga ang mother ko.

Although nagpapakita naman ng pagrespeto ang bf ko sa parents ko thru pasalubongs, napansin ko na hindi sya nakikipaginteract masyado sa family ko, tulad ng pagdalaw para makipagbonding sana or kwentuhan. Pero pag ako naman ay madalas akong nasa kanila dahil nagbibigay talaga ako ng effort sa family nya, natutulog pa nga ako doon.

Dahil dito parang unti unting napapalayo ang loob ko sa kanila dahil hindi man lang nila ako tanungin sa decisions ko. Basta basta na lang sila gumagawa ng plano. Like, gusto ng family ko na pumasyal kami kasama ang bf ko maybe next year, 1 year old na nun ang baby boy ko.. sinasabi ng bf ko na wag muna since wala pa naman memories sa ganung edad, kahit mga 7 na daw dapat. Pero pag sya naman daw ay dadalhin nya ang bata sa bundok pag naging 1 year old na. Also, kung magkwento sila about mga outing and galaan ng family and relatives nila kahit below 7 y/o pa lang sila ay sobrang tuwang tuwa sa mga memories. Pag ako naman ang nagkkwento sa kanila, minsan cinucut ako ng mom nya na parang sya naman magkwento. Syempre bilang respeto, makikinig na lang ako sa kanya.

Ilang beses ko na kinausap partner ko na sa amin ako titira pagkapanganak, okay naman daw sa kanya pero minsan nagpaparinig sya na sa kanila titira ang anak nyang lalake. Feel ko tuloy na mas pinipili ng bf ko ang happiness ng parents nya kaysa sa comfort ko at ng mga anak nya. Parang nagbuntis lang ako and sinacrifice ang katawan ko para magkaroon sila ng anak at apo. Gusto ko din kasi na maging close ang anak kong dalawa kaya mas prefer ko talaga na magkasama muna sila dito sa bahay namin.

May one time din na after magdinner sa kanila, kasama ko ang anak kong babae… narinig kong nagmu-mutter silang magasawa after nilang makita na may parehong mga kagat kami ng lamok ng anak ko. Feel ko tuloy okay sila sa harap pero pag sa likod may sinasabi.

Parang nawawalan na ako ng gana sa totoo lang mga mommies. Siguro pati na rin nung nalaman ko na wala naman talaga syang plan na magpakasal nung una. Pero ngayon nagsasabi sya na gusto na nya magpakasal, kaso wala naman assurance din. Di rin maalis sa isip ko na sinabi nya sakin na magbabago lang sya para sa anak nya at hindi para sakin, dahil pinapahinto ko sya sa bisyo nya na vaping at pag inom. Wala kasi sa family namin ang may bisyo.

Tapos ngayong magpapa baby shower kami. Biglaan na lang nya ako sinabihan na magplan ng baby shower. Intimate celebration lang daw. Sinabihan ko sya na bakit now lang kung kailan 8 months na ako, sana nakapag prepare nang mas maaga aga (Noon ko pa kasi sya sinabihan, pero di ko na pinilit kasi nahihiya din naman ako sa kanyang gumastos). Ang sagot nya sakin ay hihingi na lang daw sya ng ideas sakin. Naisip ko na baka mag take-over yung family nya sa pag plan ng baby shower (or baka baka nagooverthink lang ako), na gusto ko sana ako ang magplan noon pa lang dahil baby boy namin tong dalawa.

Sensitive lang ba ako? Valid ba itong nararamdaman ko? Parang hindi ko na alam kung anong nararamdaman ko sa kanya, kung nafafall out of love na ba ako. Parang pilit na lang kasi lahat 🥺 Masama ba akong nanay kung ganito ang nararamdaman ko?

Problem/Goal: Mama’s boy ba sya? Masama po kasi loob ko sa partner ko, and hindi nya alam.

Context:
I (28F) am a single mother with a 4 year old daughter. Mom ko (SAHM/housewife) ang tumulong sakin na magpalaki sa anak ko since need ko matapos ang few courses ko sa post grad. Ang dad ko naman ay working abroad. May work ako before and ako ang nagpapaaral sa sarili ko ngayon.

Ngayon po meron akong boyfriend (30M), and 4 months pa lang kami nung nabuntis ako. Boy ang gender ng second baby ko. 8 months na po ako ngayon. Kilala ko na sya since high school, di lang close masyado. Hindi kami married.

Mabait, responsible, and family oriented naman si bf. Ang problem ko, ramdam ko na gusto ng bf ko and ng parents nya (lalo na ng mom nya) na doon kami sa kanila magstay at sila ang magalaga sa apo nila. Ok naman sila sakin, kaso hindi ko pa sila sobrang kilala kaya sa tingin ko mahihirapan ako mag-adjust and hindi talaga ako comfortable. Though di ko naman cinoconsider na doon talaga magstay sa kanila, naisip ko lang na syempre isasama ko ang anak kong babae kung saan man ako. Kaso hindi ako kampante na ibang tao ang magaalaga sa kanya kahit na may katulong sila na pwedeng tumingin. Mas trusted ko pa din talaga ang mother ko.

Although nagpapakita naman ng pagrespeto ang bf ko sa parents ko thru pasalubongs, napansin ko na hindi sya nakikipaginteract masyado sa family ko, tulad ng pagdalaw para makipagbonding sana or kwentuhan. Pero pag ako naman ay madalas akong nasa kanila dahil nagbibigay talaga ako ng effort sa family nya, natutulog pa nga ako doon.

Dahil dito parang unti unting napapalayo ang loob ko sa kanila dahil hindi man lang nila ako tanungin sa decisions ko. Basta basta na lang sila gumagawa ng plano. Like, gusto ng family ko na pumasyal kami kasama ang bf ko maybe next year, 1 year old na nun ang baby boy ko.. sinasabi ng bf ko na wag muna since wala pa naman memories sa ganung edad, kahit mga 7 na daw dapat. Pero pag sya naman daw ay dadalhin nya ang bata sa bundok pag naging 1 year old na. Also, kung magkwento sila about mga outing and galaan ng family and relatives nila kahit below 7 y/o pa lang sila ay sobrang tuwang tuwa sa mga memories. Pag ako naman ang nagkkwento sa kanila, minsan cinucut ako ng mom nya na parang sya naman magkwento. Syempre bilang respeto, makikinig na lang ako sa kanya.

Ilang beses ko na kinausap partner ko na sa amin ako titira pagkapanganak, okay naman daw sa kanya pero minsan nagpaparinig sya na sa kanila titira ang anak nyang lalake. Feel ko tuloy na mas pinipili ng bf ko ang happiness ng parents nya kaysa sa comfort ko at ng mga anak nya. Parang nagbuntis lang ako and sinacrifice ang katawan ko para magkaroon sila ng anak at apo. Gusto ko din kasi na maging close ang anak kong dalawa kaya mas prefer ko talaga na magkasama muna sila dito sa bahay namin.

May one time din na after magdinner sa kanila, kasama ko ang anak kong babae… narinig kong nagmu-mutter silang magasawa after nilang makita na may parehong mga kagat kami ng lamok ng anak ko. Feel ko tuloy okay sila sa harap pero pag sa likod may sinasabi.

Parang nawawalan na ako ng gana sa totoo lang. Siguro pati na rin nung nalaman ko na wala naman talaga syang plan na magpakasal nung una. Pero ngayon nagsasabi sya na gusto na nya magpakasal, kaso wala naman assurance din. Di rin maalis sa isip ko na sinabi nya sakin na magbabago lang sya para sa anak nya at hindi para sakin, dahil pinapahinto ko sya sa bisyo nya na vaping at pag inom. Wala kasi sa family namin ang may bisyo.

Tapos ngayong magpapa baby shower kami. Biglaan na lang nya ako sinabihan na magplan ng baby shower. Intimate celebration lang daw. Sinabihan ko sya na bakit now lang kung kailan 8 months na ako, sana nakapag prepare nang mas maaga aga (Noon ko pa kasi sya sinabihan, pero di ko na pinilit kasi nahihiya din naman ako sa kanyang gumastos). Ang sagot nya sakin ay hihingi na lang daw sya ng ideas sakin. Naisip ko na baka mag take-over yung family nya sa pag plan ng baby shower (or baka baka nagooverthink lang ako), na gusto ko sana ako ang magplan noon pa lang dahil baby boy namin tong dalawa.

Sensitive lang ba ako? Valid ba itong nararamdaman ko? Parang hindi ko na alam kung anong nararamdaman ko sa kanya, kung nafafall out of love na ba ako. Parang pilit na lang kasi lahat 🥺 Masama ba akong nanay kung ganito ang nararamdaman ko?