u/pepernote

Hoi allemaal,

Zojuist schoot me ineens een nostalgisch beeld te binnen: de NS-cateraar die door de trein liep.

Je kent ze wel, die medewerkers met die gigantische rugzakken die "Koffie, thee, gevulde koeken!" door de coupé riepen.

Ik zie ze echt al jaren niet meer (al reis ik bijna nooit meer met de trein). Weet iemand toevallig of en waarom de NS hier mee is gestopt? En missen jullie de treincateraars ook, of haal je je drinken tegenwoordig liever gewoon vooraf op het station?

Ik zit met een situatie waar ik me behoorlijk zorgen over maak en ik hoop dat iemand ervaring heeft of juridisch/arbeidsrechtelijk inzicht kan geven.

Ik gebruik al ongeveer 3 jaar GHB met tussenpauzes en loop al langer rond met depressieve gedachtes/klachten. Door de tussenpauzes in gebruik kon ik lange tijd blijven functioneren en werken. Sinds kort ben ik echter lichamelijk afhankelijk geworden en gaat het snel achteruit. Functioneren lukt eigenlijk niet meer.

In de afgelopen periode heb ik tegen mijn werkgever gezegd dat ik epilepsie heb en depressieve klachten ervaar door de aanvallen. Ik ben ook daadwerkelijk onder behandeling van een neuroloog. Alleen heb ik mijn GHB-gebruik nooit verteld aan de neuroloog. Ik heb me eigenlijk voorgedaan alsof ik niet wist waar de aanvallen vandaan kwamen, uit schaamte voor mijn middelengebruik..

Mijn werkgever/arbo-arts liet me uiteindelijk nog maar 2 uur per dag vanuit huis werken in plaats van 8 uur op kantoor, maar zelfs dat lukt nu niet meer.
Morgen ga ik de huisarts bellen omdat ik wil stoppen of afbouwen onder medische begeleiding, eventueel via een opname of kliniek. Ook wil ik contact opnemen met de bedrijfsarts/arboarts.

Mijn vragen zijn:
- Kan ik tegen mijn werkgever blijven zeggen dat ik door mijn gezondheidsklachten momenteel niet kan werken, terwijl ik tegen de bedrijfsarts en neuroloog wel eerlijk ben over de GHB-verslaving?
- Kan het juridische gevolgen hebben dat ik mijn GHB-gebruik eerder heb verzwegen tegenover de neuroloog?
- Heeft iemand ervaring met hoe bedrijfsartsen omgaan met verslavingsproblematiek en wat er wel of niet aan een werkgever wordt doorgegeven?

Ik ben niet trots op hoe ik hiermee ben omgegaan. Ik schaamde me voor mijn gebruik en durfde het niet te vertellen. Uiteindelijk hoopte ik steeds dat ik zelf kon stoppen, maar dat is niet gelukt.

Alle ervaringen of adviezen zijn welkom. Bedankt.