u/tastystaceyyy

Got my ME korean visa last year! Supposedly ay mag-Korea ako nong March via CebPac but the flight got cancelled so pinark ko muna yung trip. Tapos ngayon nakita ko may seat sale si Korean Air and I checked kung magkano yung RT, around 24k sya. As someone na sanay sa budget airline, namahalan ako pero nagtanong ako sa isang group if worth it na ba yon for its price, sabi nila YES since full service naman daw kaya ayaaan!

I'm so exciteeed!

Problem/Goal: Gusto ko magtipid sa food!!!

Context: Ang hirap hiraaap mag save up kapag matakaw. Hindi ako magastos sa mga damit at iba't ibang luho pero grabe almost 50% of my salary sa pagkain napupunta. Kahit may pagkain na sa bahay bumibili pa rin ako sa labas. Wala ngang cash pero lahat dinadaan ko sa card or kaya gcash ganyan.

Na-stress na ako but at the same time hirap na hirap ako mag self control. Everytime na pipigilan ko sarili ko mag-order ng kape/matcha or kahit anong food, pakiramdam ko dinedeprive ko sarili ko.

It doesn't help pa na wfh ako kasi ang mindset ko lagi ay, mas nakakatipid naman ako kesa on site ako na mas malaki gastos ko. Aaayy! Ano bang magandang shift sa mindset? Naloloka na ako.

Previous attempt: Deleted foodpanda, unfollowed yung mga pages ng cafes, left yung WYUP na group kasi puro temptation—WALA NANGYARI. I still ended up going to cafes kasi malapit lang sakin at sinasabi sa sariling "little reward" for working 😭

ang sarap mag-give back sa magulang lalo kapag hindi sila demanding. never ako ni-require ng parents ko magabot ng pambayad ng bills sa bahay. ang lagi sinasabi ng papa ko ipunan ko muna raw, at yon naman ang ginawa ko.

sa 5 years ko nagwo-work na-establish ko na emergency fund ko, may iba't ibang investments na rin, at may travel funds pa pero hindi ko naman 'to magagawa lahat kung hindi dahil sa magulang ko. kaya iba pala talaga yung level of fulfillment kapag kaya mo na magbigay sa magulang mo. sobrang saya ng puso kasi kahit papaano kaya ko na i-spoil yung parents ko 🥹

at finally nakapag-offmychest din nahindi rant or negative emotion!

Totoo ngang "comparison is the thief of joy". I have 2 jobs (both WFH, idle most of the time), 6 digit savings, I can travel anytime I want, both parents are still alive, walang may sakit sa pamilya, at pati ang mga alaga kong aso ay healthy. Ito yung pangarap na buhay ko noon. However, for some reason pakiramdam ko ay left behind ako sa buhay dahil nandito pa rin ako sa Pilipinas habang ang mga kaibigan ko ay thriving na abroad.

Pakiramdam ko stuck ako sa sweldo ko kahit sapat naman sya. Dalawa na yung kaibigan ko na aalis ng bansa this year at masaya naman ako para sa kanila pero inggit na inggit ako. Gusto ko rin magtrabaho sa ibang bansa para mas lalo ko pa mai-spoil yung pamilya ko, lalo na ang parents ko. Hay.

Totoo ngang "comparison is the thief of joy". I have 2 jobs (both WFH, idle most of the time), 6 digit savings, I can travel anytime I want, both parents are still alive, walang may sakit sa pamilya, at pati ang mga alaga kong aso ay healthy. Ito yung pangarap na buhay ko noon. However, for some reason pakiramdam ko ay left behind ako sa buhay dahil nandito pa rin ako sa Pilipinas habang ang mga kaibigan ko ay thriving na abroad.

Pakiramdam ko stuck ako sa sweldo ko kahit sapat naman sya. Dalawa na yung kaibigan ko na aalis ng bansa this year at masaya naman ako para sa kanila pero inggit na inggit ako. Gusto ko rin magtrabaho sa ibang bansa para mas lalo ko pa mai-spoil yung pamilya ko, lalo na ang parents ko. Hay.

problem/goal: dapat na ba akong makipaghiwalay? gulong gulo na ako

context: almost 3 years na kami dating ng bf ko. sa 3 taon na yun, wala syang career. kung anu anong business ang triny nya, unfortunately, walang nag-boom. aside sa hindi na tututukan, di rin sya marunong mag-marketing. i tried helping him in different ways, nag suggest ako ng kung anu anong ventures na pwede nya/namin pasukin. sa sampong suggestion ko, ni isa wala syang ginawa 'ron. puro sige, wait lang, etc.

lagi kami nagaaway sa finances kasi nga wala na syang stable income, maluho pa sya. dumidiskarte naman sya para may pang-date kami minsan. pumapasok sya sa business ng lolo nya, binibigyan sya ng allowance pero magkano lng. recently, umalis sya ng bansa para sa contractual na trabaho. magandang sahod para sa nagsisimula pa lang ng career kaso nakakapagod daw. parang hindi nya nakikita sarili nya na uulit pa. sabi ko naman walang kaso kung yun nafifeel nya basta dapat may back up plan sya at doon na kami nagaway. wala raw ba syang tiwala sakin at ang taasnnamn daw ng tingin ko sa sarili ko para magsabi nang ganun.

nakaka-insulto kasi tangina??? i stayed kahit walang wala ka tapos ganon sasabihin nya sakin? wait there's more, sinabihan nya pa ako na maghanap na lang ng lalaking mayaman na kaya akong buhayin. ngayon di ko alam, gusto ko na makipaghiwalay pero hay. sinabihan pa pala nya ako na takot na takot daw ba ako sa future kasama sya, aba'y nakakatakot ang future sa isang taong walang plano sa buhay. parang gusto nya pa mangyari ako bumuhay sa kanya

previous attempt: nakailang break pero ending nagkakabalikan kasi sinasabi nyang aayusin naman daw nya.

Problem/Goal: Matulog magisa

Context: Sanay akong matulog na may katabi kasi growing up, kahit may sarili akong room tumatabi pa rin ako sa mama ko since dalawa lang naman kami sa bahay madalas. Kaya even now na I'm in my late 20s, hindi ko kaya matulog magisa.

Noong pandemic until 2022 ata nakaya ko na matulog magisa sa kwarto ko, pero ngayong tinatry ko na ulit matulog magisa hindi ko na magawa! Nahihirapan ako makatulog. May time pa na nakatulog na ako pero binangungot ako kaya napalipat ako sa kwarto ng mama ko.

Paano naman ako magwowork nito abroad kung pagtulognlang kailangan ko pa ng kasama!! Kalokaaa

Previous attempt: Nagplay ako ng video as background noise, effective, nakatulog na ako pero binangungot naman.

Ang hirap magpapayat! Nag-egg ako this morning but ended up having iced matcha and 1 dubai chewy cookie after lunch. Tapos nung gabi, I ate before 6pm. 1/3 cup of rice. Busog naman then I did my 5k daily walk. Sabi ko yun na last mean ko. I worked for a few hours, went down to grab some water pero nakita ko yung black forest cake. Tumikim ako ng konti tapos may nakita na naman akong pansit, uwi ng mama ko, so sabi ko tikim lang din but I ended up eating almost everything (1 bowl lng naman). After that nag-water na ako tapos itong kapatid ko nilabas yung ice cream, syempre nakitikim na maman ako. Putek! Yung utak ko na talaga may problema. Sobrang hirap mag-diet. Hindi ko na alam paano icontrol yung sarili kong cravings. Nababaliw na ako!

EDIT: Thank you sa comments niyo! Na-appreciate ko kayo. Sana kayanin ko na ang self-discipline sa pagkain!