u/thefuckingazra

Ciddi soruyorum aile yardımı olmadan nasıl ev alınır bu zamanda?

​

Lazere gidicem kışa doğru. Çevremde lazere gitmiş olan arkadaş/müşterilerim genel olarak memnun değil nelere dikkat etmem lazım lazere gittiğimde. Alexander ve iğneli tek düzgün sonuç veren diye biliyorum

Şimdi benim bir sorum olucak ben daha önce bir tshirtimi akrilikle boyamıştım özellikle kumsş boyası almamiştim çünkü boya yaparken yanlışlıkls üstüme değse çıkmıyor akrilik. Ama boyama yapınca çıkası geldi evet. Herneyse neva color'ın beyaz boyasını aldım siyah bi atletimin üzerine boyama yapıcam akşam. Şimdi sorum ise bu kumaş boyalarının üzerine yada altına sabitlenmesi için bir şey yapmamıza gerek var mı? Teşekkür ederim şimdiden h

Ayak bas parmagi, ayak orta parmagi, ayak serce parmagi okay ama diger ikisinin adi ne? Ayak yuzuk parmagi ayak isaret parmagi degildir herhalde..

Marketin önündeydi, yemek koymuşlar yarısını yemiş bayılmış yatışa bak

Kuaförüm. Bugün makyaj için bir müşteri geldi. Uzun boylu, kapalı bir kadındı. Makyajını yaparken sohbet etmeye başladık. nerelisin, ne iş yapıyorsun derken konu ilerledi.

İlk geldiğinde sesinden ve tavırlarından trans olduğunu anlamıştım ama bunu belli etmedim. Kendini yeterince rahat hissederse zaten kendi anlatır diye düşündüm. Makyajı yaparken çok mutlu oldu, sürekli ne kadar güzel olduğunu söyledi. Bir ara "Kadınlar makyajı çok güzel yapıyor." dedi. Ben de makyajın cinsiyeti olmadığını, internette çok başarılı makyaj yapan erkeklerin de olduğunu söyledim. O noktadan sonra biraz daha rahatladı ve ben transım dedi. Daha sonra 'eğer erkek olsaydım beni almazdınız değil mi' gibisinden sorular sordu. ( kadınlara özel bir kuaförüz) çeride müşteri varken erkek almıyoruz, bunu söyledim. Sonra kendini kanıtlama çabasına girdi "ben kızım." diye. hatta ameliyat olduğunu göstermek için eteğini bile biraz indirdi. Durdurmasam daha fazlasını gösterecek gibiydi.

O an çok üzüldüm. Bir insanın, olduğu kişi olduğunu kanıtlamaya bu kadar ihtiyaç duyması falan gerçekten içimi burktu.

Sonra dükkânın sahibi olan annemin onu görse onu anlayışla karşılayıp karşılamayacağını sordu. Yaşadığı yerde bunun ayıplandığını anlattı. "Ben iyi biriyim, kimseye kötülük yapmadım." dedi. Namaz kıldığını, inançlı biri olduğunu söyledi.

Onu dinlerken içimde hem bir mutluluk hem de bir burukluk vardı. Bana güvenecek kadar rahat hissedebilmesi mutluluk vericiydi; ama bunu diğer insanlardan saklamak zorunda olması da bir o kadar üzücüydü.

Buraya yazmak istedim.

Hepinize kocaman sarılıyorum. ♥ Umarım hepiniz kendinzi saklamak zorunda kalmadığı bir aileye ve çevreye sahip olursunuz.