u/Blizzard_3_5_2

I gived this post a trigger warning because im gonna write about things that might be uncomfortable to some- it will be slighty a body horror thing, i dont know?

When i think about death, my own body and mortality i always inevitably start to feel this disgusting feeling of being a flesh. In every day life, sure i know i am a flesh- i have after all a heart, i have a skin, hair, eyse...but when you realy, realy think about it, it is so terryfing. When i have panic attakcs, i can almost feel all my flesh, i feel aware of the each cell in my skin, i am aware that im soft, warm and wet combination of organs wired with nervs. I feel very vurnable, its overwhelming when you realise you are never, NEVER, immune to dying. Its terryfing we, me, are just brains (pondering conciuness itself is also oddly terryfing) and we are alive yet inevitably we gonna turn into mere objects. Its scary how this two things, conciuness and lack of it arent that far away from eachother. I start to feel like my personality slip away, im not sure if i dont have some undiagonsed problems but i often do feel like im split into many parts, like a broken mirror, and each of this parts want to go away and escape, in the other hand want to be whole again, and thoughs about death reinforce that.

Jako iż robi się ciepło, pewnie niektórzy z nas gdzieś może wyjadą odpocząć za jakiś czas, chciałabym się dowiedzieć jakie były wasze ,,zawody" związane z wycieczkami.

Ja chyba najbardziej ,,zawiodłam się " Wenecją, nie powiem, trochę inaczej wyobrażałam sobie to miejsce. Jako zabytek ciekawe ale szału tez nie było. Kanały miały niezbyt ciekawy zapach, a budynki takie trochę mam wrażenie zaniedbane.

To bardzo specyficzny gatunek, aż dziw mnie bierze dlaczego aż tyle ludzi w ostatnich latach tak bardzo go polubiło (np. teraz jest Tomodachi Life- Living the Dream, a w pandemii Animal crossing NH). Dlaczego ja go trochę lubię. Ja mam tak, że nie mogę zbyt długo usiedzieć przy tego typu grach- jak Animal crossing lubię, i grałam niemal codziennie jak sobie kupiłam, to teraz długo nic, nie mogę się zmusić żeby grać. To trochę zabawne, bo niby te gry są ,,bez końca " i możesz grać ile wlezie, ale myślę że większą regrywalność dla mnie mają gry fabularne, z wyraźnym końcem.

No, a są ludzie którzy grają niemal tylko w takie gry. Zdaje sobie sprawę, że są gry w gatunku które są ,,inne" ale większość z nich dla mnie wygląda zbyt tak samo, żeby był sens kupować. Lądujesz na wyspie/wsi/masz własny lokal, odbudowujesz to miejsce, gadasz sobie z mieszkańcami, zbierasz zasoby.

Czy są tu jacyś koneserzy tego typu gier? Co was tak bardzo przyciąga, jakie znacie ciekawe ,, wyjątkowe" gry z gatunku?