u/Consistent_Tutor_701

Selamlar arkadaşlar. 7-8 yıl önce böyle bir bisiklet almıştım. Çook uzun süredir kullanmadığım için satmak istiyorum. Sizce kaça gider?

Selamlar. Akustik gitarla gitar öğrenmeye başladım ama çelik teller yüzünden parmaklarım çok acıyor ve akor basmakta zorlanıyorum.

Merak ettiğim şey şu: Eğer klasik gitarla başlasaydım bu sorunu yine yaşar mıydım, yoksa klasik gitarda akor basmak başlangıçta belirgin şekilde daha mı rahat?

Tecrübeli arkadaşların yorumlarını merak ediyorum.

Arkadaşlar selam. Akustik gitarım var bir tane, çok başlangıç seviyesindeyim. İlerletmek istiyorum. Ama çevremdeki bütün ücretsiz gitar kurslarının kontenjanı dolu ve bazıları yaşımın 21 olmasından dolayı bile geç kaldın, çocukken başlamalıydın muamelesi çekip almıyor. Ücretli kurslara gidecek maddi gücüm ise yok. YouTube’dan öğrenmeyi denedim ama izlediğim kanallardan mıdır bilmiyorum ama hiç verimli olmadı. Ne önerirsiniz?

Yaş 22. Üniversite okuyordum ama bıraktım. Ailemle yaşıyorum. Herhangi bir işte de çalışmıyorum. Daha önce çalışmayı çok denedim. Ama hepsini çok geçmeden bıraktım.

Merak etmeyin, burada kendimi haklı çıkarmak için uğraşmayacağım. Hayırsız evladın tekiyim işte. Gerçek bu. Ama şunu söylemek istiyorum, bu durumdan ben de memnun değilim arkadaşlar. Gerçekten utanç duyuyorum. E o zaman git çalış diyebilirsiniz. Hadi gelin size neden çalışamadığımı anlatayım.

Benim hayalim çook uzun zamandır sinema sektörüyle alakalı. Tutkularım, heveslerim falan hepsi bu sektörle ilgili. Senaristlik, yönetmenlik v.s yani. Kendi çapımda yaptığım işler de var. Ama elle tutulur bir başarım olduğu söylenemez. Bu elle tutulur başarı da maddi gelir işte. Maddi gelirim hiç olmadı bu işten. Çünkü çok zor bir sektör. Özellikle Türkiye’de bu sektörde bir yerlerden başlamak çok zor zaten.

Ama bu amk beyni buna tutkulu işte. Lan çiğköfteciliğe falan tutkulu olsana, ne diye sanat sepet diye geziyorsun ortalıkta! Neyse, ben tutkumun dışında bir iş yapınca (sonucunda o tutkumu geliştirmek için yapsam bile) aşırı mutsuz, depresif ve hayatta hiçbir amacı kalmamış gibi hissediyorum. Yani atıyorum memur oldum, güzel bir maaşım var, hayatım düzenli falan. Ama size yemin ediyorum ki ben mutlu olmam arkadaşlar. Hiçbir şekilde mutlu olmam. Çünkü tutkumu kaybetmiş olacağım. Hayallerimden vazgeçmiş olacağım. Evet, gerçek dünya böyle. Belki de bu yüzden birçok kez kurduğum cümleyi yine kuracağım: Yaşamak bana göre değil.

Bu durumun götüme zor gelmesiyle alakalı olduğunu düşünmüyorum. Keşke o kadar kolay olsa. Ona alışırsın çünkü bir süre sonra. Olay biraz daha varoluşsal düşüncelerle ilgili diye düşünüyorum ben. Yani hayattaki anlamı bulduğum şey sinema sektörü ya mesela, ben ondan uzak kalınca ve hayatımın merkezine onu koyamayınca anlamsızlık hissiyle baş başa kalıyorum. Bu durumda aldığım maaş falan da tatmin etmiyor. Her türlü mutsuz, depresif, anlamsız hisseden bir kişiliğe bürünüyorum.

Bunu nasıl çözeceğimi bilmiyorum. Ama çok büyük sıkıntı veriyor bu durum bana. Yoğun bir kaygı da yaratıyor. İçinden nasıl çıkabilirim, bilmiyorum

Arkadaşlar selam. 21 yaşındayım, vokalim. Söz yazıyorum, besteler falan da var. Tür olarak alternatif rock diyebilirim. Müzik konusunda üretim yapabileceğim insanlar arıyorum. Eğer ilgilenirseniz dmden ulaşabilirsiniz. 18 yaş ve üzeri kişiler yazarsa sevinirim