u/Interesting_Door_699

Nag-start lang naman kami sa Reddit, around November. Hindi pa nag-click noon kasi I was in my moving-on phase. Hindi ko man nasabi sa’yo, pero parang gets mo na rin. You even said na feeling mo may pinagdadaanan ako. After that, nawala tayo.

Then somehow, nagkausap ulit tayo. And this time, iba na. Ang dali na lang—parang walang gap. Same humor, same energy. Banter dito, jokes doon, kung anu-anong random na usapan. Ang gaan lang. Nakaka-miss, honestly.

Ang dami ko pa sanang gustong sabihin, pero baka masyado nang obvious na ikaw ‘to. I know you read here.

Pero lately napapaisip ako… am I getting too invested na ba? Paano ba ‘to i-tone down? Paano hindi hanapin yung messages mo araw-araw? Yung hindi mapapasilip kung nag-chat ka ba.

Siguro kailangan ko lang mag-step back. Konting preno. Hindi pwedeng all in agad.

Kasi nakakapagod din pala… kapag ikaw yung mas nauuna, mas naghahanap, mas naghahabol.

Nag-start lang naman kami sa Reddit, around November. Hindi pa nag-click noon kasi I was in my moving-on phase. Hindi ko man nasabi sa’yo, pero parang gets mo na rin. You even said na feeling mo may pinagdadaanan ako. After that, nawala tayo.

Then somehow, nagkausap ulit tayo. And this time, iba na. Ang dali na lang—parang walang gap. Same humor, same energy. Banter dito, jokes doon, kung anu-anong random na usapan. Ang gaan lang. Nakaka-miss, honestly.

Ang dami ko pa sanang gustong sabihin, pero baka masyado nang obvious na ikaw ‘to. I know you read here.

Pero lately napapaisip ako… am I getting too invested na ba? Paano ba ‘to i-tone down? Paano hindi hanapin yung messages mo araw-araw? Yung hindi mapapasilip kung nag-chat ka ba.

Siguro kailangan ko lang mag-step back. Konting preno. Hindi pwedeng all in agad.

Kasi nakakapagod din pala… kapag ikaw yung mas nauuna, mas naghahanap, mas naghahabol.

I have 2 years of experienced in voice account

Need lang tlga ng wfh since I'm a single mother.

Hoping mrefer nyo po ako. I can send my resume.

Pagkaraan ng mga buwang inakala kong tuluyan nang maglalaho ang ating pagtatagpo, sapagkat iyon ang ating napagkasunduan, muli tayong pinagtagpo ng tadhana nitong nagdaang Lunes. Hindi mo marahil nabatid kung gaano kalaki ang aking pananabik na muling masilayan ka. Sa iyong paglapit, tila muling nabuhay ang aking puso, at sa aking mga mata, ikaw ay nananatiling marikit gaya ng dati.

Sa ating paghaharap, habang tayo’y nag-uusap at nagsasalo ng pagkain, aking napuna ang kapayapaang sumisilay sa iyong mukha. Aking nadama na iyong tinanggap nang ganap na ang damdaming minsan mong inalay sa akin ay naglaho na, at ang ating ugnayan ay nananatili na lamang sa hangganan ng pagkakaibigan.

Datapwat sa kabila ng lahat, ang aking puso’y hindi pa rin nagbabago. Mula noon hanggang ngayon, ang pag-ibig na minsang umusbong sa loob ng isang taon ay nananatiling buhay at tapat, isang damdaming hindi mapawi ng paglipas ng panahon.

At kahit pilitin kong limutin ang mga alaala, tila ba ang tadhana’y mapaglaro. Kanina, habang ako’y naglalakad sa mga lansangan ng Maynila, biglang sumagi sa himpapawid ang awiting “Celeste”—ang himig na sa aking puso’y ikaw ang tinatawag. Marahil ito’y isang pagkakataon lamang… o isang paalala.

Nais ko lamang ipabatid sa iyo, mahal kong C—ako’y umiibig pa rin sa iyo. Noon, at magpahanggang ngayon.

Pagkaraan ng mga buwang inakala kong tuluyan nang maglalaho ang ating pagtatagpo, sapagkat iyon ang ating napagkasunduan, muli tayong pinagtagpo ng tadhana nitong nagdaang Lunes. Hindi mo marahil nabatid kung gaano kalaki ang aking pananabik na muling masilayan ka. Sa iyong paglapit, tila muling nabuhay ang aking puso, at sa aking mga mata, ikaw ay nananatiling marikit gaya ng dati.

Sa ating paghaharap, habang tayo’y nag-uusap at nagsasalo ng pagkain, aking napuna ang kapayapaang sumisilay sa iyong mukha. Aking nadama na iyong tinanggap nang ganap na ang damdaming minsan mong inalay sa akin ay naglaho na, at ang ating ugnayan ay nananatili na lamang sa hangganan ng pagkakaibigan.

Datapwat sa kabila ng lahat, ang aking puso’y hindi pa rin nagbabago. Mula noon hanggang ngayon, ang pag-ibig na minsang umusbong sa loob ng isang taon ay nananatiling buhay at tapat, isang damdaming hindi mapawi ng paglipas ng panahon.

At kahit pilitin kong limutin ang mga alaala, tila ba ang tadhana’y mapaglaro. Kanina, habang ako’y naglalakad sa mga lansangan ng Maynila, biglang sumagi sa himpapawid ang awiting “Celeste”—ang himig na sa aking puso’y ikaw ang tinatawag. Marahil ito’y isang pagkakataon lamang… o isang paalala.

Nais ko lamang ipabatid sa iyo, mahal kong C—ako’y umiibig pa rin sa iyo. Noon, at magpahanggang ngayon.

Pagkaraan ng mga buwang inakala kong tuluyan nang maglalaho ang ating pagtatagpo, sapagkat iyon ang ating napagkasunduan, muli tayong pinagtagpo ng tadhana nitong nagdaang Lunes. Hindi mo marahil nabatid kung gaano kalaki ang aking pananabik na muling masilayan ka. Sa iyong paglapit, tila muling nabuhay ang aking puso, at sa aking mga mata, ikaw ay nananatiling marikit gaya ng dati.

Sa ating paghaharap, habang tayo’y nag-uusap at nagsasalo ng pagkain, aking napuna ang kapayapaang sumisilay sa iyong mukha. Aking nadama na iyong tinanggap nang ganap na ang damdaming minsan mong inalay sa akin ay naglaho na, at ang ating ugnayan ay nananatili na lamang sa hangganan ng pagkakaibigan.

Datapwat sa kabila ng lahat, ang aking puso’y hindi pa rin nagbabago. Mula noon hanggang ngayon, ang pag-ibig na minsang umusbong sa loob ng isang taon ay nananatiling buhay at tapat, isang damdaming hindi mapawi ng paglipas ng panahon.

At kahit pilitin kong limutin ang mga alaala, tila ba ang tadhana’y mapaglaro. Kanina, habang ako’y naglalakad sa mga lansangan ng Maynila, biglang sumagi sa himpapawid ang awiting “Celeste”—ang himig na sa aking puso’y ikaw ang tinatawag. Marahil ito’y isang pagkakataon lamang… o isang paalala.

Nais ko lamang ipabatid sa iyo, mahal kong C—ako’y umiibig pa rin sa iyo. Noon, at magpahanggang ngayon.