u/Prudent-Still-4589

Ongeveer 3,5 jaar geleden begon ik met mijn eerste echte grotemensenbaan. Inmiddels heb ik een nieuwe baan en daarom ben ik nu aan het reflecteren op bepaalde situaties die ik daar mee heb gemaakt. Ik wilde deze situatie even met jullie delen.

Op mijn 23e kwam ik in een team van 12, voornamelijk met mensen rond de 40/50. Ik ben een hele makkelijke gast, heb een goede portie zelfvertrouwen en ik vind mijn eigen humor echt heel grappig. Ik maak heel makkelijk contact en ook makkelijk vrienden. Collega’s kunnen vrienden worden, maar in eerste instantie is dat niet mijn intentie. Na één jaar kwam er een meneer van 43 in ons team, die precies dezelfde humor heeft als ik. Dat klikte meteen en we trokken dus veel met elkaar op. Dat leidde tot veel scheve gezichten bij sommige collega’s.

Eén vrouwelijke collega van 44 voelde zich dermate gepasseerd, dat zij een klacht tegen mij heeft ingediend bij onze manager. Zij vond namelijk dat ik haar buitensloot en geen oog meer had voor haar. Ik, destijds 24, was me van geen kwaad bewust. We deelden namelijk geen interesses of hobby’s. We hebben ook nooit iets buiten werk gedaan. Buiten teamuitjes dan. Het buitensluiten snapte ik al helemaal niet. Ik deed precies wat ik zelf wilde en ging bijvoorbeeld vaak in mijn eentje lunchen. We deden individualistisch werk, dus we kwamen elkaar sowieso amper tegen.

Toch vond mijn manager dat we het gesprek met z’n drieën moesten hebben. Ik kreeg een beetje het gevoel alsof ik op de basisschool was beland en iemand mijn knikkers had afgepakt. Conclusie was dat ik meer met haar samen moest gaan doen, dus we moesten samen een uitje gaan plannen. Daarnaast moesten we tijd maken voor elkaar, zodat we samen een kopje koffie konden drinken. Ik vond dat wat overdreven, gezien ik gewoon kwam om mijn werk te doen en niet om vrienden te maken met veertigjarige dames. Maar goed, ik heb het uiteraard gedaan.

Wel heb ik nog mijn hele carriere sneren moeten incasseren. “Oh x is op vakantie, je zult wel ineens ziek zijn…”, “Mag ik hier zitten, of wil je liever dat x hier zit… jullie zijn toch onafscheidelijk.” Ik heb een dikke huid, dus ik liet het lekker van me afglijden. Toch blijf ik de situatie heel bijzonder vinden.

Hebben jullie ooit zoiets kinderachtigs meegemaakt? Deze dame heeft gewoon kinderen, maar was echt gefixeerd op een vriendschap van iemand met 24. Dat is toch gek?

Ongeveer 3,5 jaar geleden begon ik met mijn eerste echte grotemensenbaan. Inmiddels heb ik een nieuwe baan en daarom ben ik nu aan het reflecteren op bepaalde situaties die ik daar mee heb gemaakt. Ik wilde deze situatie even met jullie delen.

Op mijn 23e kwam ik in een team van 12, voornamelijk met mensen rond de 40/50. Ik ben een hele makkelijke gast, heb een goede portie zelfvertrouwen en ik vind mijn eigen humor echt heel grappig. Ik maak heel makkelijk contact en ook makkelijk vrienden. Collega’s kunnen vrienden worden, maar in eerste instantie is dat niet mijn intentie. Na één jaar kwam er een meneer van 43 in ons team, die precies dezelfde humor heeft als ik. Dat klikte meteen en we trokken dus veel met elkaar op. Dat leidde tot veel scheve gezichten bij sommige collega’s.

Eén vrouwelijke collega van 44 voelde zich dermate gepasseerd, dat zij een klacht tegen mij heeft ingediend bij onze manager. Zij vond namelijk dat ik haar buitensloot en geen oog meer had voor haar. Ik, destijds 24, was me van geen kwaad bewust. We deelden namelijk geen interesses of hobby’s. We hebben ook nooit iets buiten werk gedaan. Buiten teamuitjes dan. Het buitensluiten snapte ik al helemaal niet. Ik deed precies wat ik zelf wilde en ging bijvoorbeeld vaak in mijn eentje lunchen. We deden individualistisch werk, dus we kwamen elkaar sowieso amper tegen.

Toch vond mijn manager dat we het gesprek met z’n drieën moesten hebben. Ik kreeg een beetje het gevoel alsof ik op de basisschool was beland en iemand mijn knikkers had afgepakt. Conclusie was dat ik meer met haar samen moest gaan doen, dus we moesten samen een uitje gaan plannen. Daarnaast moesten we tijd maken voor elkaar, zodat we samen een kopje koffie konden drinken. Ik vond dat wat overdreven, gezien ik gewoon kwam om mijn werk te doen en niet om vrienden te maken met veertigjarige dames. Maar goed, ik heb het uiteraard gedaan.

Wel heb ik nog mijn hele carriere sneren moeten incasseren. “Oh x is op vakantie, je zult wel ineens ziek zijn…”, “Mag ik hier zitten, of wil je liever dat x hier zit… jullie zijn toch onafscheidelijk.” Ik heb een dikke huid, dus ik liet het lekker van me afglijden. Toch blijf ik de situatie heel bijzonder vinden.

Hebben jullie ooit zoiets kinderachtigs meegemaakt? Deze dame heeft gewoon kinderen, maar was echt gefixeerd op een vriendschap van iemand met 24. Dat is toch gek?

One of my best friends will visit me shortly to get together and grab a bite to eat. He suggested Indian cuisine, since it’s his favorite. He especially loves Butter Chicken. I would love to eat somewhere traditional, so we can experience the amazing flavors that Indian cuisine has to offer.

Which is, in your opinion, the best restaurant in Eindhoven to enjoy Indian food?

Lang verhaal kort: Couhaib Driouch zou graag meer minuten willen maken. Als dat kan bij PSV, blijft hij bij PSV. Zo niet, dan moet hij verder gaan kijken.

Persoonlijk vind ik de snelheid van Driouch top. Wel vind ik dat het lijkt alsof hij nog met de doos om zijn schoenen speelt. Een schot op doel kan linksonder in de hoek eindigen of rechtsachter het stadion uit. Daarom vind ik hem (op dit moment) geen basisspelermateriaal.

Wat vinden jullie hiervan?

Ik had laatst een discussie met een collega over de dagelijkse caffeïneinname. Zodra zij opstaat, drinkt zij 2/3 kopjes. Vervolgens drinkt ze 2/3 kopjes in de ochtend. In de middag sluit ze af met een 2 kopjes koffie en 1 cappuccino. Bij thuiskomst drinkt zij er nog één. Zij gaf aan koffie niet nodig te hebben, maar het gewoon lekker te vinden.

Zelf drink ik geen koffie, dus ik vroeg me af: is zij een standaarddrinker? Of is dit echt veel? (Uitgaand van 7 koffie + 1 cappu.)

Zeer zakelijke overwinning tegen PEC, maar toch wel leuke dingen gezien. Laten we even kijken naar de debutanten/talenten.

Nick Olij maakte (eindelijk) zijn basisdebuut. Ook Joël van den Berg mocht beginnen. Later in de wedstrijd mochten ook Bawuah en Koller minuten maken. Hoe vonden jullie dat ze het deden? En voor de toekomst? Moeten we hen doorschuiven, verhuren, of kunnen ze nog even bij Jong PSV?

Land en Babadi komen natuurlijk ook nog terug. Wat zouden jullie met hen doen? Bij PSV houden, langer verhuren of toch verkopen?

Zelf vind ik Bajraktarevic (geen debutant, maar wil hem wel even benoemen) echt een leuk spelertje. Ik weet niet of hij al klaar is voor een basisplek, maar hij gaat de goede kant op. Driouch deed het prima, maar ik vraag me af of hij op lange termijn goed genoeg gaat zijn voor een basisplaats. Ook Joël vind ik een leuke speler. Ik hoop dat hij door blijft ontwikkelen en wat vaker minuten gaat maken. Daarnaast vond ik dat Olij het goed deed. Voetbalde leuk mee en maakte een prima indruk. Persoonlijk heb ik wel een voorkeur voor Kovar. Tot slot heb ik hoge verwachting van Koller, die kan nog goed ontwikkelen in Jong PSV.

Wat vonden jullie?