u/SkeletonOfGrayskull

Glifor adlı bir ilacı doktorum önerdi bana sizce kullanmalı mıyım? Tecrübesi olan varsa yazarsa sevinirim?

Bu kadar kiloyu son 2 yılda aldım. Eskiden 110-120 kilo arası sportif fit bir gençtik. Hayat nerden nereye. Şimdi daha iyisi olucam.

Boy 2m yaş 24 spor geçmişi var. Görenler bana 110 120 kilo duruyorsun diyorlar. Ah be keşke özledim o kiloları

Ne hissedeceğimi, buraya kadar nasıl geldiğini veya bu puanlarla ne yapacağımı bilmiyorum. 5k puana google play 50 lira kuponu alınıyormuş sanırım tasarrufa gidicem. Bazen aptal olabilir miyim diye düşünüyorum. Parasal bir sıkıntım yok pişman değilim ama parayı boşa harcamak sanki bu adaletsiz olan dünyada şanslı olmanın hakkını veremiyormuşum gibi hissettiriyor. İyi bir bölüm okuyorum ek olarak iyi bir gelirim, güzel hobilerim, beni seven saygı duyan bi çevrem var. Ama bu tabloyu kime göstersem yanıldıklarını düşünürler miydi acaba

"Uzamak istiyorum" diyen arkadaşlar ekonominiz yoksa bu hayalden vazgeçin kamu spotu.

boy 2 kilo 140

Tavsiyeniz var mı? Sabah akşam yiyorum bu şekilde.

1 aydır Japonyadayım bu yüzden sporu kesmiştim son 1.5 haftadır evde şınav squat ve mekik yapmaya başladım ama kaslarım inanılmaz yoruluyor. Öyle ki 50 tane squatdan sonra 3 gün yürüyemiyorum. Liseden beri sporcuyum kondisyonum, genel bilgim iyi ama buna cevap bulamadım. Hamlık ağrısı da değil ama bu kas ağrılarıyla hayat geçmez. Gymde de ağır kaldırıyordum ama vücut 2 günde toparlıyordu.

Sizce,

Vücudun ağırlığı ve eklem uzunlukları ile mi alakalı? Yoksa vücut ağırlığıyla çalışmaya aşina olmadığım için mi?

(Foto dikkat amaçlı chatgptye beni çiz dedim)

İnsanlar yalnızlığı ilgi görmemek, çevrende kimse olmaması sanıyor. Benim yalnızlığım ise tam tersi.

Hayatım boyunca bir erkek olarak ilişki bulmakta ya da ilgi görmekte hiç zorlanmadım. Ama bunun bedeli, çoğu zaman insan olarak değil "ideal partner" olarak görülmek oldu. İnsanlar beni ben olduğum için değil; sahip olduklarım, maddiyatım, potansiyelim, kariyerim, fiziğim, hobilerim, davranışlarım ve sağlayabileceklerim üzerinden değerlendiriyor gibi hissediyorum.

Kimse gerçekten beni, zayıflıklarımı merak etmiyor. Sanki benimle değil, bende gördükleri hayatla birlikte olmak istiyorlar.

Bazen düşünüyorum da, insanlar bana değil; bende gördükleri geleceğe, güvene ve imkânlara bağlanıyor. Oysa ben sadece olduğum kişi olarak sevilmenin nasıl bir his olduğunu merak ediyorum. Bu denli bir sevgiyi hiç tatmadım, kendi ailemde bile. O yüzden hep çocuğum olursa belki bir gün ve ona iyi bir baba olursam beni gerçekten saf olarak sevebilir diye düşünüyorum ama gerçekten sevmediğim sevilmediğim birisiyle de sırf çocuk yaparak çocuğun hayatını mahvetmemeliyim. Önce sadece onunla sevgiyi hissedebileceğim biriyle olmak istiyorum.

Hayatıma giren ya da tanıştığım insanlar beni ya bu şekilde görüp bu fikre inanarak yükseldi ve sever gibi davrandı ya da bunu görüp "senin dengin değilim, bana bakıyorsan cinsellik için" diye bir algıda oldular. 3 5 kişi de değil, çok fazla insanla tanıştım ama sevgilim 1 2 tane oldu. Gerçi en büyük pişmanlıklarım da onlardı, bilen bilir.

Belki de bu yüzden kendimi bu kadar yalnız hissediyorum. Çünkü en ağır yalnızlık, etrafında seni isteyen insanlar varken bile kimsenin seni gerçekten görmediğini hissetmek.

Bu duygudan nefret ediyorum

Kahvaltı ve akşam yemeğimi genelde hep bu 7 elevendan yapıyorum. Labne kullandıklarına eminim ama kanıtlayamam. Arkadaşımın denememi istediklerine devam ediyorum.

Tadı harbi sadece labne ve böğürtlenli. Ekmeğinin pembe olması dışında özel bi tadı yok. Aşırı tatlı değildi ama doyurucu da değildi. Zaten ayı gibiyiz doyuramaz ama canım kavurma çekti bunu yediğimde neden bilmiyorum.

Denememi istediğiniz bir şey var mı?

Normalde böyle bir şeyi denemezdim, su sudur der klasik olandan içerdim ama sanaldan bir arkadaşım kendisi için denememi istedi ve normal suya olan bakış açımı değiştirdi.

Kalorisi var mı emin değilim ama içimi tamamen su gibi, susuzluğu gideriyor. Tadı da şeftali yerken suyu akar ya hani, suyunu hüpletirsin aynı o şeftalinin suyunu andırıyor.

Türkiye'de benzer bir alternatif var mı bildiğiniz?

Selam bugünkü kahvaltım böyle, 2. fotoğrafı dün akşam Shinjukuda çektim. Dün de paylaştığım gibi şuan Tokyo, Japonyadayım.

Kafamı kurcalayan bir konu var. 3-4 ay önce defalarca fırsatlarım olsa bile kendimi evlenceğim insana sakladığım ilkimizi beraber paylaştığımız 2 yıllık bir ilişkim bitti 24 yaşındayım. Barışma ihtimalimiz yok, kendisi 1 ayda Discorddan tanıştığı kurye bir çocuğun evinde yaşamaya başlayıp ailesini falan engelledi anne babası ağlayarak beni falan aradı, babası teşekkür edip "kaliteli delikanlıymışsın hakkını bilememişiz hepimizi mahvetti" dedi, okulunu bile bırakmış. İyi ki bitmiş benden de babasından almadığı kadar harçlık falan istemeye başlamıştı en son(ailesine bunu söyleyemedim mahçup olmasınlar diye), bu sebeple ayrıldım ve öncesinde de 45 tane karıncadan bahanelerle ayrılık tribini alttan aldım. Seviyordum ve sevildiğimi sanıyordum lütfen linçlemeyin .d ama ondan sonra hiç kimseyle fiziki bir yakınlık kurmadım. Şansım oldu ama kendimi geri çektim. Buraya geldiğimden beri de bir çok kızın dikkatini çekmeye başladım. Bugün bir şeyler yaşama ihtimalim olan bir yere gidiyorum. Hatta birisiyle date'im var(normal bir vatandaş). Fakat endişeli hissediyorum. Anılarımdaki eximi hatırladıkça hüzünleniyorum ama şuanda olduğu insan aklıma geldikçe midem bulanıyor buram buram varoş ve cehalet kokuyor.

Bi akıl fikir verin bu içimdeki hisler neyin nesi? Ne hissedeceğimi şaşırmış haldeyim. Bazıları suda boğulur bazıları susuzlukta...

Çok hevesli olmadığımı paylaşmıştım geçen hafta ama Japonyaya vardım 24 saat sürdü yol bekledigimden uzundu. Çin Hava Yollarından aşırı memnun kaldım. THY Pegasus falan hikayeymiş. 10k verdiğim bilet için 8 saatlik yolda 5 öğün yemek verdiler. Japonyadaki ilk sabahım. İlk gün gezme yapmadım eve deterjan sabun falan aldım uyudum. Şimdi kahvaltı yapıyorum saat sabah 6 burada yağmurlu olcakmış. Evsiz gibi oturdum bi yere şunları yiyorum. Boy 2m herkes korkuyor ama japonlar da kısa değilmiş o kadar. Tr ile aynı neredeyse boylar. Bazı kadınlar ekstra kısa o kadar. 158 görmektense 150 görmek daha sık ama boy farkı iyidir

Ne tarz postlar paylaşmamı istersiniz?

24 saatlik yolculuk ardından tokyoya geldim tüm hayatımı bi süre geride bıraktım baya yalnız hissediyorum insanlar ingilizce bilmiyor japonlar çok tatlı bi de boyum 200cm. 1 ay burdayım ne yapıcam bilmiyorum. Şunu yazarken sivrisinekler yemeye başladı kısa kesiyorum ve açım

Ölçüm 3 ay öncesine ait, kilo vermeye girdim ama sekteye uğradı kilo aldım şuan 140kg dayım. Boksa başladım bu süreçte. Sigara var, sol burun kapalı. Naturalim. Yaş 23, boy 2m. Kaç aya ölürüm?

PROBLEM: Salonda çalışırken çok ağır kilolarda çalışıyorum ama artık bu beni hem mental hem de kalpsel zorladığını fark ettim. Bir hastalığım yok veya bi problem yaşamadım. Ama ağır kaldırmadan da gelişim sağlayabilir miyim zevk alır mıyım? Diyete nasıl girmeliyim? Bi tavsiye verin?

Kabul töreni için ne yapmam lazım? Sub söylerseniz banlanma sebebimi de söylerim.