Black base over rubber base, PinkGellac Divine Quartz magnetized with a horseshoe magnet with two bar magnets taped together on top, followed by Nail Gil 9D Galaxy magnetized the same way!
Maanden geleden om 04:00 uur opgestaan om de zwijntjes te spotten en nu zie ik ze elke ochtend om 09:30 uur in het vennetje op 10 minuten lopen van mijn huis 😅 Gefilmd door de verrekijker dus een beetje wiebelig!
After 3 or 4 years of listening to STM, I finally decided to join the Patreon. I listen to the show constantly and I’ve pretty much caught up with the regular episodes, so I figured it was time, especially since I now have a whole pile of bonus episodes to work my way through.
And I already got my shout-out!
I actually tried to make things as easy as possible for Jimmie. My real name is Dutch and I figured he had absolutely no chance of getting it right from the spelling.
Google Home has been pronouncing my name as “Sonica” for years, which is actually a pretty decent phonetic approximation of how you would pronounce my name in English. I always thought that was funny, so that’s also where my Reddit username comes from.
Naturally, I used “Sonica from The Netherlands” for Patreon too. I thought I’d made it foolproof.
Jimmie: “Sonica… Sonica? From The Netherlands.”
James: “Sonica?? What the hell?”
Jimmie: “Sonica, like Sonic’s girlfriend?”
James: “That’s what I said.”
😂😂😂
So much for helping them out.
But genuinely, it was so fun hearing two people I’ve listened to for years suddenly say my name. You spend hundreds and hundreds of hours listening to them talk and inevitably feel like you sort of know them, while obviously they have absolutely no idea who you are. Then suddenly you’re sitting there listening and they’re talking about you, even if it’s only to wonder what the hell your name is and decide you’re Sonic’s girlfriend.
Absolutely worth it!
I’m looking for an Italian-language rock song that I heard around 1998–2000, but the song itself was almost certainly older — possibly from the 70s or 80s, or at the latest the early 90s.
My (Belgian) ex put it on a mixtape for me around 1998. He was a hardcore punk fan who listened to bands like Patareni and Black Flag. The same tape also had “Ich gehe zur Schule” by Refrend on it, which might give some idea of the kind of obscure/random stuff he was putting on these tapes.
I remember absolutely loving this Italian song, and I vaguely remember him making fun of me for liking it because it was apparently some kind of joke/spoof song. My impression is that it may have been poking fun at punks or punk culture rather than being a straightforward punk song itself.
What I remember:
It was sung in Italian by an adult male singer with a strong, fairly rough/solid rock voice. The song was uptempo, with heavy rock guitars, but NOT death metal/grindcore and not particularly extreme.
The chorus is the strongest thing I remember. There was a very distinct rhythmic phrase of exactly 7 syllables followed by the word “punk” — or possibly an Italian word that sounded/rhymed very strongly with “punk.”
Something like:
da-da-da-da-da-da-da PUNK
At some point in/around the chorus, the singer suddenly went noticeably higher, almost into a slightly ridiculous/off-key falsetto. That vocal jump is one of the things I remember most clearly.
The overall feel was fun, tongue-in-cheek or comedic rather than gloomy or serious. It wasn’t ska/reggae, pop-punk/skate-punk, funk rock, grunge or a ballad. No horns, no bouncy ska rhythm, no funky bass/electronic 90s sound.
Already ruled out:
Punkreas — too ska-ish, singer sounds too young
Litfiba / Piero Pelù — “Frank” is too funky; “Cyberpunk” and other songs don’t fit the sound/cadence
Subsonica — too soft/electronic
Elio e le Storie Tese — melody and chorus cadence don’t match
Gli Atroci — too metal/extreme and too recent
Afterhours — vocals too soft
Marlene Kuntz — vocals too soft
Ritmo Tribale — overall sound too soft
Skiantos — too straight-up punk/chaotic, vocals too high/squeaky
Enrico Ruggeri / Decibel — much too tame
Adriano Celentano — definitely NOT “Prisencolinensinainciusol”
I’m especially interested in obscure Italian rock/comedy/proto-punk/hard-rock bands from the 70s–80s that might have done a parody or novelty song about punk.
I’ve been trying to identify this for years, so even very obscure suggestions are welcome!
If I had to pick a song that’s the same energy, it would be Party hard by Andrew CK but the song I’m looking for is definitely less modern and the singer sounds more mature. Not comparable by melody so please focus more on my description than this comparison!
We horen tijdens ons rondje in de Herbertusbossen in Heeze steeds een Ijsvogeltje maar zagen het steeds niet. Vandaag ineens wel een blauw-rode flits dus we bleven even langs het water zitten om te kijken of hij terugkwam.
En toen kwam er dus ineens een bever aanzwemmen die zo’n 5 meter voor ons op zijn dooie gemak een stukje de oever opliep en weer door zwom 🤍 Was al een heel bijzonder rondje omdat we de meeste vogeltjes die we (of Merlin) hoorden ook daadwerkelijk wisten te spotten, maar dit was wel de kers op de taart!
Laatst ook een zwijn gezien toen ik alleen in het bos was om 11:30u, dat was even schrikken. En de Geelgors die ik altijd hoor maar nog nooit heb kunnen vinden met mijn verrekijker werkt ook op mijn zenuwen, maar het rondje van vanavond maakte veel goed!
Een tijdje terug maakte ik een post over het herinrichten van de ‘bejaardentuin’ bij ons nieuwe huis. Na het plaatsen van wat foto’s kreeg ik best wat reacties dat het zonde was dat we de coniferen hadden weggehaald. Daarom leek het me leuk om wat meer te vertellen over het idee achter de tuin.
Ons doel was absoluut niet om een strakke tuin te maken, maar juist om de natuurwaarde te vergroten met meer diversiteit en inheemse soorten. Tijdens het opruimen kwamen we tot onze verrassing veel alpenwatersalamanders en een aantal padden tegen. Dat heeft onze plannen wat veranderd. Mijn man wilde graag weer een vijver met beekloopje en we wilden sowieso al een moerasgedeelte voor vleesetende planten. Uiteindelijk hebben we besloten om naast een ‘natuurlijkere’ vijver (vanwege grondwater moest er wel vijverzeil in) ook een aparte, volledig visvrije natuurpoel aan te leggen.
De beek ontspringt op een heuvel die we hebben gemaakt van de grond die vrijkwam bij het graven van de vijver. Zo kan het water via keien en grind terug de vijver in stromen. Tussen de stenen ontstaan kleine vochtige plekjes waar insecten kunnen drinken, terwijl allerlei vogels de ondiepe beek inmiddels gebruiken om te drinken en te badderen.
Voor de vijver hebben we bewust gekozen voor goud- en regenboogelritsen. Dat zijn geen uitgesproken roofvissen en ze blijven vrij klein. Mocht er onverhoopt toch een jong amfibietje in de vijver terechtkomen, dan heeft dat een grotere overlevingskans. De poel is volledig gescheiden van de vijver, zodat kikkers, padden en salamanders daar veilig hun eitjes kunnen afzetten. Daarbij hebben we rekening gehouden met specifieke waterplanten die salamanders daarvoor nodig hebben. Ook zijn er meerdere ‘rommelhoekjes’ met stenen en hout waar ze zich overdag kunnen verstoppen.
Het water in de poel blijft volledig stilstaand en we laten ook bladeren en takjes liggen. Zo ontstaat een natuurlijke strooisellaag waarin muggenlarven, watervlooien en allerlei andere kleine waterdieren kunnen leven. Dat vormt weer voedsel voor salamanderlarven, kikkervisjes en jonge padden.
Op de beekheuvel en langs de vijverrand staan inmiddels lavendel, oregano, salie, tijm, kruiptijm, phlox, zonnehoed, grote kaardenbol, echte koekoeksbloem, steenanjer, priemvetmuur, wit vetkruid, muurpeper, kruipend zenegroen, muurleeuwenbek, gerbera en sedum. Op de schaduwplekken staan verschillende varens, waaronder tongvaren, eikvaren en parelvaren, aangevuld met mansoor en elfenbloem.
In en langs de vijver staan een waterlelie, waterviolier, moerasanagallis, moeras vergeet-me-nietjes, rode kardinaalslobelia, Japans bamboeriet, gele lis, Amazonekikkerbeet, wateraardbei, glanzend fonteinkruid en verschillende zuurstofplanten.
Rond en in de natuurpoel staan onder andere een iris, grote kattenstaart, kruipend penningkruid, zuurstof- en waterplanten en ernaast een hoogveentje met trompetbekerplanten en zonnedauw. Dat trekt weer insecten en biedt een vochtige verstopplek voor jonge amfibieën.
Van de oorspronkelijke tuin is ook niet alles verdwenen. Er staan nog laurier- en koninginnestruiken, een uitgedunde hazelaar, een kardinaalshoed, een enorm productieve druivenplant en vijgenboom. We hebben voorlopig ook wat hortensia’s, bodembedekkers en kleine struikjes laten staan. Komend najaar willen we nog fruitbomen, meidoorn, vuurdoorn en andere vogelvriendelijke struiken en kleine bomen planten. Daarnaast hebben we muskuskaasjeskruid, knoopkruid en slangenkruid ingezaaid om het voedselaanbod voor bestuivers verder uit te breiden.
Hoewel de tuin nog lang niet af is, ongeveer de helft is nu ingericht, zien we nu al hoeveel leven erop afkomt. De alpenwatersalamanders zijn gebleven, binnen een week na de aanleg van de vijver namen drie groene kikkers hun intrek en die zitten ’s nachts ook regelmatig in de poel. Er zijn padden, een egel en allerlei vogels die in de beek komen drinken en badderen, gierzwaluwen die tijdens het vliegen uit de vijver drinken en ’s avonds vliegen er veel vleermuizen boven het water op jacht naar insecten. Ook zien we steeds meer libellen, waterjuffers en andere insecten verschijnen.
De tuin is nog volop in ontwikkeling, de vijverrand moet nog overgroeien, de bodembedekkers moeten gaan groeien en de andere helft moet nog aangelegd worden. Maar we hopen uiteindelijk een plek te creëren waar niet alleen wij het fijn hebben, maar vooral ook zoveel mogelijk dieren voedsel, water, schuilplaatsen en voortplantingsmogelijkheden kunnen vinden. Ik ben heel benieuwd wat er de komende jaren allemaal nog gaat verschijnen!
Zoals de meeste mensen zijn mijn man en ik ook gewoontedieren. We gaan vrijwel altijd tegelijk naar bed en doen dan elke avond hetzelfde riedeltje:
Eerst ben ik “het kleine lepeltje” en steekt hij zijn arm onder mijn kussen door. Zijn andere arm moet onder die van mij door want kan er niet tegen om vast te liggen.
Na een minuutje of 10 zegt één van ons “Changez!” en draaien we ons om. Dan ben ik even figuurlijk “het grote lepeltje”. Mijn arm gaat niet onder zijn kussen, want dan slaapt mijn arm eerder dan ik. Ik houd hem dan een minuut of 5 ongemakkelijk vast.
Tegen die tijd begint hij meestal irritant te schokken met zijn benen en ga ik terug naar mijn startpositie en is het gedaan met de liefde. Dan wil ik “los” liggen.
Maar nu met die verzengende hitte, volg ik het airfryer protocol: Er moet lucht tussen ons kunnen circuleren! Arm onder mijn kussen en arm over mijn zij kan ik heel eventjes tolereren, maar meer ook niet.
Dat vindt mijn man erg ongezellig maar ik kan het gewoon echt niet verdragen, ondanks de mobiele airco en plafond ventilator op de slaapkamer.
Hebben er meer mensen een partner die wil knuffelen met dit weer? En dan bedoel ik gewoon onschuldig knuffelen hoor, niet de overige natuurlijke behoeftes!
Als kind kun je sommige dingen echt compleet uit proportie onthouden.
Mijn zusje en ik keken midden jaren ’80 regelmatig naar de voorstellingen van Jozef van den Berg op tv. Ik was een jaar of zes toen en had sindsdien jarenlang een heel specifiek beeld in mijn hoofd van “de Grote Boze Portemonnee”.
In mijn herinnering draaide ongeveer de halve voorstelling daarom. Een donker eiland, een dreigende sfeer, een gigantische bruine monsterportemonnee die Manneke Pluim had opgegeten en ergens op het podium verborgen hield. Dat arme mannetje moest natuurlijk gered worden. Het was zonder twijfel een van de engste dingen uit mijn jeugd.
Dat werd niet geholpen door mijn vader, die het hilarisch vond om zijn eigen portemonnee te pakken, achter ons aan te rennen en te roepen: “IK BEN DE GROTE BOZE PORTEMONNEE EN IK KOM JULLIE OPETEN!”
Mijn zusje en ik renden dan gillend weg. Mijn vader tevreden, wij vol adrenaline.
Na jarenlang af en toe zoeken naar die enorme monsterportemonnee heb ik hem eindelijk teruggevonden via de Schatkamer van Beeld & Geluid. Ik heb 3 shows doorgescrold op zoek naar een enorme portemonnee. Het bleek te gaan om De Geliefden uit 1986.
En toen kwam de onthulling.
Die grote boze portemonnee bestaat helemaal niet. Het was een handpop met een knipbeurs met heel normale afmetingen.
Manneke Pluim komt niet eens in deze voorstelling voor. Die blijkt uit een compleet andere voorstelling van Jozef van den Berg te komen. Mijn kinderbrein had blijkbaar gewoon meerdere shows samengevoegd.
Het hele “horrorverhaal” waar ik een complete theatershow van had gemaakt, blijkt een verhaaltje van nog geen minuut te zijn dat een vader-portemonnee vertelt aan een klein portemonneetje dat niet wil slapen:
“Er was eens een land met een heleboel kleine portemonneetjes en die kleine portemonneetjes werkten heel erg hard. Ze waren soms gelukkig en soms ongelukkig. En toen kwam er op een dag een hele grote portemonnee. En die grote, grote portemonnee hield zoveel van die kleine portemonneetjes, hij at ze allemaal in een hap op! En nu vlug naar bed, slapen!!”
Dat is het.
Dat hele monster waar ik veertig jaar lang naar gezocht heb, blijkt gewoon een vader die zijn kind zo snel mogelijk naar bed probeert te krijgen.
Achteraf gezien was de echte Grote Boze Portemonnee dus waarschijnlijk gewoon mijn vader.
Ben ik de enige die dit heeft? Van die jeugd-“trauma’s” waarvan je jaren later ontdekt dat ongeveer de helft gewoon door je eigen fantasie is toegevoegd?
Hier de link naar de show (die ik overigens nog steeds wel grappig vond), rond 01:06u het stukje met de portemonnees!
https://schatkamer.beeldengeluid.nl/programma/2101608050037234631/de-geliefden
Vannacht om 04:00uur opgestaan om ze te zoeken. Er is een clubje jonge zwijntjes wat ook overdag gezien wordt in onze woonwijk, maar die kom ik nooit tegen. Wel overal in het bos verse sporen. Om 05:20uur een mama met biggetjes gevonden 🤍 Veilig vanuit de auto met verrekijker gefilmd! Ook een groepje van 3 jongere zwijnen gezien aan de andere kant van het bos, maar kan maar 1 filmpje toevoegen helaas.
EDIT: Ik krijg veel reacties over de overlast die de zwijnen in Heeze veroorzaken. Ik woon zelf in Heeze dus weet er ‘alles’ van. Ik postte dit omdat het natuur in Nederland betreft en ik het geweldig vindt ze een keer gezien te hebben. Maar om verdere opmerkingen over de overlast voor te zijn:
Dit is een vrij recent probleem, een jong groepje zonder moeder is niet schuw en loopt in de schemering maar ook overdag de woonwijk (waar ik zelf ook woon) naast de bossen in. Daar woelen zij tuinen en plantsoenen om. Dit betreffen tuinen zonder hek of schutting en voortuintjes. Voorheen kwamen de zwijnen alleen in de winter wel eens de wijk in als er weinig eten in het bos was.
De boeren rondom Heeze ervaren ook overlast van de ‘gewone zwijnen’ en krijgen subsidie om betere afrastering te plaatsen. De gemeente en provincie hanteren in principe een nul stand maar denken nu (gelukkig) ook na over andere maatregelen zoals wildroosters en hekken. Het is niet zo dat heel Heeze massaal vindt dat alle zwijntjes maar afgeschoten moeten worden. De meeste mensen willen wel graag dat de overlast beperkt wordt.
We zijn in december verhuisd van de stad naar een klein dorpje maar kom er pas de afgelopen weken aan toe om het bos op 5 minuten loopafstand te ontdekken. Kom elke dag reetjes tegen en heb voor het eerst een kievit gezien. Wil heel graag de wilde zwijnen een keertje (van een afstand) spotten maar tot nu toe alleen de pootafdrukken gezien omdat ik telkens einde ochtend in het bos ben!
Vandaag ook 15+ salamanders in onze eigen tuin ontdekt 🦎
This is Shimi, our almost 15-year-old little old man, enjoying one of his favourite spots on a pile of blankets. Looking at him now, you’d never guess what happened just a few hours ago.
This afternoon I found him lying on his side in a strange place, drooling heavily and not responding to me. Normally he always “talks” when he sees us, but this time there was nothing. He was breathing very fast, managed to get up, staggered a few steps up the stairs and started open-mouth breathing while still drooling. We found little puddles of drool and what looked like he’d lost control of his bowels. When my husband picked him up, he was completely limp and his ears and paws felt cold.
We rushed him to the emergency vet. His temperature was only 36.4°C (97.5°F), so he was admitted, warmed up in an incubator and had extensive bloodwork done. Kidney values, electrolytes, thyroid, inflammation markers, blood sugar… everything came back normal. Four vets looked at him and their best guess is that he may have had a TIA or another temporary neurological event. His heart sounded normal, although they said that doesn’t rule everything out.
A little over 5 hours later we brought him home.
Now he’s eating, asking for more food than usual, cuddling, and is back on his throne of blankets looking at us as if we’ve all massively overreacted.
The reason today hit us extra hard is that we lost his best friend, Soto, in March. Soto was only a year younger than Shimi, and after saying goodbye to one senior cat, seeing another suddenly collapse brought back every fear we’d been trying to recover from.
Tonight we’re just incredibly grateful to have him home, eating and acting like himself again. Senior cats really know how to keep us humble and remind us that every ordinary evening with them is a gift.
Please give your old kitties an extra cuddle from Shimi tonight!
Ik hoorde tijdens mijn dagelijkse boswandeling telkens gekwetter uit deze boom, vandaag een jonkie gezien. Geen geweldige kwaliteit want ver ingezoomd vanaf een bankje waar ik altijd een banaan eet.
Was aan het twijfelen of het een grote, middelste of kleine bonte specht was maar lees net dat jonge grote bonte wel een rood petje hebben en hij/zij lijkt me te groot om één van de andere soorten te zijn?
Vorig jaar ons huis gekocht van een hoogbejaarde weduwe omdat we graag een grotere tuin wilden dan ons vorige stadstuintje. Haar man had de tuin zo’n 40 jaar geleden aangelegd en sindsdien was er vooral veel gegroeid. Na de verbouwing binnen zijn we dit weekend begonnen aan de tuin. Met een kettingzaagje, snoeischaren en een boel zweet. De foto onderschat trouwens hoeveel groen hier daadwerkelijk uit is gekomen. Onze 10 kuub container zat al snel vol.
Coniferen, laurierkersen, hazelaars, rhododendrons, hortensia’s, koninginnenstruiken en een blauwe regen waarvan de stammen inmiddels meer weg hadden van bomen dan van struiken. De vijgenboom, druif, winterjasmijn, camelia, kardinaalsmuts, een koninginnenstruik (van de 4), een jeneverbes en een paar hortensia’s mochten blijven. De rest heeft het weekend niet overleefd. Het grootste deel moest wijken voor onze geplande cottagetuin met veel bloemen, een vijver, moestuin, fruitbomen, sauna en buitenkeuken. De kluiten moeten er nog uit, dus officieel zijn we pas op ongeveer 10% van het werk.
Het plan was oorspronkelijk om drie grote laurierbomen te vervangen door leilindes, maar nadat we alles ervoor hadden weggehaald en zagen hoe absurd dik die stammen eigenlijk zijn, hebben we besloten dat de laurieren mogen blijven. Die krijgen alleen een flinke knipbeurt.
Van opa-en-omatuin naar iets nieuws. We zijn benieuwd hoe het er over een paar jaar uitziet! We gaan de aanleg zelf doen, hebben bij ons vorige huis al geoefend met een vijver aanleggen en weten in ieder geval welke planten we nooit meer willen zoals maagdenpalm en blauwe regen waar je met de snoeischaar bij moet blijven staan.
Iemand tips van wat het goed doet in een tuin op het zuidwesten? We gaan het sowieso zo plannen dat er het gehele jaar zo veel mogelijk groen en bloei is. Helaas moeten we eerst de bijkeuken nog verbouwen en bij gebrek aan een achterom hebben we daarom eerst al het bovengrondse alvast door die bijkeuken afgevoerd. Hopelijk kunnen we dit jaar nog starten met de eerste stappen naar onze droomtuin, want nu ziet ie er maar zielig uit…
Edit: De kleine sauna en buitenkeuken komen op een plek die nu al bebouwd is en dus niet in de tuin zoals ie nu op de foto staat, maar was ook een reden dat we wat meer buitenruimte wilden en daarom heb ik het benoemd. Aan het huis zit over de hele breedte nog een overkapping van ruim twee meter diep die je niet op de foto ziet. Wilden ook plek voor een kattenren die onder die overkapping komt met gras en valeriaan ipv tegels. Moestuin wordt 2m2 met wat tomaten- en komkommerplanten waar nu een betegeld terras is. De vijver geen strakke lege bak met karpers maar vol waterplanten en met een beekloopje waar dieren kunnen drinken en badderen. De bedoeling is echt een groene tuin die insecten en vogels trekt, maar daarvoor moest eerst wat groen wijken.
My niece is an apprentice piercer and she did her first piercing, the helix, on me 3 months ago. I know it needs downsizing, but I didn’t have the time to go by her shop yet. It’s an implant grade internally treaded titanium flatback, only the ball is black. She asked me if she could give me a daith to practice so I’m going in for that tomorrow. Of course she is going to be supervised by a very experienced piercer so I’m not worried about that. I’m contemplating also getting a conch at the same time. I already have a piercing pillow I got for the helix and that has been healing very well. It’s no longer sensitive and it didn’t give me any problems with saline an LITHA.
Is it possible to get the 2 at once in the same ear whilst still (somewhat) healing another cartilage piercing or am I asking for trouble?