u/These_Carpet9495

Normalde sanmazdım ancak yakın zamanda yaşadıklarım sebebiyle bu çocukça fikre inanır hale geldim. Şans ki bazı umutlu haberler de görüyorum. Birini çevirip aşağı ekledim.

Wang Xiao henüz 24 yaşındayken doktorlar ona yaklaşık bir yıl ömrü kaldığını söyledi. Wang, böbreklerin kandaki atık maddeleri süzememesiyle ortaya çıkan, hayati tehlike oluşturan üremi hastalığından muzdaripti.
Ailesindeki herkes böbrek bağışçısı olabilmek için test yaptırdı, ancak hiçbirinin dokusu Wang ile uyuşmadı. Artık tıbben uygulanabilecek bütün standart seçenekler tükenmişti.
Pes etmek yerine Wang, kendi durumundaki insanların neredeyse hiç cesaret edemeyeceği bir şey yaptı. 2013 yılında, internetteki bir destek grubunda içten ve açık sözlü bir paylaşım yaptı.
Mesajında sadece şu cümle yazıyordu:
"Ben sadece yaşamak istiyorum."
Aynı kan grubuna sahip, ölümcül bir hastalıkla mücadele eden ve öldükten sonra böbreğini bağışlamayı kabul edecek bir erkek arıyordu. Karşılığında ise, o kişinin hayatta kaldığı süre boyunca elinden gelen her şeyle ona bakacağına söz veriyordu.
Çoğu kişi bu ilanı görüp geçti. Ancak 27 yaşındaki Yu Jianping adlı bir adam durup okudu. Yu, ciddi bir kan kanseri olan miyelom ile mücadele ediyordu. Daha önce kemik iliği nakli olmuştu fakat hastalığı yeniden nüksetmişti.
Babası tedavi masraflarını karşılayabilmek için aile evini satmak zorunda kalmış, kız arkadaşı ise hastalığını öğrendikten sonra onu terk etmişti. Yu artık hem fiziksel hem de ruhsal olarak tükenmişti ve yaşam mücadelesini bırakmayı düşünüyordu.
Wang'ın mesajını okuduğunda kan gruplarının aynı olduğunu fark etti ve ona yalnızca şu kısa mesajı gönderdi:
"Seninle evlenebilirim."
İlk kez bir parkta buluştular. Fakat hiç beklemedikleri bir şey oldu: Birbirlerinden gerçekten hoşlandılar.
Bir gün internet üzerinden sohbet ederlerken Wang diyaliz tedavisine girmek zorunda kaldı. Diyaliz makinesine bağlı hâlde, etrafında tüpler ve dolaşan kan olmasına rağmen gülümseyerek Yu'ya bir video gönderdi.
Şakayla karışık şöyle dedi:
"Şu an diyalizdeyim. Kolum kıpırdamıyor. İşte tek kollu bir canavar!"
Yu uzun zamandır ilk kez içtenlikle kahkaha attı. Daha sonra bunun, aylar sonra attığı ilk gerçek kahkaha olduğunu söyleyecekti.
16 Temmuz 2013'te resmen evlendiler. Kâğıt üzerinde bu tamamen mantıklı bir anlaşmaydı. Birlikte yaşamayacak, maddi hesaplarını birleştirmeyecek ve bu evliliğin gerçek nedenini ailelerine anlatmayacaklardı. Eğer Yu hayatını kaybeder ve böbreği uygun çıkarsa, Wang'a nakledilecekti.
Buna karşılık Wang da Yu'nun yaşlı babasına hayatının sonuna kadar bakacağına söz verdi.
Ancak zaman geçtikçe bu soğuk anlaşma bambaşka bir şeye dönüştü.
Wang, Yu'nun hastane kontrollerinde hep yanında olmaya başladı. Yu ise uzun süren diyaliz seanslarından sonra Wang için sıcak çorbalar pişiriyordu.
Hastane koridorlarında birlikte yürüdüler, yaşadıkları zorluklarla ilgili birbirlerine şakalar yaptılar. Gün geçtikçe, çıkar üzerine kurulmuş gibi görünen bu evlilik gerçek bir aşka dönüştü.
Bir süre sonra Yu'nun acilen ikinci bir kemik iliği nakline ihtiyacı olduğu ortaya çıktı. Ancak ailesinin bunu karşılayacak parası yoktu.
Wang onun pes etmesine izin vermedi.
Sokakta küçük bir çiçek tezgâhı açtı.
Çiçeklerin yanına da kendi hikâyelerini anlatan el yazısıyla yazılmış bir not koydu:
"Birbirini kurtarmaya çalışan iki hasta… Her günü birlikte aşmaya çalışan iki insan."
Yoldan geçen insanlar bu hikâyeyi okuyup duygulandı. Çiçek satın aldılar, hikâyeyi başkalarıyla paylaştılar.
İnsanların gösterdiği dayanışma kısa sürede büyüdü.
Wang yaklaşık 500 bin yuan bağış toplamayı başardı ve bu para Yu'nun ikinci kemik iliği naklinin tüm masraflarını karşıladı.
Ardından kimsenin beklemediği bir mucize gerçekleşti.
İkinci nakilden sonra Yu'nun sağlık durumu belirgin şekilde düzeldi ve hastalığı kontrol altına alındı.
Aynı dönemde doktorlar Wang'ın da beklenmedik biçimde iyileştiğini fark etti. Diyaliz seansları giderek azaldı ve sonunda doktorlar ona artık böbrek nakline bile ihtiyaç duymayabileceğini söylediler.
Şubat 2015'te bu kez gerçekten âşık iki insan olarak, aileleri ve dostlarının katıldığı gerçek bir düğün yaptılar.
Bugün Çin'in Xi'an kentinde, o küçük sokak tezgâhından doğan "Yongsheng Flower" adlı çiçek dükkânını birlikte işletiyorlar.
Hayatlarını değiştiren bu olağanüstü hikâye, 2024 yılında Çin'de çekilen büyük bir sinema filmine de ilham verdi.
Wang ve Yu, en karanlık zamanlarda bile sevginin, dayanışmanın ve insan bağlarının bazen tıbbın tek başına yapamayacağını başarabileceğini tüm dünyaya gösterdi.
Birbirlerine umut olmayı seçerek yalnızca hastalıklarını yenmediler; hayal bile edemeyecekleri kadar güzel, anlamlı ve mutlu bir yaşam kurdular.

Bi ilişkim vardı çok seviyordum ancak daha ilişkinin ilk aylarında beni 2 kez terk etti hepsinde ciddi ailevi ekonomik krizleri vardı çok vakit geçmeden barıştık ben de bu durumlarından dolayı anlayışlı oldum. Lakin bu son terkedişini anlayamadım. Ufak bi tribimde Benim hayatım çok kötü sen çok iyi birisin sorun bende benim hayatımda diyerek terk etti, keyfimden değil sadece seni değil hayatımda yalnız kalmak içime kapanmak istiyorum diyerek hem de. Halbuki sabah çok iyiydik beni sevdiğini söylüyordu üsteleyince ve seviyorsan neden ayrılıyoruz ben yapamam diyince sevmedim hiç istemiyorum rahat bırak dedi. Ben de gece 1 e kadar gerçekten ne aradım ne sordum (geceleri çalışıyor bu yüzden uyanık) üzüldüğüm ve mal olduğum için sonrasında arayıp mesaj attım. O ise hiçbirine bakmayıp sosyal medyasına ‘X şehrinde motorla gezmek isteyenler kalp atsın’ yazdı. Cidden anlamıyorum gerçeklik kırılması yaşadım ben 1 yıldır kiminle düzenli ciddi ilişkim var sanıyordum. Şimdi hala yazdıklarıma aramalarıma bakmıyor ben de engelledim. Özlemim hiçbir şeyim kalmadı açıkçası, yine de beni sevdiğine inanmıştım. Ayrılırken bahaneleri öyleydi ki sanarsın bana zarar gelmesin üzülmeyeyim diye bırakıyor. Ben ne yaşadım, kimseye güvenmemeli inanmamalı mı? Ya da üzüntümle günlerimi nasıl geçireceğim, akşamdan beri nefes ağlıyordum şimdi geçti halen nefes alamıyorum. Boş dert gibi gelebilir haklısınız. Sadece içimi dökmek ve hatalarımdan ders çıkarmak istiyorum.

İyi olmadığının farkındayım El becerimi konusunda çok eleştiri alıyorum. Önerilerinizi paylaşırsanız çok sevinirim