u/Traditional-Bag-883

Eğer Subaru sadece mental ve stratejik olarak değil de fiziksel ve büyü yönünden de çok hızlı gelişseydi ReZero bu kadar fazla tutulur muydu?

La tam subaru bir yolunu bulacak arc ın yok yerden fırlıyor yok kapı gibi subarunun önünde duruyor sonra başlıyor aishteru diye. Sizce de komik değil mi?

Biriyle konuşmak istiyorum. 20'li yaşlar bunalımındayım. Dertlerim var. Karşılıklı derman arayan olursa buradayım.

Yaklaşık 5 - 6 aydır arkadaşlarım yazmadığım sürece bana dönmediler. Bu da beni bunalıma sürükledi.

Ahlak çerçevesini bozmadan, birbirimizi karşılıklı yargılamayacağımız ve bu bütün gece boyunca (saat 5 e kadar / şarjım bitene kadar) konuşabileceğim abi, abla, kardeş, arkadaş arıyorum. (21 E)

Ayrıca öneri olarak benzer parça / albümleri beklerim

Pendulum' un "In Silico" albümüne benzer (DnB - Rock / Electronic - Rock) bildiğiniz parça veya albüm var mı ?

Sevgili güzel yanlız dostlar,

Hayatın 3 perdeden oluştuğunu düşünüyorum. Her 20 sene benim için bir perde. Bugün (daha doğrusu dün) 21 yaşıma bastım. Bazı yaşıtlarım gibi ben de zorlu bir süreçten geçiyorum. Bu zamana kadar orta şekerli geçinmeye çalıştım. Aslında çocukluğum oldukça güzel geçti. Genellikle sokakta hep oyun oynamak için takılırdım.

Tanıdığım insanlar beni mülayim, sevecen, kimseyi kırmak istemeyen bir karakter olarak bilir. Okulumu ve arkadaşlarımı seviyordum (görüşmesek de hâlâ seviyorum). Sıkıntılı bir kariyer hayatı veya ailevi sorunlar pek yaşamadım.

Geçen sene önlisans bölümünden mezun oldum. Bence arkadaşlığın doruk noktası benim için oydu fakat her şey mezun olduktan sonra boşluğa düşmemle allak bullak oldu.

Geçen sene mezun olmadan ilk senemde kpssye girmek için çalıştım. Normalde kpss ile istediğim bölüme girebilecektim fakat neredeyse 2 puan ile kaçırdım. Ayrıca bir arkadaşım daha yüksek puan alarak rahat bir şekilde yerleşti. Kendimi sanki kolay kazanabileceğim bir birincilik yarışında ikinci olmuşum ve "nasıl bunu kaçırırsın herif, kendinden utan" sözleriyle bir ezik olarak karanlığa çekiliyormuşum gibi hissettim. Bu sene kpss için yeniden hazırlanıyorum. İçimde bir bunun stresi var

Bu arada ailem ehliyet almam için beni biraz zorluyor. Sanırım bu yaz almak zorundayım. Bir de malum askerlik yaklaşıyor. Kırılma noktasında olduğumu ben de biliyorum.

Ne yazık ki arkadaşlarımla yaklaşık 5-6 aydır dışarı çıkamadım evde tıkılıp kaldım. Bilgisayar oyunları (bu aralar biraz fazla vaktini ayırıyorum ne yazık ki) ve ders ile hayat geçmiyormuş. Saç dökülmesi ve egzamayla uğraşıyorum. Akıl sağlığımın hafif bir şekilde törpülendiğini hissedebiliyorum.

Bir de buna üstlük gece 12 olur olmaz doğum günlerini kutladığım ve hediye aldığım arkadaşlarım benim doğum günümü unutup 1 tane bile mesaj atmadılar. Kutlayanlar sadece ailem ve telefonum oldu. "Kesin kutlar" dediğim ve onun doğum gününde kocaman bir paragraf yazı yazıp, hediye alıp kutladığım sevdiğim kız da bu durumun içinde.

Kısacası hayatımın ilk perdesi böyle geçti. Alkışlar ve ışık eşliğinde bir gösteriyi tamamladım.("2. PERDE VE OYUN" sözleri dış sesten yükseldi.) 2. Perdede kimler gelecek veya gelmeyecek hiçbir fikrim yok.

Güzel önerilerinizi ve tesellilerinizi bekliyorum.