u/Working_Task7487

Thats all. Any suggestions?

Son zamanlarda, her filmi bitirdikten sonra o filme puan verme alışkanlığım olduğunu fark ettim. Genel olarak yaptığım her işte belirli bir derecelendirme arıyorum ve aldığım bu derece bana haz veriyor. Lakin, bu o işin kendisine olan odağımızı baltalıyor gibi geliyor. Bir işi iyi yapmak için değil, yüksek puanlı bir iş çıkarmak için uğraşmak mesela. Bu tür bir istek, üzerinde uğraştığım şeylerin zevkini ve kalitesini baltaladığından yapmayı bıraktım.

Benim düşümceme göre bu, günümüzün rekabetçi sosyolojik yapısından kaynaklanıyor. Çocukluğumuzdan dolayı her şeye puan vermeye, birinci olmaya alıştırıldık. Arkasında belirli bir onay arama isteği de barındırıyor. Bir şeye net bir tanım/derece yapıştırmak sizi belirli bir topluluğun içine sokuyor. (Örnek olarak, sanat filmlerini seven veya sevmeyenler topluluğu.)

Tezim şu, sevdiğiniz bir şeyle uğraşırken işin mükemmelliğine, derecesine, rakiplerine karşın gösterdiği performansa değil işin kendisine ve size yararlarına odaklanmaktır. Romanınız Dostoyevski romanlarının yanında niteliksiz gözüküyor olabilir ama kendi içerisinde, numaralara indirgenemeyecek kadar özeldir.

I believe the shootout ending with doppelgang check first is the best ending. You can shoot the weeping eye leader with sick flashbacks of the crew. Its so much better than the other endings

Why is the boat that big? Shouldnt it be small? Thats what Melita said

Im very curious i have big questions

WE NEED ZERO PARADES FLAIRS!

Im very curious.

I played cover the moon at the ending as a signal. But i cant find that version. Do you know the name of that song?