u/aeternal32

Немного предыстории. Я гетеросексуальный мужчина, мне около 25–30 лет, и у меня никогда не было отношений. Я ни разу не был на свидании, не было даже случайной интрижки или чего-то подобного. В целом у меня никогда не возникало проблем с тем, чтобы хорошо ладить с людьми независимо от пола, в школе, университете, армии или на работе. Но всё всегда ограничивалось только дружескими отношениями.

Я пытался знакомиться с девушками в обычной социальной обстановке, но в девяти случаях из десяти получал отказ ещё до того, как успевал открыть рот. Пробовал Tinder, спустя год использования у меня было ноль лайков. Даже не матчей, а вообще лайков. В итоге удалил приложение. Пытался знакомиться через друзей, в духе «давай соберёмся, пусть твоя девушка позовёт какую-нибудь подругу». Но как только девушки видели мою фотографию, ни одна не хотела приходить.

Единственное, чего я не пробовал, писать случайным девушкам в Instagram, потому что считаю это странным.

Иногда я хожу с лучшим другом на вечеринки, куда приглашают его. После одной из таких вечеринок он рассказал, что одна девушка сказала про меня: «Почему он так выглядит?» Моего друга это даже удивило, потому что, по его словам, обычно он почти не слышит подобные комментарии. Другой мой друг однажды серьёзно поссорился со своей бывшей девушкой, потому что она говорила, что ему не стоит дружить с таким уродливым парнем, ведь я «порчу ему имидж».

Честно говоря, я уже почти отчаялся.

Я не из тех, кто говорит: «Я же хороший парень, но…», и не считаю, что кто-то обязан испытывать ко мне симпатию. У каждого человека есть свои предпочтения и стандарты. Возможно, проблема в моём характере, я не могу объективно судить о себе. Но дело в том, что моей личности никогда даже не давали шанса проявиться. И в конце концов, насколько же нужно быть плохим человеком, чтобы окружающие делали выводы о тебе ещё до того, как ты произнесёшь хоть слово?

Я спрашивал совета у своих знакомых, но большинство ответов были в духе: «Посмотри на себя, тут я ничем помочь не могу», или совсем бесполезные, вроде: «Для каждого найдётся свой человек, просто подожди».

С одной стороны, я не хочу всю жизнь быть один. С другой я не вижу никакой альтернативы.

Буду очень признателен за серьёзные ответы, насколько это возможно.

Context: Πριν λίγους μήνες μας έφεραν έναν εξωτερικό συνεργάτη.

Κάθεται δίπλα μου ο απόλυτος Reddit επιστήμονας.

Ειδικότητα: "σύμβουλος". Τι ακριβώς συμβουλεύει δεν έχω καταλάβει ακόμα. Πάντως όλη μέρα κοιτάει δύο οθόνες και κάνει μορφασμούς λες και αποκωδικοποιεί το Matrix.

Εκπαίδευση: τόσα πτυχία που αν τα βάλεις το ένα πάνω στο άλλο φτάνουν μέχρι το ταβάνι. Πρακτική εμπειρία στη ζωή περίπου όση έχω εγώ από διαστημικές αποστολές.

Στο γραφείο του δεν υπάρχει ούτε μια εικόνα Αγίου. Υπάρχει όμως θερμός καφέ, μηχανικό πληκτρολόγιο που ακούγεται μέχρι το λογιστήριο και κάτι αυτοκόλλητα που γράφουν "Productivity".

Ενδιαφέροντα: Reddit, YouTube, podcasts, κωλαράκια στο Instagram και να εξηγεί γιατί η Ελλάδα απέτυχε ως κράτος από το 1830 και γιατί στην Ολλανδία όλα γίνονται με ένα κλικ.

Οτιδήποτε ξέρει το έχει μάθει από κάποιο άρθρο στα αγγλικά. Αν δεν υπάρχει hyperlink, θεωρεί ότι δεν συνέβη ποτέ.

Με κοιτάει με λύπηση όταν ανοίγω αθλητικό site. Μετά ανοίγει ο ίδιος Reddit και διαβάζει τι είπε ένας Νορβηγός προγραμματιστής για την ελληνική κοινωνία λες και διάβασε τον Αριστοτέλη.

Μπορεί να σου εξηγήσει γιατί η Σιγκαπούρη, η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Δανία, η Εσθονία και ο Καναδάς λειτουργούν καλύτερα από την Ελλάδα, αλλά άμα τον ρωτήσεις πώς αλλάζει λάστιχο θα ανοίξει tutorial.

Όταν μιλάω για σύνταξη, με κοιτάει σαν να του είπα ότι πιστεύω στον Δία.

Όταν μιλάω για ποδόσφαιρο, κάνει ότι χαμογελάει από ευγένεια αλλά μέσα του γράφει ήδη post στο r/greece με τίτλο:

"Γιατί ο μέσος Έλληνας ασχολείται μόνο με μπάλα;"

Νομίζει ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες, όλοι οι ιδιωτικοί σκλάβοι, όλοι οι συνταξιούχοι προνομιούχοι και όλοι οι υπόλοιποι ψηφίζουν λάθος.

Οι απόψεις του για τα πάντα είναι ακριβώς ο μέσος όρος των 500 πιο upvoted σχολίων του r/greece.

Η Ελλάδα δεν αλλάζει.

Στο εξωτερικό αυτά δεν γίνονται.

Είμαστε Βαλκάνια.

Χρειαζόμαστε αξιολόγηση.

Το πρόβλημα είναι η νοοτροπία.

Τα έχει πει τόσες φορές που αν τα βάλεις σε soundboard, δεν θα καταλάβεις αν μιλάει αυτός ή το subreddit.

Κάθε μέρα που περνάει περιμένω να γυρίσει ξαφνικά η κάμερα και να μου πουν ότι συμμετέχω σε κοινωνικό πείραμα με τίτλο:

"Τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος του Reddit συναντήσει έναν άνθρωπο της πραγματικής ζωής".

Δεν υπάρχει κάποιο point.

Απλώς μια υπενθύμιση ότι υπάρχουμε εμείς... αλλά υπάρχουν κι αυτοί.