u/krokendil

5 jaar lang, 8 uur per dag geen beweging, amper daglicht, gewoon een beetje tikken, ik ben het zat.

Fysiek natuurlijk mega ongezond, maar ik merk ook dat ik zowel tijdens als na het werk totaal geen energie heb, waardoor sporten vrijwel niet mogelijk is, maar wat leuks doen ook niet. Daarnaast krijg ik er totaal geen voldoening van en voel ik me nutteloos, al ben ik dat niet. Als ik een dag mijn werk niet zou doen ligt het hele bedrijf plat, maar een ikea kastje in elkaar zetten geeft me meer het gevoel dat ik nuttig ben.

Hierdoor heb ik nu een beeld in mijn hoofd van hoe geweldig het zou zijn om hard te werken, echt wat doen, misschien uitgeput zijn van werk ipv het zitten, achteraf echt kunnen zien wat je gedaan hebt. Dan bedoel ik natuurlijk niet de banen waarbij je echt je lichaam sloopt, maar waar je gewoon lekker actief bent.

Zijn er mensen die zo'n stap gemaakt hebben, hoe hebben jullie dat ervaren?

Ik weet niet eens wat ik wil zeggen maar ik moet het even kwijt. Voor het eerst ooit vroeg iemand oprecht of het goed met mij ging omdat ze zich zorgen maken, vanwege hoe ik de afgelopen week over kwam.

Ik voel me altijd al kut, ik weet niet eens waarom ik nog leef, maar als ik met mensen ben doe ik altijd leuk, alsof het allemaal prima gaat, depressie etc maak ik maar grapjes over. Ik praat met niemand over hoe ik mij echt voel, dit al meer dan 10 jaar.

Uiteraard zei ik dat het allemaal prima ging en maakte ik er een grapje van, want ik kan er gewoon niet over praten, al helemaal niet met bekenden.

Hallo allemaal, ik, 27, heb een tijd terug een groepsreis naar het buitenland gemaakt om uit mijn comfortzone te stappen en nieuwe mensen te leren kennen. Dit was echt de allerbeste tijd van mijn leven, en wil dus nu meer activiteiten doen om nieuwe mensen te leren kennen.

Alleen kan ik natuurlijk niet constant op vakantie, dus ik zoek iets soortgelijks maar dan dagjes weg in Nederland, iemand hier bekend mee?

Ik heb wel echt de setting nodig waarin mensen elkaar niet kennen en iets doen om kennis te maken, ik kan niet zomaar een dagje zelf weg en op willekeurige mensen afstappen.

TLDR onderaan. Want dit is best lang.

​

Ik ben een man, maar ben erg benieuwd naar de ervaringen van vrouwen op het internet. Op de algemene subreddits wordt mijn vraag eigenlijk voor 95% ingevuld voor mannen die het allemaal zo goed weten, dus vandaar dat ik het hier vraag.

​

Ik ben sinds kort bezig met nieuwe mensen leren kennen, maar ik ben niet echt graag in groepen dus probeer ik dit ook maar via internet. Naast mannelijke vrienden heb ik ook graag vrouwelijke vrienden, daarvoor ben ik natuurlijk niet hier, dat doe ik op plekken waar ze zelf aangeven op zoek te zijn naar nieuwe contacten.

​

Tot zo ver is het super leuk, maar ik kom ook een hoop "shit" tegen, vooral vanuit andere mannen.

​

Ten eerste is het verschil van het aantal reacties op posts van mannen en vrouwen mega, er staan 10 posts van mannen die zich voorstellen, met als ze geluk hebben 1 comment per post. En dan tel ik alleen de leuke posts waar de man zichzelf leuk voorstelt. Maar dan staat er 1 post van een vrouw, hoe jonger hoe populairder om het zo maar even te zeggen, vaak tientallen comments. Ik heb dus ook de indruk dat je als vrouw een overvloed aan DMs krijgt en alle keus hebt, wil je met iemand afspreken, kies de leukste van de 30.

​

Maar die reacties van veel mannen, de profielen, de subs waar zij op zitten, vaak echt walgelijk. Waardoor ik eigenlijk de indruk krijg dat als ik een normaal bericht schrijf, ik al beter ben dan 90% van de DMs.

​

Dus eigenlijk, hoe is jullie ervaring, vooral als je dus post dat je nieuwe contacten zoekt of iets dergelijks? Zitten jullie DMs helemaal vol, hoeveel daar van zijn "creeps". Hebben jullie 20 gesprekken te gelijk of hooguit een paar? Ik vind dit ook niet heel gepast om te vragen aan de vrouwen die ik dus nu net leer kennen.

​

TLDR: Hoe is het als vrouw op het internet, krijgen jullie veel reacties en DMs van mannen? Zijn dit vaak creeps?

​

​

[25M] Ik wil, of nou ja wil, ik moet mezelf gaan verplichten te gaan sporten. Ik heb de afgelopen jaren alleen maar stilgezeten, hierdoor heb ik gewoon vrijwel geen spieropbouw, zowel qua uiterlijk als wanneer ik iets moet optillen stelt het niks voor. Ik begin dus echt vanaf helemaal nul. Mijn doel van het sporten zal dan ook zijn om gewoon wat kracht op te bouwen en een beetje fatsoenlijk lichaam te krijgen. Ik kan wel iets, paar push ups ofzo, maar dat komt dan vooral omdat ik ondergewicht heb en dus ook niks hoef te tillen.

Waar ik mee zit, is dat niet alleen het sporten op nul staat, maar eigenlijk alles, ik heb niet iets waarin ik het andere mee omhoog kan trekken, het gebeurd juist andersom, zodra ik iets probeer, zijn er andere dingen in mijn leven die mij tegenhouden. Bijvoorbeeld onzekerheid, ik heb er een hekel aan als mensen mij zien, al is het maar lopen naar de supermarkt, vanzelfsprekend dan ook dat ook mijn sociale leven niet bestaat, en dat dit ook effect heeft op mijn werk waar gewoon heel veel tijd in zit, waardoor ik de vrije uurtjes gewoon in mijn comfortzone blijf. Ik ben een aantal jaar geleden wel een tijdje naar de sportschool geweest, maar omdat ik dus vrijwel niks kan qua oefeningen had ik nooit het idee dat er enige vooruitgang was, en ging ik het liefst gewoon snel weer naar huis.

De stap maken lukt gewoon niet, de onzekerheid blijft vanwege mijn uiterlijk, mijn uiterlijk wordt niet beter omdat ik niet sport, mijn sociale leven bestaat niet vanwege de onzekerheid, hierdoor sta ik er ook dus helemaal alleen voor als ik ga sporten zonder steun van anderen. Genoeg eten voor spieropbouw lukt dus ook niet omdat ik niet eens de energie kwijt kan en dus nooit veel kan eten.

En dit is geen "kijk mij zielig zijn" verhaal, ik weet dat het mijn schuld is (al helpt gepest worden ook niet echt mee), en dat alleen ik het kan verbeteren, maar misschien dat iemand hier hetzelfde heeft gehad en toch een soort succesverhaal heeft van hoe hij of zij hier uit is gekomen.

Im trying all the usual dating apps, but Im ugly, I dont really care who I date with since looks dont matter much to me, so Im open to dating almost everyone. It basically means anyone who swipes right on me, I would like to have a date with. I would already be so happy if anyone just gave me the chance to meet them, I dont care if the interests are the same or her hair is black or blond.

So usually I would just like 90% while swiping, but because likes are limited Im only swiping right about 10%. 10% Im not interested in and 80% seems way out of my league anyways.

So what would be the best way to just get a date? Even if it doesnt work out, at least I have some experience for the next.

I was looking at a few 2 hour flights in Europe, expecting them to be way more expensive than usual due to high fuel prices. However to my suprise many are very cheap. Is the demand so low because people are afraid of cancelation so dont book flights, which causes the price to drop?

Hello, Im currently in the first phase of planning a trip to Northern Spain, and was wondering if anyone has any general advice or must do's. Goal of the trip is to do some great hikes and drive scenic roads. Alltrails seems kinda limited here.

The plan is to fly to either Bilbao or Madrid and rent a car. Prefer Bilbao because of the location but Madrid might be cheaper with less risk of cancelation.

The main location of the trip will be Picos de Europa, but since im planning to go a week I also want to drive a few hours in other directions.

Pros for hikes:

- Mountain views

- Top of the mountain

- Small and rough paths, bit of pathfinding.

- Loops

- Slight elevation max 25km

- Stairs/steep hikes max 12km

So far I havent found any things that require reservation or precise planning. So I was thinking of just booking 2 or 3 different hotels in the area and plan day by day activities when im there.