u/ocean-eyes-11

Een vriendin zei het boeit echt niet wat je aan hebt en of je verkleed bent, iedereen doet zn ding. Nu ben ik niet van de cosplay ofzo nooit gedaan ook haha maar nu vraag ik me af hoe pak je t aan als je t wel wilt doen? Wat als je outfit niet 100% klopt of van dure kwaliteit is. En eerlijk, wat doe je als curvy girl aan cosplay aan? Heb t idee dat je opties dan limited zijn omdat er niet veel curvy personages bestaan.

Op dit moment denk ik aan: catwoman (maar denk niet dat die outfit me staat) of bijv guardian angel...

Een vriendin zei het boeit echt niet wat je aan hebt en of je verkleed bent, iedereen doet zn ding. Nu ben ik niet van de cosplay ofzo nooit gedaan ook haha maar nu vraag ik me af hoe pak je t aan als je t wel wilt doen? Wat als je outfit niet 100% klopt of van dure kwaliteit is. En eerlijk, wat doe je als curvy girl aan cosplay aan? Heb t idee dat je opties dan limited zijn omdat er niet veel curvy personages bestaan.

De titel zegt het al. Ik had iemand ontmoet op een niet normale manier, we zijn inmiddels goed uit elkaar gegaan. Maar als ik nu weer op datingapps zit denk ik bah, de manier waarop gesprekken gaan, het feit dat je iemand wel of niet naar echts swiped op basis van wat fotos en basis info. We weten allemaal dat dit het nieuwe normaal is maar ik weet dat dit nooit gaat werken voor mij. Dit was ook al voor mijn ex vriend, het concept vindt ik vreselijk. En aan de andere kant ben ik niet zo adembenemend dat iemand op me af zou stappen op straat, terwijl ik denk dat dat juist wel leuk kan zijn.

Hoe ga je hier mee om? Fyi ik ben een vrouw van 27.

Waar laten jullie je kleren verstellen? Ik heb een goedkoop jurkje wat ingenomen moet worden maar wil ik niet de hoofdprijs voor betalen.

Na mijn mbo ben ik hbo gaan doen en dit ging mij vrij soepel af. Nu al iets meer dan een jaar aan het werk maar toch zou ik graag een master willen doen.

Wat mij eerst tegenhield was een thesis, ik haat het.. en nu begin ik ook steeds meer na te denken of ik wel slim genoeg ben. Soms lees ik dan opleidingspaginas online en dan zijn de teksten zo geschreven dat ik er soms even over na moet denken van 'wat staat hier nou', dit brengt me ook aan het twijfelen.

Ik zou het graag willen doen om mn kennis te verbreden en een nieuw vak te leren/onderzoeken.

Verder ben ik ook de eerste die uberhaupt hbo niveau heeft gehaald in mijj familie, als het om een master gaat zal ik de eerste zijn en blijven. Soms mis ik daar ook de support omdat dit gewoon niet zo een ding is in onze familie.

Ik werk nu een jaar op een hogeschool, en sta vrij dicht bij de leeftijd van de ouderejaars waardoor sommige lijntjes tussen studenten en mij vrij kort zijn (heel fijn voor mijn functie). Deze zomer ga im op vakantie, en wil ik misschien wel wat sexy fotos plaatsen. Als in, ik heb nu bijv een leuk jurkje gekocht maar met relatief veel in kijk waarvan ik weet dat ik sowieso een foto in wil maken. Niet om de in kijk, jaja dat zullen mensen hier wel weer denken, maar puur omdat het een geel flowy zomers jurkje is. Nou dit is maar een voorbeeld, maar nu vraag ik me af, in hoeverre moet je opletten op wat voor fotos je post? Ik heb een handvol collegas op instagram, echt de collegas waarmee ik goed ben zeg maar. Verder ben ik ook geen docent dus ik sta niet voor een klas met studenten.

Hoe pakken jullie dit aan, gewoon met fotos in het algemeen die misschien niet passen bij het werk dat je doet? Ik zou zeggen goh prive is prive, maar toch speelt het in mijn achterhoofd.

Thanks allemaal

Ik ben eerst begonnen op een project, maar mijn rol is veel breder geworden met veel meer verantwoordelijkheden. Het project was een beetje iets wat gebeurde vanaf de zijlijn waardoor je een klein beetje buiten de boot viel, maar inmiddels is het heel anders. We hebben 1 collega die deze functie (waar ik nu naartoe ben doorontwikkeld) voor 2 afdelingen deed, maar inmiddels doe ik daarvan 1 afdeling.

Er is nooit echt een duidelijke overdracht geweest, waardoor dus collega's niet weten dat ze bij mij moeten zijn. Overigens mag ik mezelf de naam van deze functie niet officieel geven ondanks dat ik de taken wel doe. Iedereen ziet die ene collega dus nog als aanspreekpunt, terwijl ik dit allang ben. Volgens mij moet die collega mij niet per se, en neemt ze mij ook niet per se serieus waardoor ik dus eigenlijk vergeten wordt. Er zijn steeds meer dingen waar we achterkomen die niet zijn geregeld of niet duidelijk zijn waardoor ik steeds om de hoek kom kijken met 'hallo waarom wordt ik niet hierin meegenomen'. Ik merk dat al met al andere collega's mij ook niet erg serieus nemen, ik wil niet klagen bij mn manager maar zie het eigenlijk als enige optie. Ik heb enorme verantwoordelijkheden en omdat ik deze zo vlekkenloos doe (sorry not sorry), heb ik het idee dat mensen mij maar laten doen.