r/MuslumanTurkiye

Bir tek İslam değil tüm dinlere karşı herhangi bir samimiyet geliştiremeyen ve dinden soğumuş inanamamış biri cehenneme atılır mı? İyi, ahlaklı ve vicdanlı olduysa Allah onu affeder mi?

Şeriatla yönetilen bir yerde bir müslüman alkol içerse ve kanıtlanırsa bu kişi cezalandırılıyor bu sigara içinde farklı farklı şeyler içinde var lakin anlamadığım şu yapılan tüm günahlarda cezaya mı tabi tutuluyoruz kafama en çok yatmayan kısım ise Benim yaptıklarım ben ile allah arasında değil mi zaten burda işlediğim günahların cezasınıborda çekicem bir müalüman olarak nasıl yaşayıcağıma karar vermemi çok zorlaştırmıyomu müslümanın ve misal alkol tüketmek istiyorum şuan bunu engelliyen bişey nası yaşadığım bana kalmış ama şeriat buna sınır koymuyormu. Son olarakda müslüman olmayan kişilerin müslüman olan bir kişiyle sorunu çıktığında onu allahın kanunlarıyla yargılamak ne kadar doğru çünkü adama göre bunların hiçbiri anlam ifade etmiyo ve ona ters şeyler.

Selamünaleyküm arkadaşlar, bir konudan bahsetmek istiyorum.

Birçoğumuz kitap fiyatları çok yüksek olduğu için çoğu zaman PDF'lerden yararlanıyoruz. Sub'la alakalı olduğu için sadece dini kitaplar üzerinden konuşacağım.

İndirip okuduğumuz bu kaynakların arka planında nasıl bir zorluk ve emek olduğunu çoğumuz düşünmüyoruz. Şu an istifade ettiğimiz akademik, klasik, roman veya araştırmaya yönelik dini kitapların çoğunu sırf ilmi hizmet olsun diye PDF'e çevirmekle uğraşan bir abi var. Alanı bu olmamasına rağmen hiçbir maddi beklentisi olmadan her gün saatlerini buna veriyor; kitapları kendi cebinden satın alıyor. Sırf işler daha kaliteli olsun, süreç aksamasın diye cebinden 80 bin lira verip profesyonel tarama makinesi almış, ömrünü bu işe veren biri.

Aynı imkansızlık ilmi yayıncılık yapan yayınevlerinde de var; mesela Tahkik Yayınları gibi nitelikli yerler Feyzü'l-Bârî gibi muazzam eserleri sırf parasızlıktan basamıyor.

İlme yapılan destek, en büyük sadaka-i cariyedir. Biz genelde sadaka-i cariye denince camiye çeşmeye yardım yapmayı düşünüyoruz sadece. Ama bir yayınevine destek olup bir kitabın basılmasına vesile olduğunuzda veya bu tür arşivlere katkı sağladığınızda, o kitabı okuyan, oradan ilim öğrenen ve talebe yetiştiren her bir kişinin sevabından size de yazılıyor.

"PDF kullanmak hak değil mi, telif ne olacak?" diyecekler olacaktır.

Bu iş kesinlikle ticari bir gayeyle yapılmıyor, tamamen ilmin yayılması amacını taşıyor. Ayrıca telif konusunda hassaslar. Yazar veya yayıncı tarafından talep geldiğinde (mesela Ebubekir Sifil hocanın paylaşımlarından sonra kitaplarının hemen silinmesi gibi) doğrudan kaldırıyorlar. Bazı kitapları herkese değil, hak geçmesin diye akademisyenlere, öğretmenlere, araştırmacılara özelden atıyorlar.

Bir araştırma yapacaksınız ama ilgili kaynak 10 ciltlik devasa bir eser. Sırf tek bir dipnot veya araştırma için 10 cildi satın almak imkansız. Bu noktada dijitalleştirilmiş PDF'ler araştırmacılar ve öğrenciler için bir zorunluluk haline geliyor.

O yüzden sadece hazır PDF indirip faydalanmakla kalmayalım, imkanımız nispetinde hem bu tür bağımsız ilmi arşiv çalışmalarına hem de nitelikli yayınevlerine maddi destekte bulunalım.

★ Bu da olmuyorsa elinizde bulunan, satın aldığınız kitapları taranması için bu abiye gönderebilirsiniz. Kendisi taradıktan sonra kitabı size geri teslim ediyor zaten. Bir zahmet ilme katkımız olsun diye kargo ücretini de biz karşılayalım ama.

Çevrenizde hayırda bulunmak isteyip nereye bağış yapacağını bilmeyen biri varsa, buralara bağış yapabileceklerini de söyleyebilirsiniz.

Sarık giymenin ciddi bir sevap olduğunu öğrendim. Kuran arapça olduğu için din alimlerinin otomatik olarak arapça bilmesi zorunlu oluyor ve din işlerinde arapları öne geçiriyor. İran, suriye ve mısır gibi arap olmayan bölgeler dahi islam ile tanışınca araplaşmışlar. Ezan arapça okunuyor, düşünsenize ülkeniz topraklarında günde beş defa bangır bangır Almanca bir şiir okunduğunu? Orucu hurma ile açmak sevapmış, yani özel olarak Arabistanda yetişen ve arapların daha kolay erişebileceği bir yiyecek yiyene ekstra sevap kazandırıyor. İslam'ın kadınlara ve köleliğe bakış açısı gibi bazı islami kurallar direkt olarak zaten islam öncesi arap kültüründen geliyor. Yani burdan benim anladığım, müslüman olmak için araplaşmak gerekiyor, bu doğru mudur? Sizin düşünceleriniz nedir bu konuda?

Sultan Vahideddin’in sürgünde kaleme aldığı Hatıraları ve Beyannamesi adlı kitabı aldım. Bu kısmı okurken özellikle dikkatimi çekti; çünkü son padişahımızın, bugün bile toplumumuzda hâlâ tartışılan bu konu hakkında ne düşündüğünü görmek gerçekten enteresandı.

Ben de sizlerle paylaşmak istedim.

Son Sultan Vahideddin’in Hatıraları ve Beyannamesi, Sayfa 54–56

Şapka meselesine gelince: Derler ki: “Eceli gelenin (…)”. Gerçekten de bu başlık meselesi Mustafa Kemal’in başına daha çok işler açacaktır.

Halkın kafasıyla ve vicdanıyla oynanmaz.

Gerçi şapka giyilemeyeceğine ya da mutlaka fes giyilmesi gerektiğine dair ne bir ayet ne de bir hadis vardır.

Fakat fes, zamanla millî ve hatta belki dinî bir başlık hâline gelmişti.

Fes, Türklüğün ve İslam’ın sembolü olmuştu.

Bütün dünya Türk’ü fesinden tanımaya ve diğer milletlerden ayırmaya alışmıştı. Kısacası fes, dış görünüş bakımından Türk’ün ve belki de İslam’ın bir alamet-i farikası, yani ayırt edici işareti hâline gelmişti.

Batı’nın medeniyetini, ilmini ve eğitimini almakta serbestiz; hatta ilmi Çin’de bulsak bile gidip almakla yükümlüyüz.

Fakat ne Avrupalı olmak zorundayız ne de Çinli.

Bu konuda size fesle ilgili bir olay anlatmak istiyorum:

O dönemin yenilik taraftarı gençlerinden biri, ulema sınıfından bir zata giderek fes yerine şapka giymenin caiz olup olmadığını sormuş.

O zat da her zamanki gibi bunun küfür olduğunu söylemiş, fakat ardından şöyle eklemiş:

“Doğru cevabı öğrenmek istiyorsan falanca din âlimine git, ona sor.”

Böylece onu oraya göndermiş.

Genç adam da başında şapkasıyla sözü edilen zata gitmiş. Din âlimi, sorusuna cevap vermeden önce bazı şartlarını kabul etmesini istemiş.

Genç adam da tam bir itaat göstermiş.

Bunun üzerine âlim ona kıyafetlerini değiştirtmiş ve kırk gün boyunca dergâhındaki bir odada itikâfa çekilmesini, ibadetle ve Allah’a kullukla meşgul olmasını emretmiş.

Kırk günün sonunda ondan şapkasını tekrar başına takarak huzuruna gelmesini istemiş.

Fakat yenilik taraftarı olan bu genç şapkayı takmayı reddetmiş.

Kendisine:

“Neden takmıyorsun?”

diye sorulduğunda şöyle cevap vermiş:

“Ondan tiksiniyorum. Vicdanıma ve hislerime uygun gelmiyor. Nedenini ben de bilmiyorum.”

Bunun üzerine o din âlimi kendisine:

“Cevabı zaten kendiniz verdiniz.”

demiş.

Eskiden Müslümanlar sakallarıyla da diğer topluluklardan ayrılırlardı. Başlık da böyle bir ayırt edici işaretti.

Fakat böyle bir ayrım kastı yoksa ve başka bir millete benzemek amacı da güdülmüyorsa, şapka da giyilebilir.

Gazetelerde, Mustafa Kemal’e karşı aşırı dalkavukluk ve yaltaklanma içine giren bazı kimselerin ona:

“Sen bizim peygamberimizsin.”

dediklerini de okuduk.

Bilindiği üzere peygamberlik, Allah Teâlâ tarafından verilen kutsal bir makamdır. Bir millet kendi içinden birini seçip peygamber tayin edemez.

Bu yüzden böyle bir söz tamamen boş laftan ibarettir.

Mustafa Kemal zaten peygamberliğe layık değildir; olsa olsa Şeytan tarafından gönderilmiş laik bir “Peyâm-ber” [haberci/elçi] olabilir. …

Murat Bardakçı’nın Sahbaba kitabını okuduysanız, Sultan Vahideddin’in sürgünde Mustafa Kemal konusunda neden bu kadar kırgın olduğunu daha iyi anlarsınız. Çünkü Vahideddin, sürgüne çıkmasından kısa bir süre öncesine kadar Mustafa Kemal’e güvenmeye devam etmişti.

19 Ekim 1922’de Refet Paşa İstanbul’a geldiğinde, Anadolu artık büyük ölçüde kurtarılmıştı. Halk sokaklarda “Yaşasın Mustafa Kemal Paşa!” diye bağırıyordu.

O sırada Hümeyra Hanımsultan ile Vahideddin’in oğlu Ertuğrul Efendi’nin “Kahrol Mustafa Kemal!” diye bağırdıkları anlatılır. Hümeyra Hanımsultan’ın daha sonra aktardığına göre Vahideddin bunu duyunca ikisine de çok öfkelenmiş ve onları ilk kez bu kadar sert bir şekilde azarlamıştı:

“Bana bakın! Bir daha böyle bir şey söylediğinizi işitirsem ağzınızı tutar, kulaklarınıza kadar ayırırım. Mustafa Kemal bir Türk askeridir, Türk paşasıdır, benim paşamdır. Hiçbir Türk askerine hakaret edilmesine izin vermem.”

Bu konu hakkında biraz daha fazla okursanız, Sultan Vahideddin ile Mustafa Kemal arasında bir anlaşma olduğunu anlarsınız. Fakat ne yazık ki Kemal Paşa bu anlaşmaya bağlı kalmadı.

S.54

S.56

Şimdi sarık giymek sevapmış. Yani arap kıyafeti giymek sana ekstra sevap kazandırıyor. Kuran Arapça olduğu için din alimlerinin zaten arapça öğrenmesi zorunlu bir hale geliyor. Dinen uygun görülen kıyafetler genellikle arap coğrafyasında islamdan önce zaten var olmuş kıyafetler.

Hurma yemek gibi bazı şeyler sünnet olduğu için faziletli, ki hurma da arap coğrafyasında yetişen bir yiyecek. Müslüman olan çoğu ülkenin (İran, Afganistan, pakistan, suriye, Mısır vb.) kültürü de araplaşmış hatta o yüzden bu ülkeler Arap olmasa da bugün Arap ülkeleri olarak kabul ediliyor.

Sonrasinda islam Arap kültürüne ait birçok şeyi (Arap usulü köleliği, kadınların erkeklerin aşağısında olmasını ve kadın yönetici olmasının yasak olmasını vs.) aynen devam ettirmiş hatta kendi icine entegre edip diğer kültürlere de yaymış.

Mesela bizim ülkemizde bile kültürel arap kıyafetleri giymek faziletli bir şey sayılıyor. Yani bana sanki din bahane, Arqp gücünü yaymak asıl amaçmış gibi geliyor, doğru mudur? Sızin fikirleriniz neler?

Merhabalar. Öncelikle niyetim kimsenin inancıyla, değeriyle alay etmek vs değil, felsefi bir şeyler tartışmak istiyorum. Kimseye saygısızlık yapmak gibi bir amacım yok.

Mutlak bir Tanrı'nın, kendisinden bağımsız varlığın düşünülemediği bir Tanrı'nın varlığında insan için özgür irade olamayacağını düşünüyorum.

Çünkü Ahmet kişisini düşünelim örneğin: Ahmet kötü biri, günahkar biri olsun. İslam inancına göre Ahmet'in iyi ile kötü arasındaki farkı ayırt edebileceği bir zihni var ama Ahmet kötüyü seçiyor. Kötüyü seçmesindeki tetikleyiciler Tanrı'dan bağımsız düşünülebilir mi? Örneğin çocukluk travmalarından veya genetik mizacından dolayı kötü olanı seçiyor; bu tetikleyiciler onun elinde olan şeyler değil.

Ya da bunlardan bağımsız olarak iyi olanı seçebileceğini düşünelim; o senaryoda bile kötü olanı seçiyorsa bunun sebebi nedir? Bu sebep Tanrı öyle istediği için öyle gelişmedi mi? Veya Tanrı bu olaya ve bu olayın tetikleyicilerine hiç karışmadıysa bu bir tesadüften ibaret olmaz mı?

Osman nuri topbaşın önderliğinde olan bir cemaat.

Önceden çok dua ezberlemistim anlamlarini da kısmen bilirdim ama ederken hiç içime islemezdi. Çoğunu unuttum ve artık Türkçe, içimden geldiği şekilde dua ediyorum ve bu beni daha çok rahatlatıyor. Bu mümkün mü yoksa Kurandaki Arapça dualari mi ezberlemem gerek?