
u/BARKING_FROG

203k hangi bölüm üniversite
Merhabalar
kardeşim 203k yaptı, bayağı çalıştı ve bu kadar kötü yapmasını beklemiyorduk. Mezuna kalmasına izin verilmiyor. Ben 70k ile malum mühendislikten mezun işsiz olarak tavsiye de veremiyorum, kendisinin bir bölüm hevesi de yok hangi mühendisliği yazmalı bilmiyorum.
Moving from neovim, doom or vanilla?
Hey, i decided to try emacs but a bit confused.
I never liked the idea of using distros so i made my own config from scratch in neovim.
Some suggested doom emacs and i installed but I have no idea how things work how to configure etc. I feel like its not a good idea to try to replicate my neovim workflow in emacs.
But at the same time I dont want to deal with bunch of configurations from scratch. Should i go with doom or vanilla gnu emacs?
Kariyer konusunda yön ve yöntem önerisi verebilir misiniz
Selamlar iş arayışımın 10. ayına girdim. Kendime 1 yıl süre vermiştim ve dolmak üzere. Bu süreç kaldırabileceğimden de biraz fazla ve artik tam 1 yılı günü gününe beklemenin de bir anlamı yok gibi geliyor. Kafam bulanık elimden ne gelir bilmiyorum.
- Olmayacak gibi bu durumda ne yapabilirim? Ne iş yapabilirim markette kasiyerlikten bir miktar daha sürdürülebilir olarak?
- İş arayışını bir yıla kadar devam ettireceksem belli ki bir şeyleri yanlış yapıyorum. Bu son zamanlar için deneyebileceğim farklı önerileriniz var mı? Maaş beklentim 55k çok mu?
Artık aklıma takılan bir şey de kalmadı pek, biraz bunlardan var yardımcı olmak isteyenlere çok teşekkür ederim.
not: hiçbir başvurudan dönüş almıyorum.
Bilgisayar muhendisligi 2023 mezunuyum. iş tecrübem toplam 27 ay + 2 adet kisa staj. full stack developer(java+typescript) olarak arıyorum. Ilanlar 3-5 yil civari istiyor ve new grad ilanlar ise donmuyor(ayni digerleri gibi).
Kariyer konusunda yön ve yöntem önerisi verebilir misiniz
Selamlar iş arayışımın 10. ayına girdim. Kendime 1 yıl süre vermiştim ve dolmak üzere. Bu süreç kaldırabileceğimden de biraz fazla ve artik tam 1 yılı günü gününe beklemenin de bir anlamı yok gibi geliyor. Kafam bulanık elimden ne gelir bilmiyorum.
- Olmayacak gibi bu durumda ne yapabilirim? Ne iş yapabilirim markette kasiyerlikten bir miktar daha sürdürülebilir olarak?
- İş arayışını bir yıla kadar devam ettireceksem belli ki bir şeyleri yanlış yapıyorum. Bu son zamanlar için deneyebileceğim farklı önerileriniz var mı? Maaş beklentim 55k çok mu?
Artık aklıma takılan bir şey de kalmadı pek, biraz bunlardan var yardımcı olmak isteyenlere çok teşekkür ederim.
not: hiçbir başvurudan dönüş almıyorum.
edit: eklemeyi unutmuşum: iş tecrübem toplam 27 ay + 2 adet kisa staj. full stack developer(java+typescript) olarak arıyorum. Ilanlar 3-5 yil civari istiyor ve new grad ilanlar ise donmuyor(ayni digerleri gibi).
Nasil polis olunur?
Merhabalar, muhendislik diplomasi ile polis olma sureci nasil isliyor ne kadar vakit alir?
Iki meslege de ilgisi olmayan ve ikisinden de tiksinen biri icin asker olmak mi daha mantikli polis mi?
Alternatif baska bir meslek var mi kolayca gecilebilecek?
Mulakata gelmeyen firma, ne yapilmali, ulasilmali mi
Merhaba, cuma günü mülakata çağrılınca heyecanla tavsiye istemiştim.
Kimisi umut kırdı, kimisi kendi arasında kavga etti. 10 yorum alan postta bile.
Bir süredir işsiz olduğumdan hem olayı hatırlayayım hem de öz güvenim artar diyerek 3 gün boyunca günde 10+ saat çalıştım.
Gh'de repoları taradım, şirketin yaptığı case'i buldum. 7 tane kişinin çözümünü cloneladım. Hepsini localde ayağa kaldırdım (full stack), inceledim. Sonra source code'ları analiz etmeye, hataları neydi bulmaya çalıştım. Ben 2 yıl deneyimliyim. Case'i çözenlerin kimisi 6-7 yıl deneyimliydi. Nacizane "şurası şöyle yapılabilirdi" diye kocaman bir liste çıkardım.
Sonra code review skill'i ile de bu 7 repoyu analiz ettirdim.
System design sitesinden 36 dk okuma süresi olan benzeri bir projeyi sıfırdan çalıştım saatlerce.
Şirkette aynı pozisyonda çalışanları buldum LinkedIn'den. GitHub'dan public repolarını inceledim. Bazılarını clone'ladım. Kod yazma şekillerini, spec'lerini, dokümanlarını, AI workflow'larını vs. öğrendim.
Bir de her repo directorysini OpenCode'a verip analiz ettirdim. Hem ben (human) için hem de agent için markdown'lar oluşturdum. Benzeri naming, architecture, coverage, modülerite, comment şekline vs. ulaşabilmek için.
Verecekleri case dokümanına ulaştım. Repolardan birinin docs/ directory'si altında vardı. Tech stack pratiği olması açısından sıfırdan, bu yaptığım hazırlıklarla bir şey çıkardım.
Bugün mülakatı bekliyordum. Sabah 6'da uyandım. Bir türlü davetiye bağlantısı gelmedi. Annem kaza geçirdi, acile götürdüm. Triyajda bir elimde annem, bir elimde telefon; ya aranırım, ertelesek derler ya da davetiye gelirse dönüş yaparım erteleyebilir miyiz diye bekliyordum.
Hiçbir şey yok.
Şöyle bir yorum görmüştüm firma hakkında:
"'İnsanları mülakat aşamasında çalıştırıp sonrasında çalışmanın yetersiz bulunduğu sebebiyle insanları işe almadan kullanan oyun geliştirme firması' yazılmış. 2026 yılı hala böyle. Bence denetlenmesi gerekiyor çünkü insanlar artık case study verilen yerlere güvenmiyorlar. Google standardında yazılan projeyi beğenmiyorlarmış (!). Ya beğenmezsin olur biter ama 1 haftalık çalışma parası vereceksin. Yok öyle bedavaya insanları çalıştırmak."
Neredeyse hiç mülakat dönüşü almadığımdan önemsemedim. Ne yapmalıyım bilmiyorum.
Bir yandan içimden ulaşmak gelmiyor. Ne diyeceğim? Çaresiz, işsiz bir ev genci orospu çocuğu olduğumdan 40 saat boyunca bu mülakata hazırlandım. Dumenden de olsa çocuğu sevindirir gibi yalvarıp "benimle görüşün" mü diyeceğim?
Salak gibi hissediyorum artik, bu upuzun is arama seruvenimde 2g beynimi yitirdim bu recruiting hell'de.
Lütfen bana sallayacak bilgin geyikler falan çıkmasın. "İşe alınacağın kesin değildi zaten, çalışmasaydın" diye akıl verip çaresizliğe empati yapamayacak, yeri sağlam bol deneyimliler de.
Mülakata çagrıldım
Merhabalar aylar sonra bir firmada mülakat şansı yakaladim.
Aklımda bazı sorular var yardımcı olabilir misiniz
Websitedinden basvurmustum ve ilanda yazan neredeyse hicbir gereksinimi saglamiyorum özgeçmişimde, tech stacklerden deneyim yilina. Yanlışlıkla arandığıma inanmak istemiyorum ve is basvuru sorularina verdigim cevaplar ve/veya website, github gibi yerler incelendi diyorum. Firmanın bu alanda baska platformda ilanı yok bu arada.
Birkac gün icinde nasil js, nodejs, react ve redis öğrenirim? Js ve react kullandım daha once fakat üzerine bol bol konusacak kadar hakim degilim. Haftasonu boyunca hepsini iceren proje gelistirmeyi düşünüyorum yani case gondereceklerdir mutlaka ama oncesinde üzerine sohbet edebilecek bir şeye ihtiyacim var gibi mantıklı olur mu?
Mutlaka beklenti soracaktir, maaş ne kadar istemeliyim hicbir fikrim yok. Pozisyon mid full stack. yaklaşık 2 yil deneyimim var ve son 10 aydır işsizim. Önceki is yerimde de asgariden biraz fazla aliyordum o yüzden...
Gönüllülük
Merhabalar, Ankara'da gonullu olarak ne yapabilirim(27)? Bir stö olabilir, cocuklar veya hayvanlarla ilgili bir vakif olabilir; duzenli olarak yapmak istiyorum.
Edit: en bilinen vakıflara başvurdum fakat sanıyorum oralara fazlasıyla üni öğrencisi destek oluyordur ve cv'lerine falan yazıyorlardır. alınır mıyım bilmiyorum, onların önüne de geçmek istemem; biraz daha ağır amele işi, lokal, bu kadar ünlü olmayan yerler de olabilir.
Extreme anxiety
Ive been taking wellbutrin xl for about 2 months now. First month on 150mg and now 300. I am considering of stop taking this med.
Im so confused idk which is which, which is worse: anxiety and depression. Feeling less depressive but I'm experiencing extreme anxiety. It's so bad.
I was bed rotting before starting med now I can get up but I feel constant brain fog anxiety creates. Doomscrolling insanely, so much bs content.
I do weird things that I don't think id normally do. I seek more attention. I am angry, I started to swear. Increased sex drive (no partner) and it feels weird its like I don't want that much but I do it for the dopamine.
I shake, my tummy cramps, constant urge to throw up. fear that this will too fuck everything up and led me to waste more of my life being miserable. I should do something to fix some things in my life. I hate I'm mindlessly seeking dopamine to cope life its weird. It really feels like an addiction and can't control myself.
I don't care if it hurts I wanna have control
I don't know if I should continue using this med. I told my doc that it increased my anxiety and ADHD but she said maybe you notice more because healing.
Klimalı, sessiz ve boş kafe önerisi
Merhaba unutulmuş veya batmak üzere gibi bomboş değil de yani kitap falan okumak calımak için diğerlerinden daha sakin bir yer arıyorum. kızılay tunalı, beşevler falan olabilir. Bilen var mı?
Kaygılı olarak evde bunalıp tek başıma dışarıda takılayım dedim ve bir günde iki kez taciz edildim ❤️🔥
Okumaya başlamadan önce sapiklar heyecanlanmasin seks hikayesi değil ve pek okunmaya değmez. Yakışıklı ve seksi değilim angut bir erkeğim.
​
Gündüz bir amca geldi kafede birkaç şey söyleyip moralimi bozdu bir tık ve kalkıp dışarıda yürüdüm. Yürümek de zor geldi birden mal gibi kaldırımda dikildim 5dk falan. Sonra banktaki 60 yaşlarında amca çağırdı gel otursana ya niye ayakta duruyorsun diyerek.
Sorular sormaya başladı nerelisin, işin ne, ne okudun ve yaş. 27 mi tam kıvamındaymışsın dedi. O an beynim durdu kavrayamadim. Sonra biraz iltifatlar dizip saçın güzelmiş diyip elini attı kalktım kolumdan tuttu. Yeşilçam erotik sahne oyuncusu gülüşü takip görüşelim ya dedi
Bıraktırıp amca hadi kolay gelsin dedim.
Bu olaydan sonra kaygılar fırladı yine. Bu yaşadığım hayat ne amk şu an işte veya sevdiğim birileriyle olabilirdim bu ne bu diye içmeye gittim.
Bayağı içtim ve bar çıkışında ayakta duramayan bir çocuk gördüm. iyi misin, nereye gideceksin falan konuştum. Dertleşesi vardı yaşıtımmış, fakirliginden falan bahsetti dinledim. Üzüldüm iyice, aşırı sarhoş da değil gibiydi bira verdim. En son seni otobüsüne bindireyim ben de metroya bineceğim dedim.
Sakso cekeyim mi dedi. Kavrayamiyorum da şaka gibi anladım yardim etmeye çalışıyorum teşekkürler anlamında bir kullanım herhalde diye düşünüyorken birden elini pantolona attı avuçladı ve fermuari indirdi barın önünde. Hay aminiza koyayim sizin diyerek gittim.
Yani güzel şeyler olabilirdi ne bileyim hayatımın aşkıyla tanisabilirdim veya çocuk kültürlü falan çıkar arkadaş olunabilir beraber çıkardık. Bu sıçtığım dünyasında luck bir bende yok herhalde. Taşak geçiyor olmalı evren.
Dışarı çıkmak iyi gelir diyenler nerelerde ne yapıyor?
KPSS çalışırken gelen dayının sözleri, ceng, işsizlik ve rota
Selamlar ben 2023'te 70klik yerden mezun olmuş 27 yaşında, pek kaliteli deneyimi olmayan 9 aydır işsiz random bir insanım.
O kadar isteksiz ve umutsuzum ki KPSS konusunda düşündükçe zırlıyorum. Çalışmak üretmek istiyorum ve oldu da atansam geleceğimin yatarak geçecek olma fikri mahvediyor.
Kafede KPSS çalışırken bir amca geldi ve konuştuk biraz.
Bu yaptığın iş iş değil, yatarak olmaz. Kandiriyorlar sizi. 200 bin kişi girecek 1000 kişi atanacak, size sıra gelecek mi? Bizim zamanımızda chpliler giriyordu ilk okul mezunu memur yapıyorlardı şimdi dincileri alacaklar siz de buna çalışarak oyalaniyorsunuz 100 alsan da bir bok olmayacak. Ben de mühendisim kiracılarım var öğrenci hem de çalışıyor yazılımcı, kirayı gününde yatiriyor. Başka kiracim var dükkana çevirdi kiraladığı yeri simdi 50 kişi çalıştırıyor. Çalışacaksın yatarak olmaz
vs vs benim aylardır zirlayarak söylediğim 2024te de söyleyip sınava girmememe sebep olan her şeyi tekrar söyledi.
Amca gelmeden önce zaten zırlamamak için zor duruyordum. Kafede herkes macbookunu çıkarmış ide açık agentin değiştirdiği yerin kırmızı ve yeni eklediği yeşil yer ekranlardan parlayan parlaya çalışıyor. Kimisi 22 yaşlarında kimisi 30. Bu kadar mi engelliyim, bu kadar mi unemployable'im amk diye KPSS kitabının üzerinde LinkedIn jobs sekmesinde 2 yildir repost edilip duran ilanlara bininci kez başvurmaya düşmüştüm.
Kaygiyla az kaldi son umut diye osmanlının kültür ve uygarlığını çözmeye çabalarken yine umudu kaybettim. Gecen hafta bilgisayarı monitörü vs sinirle toplayıp kaldırmıştım. Boş zamanımda bile satranç falan yerine logic gate, memory vs tasarladığın Turing complete oyununu oynayan biriydim. Bir sürü kitap okudum, bir sürü dili meraktan kurcaladim. Süper zeki değilim yalnızca hevesliyim. Bir sürü şey feda ettim, hayatımdaki bir sürü güzel fırsatlardan vaz geçtim bu hevesim için.
Şimdi tek bildiğim yolumu kaybettim ve toparlayamiyorum.
Kaygıdan ölüyorum
Hayatım berbat işsizlik, yalnızlık, amaçsızlık, gelecek, şu an ve geçmiş kaygılarından duramıyorum. Saçma veya düzeltilebilir/değişebilir şeyler bazıları fakat kendimi inandıramıyorum.
Uyuyup kaçmak, tembelliğe düşmek ve pes etmek de çok kaygılandırıyor yatakta durmak istemiyorum ve kalkıyorum. Dışarısı, toplu taşıma, sokaklar ve insanlar aşırı kaygılandırıyor. Boş durduğum her an için kendimi suçluyorum ama evde oturuyorum ve bir şey yapamıyorum. Tüm vücudum titriyor, sürekli midem bulanıyor.
Zar zor bir şeyler yiyiyorum. Son aylarda spor ile kazandığım tüm güç falan gitti, 10kg verdim.
Kaşlarım ve saçlarım dökülüyor, ergen gibi sivilcem çıkıyor ve terliyorum.
Ölürüm diye kendimi rahatlatıyorum 3dk sonra ölmeye kaygılanıyorum, sonra ölemeyeceğime, sonra yaşayamayacağıma, sonra yaşamadığıma. Tüm bunlar dönüp duruyor.
Edit: eklemeyi unutmuşum postu atmadan önce dışarı çıkmam gerekti, ben yıllardır binlerce km araba surdum, önümde 10 15 araba var 3 direk kırmızı yanıyor frene de basıyorum gittim otobüse çarptım. Kendimi mal gibi hissediyorum öyle kaldım. Sonra adam bir şey var mi diye otobüsten indi başka bir otobüs adama çarptı. Yere düştü sırtı kanadı üstü yırtıldı falan. Full zarar bir insanım.
artık ben de ankara sokak fotoğrafçısıyım p4
my little pony çerceve hazırlamıştım ama sub'a gerçek fotoğrafçılar dönmüş utandım performans anksiyetesi yaşıyorum.
Çocukluk travmalarından zihnimde kaçmış olsam da bütün hayatımı şekillendirdi ve bugün buna çok kızgınım
Annem ve babam "insan olarak" iyi ve kimseye zararları yok fakat ebeveynliği beceremedikleri için yaptıkları salak saçma hareketlerin sonuçlarını benim çekmiş ve sonsuza kadar çekecek olmamdan dolayı ilk kez çok kızgınım. Ergenlikte bile böyle bir suçlama yapmamıştım şu an kuduruyorum kaçırdığım şeyler için, normie olabilirdim.
Artık yapacak bir şey de yok "koca adam" oldum, pişmanlıkları da bir şey değiştirmez, yüzleşsem ne olacak; iki ağlayıp özür dileyip geçilecek şey için boşuna kalp kırmış olacağım.
Elimden aldıkları farklı yaşamlar, beni hapsettikleri bu karakteri yarattıkları için çok kızgınım.
Parents issue bu kadar ağır bedelli olmamalıydı.
Bana sundukları hiçbir şey yoktu ve beni neden yarattılar şu an kabullenemiyorum.
Para yok, bilgi yok, sınıf yok en aşağısı, düzgün genetik yok, kültür yok verebileceğin hiçbir şey yok ve doğurup yıllarca döve döve büyütüyorsun. Minder olsa 2 veya 3. şiddetten sonra ben napıyorum dersin ve durursun. Duramıyorsan şu kondomu çıkarmasaydın ya yaşanamayan bdsm ürünü müyüm amk.
Evet mağduriyet belirtildi, acınıldı falan şimdi bu seçmediğim sonuçları yaşamaya devam. "Geçmişe (ve belki geleceğe de) yapacak bir şey yok."
4. demlik kahvem ve anksiyete dolu güzel bir pazar 🥰
Uyku ile "hayat"tan kaçmamak için uyumadım fakat bu gün(ler) hiç bitmeyecekmiş gibi geliyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Istemsiz işsiz ve yalnız için pazarları ve pazartesileri en kötüsü. Sevdiklerinle kahvaltı/seks/dışarıda etkinlik, dinlenme ve haftaya hazırlık, binge watching, oyun oynamak, bir şeyler okumak vb seçenekleri olmayan yetişkin işsiz insanlar ne yapıyor?
Her şeye geç kalmış ve her şeyi mahvetmiş biriyim
tldr: ev genci, salak saçma çocukluk anılarına tutunma ve suçlama, mental sorunlar ve kremalı makarna.
Hayalini kurduğum bazı şeylere ulaşıp hep sonunda batırdım.
İnsan bazı şeyleri daha erken öğrenmeli, yaş ilerledikçe yapılan düşerek öğrenmeler ucuz olmuyor, bunu bilemedim bunu anlamak, yeni yeni anlamak, beni iyice geri zekalı hissettiriyor.
Yaşıtlarımda olan birçok yetkinlik, tecrübe ve olgunluk hala da bende yok. Kendi başıma düşüp durdum ve neredeyse 30 yaşımda hala kendine en çok gülen kendi zihnim. Anksiyetem resmen yerleşmiş ve parçam olmuş.
Dün KPSS kursuna gitmek istemedim ve annem neden gitmiyorsun diye sorguladı cevap veremedim, kafam çok bulanıkken bir de ilk okuldaki okula gitmek istememelerim ve dayak yememek için ne cevap verselerim içinde dolanıyordum. O an küçüklüğümü yeniden yaşıyormuşum gibi geldi.
Daha sonrasında annemin arkadaşları geldi ve küçüklüğünü yeniden yaşama olayı birden katlandı. Sanki gün oluyormuş da ben öğlen okuldan gelmişim odamda bilgisayardayım.
Yaşımdan, başarısızlığımdan, işsizliğimden, yalnızlığımdan ve düzelmeyeceğinden bahsedildi. Benim evlenemeyeceğime, "utangaç" olduğumdan görücü usulü bile kimsenin istemeyeceğinden bahsettiler.
Tutunmaya çalışıyorum ama durumum artık yalnızca içimde değil her yerden acınası gözüküyor. Yoldan geçerken gördüğümüz zorlanan birine yazık ya diye 3 saniye harcayıp geçip gittiğimiz bir düşkün oldum.
Tüm bunlar aslında o kadar basit şeylerdi ve farklı olabilirdi ki belki gerek yoktu böyle olmasına ama salak olduğum için doğru yerde bulunmayı ve dinlemeyi beceremedim. Belki bu "akıllanma" geçen zamandan dolayıdır, hani yaşlanınca şunu şöyle yapardım şu hatayı sen de yapma kolaylığıdır bilemiyorum.