Gözlerini açtığında ilk hissettiği şey soğuktu. Tavandan sarkan zincirlerin bileklerini kestiğini fark etmesi birkaç saniye sürdü. Başını kaldırdığında nemden kararmış duvarları, paslı bir demir kapıyı ve köşede oturan başka bir adamı gördü. Adam ona bakıyor, fakat konuşmuyordu. Murat zincirleri çekti. Karşılığında yalnızca metalin yankısı duyuldu.

"Neredeyiz?" diye fısıldadı sesini bulduğunda. Adam yanıt vermek yerine bakışlarını paslı kapıya çevirdi. Adımları yaklaşan ağır bot sesleri, koridorun karanlığında kilitlerin tıkırtısına karıştı. Demir kapı gıcırtıyla aralandığında, içeri süzülen soluk ışık karanlığı bıçak gibi kesti. Beliren gölge, elindeki feneri doğrudan Murat’ın gözlerine doğrultarak soğuk bir sesle sordu: "Söyle, ilk hanginiz?"