u/No_Range_6402

…as she’s literally hanging out with a boy from her class rn. Same guy also hung out with her during all his study sessions. Plus she has roommates and also other friends in class whom she’s close with. However to her, this is having “no” friends. Meanwhile all I have is her and I haven’t left my house in weeks or when I do it’s to go to psychiatrist with my parents because she’s in a different town. I’m not jealous of my friend, genuinely, but she confessed today that she has a male friend she constantly hangs out with. I guess she didn’t feel a need to tell as I wouldn’t be able to relate anyway, no boy in my campus ever looks my way she knows about my pathetic crush stories. I feel like such a loser now and I can tell she sees me as one too because she never tells me anything about her life since a year or so anyway. She also forgot to celebrate my birthday last year and this year, didn’t even apologise later. I can’t even be mad because I get it, who wants a friend with no love life, social life, successful academic life? All I’m doing is buying games and books and watching horror movies to distract myself but at the end of every night, I face the same cold reality: I’m alone and soon I may not have a best friend as well. I don’t know how 14 year old me thought I’d be partying with a group of friends now in my 20s and have boys wanting to date me. She was really dumb, we’re just rotting in bed at 23 now. I don’t want to sound pathetic but… I just wish I had a boyfriend so bad and we’d sit on a park bench now yapping about something stupid. Someone to listen to me talk about anything and I’d listen to his ramblings as well and we’d have fun. Instead I’m watching others have that in park nearby from my window and crying. Why I have no friends, no social life, no love life? What did I do wrong?..

Ya ben belki 10 belki biraz daha fazla sene önce bir kitap okumuştum ama kütüphanede okuduğum için sonra teslim etmiştim. Bu kitap böyle bir derleme kitaptı, birden fazla hikaye vardı ama kalın bir kitap değildi. Hatta ince denebilir. Farklı yazarlardan değil de aynı yazarın hikayeleri olduğuna inanıyorum ama burası kesin değil. Hikayeler böyle ilginç, hatta biraz sürrealist şeylerdi. Mesela hatırladıklarımdan birinde bir fincan vardı ya da kupa ve balık deseni vardı içinde ya da dışında, bu balık bardağın içindeki suya atlıyordu canlanıp vs öyle bir şeyler hatırlıyorum. Ve sanki bardak kırılıyordu hikayenin sonunda, sahibi olan çocuk mu ne devirmişti yere sanırım. En azından o zaman okuduğumda üzülmüştüm sonuna.

Bir bölümünde de tepedeki bir ağaç ana konuydu sanki meyve ağacıydı bu. İnsanlar filan da vardı karakter olarak hikayelerde, sanki ana karakter değildiler insanlar ama. Ağaçlı hikayede insanlar yüzünden ağaçla ilgili bir şeyler oluyordu sanki ama biz ağacın hissetiklerine ağırlık veriyorduk. Kitabın o zamanki benim okuduğum basımının kapağı sanki beyaz ağırlıklı bir kapaktı. Kitap + yazar ismi ve karikatürize bir çizim olabilir. Kitabın ismi sanki çok kısa değildi ve farklı bir ismi vardı, ilgimi çekmişti. Bu kısım en en emin olmadığım kısım ama bir de hep aklıma kırmızı bir balon geliyor bu kitabı düşününce herhalde bir hikayede vardı ya da içinde bir yerde çizimi, arka kapak görselinde filan vardı belki bilmiyorum. Sanki her hikayenin başında filan bir çizim oluyordu o hikayeyi temsil eden.

Tahminim Türk bir yazar olduğu yönünde. Kişisel olarak baya bir araştırma yaptım, kitaplara ve çocuk kitaplarına baktım bu fincan balık hikayesine baktım benzer şeyler buldum ama onlar değillerdi. Bazı çocuk kitabı yayınevlerinin tüm kitap baskılarına filan bile baktım kapak tanımına uyan ama olmadı. İlla çocuk kitabı da olmayabilir hani düşüncem o yönde ama kitabı okurken anlamlı gelmişti hikayeler, altında daha derin bir mesaj var gibi, çok da musmutlu toz pembe değildi hikayeler. Belki biri de bu kitabı biliyordur diye bir umut sormak istedim. Çok makbule geçer cidden bulan olursa, şimdiden herkese teşekkürler. Hatırlayabildiğim her şeyi aktarmaya çalıştım.