u/SnappyJoy-29

Let me go first.

It’s not having everything you want but its being at peace with everything that you currently have, having your loved ones near you and being able to share precious time with them even just by window shopping, having a healthy body that is still able to walk, run, swim and do sports, being able to bring food on the table and share it with your loved ones,being able to travel and being able to keep my faith alive especially in this trying and tempting times.

Ikaw, ano definition mo sa salitang success?

Pa rant at pa Share naman po 😤 Itong toxicity nang mga OG na ante ko.

Ou single ako since birth at yun ang napag alaman lang nang matatanda kong ante, kapatid nang mama ko. Minsan bi nabrush off ko lang pero nakakairita talaga. Ang alam nya wala talagang lalaking nangligaw sa akin pero meron at di ko yun pinagsasabi sa bahay kasi close minded family ko at di na nya rin need malaman!

So ito na nga last week pina inis ako, kakaalis ko lang sana sa bahay papunta sa munisipyong tina trabahuan ko abay sabi ko na ayy maghahanap na naman ako nang pera mag back to work na naman abay sinabihan naman ako “ ou nga pala kasi wala kang asawa “ pinalagpas ko yun pero nagsabi ako na ayy di rin naman tayo sigurado sa lahat nang mag asawa kong supportive ba rin yan sa kanilang asawa with a tone of irritation 😒

Ito naman ngayon, kumakain kami tas nasambit nang pinsan ko ang isa naming pinsan na mas bata pa sa akin at nasabi nya nag madre kuno kasi walang jowa abay sumambat ang ante ko sabay sabi “ ah ganyan talaga yan kapag walang nanliligaw kahit isang lalaki “ sabay tingin sa akin na para bang nagpaparinig pero di ako nagpahalata na nainip nag assess ako saking sarili kung nagpaparinig ba talaga ang bruha 😒 nakakapikon, buti pa family ko hindi naman ganyan magparinig. Hindi ko alam kong pinepersonal ko ito oh sadyang toxic tu kabonding ang matandang tu (sorry 😭)

Nakakainis talaga, kasi mismong family members wala namang bullying na nagaganap eh duon pa talaga sa mga taong walang ambag sa life makakarinig ako nang ganito, parang agad akong na pressure lang ya, nakikitira lang naman sa bahay 😏

Minsan ang galit ko sinasaloob ko talaga pero na fefeel ko ang tension sa aking muscles esp sa face. Minsan din talaga di ka respe respeto tung ibang matatanda eh walang sense of sensitivity kainis!!

Good day po.

Just wanna ask if has anybody here tried to remove their sunlife riders?

To give some context, I am a sunlife insurance policy holder, paying for almost 6 years 😀.

I am okay now with my VUL, however I want to reduce the premium payments I have been paying. My question is that, is it more good to remove all my riders which are:

critical illness benefit
Hospital income
Total disability benefit
Accidental Death benefit

Knowing i have been paying for this riders for almost 6 years? And if ever i change my mind to add it back again or reinstate my riders, will it be allowable without extra payments or needed documents to submit or will they re assess me again and will be hard for me to add it back again?

What is the best advice for my decision?

Hello! Any thoughts if kaya paba makipagsapalaran nang 2nd courser sa CMU as a nursing student? Malayo pa sa pamilya. Single.

I’m on my early 30s.

Tanong lang, anong life lessons ang gusto mong e share sa amin na single and on our 30s pa.

Kahit ano, na natutunan mo throughout life.

Salamat po

Single, parang napag iwanan na nang panahon. Di man lang ako nakaranas nang tunay na pag ibig puro online situationship lang na para bang imagination lang ang lahat 🫡 financially capable naman, may auto immune, nagdadasal rin ako pero parang iwan walang direction life ko and idk why. Minsan naiiyak nalang ako bakit ganito.

Parang may gusto akong abutin pa pero dahil sa karamdaman ko at takot, nangingibabaw yung, dito nalang ako sa komportable kahit walang sense of fulfilment, takot pa mag risk sa relationship kasi low confidence din. Ano ba tu midlife crisis na ba itong nararamdaman ko 🙃

Never ako nag ka ganito in my 30 years of existence at lumala pa anxiety ko 🙂

Anyone na nakakarelate? Ano po piece of advice nyo, salamat po

Damang dama ko pa ang traumang naidulot nang pagpawalang hiya sa akin nang isang * customer * sa aming opisina. Bagamat ang mga sinabi nya ay hindi personal na ukol sa akin, ngunit nasaktan ako nang labis dahil first time yun nangyari in almost 7 years ko sa opisina.

Akala koy ako ay matibay at malakas na, ngunit sa pangyayaring iyon nalaman kong hindi pa pala. Ang pinakamasakit ay hindi man lang ako nakapagtanggol sa aking sarili dahil na surprisa ako sa pangyayari, nanigas ang aking kamay at namutla ako. Hindi ko nakasanayan ang mga ganoong mga sigaw kaya’t masasabi kong natrauma ako.

Siguro natrauma ako dahil noong bata pa akoy naranasan ko rin ang verbal abuse nang aking ama kayat noong nangyari iyon parang bumalik ang mga masasamang ala ala ko sa aking ama. Gusto ko mang limutin ang pangyayari, hindi ko maialis sa aking puso at isipan ang mga sigaw at kahihiyan na aking naramdaman.

Wala akong kasalanan ngunit alam kong may pagkukulang ako dahil pwedi ko yung maagapan. Nang dahil sa systema na hindi ko kontrolado sa opisina ay tinanggihan ko ang isang customer sa kanyang pagpresenta nang bayad nya, ngunit ang customer ay nagpumilit na iwanan ang kanyang papeles at ako rin ay tao lang din na nakadama nang pagka irita dahil pilit nya akong pinapatrabaho kahit di ko kontrolado ang systema na hindi pwedi sa panahong iyon.

Umalis sya nang bigla sa pagtanggi ko ngunit noong pagtanggi ko ay pinag klaro ko sa kanya na sa susunod na pagbabalik nya ay tatanggapin ko ang papeles kahit iba na ang taong magpoproseso nito kayat akala koy naintidihan nya ang aking mga sinabi at mahinahon ko yung naisabi sa kanya.

Subalit sa pag alis nyang bigla, nagulat ako nang bumalik sya at may isang lalaki na kumausap sa akin, dama ko na unti unting tumataas ang kanyang boses hangat sa tumaas nang tumaas ito at huminto ang aking isipan at wala na akong marinig sa kanyang pagsigaw sigaw sa akin, nanginig at nanlamig ako, inisip ko agad ang aking paligid at ang aking kahihiyan na nadama. Wala akong maalala sa mga sinabi nya ngunit damang dama ko pa rin ang sakit sa aking kalooban kung bakit ginawa nya yoon sa akin.

At dagdag pa rito ay ang babaeng iyon ay kumukuha nang video habang ako ay pinapagalitan kayat para sa akin malaking kahihiyan ang nangyari sa akin sa panahon na yun kayat minarapat ko na rin na hindi magsalita at baka ako ay magkamali at ma e presenta nya iyon sa publiko.

Masakit at mapoot na karanasan ang nangyari sa akin, damang dama ko pa ang sakit at galit ko sa kanila at sa aking sarili pati sa aking mga kaopisina dahil wala ni isa ang umalalay sa akin na malapit sa aking pwesto, maya maya ay lumapit ang hepe ko at tinanong nya ano ang nangyayari ngunit pumatuloy parin sa pagsisigaw ang lalaking iyon. Ang masaklap din noong akoy ipinatawag sa kataas taasan ay nahiya ako’t di ko na sinabi ang aking naramdaman at tinanggap ko nalang na ako ang may kasalanan. Mas itinanggol pa nang kataas taasan ang customer na nanliit sa akin.

Napag alaman ko rin na mataas ang pwesto nang lalaking iyon kaya ganoon kalakas ang kanyang loob na magwalang hiya sa opisina. Kilala nya ang may mga malalaking pwesto sa gobyerno kaya’t siguro ay natakot rin ang aming kataas taasang lider sa opisina.

Nginitian ko lang ang pangyayari nang umalis na sila ngunit pinanood ko ang lahat nang reaksyon na aking nakita sa mga nakapaligid sa akin.

2 weeks na pero masakit parin sa aking kalooban ang nangyari at galit na galit pa rin ako bakit yun nangyari sa akin. Naiyak ako habang sinusulat ko ito 🥲

Pasensya na wala akong mapagsabihan na malapit kasi ayokong maka abala sa iba. At ayokong ipakita sa aking pamilya na naranasan ko ito dahil ayokong mag mukhang kawawa sa aking pamilya o sa ibang tao. Salamat.

30 years old wanna try to enter nursing school, is it still worth a try provided so many nurses are having difficulties in finding a job and is it still worth it for your mental health and does nurses still be able to get a good amount of sleep?

Hello! Just wanna ask your opinions on whether or not i should state the reason where I am going after my resignation?

I am planning to resign this June and I am doubtful on whether or not i should tell my chief and head of office the reason for my resignation. I am not transferring any office but rather would be enrolling back to school and I have mentioned this to my closest officemates but I know they cannot be trusted with it since I know they will just mention it to my other officemates even to my boss.

My reason for not disclosing where Iam actually going is because i don’t wanna hear any negative comments that others might try to tell me like nah it will take you another 4 years to take that and I am already 30 years old. So i am doubtful on whether or not I should mention it? Kasi what if they will know the exact reason from my officemates instead or i was overthinking what If I will be blocklisted here something like that, to give additional information I am working in the government the pay is good but i don’t see meaning with this job anymore and what I am doing though its also not a very tiring. I just want to pursue something more fulfilling thus the reason for resignation.

Any advice or insight is highly appreciated.