u/didiredditt

Hoi lieve allemaal,

Ik voel me hier zo lullig over maar ik moet echt even mijn gevoelens kwijt en advies krijgen voordat ik meteen mijn eigen kant kies hierin.

Ik ga echt een heel lang verhaal in het kort vertellen:

Mijn vriend en ik zijn 10 jaar samen (vanaf 15) en hebben het oprecht nog steeds super leuk. Ik zie hem als mijn beste vriend waar ik elke dag mee kan lachen en huilen en waar ik een enorme crush op heb.

Maar hij is gewoon soms zo dom. Sorry als ik de verkeerde woordkeuze gebruik maar weet oprecht niet wat ik anders moet zeggen ipv dom.

Gisteren belde ik hem toen hij nog op werk was om 18:00. Rond 19:00 begon de zonsverduistering, dus ik zei kom maar gewoon naar huis, want je kan misschien uit nieuwsgierigheid lang ernaar kijken en het laatste wat je wilt is schade aan je ogen. Hij keek een beetje dom uit z’n ogen en zei alleen “huh wat bedoel je” dus ik het weer uitleggen. Daarop zegt hij “maar het is toch hetzelfde als je gewoon in de normale zon elke dag kijkt” toen zei ik “ik snap deze toevoeging niet, want het is overduidelijk dat je ook niet op een normale dag een tijdje direct naar de zon kijkt, dan knijp je ze dicht uit reflex. Toen was het even stil…. “Oh okay maar waarom moet ik nou oppassen straks, als ik toch mijn ogen dichtknijp uit reflex”

Sorry, maar ik hing gewoon op. Ik was bang dat ik gemene dingen zou zeggen, want dit gebeurd best vaak. Ik maak wat duidelijk aan hem, en ipv zeggen “ah oké genoteerd ik begrijp het” en gewoon doorgaan met je dag, maakt hij er een heel ding van wat uiteindelijk uitloopt op niets + mij het gevoel geven dat wat ik allemaal heb gezegd gewoon 1 oor in, de ander oor uit gaat.

Hij kwam thuis, toen probeerde ik hem uit te leggen wat de gevaren zijn van de zonsverduistering. Je kan uit automatisme of nieuwsgierigheid toch gaan kijken, want nu zou het even geen pijn doen aan je ogen. Ik pakte een paar nieuwsartikelen erbij, een paar TikToks van mensen die blijvende oogschade hebben opgelopen door toch te hebben gekeken uit nieuwsgierigheid en koppigheid. Uiteindelijk ging het gesprek naar “dus laten we gewoon boodschappen doen rond 21:30.

2 minuten later, en ineens zegt hij, dus.. zullen we nu boodschappen doen? VOL tijdens die zonsverduistering dus. Ik kreeg echt in crashout van binnen. Het lijkt erop dat hij gewoon altijd negeert wat ik zeg en praat om te praten.

Dit was een voorbeeld van alleen gister. Dit gebeurd dus best vaak..

Hoe moet ik hiermee omgaan?

Hoi lieve allemaal,

Ik zat even door al mijn mailtjes te scrollen en zag een mail van ing zakelijk over zakelijke financieringen. Iets waar ik nooit eigenlijk over heb nagedacht en was benieuwd wat de rauwe ervaringen zijn.

Ik heb een eenmanszaak, al zo’n 5 jaar. Er komt elke maand tussen de 3.000-4.000 binnen (netto!)

Het is redelijk rustig en vind het wel fijn dat ik veel vrije tijd heb. Maar ik ben nog zo jong en wil graag wat groters neerzetten. Investeren in dure apparaten kan ik nu gewoon niet want de apparaten die ik nodig heb om groter te worden kosten al snel
7 a 8 duizend euro.

Ik heb ooit een lening gehad bij Shopify van €12.000 en ook in 12 maanden best makkelijk terugbetaald, standaard €1000 per maand, dus ik kan zeker een lening afbetalen onder de 1000 per maand.

Ik zou het graag bij ING willen doen, ALS ik ooit een zakelijke lening wil afsluiten, maar ik wil graag de echte ervaringen hiervan horen en hoe (makkelijk/moeilijk) het proces ging voordat het bedrag werd gestort. Ervaringen over doorlopend krediet bij ing zijn ook welkom :)

Hoi allemaal,

Ik typ dit echt met trillende handen. Normaal zou ik eerst mijn vriend bellen, maar die is nu aan het sporten met zijn beste vriend en wil even geen drama starten, anders krijgt hij alles mee en dat wil ik niet.

Ik vind een lipgloss op mijn make up tafel wat niet van mij is, ik ken dit merk niet eens.

HOE moet ik dit aanpakken?

Ik heb al 10 jaar een relatie met mijn vriend die oprecht een schat van een mens is en elke dag laat zien hoe verliefd hij op mij is. Mijn vriend gaat elke dag gewoon van 8 tot 6 naar werk en weer naar huis. De afgelopen weken is hij naast zijn werk geen 1 moment alleen geweest, omdat ik aan het revalideren ben. En ik zie ALTIJD op Snapchat van zijn beste vriend dat hij inderdaad met mijn vriend aan het sporten is. En ik heb 2 weken geleden nog mijn make-up tafel opgeruimd. ik weet niet eens wat ik nu verder moet typen, ik ben zo erg aan het trillen. Hoe moet ik dit aanpakken als hij zo thuis komt.

Hoi lieve allemaal,

Ik wil graag solliciteren op een vacature van een 3ploegendienst saus fabriek.

Ik heb dit aangegeven bij mijn vader en hij was er direct niet mee eens en zei een beetje boos “ja en nu ga ik even slapen mijn dochter, geef mij geen stress”

Is er iets wat ik niet weet?? Kan dit niet als vrouw? Hoe zien die diensten eruit?

Hoi lieve allemaal,

Ik wil graag mijn verhaal hier kwijt omdat ik zoveel lieve mensen zie op verschillende topics waar iemand zich kwetsbaar opstelt en zijn of haar verhaal deelt. Iets wat ik niet gewend ben.

Ik ben net 25F en heb heel veel financiële stress. Ik ben op mijn 15e begonnen met mijn eenmanszaak in de beauty branche. Ik heb er echt heel veel plezier uitgehaald maar in de afgelopen 10 jaar heb ik enorm veel downs gehad in mijn privé leven, wat ik nu pas verwerk, omdat ik ook na 10 jaar ben gestopt met blowen, een maand geleden.

Ik ben mentaal heel moe en haal niet perse heel veel plezier uit mijn eenmanszaak meer. Ik heb ook foute keuzes gemaakt, zoals een lening van €18.000 geaccepteerd via Shopify. Dat geld heb ik gebruikt om openstaande belastingschulden te betalen toen. Ik betaal al zo’n 12 maanden rond de €1000 terug. Er staat nog ongeveer €6000 open. Ook heb ik (toen het een paar maanden goed ging) een lease auto genomen, €500 per maand. De enige manier om hier vanaf te komen is de auto verkopen, maar er staat nog €21.000 open en ik krijg maximaal €17.000 voor de auto als ik hem verkoop. Dat betekend €4000 direct betalen als ik van dit contract af wil, en ja, dat heb ik niet liggen nu.

Hierbij komt kijken dat ik elke 3 maanden de btw aangifte moet betalen en mijn inkomstenbelasting in termijnen moet aflossen.

Al met al, ik ben moe hiervan. Mijn hele leven draait om cijfers en besparen. Ik heb al maanden niets leuks voor mijzelf gekocht, alleen dingen die ik nodig heb om te overleven.

Ik wil eigenlijk gewoon stoppen met mijn eenmanszaak en gewoon lekker in loondienst. Lekker om 6 uur weer thuis zijn en alles laten vallen en weer aan mezelf denken, ipv constant aan staan 24/7.

Maar dat kan je toch niet zo makkelijk doen met al die bedragen die open staan?

Heeft iemand ook in deze situatie gezeten? Ik maak deze post puur voor advies. Ik begrijp zelf ook dat ik zo zo zo stom ben geweest. Maar ik was gewoon een jong meisje met een droom over een succesvolle onderneming en heb alles gegeven.

Hoi hoi,

Ik was net beland op een topic (Amerika) van een vrouw die zich afvroeg of mannen konden uitleggen waarom ze zo obsessed zijn met het lichaam van een vollere vrouw (in bed) maar niet naast haar willen lopen in de stad.

Ik zag heel veel lieve comments eigenlijk. Dat mannen echt in detail gingen uitleggen waarom ze zich zo aangetrokken voelen tot vollere vrouwen en met trots naast hun lopen.

Toen dacht ik echt damn, als je dit aan Nederlandse mannen zou vragen, word je als vollere vrouw wss helemaal kapot gemaakt.

Of is dit een vooroordeel?

(Denk ik..?)

Hoi lieve allemaal,

Ik kan op dit moment echt niet slapen en moet even mijn gevoel kwijt.

Mijn vriend (25m) en ik (24v) hebben al bijna 10 jaar een relatie. Wij wonen samen en allebei een stabiel inkomen na heel lang strugglen en tosti’s eten als avondeten.

We hebben veel meegemaakt samen en zijn er altijd voor elkaar geweest en eruit gekomen.

7 jaar geleden heeft mijn vriend een grote fout gemaakt en is beland in bed met een ander (8 jaar oudere vrouw, beetje weird maar ok)

Hij had direct spijt en heeft het ook eerlijk verteld met heel veel tranen. Ik was toen zo zo zo onwijs verliefd op hem en verwachte dit echt niet, zijn gezin was hier ook enorm van geschrokken. Ik ben met hem doorgegaan omdat hij dit eerlijk vertelde en omdat het duidelijk was dat hij zich kapot schaamde. Nu 7 jaar verder en van beide kanten alleen maar loyaliteit geweest. Het enige probleem is, ik heb hier heel veel anxiety aan over gehouden. Ik houd zoveel van hem dat het mij bijna pijn doet. Het idee dat hij dit nog een keer zal doen, killt mij echt. Ik heb een muur om mij heen gebouwd en ben chagerijnig tegen hem op trigger momentjes. Wanneer er iemand in onze omgeving vreemdgaat, is het weer raak. Ik kom in buien terecht waar hij echt de dupe is.

Beeld je zelf maar in wat je tegen iemand zegt die jou in het verleden zoveel pijn heeft gedaan en je er nog steeds niet overheen bent. Zo gaat het een beetje. Hij begrijpt mij volledig en blijft rustig tot ik weer bij besef kom dat hij veranderd is en nooit meer dezelfde fout zal maken, omdat hij mij niet nog een keer zoveel pijn wilt zien lijden.

Ik vind het zo stom van mezelf dat ik zo niet normaal veel van hem houd, weet hoe lief en verzorgend hij is en hoe hij mijn rust is, en ik nog steeds deze negatieve en vurige momentjes heb. Hij had laatst aangeven dat het voelt alsof hij niets meer goed kan doen omdat hij weet hoe ik denk over iemand zijn vertrouwen beschadigen, het is iets wat ik nooit zal begrijpen.

Maarja, ik wil mij niet meer zo gedragen. Ik wil niet meer mijn echte verliefde gevoelens verbergen voor hem om mijzelf te beschermen (ik ben bang dat als ik hem vertel hoe verliefd ik op hem ben, hij denkt dat ie dan toch maar alles kan flikken en ermee weg komt) want dat is gewoon een trigger.

Ik hoop dat ik een beetje duidelijk ben! Ik wil gewoon een beetje advies hierin zodat ik hem niet kwijtraak, door mijn gedrag en wantrouw

Hoi allemaal,

Mijn vriendin (24V) en ik (28M) zijn al 5 jaar samen. Altijd een goede relatie gehad totdat mijn schoonbroer in alle eerlijkheid heeft vertelt wat mijn vriendin achter mijn rug om deed.

Ik ben in totale shock en de pijn die ik op dit moment voel is ondraaglijk. Ik weet het sinds afgelopen zondag en heb elke dag moeten overgeven en krijg maar een paar stukjes fruit naar binnen, ik ben echt in complete disbelief. Want ik heb geen seconden in 5 jaar getwijfeld over haar qua vreemdgaan.

Mijn schoonbroer heeft vaak gezien dat mijn vriendin het huis uit sneakte (woont nog thuis) om naar een andere jongen te gaan paar dorpen verderop (schoonbroer heeft haar gespot in de auto samen met hem). Hij wou er niet over beginnen maar heeft het toch uiteindelijk gedaan en ze barste in tranen uit omdat ze zich betrapt voelde.

Ik heb alles voor dit meisje gedaan, echt alles. Ik weet niet wat ik nu moet doen. Mijn schoonbroer heeft het in eerlijkheid tegen mij gezegd toen ik de tuin in liep met een glimlach. waar zij bij was en zij heel hard aan het huilen was. Ze zegt dat ze super veel spijt heeft (ze heeft ook MOETEN vertellen dat er meer is gebeurd)

Wat moet ik hiermee? Ik vind haar zo zielig omdat ze alleen maar aan het huilen is en mij smeekt om haar te vergeven. Is dit nep? Of kan dit echt waar zijn? Moet ik doorgaan? Ik weet het even niet meer.

Hoi lieve mensen,

Ik ben 24 en blow al zo’n 5 jaar. Sinds 6/7 jaar heb ik het erg moeilijk met verschillende struggles met gewoon het leven. Niet heftig, maar ik heb gewoon last van anxiety, wat iedereen soms wel heeft over het leven.

Maar blowen speelt daar een grote rol in. Het voelt alsof ik alleen door kan gaan als ik even een beetje heb gerookt. Ik blow elke dag. In het weekend 4/5 jointjes en doordeweeks 1 of 2 elke avond. Dus niet gevalletje elke dag 7 joints ofs, gelukkig.

Ik heb 3x geprobeerd om te stoppen, is mij toen 2 tot 3 maanden gelukt, maar ook weer 3x teruggevallen. Wat raar is, want ik voelde mij wel echt goed toen ik gestopt was.

Ik wil zo graag stoppen omdat ik het mijzelf gun. Ik kan dan veel meer. Maar ik heb gewoon angst dat het slecht zal gaan mentaal als ik stop.

Soms lijkt het wel alsof ik mezelf aanpraat en overtuig dat het alleen maar slechter word als ik stop (bizar right?)

Hoe is jullie dit gelukt?

Ik huur particulier dus volgens Chat moet ik het uit eigen zak betalen. Is dit nou echt zo? Ik durf mijn verhuurder nog even niet te mailen direct, voordat ik een beetje word gerust gesteld dat er misschien een mogelijkheid is dat dit gewoon word vergoed. Iemand hier ervaring mee gehad?

Vergeten om te melden: er staat niets hierover in het contract.

Ik heb oprecht geen idee hoe dit is gebeurd. Wij hebben 2 weken lang de gordijnen dicht gehad in de slaapkamer, ik wou net het raam open doen en tot mijn schrik zag ik een grote barst vanaf de zijkant tot in het midden (raam is 1,5 m bij 2 m)

Hoi lieve mensen, ik zal mijn best doen om alles zo duidelijk mogelijk uit te leggen, want dit is een pijnlijk onderwerp waar ik nooit over praat. Sorry als ik echt teveel en onnodige dingen toevoeg aan mijn lange verhaal.

Disclaimer: ik heb nooit in therapie gezeten hiervoor, maar 3 hele close vriendinnen weten dit en kan er eigenlijk niet over praten, en ik weet gewoon even niet hoe mijn hoofd werkt, be nice pls

Toen mijn vriend bijna 16 zou worden en ik net 15 was geworden, kregen wij een relatie. We kenden elkaar niet, maar door gemeenschappelijke vrienden werden wij een beetje op een grappige manier naar elkaar toe gepusht en wij werden echt direct verliefd, ik heb echt “liefde op het eerste gezicht” ervaren.

Alles was echt perfect, hij was zo anders dan de andere jongens van onze leeftijd. 4x in de week, na de middelbare spraken wij af om te gaan wandelen en is er onwijs veel geknuffeld en hij heeft mij geen 1x het gevoel gegeven dat er meer moest gebeuren. Onze eerste kus kwam na een halfjaar omdat hij wist dat ik nooit had geknuffeld en gekust etc met een andere jongen. Het was echt een hele fijne respectvolle jongen.

Wij maakte het officieel en wij deden leuke dingen samen en zijn ouders waren helemaal blij met onze relatie. Hij heeft helaas geen oma’s en opa’s meer, maar zijn moeder zegt tot de dag van vandaag nog steeds “Bomma lacht elke dag naar beneden als ze jou ziet lopen met haar kleinzoon” en dat vertelde zijn moeder hem ook elke dag. Ik voelde mij gewoon echt fijn daar.

En ja…. Toen ging het fout. Ik vertel hier boven een beetje gedetailleerd, excuses. Maar dit is om duidelijk te maken dat wanneer het fout ging mijn hele fijne sprookjes gevoel KEIHARD crashte. Ik was echt echt echt helemaal kapot, want dit had niemand verwacht. Iedereen was in shock, zelfs zijn kinderachtige vrienden die zelf elk weekend vreemd gingen. Het was echt heel pijnlijk.

Oké hier komt ie, wij waren onderweg naar Polen, dus best een stuk rijden. Hij begon ineens te huilen en ik moest hem even laten tot hij kon stoppen bij een tankstation. De seconde dat wij stil zijn kwamen er echt liters tranen uit die jongen en kwam hij niet echt uit zijn woorden en vertelde “ik ben vreemdgegaan” en ik verstijf gewoon. Ik kon het oprecht echt niet geloven. Van binnen ging ik natuurlijk kapot maar ik moest rustig blijven, voor mezelf en voor hem. Ik vroeg om duidelijkheid en (helaas) wou ik echt alle details. Bedrijfsfeest op werk, daar veel gedronken. Door naar de club met collega’s, ook enorm veel gedronken. Nederlandse dame die 6 jaar ouder was (mijn vriend was net een paar weken 18 jaar) gaf hem veel aandacht en van het een kwam het ander. Meegegaan naar haar huis en de daad verricht. Nadat zij in slaap viel is hij weg gesneakt uit paniek omdat hij vrij snel besefte dat hij een fout heeft gemaakt (dit verhaal heeft hij met bewijs laten zien dmv appjes naar zijn collega die nacht)

Hij heeft het 2 maanden nadat het is gebeurd verteld en het klinkt raar, maar aan de ene kant was ik wel blij dat ik eindelijk begreep waarom hij zo’n boze attitude had 2 maanden lang. Hij heeft lang gestruggled met de hele gebeurtenis en hoe ik er aan onderdoor ben gegaan. Hij verloor zichzelf een beetje en begon mij ook vaker te laten stikken etc etc.

Maargoed, na 189473567 gesprekken zijn wij door gegaan en zijn wij inmiddels al 9 jaar samen. Hij is 180 graden gedraaid en wij zijn al 3x verhuisd, promoties op ons werk etc. Wij zorgen echt voor groei samen en zijn communicatief heel sterk. En hij doet echt alles voor me.

Het probleem nu: ik wil een kind, ik weet dat want ik voel dat. Mijn partner wilt ook dolgraag een kind. Toch verzin ik het smoesje dat ik op mijn fitst wil zijn en wil stoppen met roken voordat wij het proberen. Ik ben al 4 maanden gestopt met roken (niet eens perse voor het zwanger worden) en nu krijgt hij ook echt hoop.

Maar iets houd mij tegen. De anxiety neemt de overhand en kan alleen maar in mijn hoofd bedenken “once a cheater always a cheater” mijn angst is gewoon dat ik straks een mooi gezinnetje hebt en meneer ineens besluit om het allemaal te verpesten door weer een fout te maken. En dan is mijn gedacht van een kind direct weg. Ik ga niet met een onstabiel kijk naar mijn partner een kind maken.
.

Op social media moet je al helemaal niet kijken voor advies, op TikTok zie je bevoordeeld alleen maar “girl run, he will never change” en ugh ik weet het gewoon niet.

Als je dit zo hoort… denk je dan “ach hij was net 18 en het was gewoon een stomme one night stand”

Of denk je “ik ben een stuk ouder en wijzer en ik kan je nu echt zeggen dat je weg moet gaan bij hem want dit zegt veel over hem”

Hoi, ik ben 25 en ben nog nooit zo onzeker geweest. Ik was altijd de ‘normale hoeveelheid’ onzeker in mijn tiener jaren, maar ik dacht altijd dat dat helemaal weg zou zijn zodra ik 25+ ben, maar het is zoveel extremer.

Ik ben zoveel bezig met meningen van andere. Bijvoorbeeld, de vriend van mijn beste vriendin is een hele nare jongen en heeft altijd wel wat te zeggen over een ander. Zo ook over mij en mijn aller liefste man. Ik weet dat dat komt omdat hij zelf heel ongelukkig is, maar alsnog denk ik er veel aan (zijn mening over mij) en überhaupt wat andere mensen van mij vinden. Maar zodra een vriendin met precies dit probleem komt bij mij, wil ik bijna haar bij haar oren pakken en heel duidelijk maken dat het nergens op slaat om onzeker te zijn en geen f*ck te geven om andermans mening en klinkt dat ook heel logisch voor mij, met die mindset krijg je rust. Maar als ik zelf zo moet nadenken lukt dat echt TOTAAL niet. Hoe fix ik dit? Hoe begin ik met geen f*ck geven om judgy personen? Ik was vroeger altijd een heel vrolijk meisje die ook een beetje gek was. Nu durf ik mezelf niet te zijn en lijk ik wel heel saai.. bang om bekritiseerd te worden.

Even iets toevoegen aangezien mijn man verkeerd begrepen word: ik bedoelde te zeggen dat hij geen fan was van de anticonceptie PIL. Juist altijd liever een condoom gewild omdat hij het idee van de natuurlijke menstruatie tegen houden niet iets is wat zo makkelijk voorgeschreven kan worden als je geen endo, pcos etc etc hebt.

Ik ben gestopt met het slikken van de pil en echt alles is veranderd. Ik voel mij weer normaal. Ik voelde mij heel depressief en zwak toen ik aan de pil zat en nu ben ik gewoon chill. Dezelfde problemen en stress, maar kan het meer hebben en het is niet meer “het einde van de wereld” in mijn hoofd. Ik heb meer rust in mijn hoofd maar mijn lichaam is ook rustiger merk ik.

Ik hield zoveel vocht vast, rare vet verdeling, waardoor het leek alsof ik lipodeem had. Nu beginnen mijn benen mooier en gewoon slanker te worden. Ik had echt elke dag een opgezwollen kop en nu heb ik na jaren een kaaklijn haha (door mijn vorige post de tips gekregen die ik nodig had wat betreft vocht vasthouden)

Mijn gezicht was heel grauw grijs achtig en zag er super droog uit. Nu glow ik helemaal en heb gewoon mijn normale huidskleur terug.

Als ik dit wist, was ik veel eerder gestopt. Manlief is gelukkig blij dat ik ben gestopt, hij was nooit een fan van anticonceptie (mits je echt een aandoening hebt waardoor de pil echt nodig is) en hij vind een condoom helemaal niet erg (ik zag op TikTok dat mannen blijkbaar een probleem maakte van een condoom om doen???)

Maar ik wil heel graag jullie verhalen horen!!

Ik moet even wat toevoegen: ik weet dat ik ben aangekomen door de enorme cravings die ik niet tegen kon houden, het gaat mij meer om de vet verdeling die ineens heel anders is dan voordat ik de pil slikte. Ik was al 24 toen ik begon met de pil.

Hoi! Ik wil graag even mijn verhaal kwijt omdat ik niemand om mij heen heb die kan relaten met mij.

Ik ben ongeveer 3 maanden geleden gestopt met de pil, wat tot nu toe heel positief uitpakt :)

Ik struggle enorm met mijn lichaam op dit moment.

Ik had ik een prachtig lichaam, mooi zandloper figuur en niet hele duidelijke cellulitis. TOTDAT ik de pil ging slikken.

Ik heb hele heftige cellulitis, volgens de huisarts geen lipodeem. Ik ben echt veel aangekomen ook. (35 kilo) armen heel loshangend dik vet etc etc.

Komt dit allemaal nou echt door de pil? Ik snap dat er wat kan veranderen als je zo veel aankomt, maar dat het lichaam er dan echt zo uit ziet…? Mijn zus is ook 40 kilo aangekomen door een depressie (nooit de pil geslikt) en is gewoon ‘mooi’ aangekomen, lichaamsdelen werden gewoon ‘groter’ niet dat de armen en benen en buik gingen hangen. Ik zag een keer een reactie op een forum dat vet verdeling heel anders kan gaan met de pil, waardoor de extra kilo’s beginnen te lijken op lipodeem.

Help. Me. Out. Ik ben bang om af te vallen, aangezien alles nu al hangt, laat staan als ik zo’n 30 kilo nog ga afvallen. :(