चिंतामण त्र्यंबक खानोलकर ह्यांच हे पुस्तक दोन दिर्घ कथांच आहे की त्यांना लघु कादंबरी बोलाव समजत नाही. पहिली गोष्ट आहे गणुची तर दुसरी चानीची पण दोघांचा एकमेकांशी काही संबंध नाही.

पहिल्या भागाच लेखन हे दुसर्‍यापेक्षा वेगळ्या पद्धतीत आहे. कसे ते समजण्यासाठी मी फोटो टाकले आहेत. तरिही दोन्ही पद्धतींच खानोलकरांनी अतिशय सुरेख काव्यमय अस लेखन केल आहे. जे वाचायला खुप मजा आली. मला अस वाटतय की बहुतेक मराठी लेखक हे ईंग्रजीत ज्याला प्रोज ( prose ) म्हणतात त्यावर महत्त्व देत नाहीत. ते भाषेच्या वापरात प्रयोग करत नाहीत. एखादी ओळ किंवा परिच्छेद परत परत वाचावा अस माझ्या मते तरी होत नाही. खानोलकर ह्याला अपवाद आहेत.

चानीच पात्र हे बराच वेळ माझ्या मनात रेंगाळत राहील यात शंका नाही पण धाकट्या मामीचही पात्र तेवढ्याच तीव्रतेने मनावर कोरल गेलेल आहे. संस्कृतीच्या, परंपरेच्या, इज्जतीच्या दबावाखाली उंच ऊडु पाहणाऱ्या अशा कितीजणांचे पंख छाटले गेले असतील ह्याचा विचार लेखकांनी करायला लावला. मराठी साहित्याच्या दुर्दैवाने खानोलकर लवकरच आपल्यातून निघून गेले.

शेवटी हे पुस्तक सर्वांनी नक्कीच वाचाव अस मी सुचवेन.

Only author whose entire works I have read.

I have been binge reading C T Khanolkar and after "Kondura" I didn't think he would top this. But I was wrong as this book is on same level of greatness.

In this mix of a heartbreaking love story and mystery we follow Narayan/ Nanyarao or Nanya as he is often called, an idealistic son of bramhin who returns to his village after finishing his studies and falls in love with Sushila daughter of a bhavin, a member of devdasi system. What follows is resistance to their love because of casteist hierarchy, customs and culture as well as hatred those customs cause in oppressed people.

I can't give away anymore of story as it would diminish impact for a reader but a must read. If not for some changes in second part of story this would have been my most favorite Marathi novel but nonetheless it's an absolutely great book. Hope you guys enjoy it.

बालपणीच्या आठवणींचे निसर्गावर, पशु पक्षांवर आधारित हे उत्तम ललित लेखन आहे. पुस्तक वाचताना मनाला एक प्रकारची शांतता जाणवत होती. नेहमी फक्त कथासंग्रह आणी कादंबरी वाचन केल्याने ललित लेखनाचा हा पहिलाच वेगळा पण सुंदर अनुभव आला. त्यामुळे हे आवडत पुस्तक झाल आहे. नक्की वाचा.

ह्यात खानोलकरांच्या दोन कादंबरी तर कुलकर्णींच दिर्घ कथासंग्रह आहेत.

व्यंकटेश माडगूळकरांच्या कुठल्यातरी पुस्तकात अरविंद गोखलेंच्या "कातरवेळ" नावाच्या गोष्टीचा उल्लेख वाचला होता. हिच गोष्ट पुन्हा युट्यूबवर दिसली. त्यामुळे हे पुस्तक निवडले पण दुर्दैवाने जवळजवळ हजार पानं असलेल्या ह्या संग्रहात ती उपलब्ध नाही. तरीही ईतर नव्वद गोष्टींचा ह्यात समावेश आहे.

अगदी तसच व. पु. काळेंच्या पार्टनर पुस्तकात वि. वि. बोकिलांच्या वसंतचा उल्लेख होता. जो ह्या दुसर्‍या कथासंग्रहात आहे. हे पुस्तकही जवळपास ९०० पानांचे आहे ज्यात त्यांचे ईतर लेखन पण आहे.

दोन्ही पुस्तक कॉन्टिनेन्टल प्रकाशनने प्रकाशित केलीत. वाचून झाल्यावर माझे विचार मांडेल.