u/Comfortable_Wall_867

Zoals de titel zegt ik ben op zoek naar een lekkere avondmaal voor het warme weer. Ik ben best kieskeurig ik hou bijvoorbeeld niet al te veel van vlees, maar tofu is ook niet zo mijn ding. Ik lust alleen vlees als het gebakken is maar dan zelfs niet altijd. Ik heb absoluut geen inspiratie en eet bijna altijd hetzelfde maar het komt bijna mijn neusgaten uit.

I (32F, from the Netherlands) have been diagnosed since I was 17. I do not have any friends and I do not get the love from my family and I often feel very alone. All I get is judgement. I cannot be ‘childish’ I cannot act a certain way, I usually have to cover my real self (mask) because no one wants people to see my ‘weird’ side. I also constantly get judged on spending money. For example I want to get the new iPhone 18 that comes out in September. The rest of my family are Android users and they just do not understand why I have to have a new phone every few years but I love technology and want to upgrade every now and then . I have been hearing for weeks now sarcastic comments about ‘so when are you going to buy a new phone again?’ (Not supportive but very sarcastic comments) ‘is that a new phone again!?’ And it’s just my old phone but with another phone case on it.

It’s so weird how I am an adult but they’re not treating me like one. When talking to my sister it’s always ‘you can decide for yourself what you want, it’s your money’ but as soon as it comes to me I have to be careful and look out with what I am spending. Yes, I live on my own because I cannot deal with my parents behavior anymore, but I am constantly getting babied and I do feel like I always have to explain myself still when I (want to) buy something. Any other people out here that get this treatment?

Ik woon in een appartement wat vrij nieuw is, het is nog geen 10 jaar oud, je zou zeggen dat de isolatie dan wel beter zou zijn dan oudere woningen. Echter ik kan mijn boven buurman heel hard horen praten door de afzuigkap van mijn kook plaat heen, en hij komt zelfs boven mijn TV uit, als deze hard staat. Ik kan niet precies horen wat hij zegt maar het praten is erg duidelijk.

Nu stond ik vanmiddag in mijn badkamer tanden te poetsen en ik schrok me rot. Ik hoor heel hard uit het niets "GODVERDOMME" geroepen, een luid en duidelijke mannen stem, en nog wat andere scheldwoorden die ik maar niet noem. Ik bleef staan te luisteren waar het vandaan kwam, en toen kwam ik erachter dat mijn buurman een gesprek met zichzelf leek te hebben die ik helemaal kon volgen en kon verstaan woord voor woord. Het voelde ergens gewoon een breuk van privacy dus ik ben uit mijn eigen badkamer weg gegaan (onze badkamers grenzen aan elkaar en onze slaapkamers ook) nu ben ik zelf bang voor mijn eigen privacy want het moet niet zo zijn dat we elkaars gesprekken helemaal af kunnen luisteren. En nu ben ik dus ook bang dat we elkaar in de slaapkamer ook luid en duidelijk kunnen horen, omdat het plafond enorm hoog is en er een echo hangt in mijn slaapkamer daardoor. En mijn nachtrust is al niet al te best... Dit moet toch niet normaal zijn lijkt me?

Ik ben op zoek naar iets specifieks, ik heb namelijk enorme geluids triggers en ze houden me 's nachts wakker. Van langs rijdende auto's tot muziek feestjes of irritante buren. Ik heb al een hele goede noise canceling kop telefoon, maar daar kan ik niet mee slapen (ik ben voornamelijk zij slaper) ik heb al verschillende oordopjes geprobeerd zoals de Sony WF 1000XM5 omdat ik de koptelefoon versie heb en die is erg goed, maar de oordopjes dempen gewoon niet genoeg. Als ik white noise er bij af speel komt het geluid er alsnog door, en bij mijn koptelefoon niet.

Ik heb ook Melon drops en Golden sound geprobeerd maar niets lijkt echt te werken. Ik ben echt op zoek naar die bluetooth oordopjes waar je muziek op af kan spelen, die echt zo goed dempen dat je eigenlijk de achtergrond geluiden weg kan werken met eventueel de white noise, maar ze moeten eigenlijk ook wel comfortabel zijn met zij slapen... Ik ben radeloos want ik wil niet weer klakkeloos veel geld uit geven aan iets wat dus weer niet werkt... Zijn er hier mensen die misschien wel de oplossing hebben?

Does anyone else also have the same problem with an iPhone 17 draining battery pretty quick? I have changed some settings that are said to help reduce battery drainage but I'm not noticing much of a difference at all...

Ik woon voor het eerst op mezelf en woon inmiddels anderhalf jaar in deze woning. De woning zelf is top alleen de buurt minder. Maar ik kan niet zomaar verhuizen in verband met de lange wachtlijsten om sociale huurwoningen.

Ik merk de laatste tijd dat tegenover mijn huis drug deals gedaan worden, maar ook apart gedrag zoals bijvoorbeeld een specifieke auto, die elke avond rond 23:00 of 00:00 bij me geparkeerd staat, en met zijn koplampen naar binnen schijnt. De bestuurder blijft in zijn auto zitten en komt er nooit uit, zo staat hij een half uur tot een uur daar met zijn lampen aan en rijd dan vervolgens weer weg. Dit gebeurt zowat elke week. Ik vind het gedrag wel erg vreemd maar kan er niet achter komen wat hij dan aan het doen is, maar omdat er regelmatig drug deals gedaan worden zal het me niks verbazen.

Mijn appartement staat verbonden met een stoep, en mensen gaan regelmatig bij mij op de vensterbank zitten chillen, voornamelijk hangjongeren. Ik vind dit absoluut niet prettig, ook vooral omdat als ze om het appartementencomplex heen lopen, er gewoon 2 bankjes staan waar deze hang mensen gebruik van kunnen maken. Ze laten ook wel eens troep achter op mijn vensterbank die ik op moet ruimen. Toevallig net weer, kinderen van groep 6 ongeveer, fatbikers die zo ook stonden. Ze maakten een hoop herrie en ik klopte op het raam en heb gezegd dat ze op moesten rotten. Toen ging een van die jongens dood leuk terug kloppen, maar ze bleven staan. Er knapt dan gewoon iets in mij en toen heb ik op een minder vriendelijke manier gezegd dat ze op moesten flikkeren. En deed ik mijn raam dicht. Ze zijn op een gegeven moment weg gegaan maar ik ben altijd bang dat ik degene ben die in de problemen gaat komen omdat ik zo fel kan reageeren op dingen die mensen doen.

Camera ophangen mag ook niet omdat het dus de openbare stoep en weg filmt maar ik zou me er zelf wel fijner bij voelen, mochten ze terug komen en iets gaan proberen.

Bij begrafenissen, al is dat er een van iemand die ik eigenlijk totaal niet goed ken, komen er bij mij extreem hoge emoties naar boven waardoor ik degene ben in de zaal die het hardste en het langste huilt. Ik vermijd ze liever (natuurlijk, wil niemand naar een begrafenis I know) maar is het eigenlijk wel acceptabel om niet te gaan als het bijvoorbeeld van een van je ooms of tantes is of andere familie leden? Maar binnenkort moet ik er weer aan geloven en ik heb er gemengde gevoelens over... Ik wil niet in een rij hoeven staan en gecondoleerd hoeven worden door tig mensen die ik niet ken, het is allemaal al moeilijk genoeg om zoiets moeten doorstaan. Maar ik heb ook absoluut moeite met aanraking en wil niet door vreemden aangeraakt worden. Ik weet, er zijn andere dingen om je zorgen over te maken zoals het rouwen bijvoorbeeld, maar ik heb dit altijd zo moeilijk gevonden, moeilijker dan anderen lijkt het wel, en vroeg me af wat mensen hier nu van vinden, en wat zij zouden doen.

Afgelopen Zaterdag de 27e was ik jarig. Ik ben 32 geworden en ook al is het vaak gezien een leeftijd waar mensen niet meer om hun verjaardag geven, doe ik dat toch wel. Het is die ene dag in het jaar dat het "jouw" speciale dag is dus ik vind dat je je dan wel bijzonder en speciaal mag voelen.

Ik voel me nog steeds enorm down en depressief hierover merk ik, want het is juist helemaal niet gelopen zoals ik had gehoopt. Ik voel me eigenlijk altijd wel eenzaam, heb geen vrienden en geen relatie, hierdoor ben ik al beperkt met wie ik zo'n dag dan spendeer. Ik ben naar mijn ouders gegaan maar zij waren uitgenodigd voor een ander verjaardagsfeest, van iemand die in December jarig is, maar mijn verjaardag uitgekozen heeft om het te vieren. Ik ben dus uiteindelijk alleen achter gebleven op mijn verjaardag en dat voelde best triest. Het voelde alsof ik niet belangrijk was, of alsof ik niet "goed genoeg" was. En dat gevoel heb ik eigenlijk al het hele jaar door, jaren lang. Ik moest toekijken hoe veel cadeaus ingepakt werden voor die vrouw, terwijl ik zelf eigenlijk niet echt iets heb gehad. Die cadeaus waren gezamelijk gekocht door de vriendengroep, vandaar dat het er veel waren, en mijn moeder moest ze inpakken.

Ook familie leden vergaten mij, de enige waar ik iets van gehoord heb is mijn tante en haar zoon, omdat ik op haar trouwdag geboren ben, dus wij feliciteren elkaar elk jaar. Mijn ouders beloofden me dat ze het de volgende dag goed zouden maken dus ik had hoop.

Mijn zus kwam de volgende dag en ik kreeg wel wat cadeautjes waar ik om gevraagd had van haar, waar ik erg dankbaar voor ben natuurlijk. Maar mijn nichtjes waren er ook en zij waren behoorlijk druk, veel schreeuwen en rond me heen rennen en erg chaotisch dus resultaat: overprikkeling. De hitte hielp ook niet bepaald mee. Ik begon me er ziek door te voelen dus ben naar boven gegaan. Toen ze weg gingen was alles weer terug naar normaal, maar mijn ouders hebben het niet goed gemaakt met me.

Vandaag uiteindelijk toch uit eten gegaan maar de stemming was bagger omdat de schade al aangericht was... en het voelde meer alsof ze me mee uiteten namen omdat ze zich slecht voelden over mij, dus uit medelijden. Ik merk dat ik er in blijf hangen en maar niet van de teleurstelling af kan komen. Ik heb gisteren met mijn begeleider gesproken maar ze gaf niet echt helpend advies. Donderdag spreek ik haar weer maar ik weet absoluut niet wat ik met deze gevoelens aan moet, ik kan niet doen alsof er niks gebeurd is en doen alsof ik het leuk heb. Maar dit word wel van mij gevraagd omdat mijn moeder emotioneel word als ik zo ben. Er werd me zelfs gevraagd empathie te tonen omdat ze zich rot voelde dat ze toch naar dat feestje gegaan was, terwijl ik eigenlijk niet eens boos was op haar, maar op die persoon die het feestje gaf.

Ik (32V) was gisteren jarig. Ik vind dat je je op je verjaardag best bijzonder mag voelen, die ene keer per jaar dat het "jouw" speciale dag is. Maar dit jaar was het toch de meest baggere verjaardag ooit. Ik heb geen vrienden, geen relatie, en mijn familie doet ook net alsof ik niet besta. Soms vind ik dat wel fijn, maar op deze dagen kom je er wel achter wie er wel en niet om je geeft.

Gisteren kwam ik bij mijn ouders, geen cadeau gehad, en ze gingen naar een ander feestje waar ze voor uitgenodigd waren, dus ik was uiteindelijk helemaal alleen. Ik voelde me daar best verdrietig over dus ze hebben me weer thuis afgezet met de belofte dat het vandaag wel gevierd zou worden. Dus ik had hoop en mijn bui was al snel weer over. Van mijn familie hebben maar 1 tante en 1 neef een berichtje gestuurd, voor de rest heb ik niets gehoord, en ik heb een grote familie. Mijn tante weet van mijn verjaardag af omdat ik op hun trouwdag geboren ben dus we feliciteren elkaar altijd.

Maar vandaag kwam mijn zus langs met haar partner en kinderen, maar de kinderen waren zo chaotisch en schreeuwden de hele tijd, dat ik overprikkeld raakte en naar boven ben gegaan. Zeker gecombineerd met dit weer trok ik het gewoon niet. Ik voelde me ook de hele tijd misselijk door deze warmte. Daarna gingen ze naar huis en was er weer niets. Ik heb mijn gevoelens ge-uit dat ik er best verdrietig over was en mijn moeder zei dat ze er nu wel klaar mee was met het gezeur. Dut zit ik nu weer boven op de snik hete zolder weg van het gezeik... Dit zijn de dagen en momenten dat ik echt merk hoe weinig het ook maar iemand kan schelen dat ik besta.

It was my (32F) birthday yesterday and I have to say this was probably the crappiest one I've had so far. Birthdays are special to me because they're the one day of the year I feel like I'm allowed to feel important or special. I am alone, have no friends, a relationship or no contacts with family because they don't care about me. I have also been dealing with toxic parents for as long as I can remember them to be. So yesterday I was expecting to have a fun day, but I didn't get a present, came home to my parents going to someone else's party that they were invited to, leaving me all alone on my birthday. I had a mental break down over it and went home later that night. They picked me up from my apartment again saying today was a redemption for yesterday. My other family members such as cousins and aunts and uncles also completely forgot about my birthday and didn't even send me a text or anything at all, this has been happening for years. Today my sister came by with her boyfriend and two kids but it wasn't fun at all because the kids were screaming and being extremely chaotic, causing me to get overstimulated rather quickly and locking myself up in my bedroom, also the heatwave wasn't helping exactly. I once again told my mom how disappointed I was that I felt like my birthday was forgotten and my mom told me she was done with me complaining and that I wasn't allowed to feel sad about it.

It's times like these that make me wonder if anyone even truly cares about me, or if I'm really alone in my world.

Worst part was probably that my mom was wrapping all the gifts for the other party (it was a lot of gifts because all the friends in her friendgroup tapped in) and I didn't get anything. It felt extremely hurtful.

Ik ben al een behoorlijk lastige eter, maar vooral met dit warme weer weet ik gewoon niet wat ik moet eten. Ik woon in een klein appartement dus de oven gebruiken verandert mijn appartement in een sauna. Ik wil dus niet te lang hoeven koken maar normaal brood eten voor avond eten is ook niet mijn ding (ik ben geen fan van brood) heeft iemand misschien tips? Ik probeer overal recepten te vinden maar of er moeten heel veel ingrediënten in, of er is altijd wel iets wat ik niet lekker vind aan het recept...

Vroeger tekende ik altijd heel graag, alleen ik heb nooit inspiratie uit mezelf. Ik moet altijd een voorbeeld nemen en het natekenen ik zie geen plaatjes in mijn hoofd die ik op papier kan zetten. Ik loop hier al een tijd tegen aan. Af en toe zie je mensen gewoon uit het niets mooie dingen maken zonder voorbeelden nodig te hebben. Daarbij ben ik ook nog eens enorm inspiratieloos en weet niet eens wát ik wil gaan tekenen. Iemand anders toevallig hetzelfde soort probleem?

I tried to log in to my profile but I keep getting errors. One of the error codes is 249. I have tried to reset my password and even after the password change, I keep getting an error and cannot log on... Making a new account is also impossible. I can't imagine being banned because I never did anything wrong.

Ik heb moeite met slapen vanwege geluiden, heb van alles geprobeerd. Ik vraag me af of er hier mensen zijn die op maat gemaakte slaap oordoppen hebben, bijvoorbeeld bij een audicien gemaakt, en of deze heel goed helpen of niet, en of het het geld waard is. Ik zit er namelijk echt aan te denken om dit te proberen maar het is nogal een investering. Stel dat het erg goed werkt, waar ben je dan geweest?

het valt mij eigenlijk op dat ik altijd eigenlijk wel moe ben. zowat de hele dag elke dag. soms krijg ik wel een opleving maar vaak denk ik dan toch dat ik niet kan wachten tot ik naar bed kan. ik heb dit eigenlijk wel al zo lang ik me kan herinneren. is dit een normalere verschijnsel bij autisme?

So I went to my dentist in January for my yearly check up, yes I go once a year, why? Simply because my dentist adviced me, because I have very strong teeth and amazing dental hygiene according to them. Anyways, I started taking liquid iron supplements in February, I need them because I do not eat much meat and I notice I'm getting anemic quite quickly. The liquid iron helps me a lot and I cannot really take any pills. However the brand I started using recently because it was more affordable, began staining my front teeth both top and bottom, badly. There's brown stains on them and they just won't go away. Now, nearly 4 months later they're still there. I wonder if it even makes any sense to go to the dentist to get it removed, because if I resume my treatment, the stains likely will come back. I wonder if anyone else has the same problem and if they just leave the brown stains until their next dental appointment, or if those brown stains can cause some serious dental problems. Another question: Does anyone consistently and continuously get their teeth stained from their treatment and what do you do about it?