u/Gradient_Shift

Merhabalar ben 2025 yılında pek çalışmayıp yks'de 201k ve 2026 yılında düzenli çalışmama rağmen sınavın iyi geçmemesi(denemelerdeki netleri yapamamam) ve biraz da yığılmadan dolayı 102k yaptım. Şu anda da tekrardan çevresel tıp baskısı ve herhangi bir başka bölümde işsiz kalma korkusu sebebiyle mezuna kaldım ve eylülde tekrardan yks çalışmaya başladım. Üniversite mezunu olmanın değerinin bu kadar düştüğü bir zamanda gidip saçma sapan ünilerde mühendislik tarzı bir bölüm okuyup asgarinin bir tık üstüne hadi bilemedin 60-70k'ya iş kovalamak istemiyorum. C1 seviyesinde ingilizce bilen ve farklı dillere de ilgi duyan, çok farklı konuları okuyup araştıran, film, müzik, kitap kültürü yüksek bir insanım ve boğaziçine 20-30 dakika mesafedeyim toplu taşımayla. Ayrıca boğaziçinde okuyan ve kültürel meseleleri tartıştığım arkadaşlarım var. Boğaziçinin sahip olduğu hem bilimsel hem kültürel hem sosyal ortamı çok beğeniyorum ve itü, ytü, marmara gibi yerlerde bu denli bir ortamın olmadığını düşünüyorum bu sebeple 2027 sınavında inşaat mühendisliği, kimya, fizik/kimya/mat öğretmenliği, (fizik ve matematik bölümlerini buraya eklemedim çünkü aşırı zor ve bitirebileceğimi zannetmiyorum) gibi bölümlerden birini okuyup bir yandan baba mesleği olan fayansçılığı öğrenmek istiyorum. Babam fayans ustası ve günlüğü 10-15 bine geliyor yanında 2 elemanla kendi iş alıp yaptığı için, ayrıca bounde öğretmenlik okusam da gidip statü ve etiket kaygısına girecek bir insan değilim. Gayet okurken ve mezun olduktan sonra öğretmenlik de yaparım(kaliteli bir özel okulda çalışma, saatlik özel ders) mezun olduktan sonra, fayansçılık veya kombi/klima tamiri gibi zanaat de öğrenirim ve belki ileride işleri büyütebilirim. Ayrıca boğaziçinde farklı alanlara yönelme imkanı itü vs. Gibi yerlere göre çok daha fazla. Sizce bahsettiğim yol genel itibariyle mantıklı mı yoksa sırf illa mühendis olayım/illa iş bulayım vs. gibi kaygılarla türkiyenin çökmüş üniversite sisteminde balon bir bölümde(tıpı ayrı tutuyorum) kayıp mı olmak gerek? Tecrübe ve bilgi sahibi olan sizlerin tavsiye ve yorumlarınıza açığım.

Başlıkta belirttiğim gibi 25 ile 30.000 TL arasında bir bütçem var ve düşündüğüm telefonlar başlıca şunlar

-Poco X8 Pro

-Redmi Note 15 Pro+

-Xiaomi 12 Pro

-Poco M8 Pro

-Samsung galaxy A56

-Samsung galaxy s23 fe

Başka önerebileceğiniz telefonlar varsa onları da dikkate alabilirim.

Bunu sürekli görüyorum ve başyapıt seviyesinde filmlere bile insanlar 3 yıldız falan veriyor. Bu tarz insanlar hatta bir normal distrubition yapmaya çalışıyorlar gibi geliyor bana puan skalalarında. Örneğin ben film izleyeceksem halihazırda iyi yönetmenlerin yaptığı, imdb veya letterboxd puanı yüksek filmleri izliyorum ve bu sebeple verdiğim puanların da çoğu yüksek oluyor. Özellikle 5 yıldız vermekten kaçınan çok ciddi bir kitle var.

I (25M) have a stable job, and my girlfriend (22F) and I have been together for about 8 months. I'm 6'0" and weigh about 234 lbs, while she's 5'4" and only 93 lbs.

She has an eating disorder and barely eats whenever we go out. She usually only takes a couple of bites, and I end up eating both my meal and most of hers.

I think she has a beautiful figure despite being very underweight, but I also know it's unhealthy. About three months ago, I took her to a dietitian because I was worried about her health. After two months without much progress, she decided she didn't want to continue.

A few days ago, I introduced her to my family. They were completely against our relationship after meeting her. Part of it is because I'm an engineer while she works at Burger King and never went to college. They also think she's too underweight. They made comments like, "One night you'll roll over in your sleep and accidentally crush her," and, "If you have children one day, how will she carry a pregnancy or nourish a baby?" Hearing those comments really hurt me.

I haven't told my girlfriend what my family said because I don't want to upset her or make her feel worse about something she's already struggling with.

I care about both my family and my girlfriend, and I don't want this to become a permanent conflict. I'm looking for practical advice from people who have dealt with disapproving families.

If you've been in a similar situation, how did you handle it? What approaches helped your family get to know your partner better, and how would you navigate this without putting additional pressure on someone who already has an eating disorder?

I (25M) have a stable job, and my girlfriend (22F) and I have been together for about 8 months. I'm 6'0" and weigh about 234 lbs, while she's 5'4" and only 93 lbs.

She has an eating disorder and barely eats whenever we go out. She usually only takes a couple of bites, and I end up eating both my meal and most of hers.

I think she has a beautiful figure despite being very underweight, but I also know it's unhealthy. About three months ago, I took her to a dietitian because I was worried about her health. After two months without much progress, she decided she didn't want to continue.

A few days ago, I introduced her to my family. They were completely against our relationship after meeting her. Part of it is because I'm an engineer while she works at Burger King and never went to college. They also think she's too underweight. They made comments like, "One night you'll roll over in your sleep and accidentally crush her," and, "If you have children one day, how will she carry a pregnancy or nourish a baby?" Hearing those comments really hurt me.

I haven't told my girlfriend what my family said because I don't want to upset her or make her feel worse about something she's already struggling with.

I care about both my family and my girlfriend, and I don't want this to become a permanent conflict. I'm looking for practical advice from people who have dealt with disapproving families.

If you've been in a similar situation, how did you handle it? What approaches helped your family get to know your partner better, and how would you navigate this without putting additional pressure on someone who already has an eating disorder?

25 yaşında bir erkeğim, düzgün bir işim var ve kız arkadaşımla 7-8 aydır sevgiliyiz. Ben 183 boyunda ve 106 kiloyum, o ise 22 yaşında 164 boyunda 42 kilo ve biraz böyle omuz, bacak, parmak, dirsek, kaburga kemikleri gözüküyor hafiften ve dürüst olmak gerekirse ben bunu çok beğeniyorum, ayrıca çok uysal ve her dediğimi yapmak için can atan kolay bağlanan duygusal biri, ayrıca yeme bozukluğu var beraber yemeğe çıktığımızda o bir iki kaşık alıyor ben hem kendiminkini hem onunkini yiyorum. Neyse kız arkadaşımı geçenlerde ailemle tanıştırdım ve tanışmadan sonra ailem çok karşı çıktı çünkü ben mühendisim o ise burger king'de çalışıyor ve üni okumadı. Ayrıca kız senin gece altında kalır ölür, çocuk yapsanız neresinde taşıyacak neresiyle besleyecek, çocuk içerde daralır ölür gibi şeyler söylediler çok zoruma gitti. Tepkilerini sevgilimle paylaşmadım üzmemek için. Ailemi sizce nasıl ikna edebilirim veya kıza ne söyleyebilirim?

Merhabalar istanbulda yaşıyorum ve devlet üniversitelerini gezmeyi düşünüyorum. Tercih dönemi olduğu için birçoğu izin veriyor diyorlar ama tam bilgim yok internette de bulamadım. Normalde say 110k yaptım tıp için mezuna bırakmayı düşünüyorum ama yine de iü, itü, ytü, boun gezmek için gitsem almama durumları olur mu? Veya boun'de buraya sıralaman yetmez deyip almama falan?

Merhabalar ben 18 yaşında 180 boyunda 100-105 kilo, iri yarı, spor yapan ve son derece güçlü bir erkeğim. Beğendiğim kızlar gerçekten aşırı zayıf oluyor, boyuna göre 150-180 arası için 38-55 arası diyebilirim. Özellikle thigh gap, ince bel, ince bacak falan aşırı hoşuma gidiyor ayrıca beyaz ten ve siyah saç seviyorum. Bu beğenimin sağlıksız olduğunu düşünüyorum ama yani doğal beğenim bu şekilde yapabileceğim bir şey yok. Çevrede, sokakta vs. gördüğüm kızlar cidden kilolu hissettiriyor çoğu ve pek bana hitap etmiyor. Bazen zayıf(illa dediğim kadar zayıf olmak zorunda değil) ve güzel kızları görüyorum ama gidip flört etmek konuşmak zor geliyor, daha önce ilişkim de olmadı, lise bittiği ve muhtemelen tıp için yks'ye tekrar hazırlanacağım için doğal tanışma alanım da cidden az. İnternette bir miktar sağlıksız kilo verme taym'larında x'de vs. takılan kızlara yazıp flört etmek falan bile kafama yatıyor(henüz yapmadım). Aslında tipim de gayet iyi ve beni lisede beğenen kızlar vardı, ben hiç cidden şansını deneyen atılgan biri olamadım maalesef. Genelde 17-19 yaşlarındaki kızlarla flört etmeye çalışacağım. Bana ne yapmamı önerirsiniz?

18 yaşında bir erkeğim ve paraya ihtiyacım var, internetten birkaç organizasyonda görev alma işi buldum ama onlarda kontenjanların bittiğini söyleyip böyle bir iş attılar. Pek güvenmiyorum ama parası cazip geliyor.

"Seni yönlendireceğim noterde e-Devlet üzerinden adına geçici bir yan adres açılıyor. Bu adreste yabancı vatandaşı sadece resmî evrak üzerinde 10 gün misafir etmiş görünüyorsun. Süre dolduğunda yan adresi e-Devlet üzerinden silebiliyorsun ve işlem tamamen ortadan kalkıyor.

İşlem yaklaşık 30 dakika sürüyor. Toplam ödeme 3.000–4.000 TL arasında olup ücretini işlemin yapıldığı yerde nakit olarak alıyorsun."

Bu tarz bir durum güvenilir mi başıma bir iş gelir mi?

18 yaşındayım ve sakallarım her 2 günde bir kesmeme rağmen hızlı uzuyor, göz altı morluklarım ve hafif de olsa kırışıklıklarım var gibi hissediyorum. 180 boyunda 101 kiloyum, iri yarı bir şeyim ve beni gören genelde yaşımı 22-23 arası tahmin ediyor(şaka değil). Şu anda mezun senemdeyim ve tıp gelmezse tekrar mezuna kalma ihtimalim var. Üniversiteye geçtiğimde çok ufak gözüken çıtı pıtı tatlı 17 yaşında kızların yanında çok yaşlı duracağımı hissediyorum. Yaşlanmaktan ve enerjimi, gücümü kaybetmekten korkuyorum ama bu hayat beni şimdiden yaşlandırdı. Keşke 15 yaşıma dönebilseydim diyorum.

I often feel unhappy because I can’t afford to go to concerts or join social events I actually want to experience. But the issue goes beyond money. When I talk to friends who are in a better financial or social position, I actively avoid mentioning these things. The reason is that I’m afraid they might offer help or include me, and I would immediately feel like I owe them something in return. Because of that, I even stop myself from expressing what I want, just to avoid the possibility of feeling indebted later. I don’t understand why I have this reaction and I want to change it.

One thing I've realized recently is that a lot of successful people are much more approachable than most people think.

Before, I assumed that if someone was a scientist, a professor, a senior engineer, or working at a top company, they probably wouldn't have time to answer messages from random people. Especially not from a high school student from another country.

But after actually reaching out to people, my experience has been almost the opposite.

I've emailed researchers, messaged people working abroad, and contacted professionals in fields I'm interested in. Not everyone replies, of course, but a surprising number do. And many of them don't just give a one-line response. They'll answer questions, give advice, explain how they got where they are, talk honestly about their work, and sometimes even discuss salary, career progression, and mistakes they've made.

What surprised me the most is that I'm not even a university student yet. I'm just someone trying to learn and plan for the future. Yet many people have still been willing to spend part of their day helping me.

I've also noticed that immigrants often seem especially willing to help. For example, I'm Turkish, and some of the most helpful people I've spoken to were Turks who had moved to the US or Europe years ago. They remember what it was like to be in my position and are often happy to answer questions about education, careers, visas, work culture, or life in general. I've heard similar stories from people of other nationalities too.

I think a lot of us create an invisible barrier in our heads and assume that successful people are unreachable. Sometimes they are busy and won't respond, but sometimes all it takes is a respectful message and a genuine question.

Has anyone else had a similar experience?

Yks'ye hazırlanıyorum ve geçen sene 200 binlerde sıralama yapmıştım, tyt'm 83'tü ama ayt'm berbattı. 1 senedir düzenli çalışarak tyt 90-100 ayt 60'lara gelecek bir seviyeye geldim ancak deli gibi stres oluyordum bir süredir ve bunalmıştım ve 7-8 gündür çalışmıyordum, tekrar masanın başına geçip çalışmaya dün başladım. Babam okuyacağım bölüme hiç karışmıyor tam benim kafamda bir adam para kazanacağın düzgün bir meslek yap yeter diyor zaten babam fayansçı tüm sülale inşaat sektöründe olduğu için(kuzenlerde çok mühendis var, müteahit vs. de var baya çevrede) ve yönelinebilecek alan fazla olduğu için itü odtü veya ytü'de inşaat mühendisliği okuyup güzel bir üniversite hayatı geçirmek istiyorum. Annem sürekli bana tıp lafı ediyor çok seviyor doktor filmlerini ve tıp mesleğini, geçen tıbbın hem kazanma hem okuma hem de çalışırkenki emeğine karşılık verilen para aynı emeğe karşılık mühendislikte ve ticarette kazanılan paradan düşük, çok abartılan balon bir meslek dedim diye sen tıp kazanamıyor olabilirsin ama tıpa laf edemezsin falan dedi çok zoruma gitti, geçen de dayım evimize geldi o da kamuda kimsenin bakmadığı insan etkileşimi bile olmayan bir işte bankamatik memuru gibi çalışıp, işe gidip bilgisayardan film izleyip gelip 85-90k maaş alan bir adam. Aynı böyle sürekli tıp övüyordu her şeyde sen tıbbı kazanacak mısın, bu sene doktor oluyor musun falan hani sözde motive etmek için diyordur belki ama sevmiyorum yani. elektrik ve makinecilerin de çok kazandığını zannediyor, bana gelip elektrik mühendisi ol elektrikçi dükkanı aç milletin elektrik işini yap falan diyor tam vizyonsuz bir davranış, söylediğine göre inşaat mühendisleri bim'de iş bulmak için birbiriyle yarışıyormuş. Zaten mezunum ve o kadar bunaldım ki herkes itü ytü gibi ünilerde keyifle gezip dolaşıp eğlenirken, manita yaparken ve kanye west konserine giderken ben ders çalışmak zorunda olmaktan sıkıldım, üstüne orta-alt gelirden geliyorum babam fayans ustasıydı ama 3 defa kalp krizi geçirdi kalp hastası o yüzden çalışmıyor uzun süredir(5-6 senedir) kira ve emekli ile geçiniyoruz, abim orta üstü bir yerde nargile ustası ama 70-80k kazanıyor. Yani ünide çalışıp para kazanmam da lazım, sürekli ya yapamazsam korkusu çekiyorum saçımı koparmayayım diye sıfıra bile vurmuştum. Psikolojik olarak benim gibi durumdan geçmiş olanlarınız illa ki vardır sadece içimi dökmek istedim 🙏🏻 şu 20 gün çalışıp itü ya da ytü inşaat kazanırsam en azından güzel bir üni hayatım olur diye düşünüyorum.

Merhabalar ben 18 yaşında bir gencim ve YKS'ye girdikten sonra en sevdiğim ama yeteri kadar yapamadığım yürüyüşü doyasıya yapmak istiyorum, bu sebeple istanbuldan ankaraya kadar yürüyüp hızlı trenle geri gelmeyi, geçtiğim yerlerde de anılar oluşturmayı düşünüyorum. Lisedeyken günde 15 kilometre yürürdüm, biyoloji ve tarih kaynaklarına göre sağlıklı ve dinç bir insan günde 40 km yürüyebiliyor, ordular da eskiden techizat ile ve toplu olarak 30km yürürmüş günlük ortalama. ama iyi yürüyüşçüler 70km civarı yürüyebiliyormuş, bana 30-40 bile yeter ama. Bu yürüyüşü yaparken nelere dikkat etmeliyim, yanıma kritik neler almalıyım ve başka bir tavsiyeniz varsa ne olurdu? Gördüğüm kadarıyla istanbul ankara arası yürüyen çoğu kişi 12 ila 20 gün arasında varıyor.

Ben 18 yaşında bir erkeğim, nispeten kalıplıyım da denebilir 100 kilo 180 boyunda ve geniş omuz var, lisedeyken okulda bilek güreşinde beni yenen yoktu, yağdan dolayı kaslar pek belirgin değil ama güç fazla. Beğendiğim kadın tipi ise benim tam aksine boyuna bağlı olarak 35-50 kilo arası, çok zayıf ve güçsüz kızlar oluyor(özellikle ufak ama nispeten ağır şeyleri falan taşıyamayan kızlar çok hoşuma gidiyor). 160-180 boy, beyaz veya buğday ten, düz saç gibi beğendiğim farklı özellikler de var ama zayıflık beğenisinin kontrolden çıktığını düşünüyorum. İnternette özellikle bir deri bir kemik denen kızları beğeniyorum, büyük kalça ve göğüs çok kaba hissettiriyor. Sokaktaki veya dışarıdaki kızlar kilolu geliyor gibi hisediyorum. Bu zararlı bir bakış açısı mı veya bu zararlıysa nasıl düzeltebirim? Daha önce ilişkim olmadı.

18 yaşındayım ve mezunum, 2025 yks'ye girip mezuna kalmıştım ve temmuz sonundan beri düzenli çalışmama rağmen tyt netim 90 civarı ve ayt netim denemeye göre 51-62 arası falan geliyor. Elektrik elektronik, makine gibi bölümlerin hem çok zor hem de alanında iş imkanı konusunda doymuş sektörler olması sebebiyle bu ikisine sıcak bakmıyorum, okuyup da memnun olan pek insan tanımıyorum ve muhtemelen itü, odtü ve boğaziçinde bu bölümlere girecek bir puan elde edemeyeceğim gibi geliyor. Şu an halihazırda minimum nişantaşı tıp veya istanbuldaki başka bir tıpta parasız okumak için çalışıyorum(20k sıralama ile istanbul içinde okuyorsun burslu şekilde) her ne kadar tıp ilgimi özel olarak çekmese bile en iyi ekonomik koşullara ve itibara sahip meslek grubu tıpçılar. Eğer tıp kazanamazsam diye mühendisliklere baktığımda düşük puanla girilebilen ve ülkenin en iyi ünilerinde 30-40-50k gibi sıralalamalarla eğitim alınan inşaat mühendisliği gözüme çarpıyor, zaten babam da inşaatta 35 senelik fayans ustası olduğu için çok fazla tanıdığı mimar, mühendis,müteahit, emlak konutta yöneticiler olduğu için inşaat da ilgimi çekmişti ama konuştuğum bir sürü deneyimli odtü mezunlarının bile max 90-100k(inşaatta fayans ustası işçi günlüğü 5k, işi kendin alırsan daha fazla) maaşlara çalıştığını ve deneyimsiz olanların hem iş bulmada hem de çalışma hayatında sıkıntı yaşadığını görünce zihnimi zaten ilgim olan matematik ve finans temelli bölümlere kaydırdım denebilir. Matematik mühendisliği çok yüksek puanla alıyor, matematik, matematik öğretmenliği ve istatistikte ise en puan performans olan matematik öğretmenliği çünkü örneğin boğaziçi mat öğretmenliği 45k(her sene düşüyor) ytü istatistik 38k(her sene yükseliyor) ve bu iki seçeneğe baktığında boğaziçinin her şeyiyle apaçık bir vizyon kattığı ortada. Ayrıca ytü matematik veya ytü/itü inşaat bölümü de halen aklımda var.

Sizce Hacettepe Gazi Marmara veya Yıldız Teknik gibi üniversitelerde mühendislik okunabilecek puanlarla gidip de Boğaziçi'nde matematik öğretmenliği okumak ve üniversite sonrasında istatistik ekonometri matematiksel Finans analizleri gibi alanlarda kendini geliştirip bu alanda işe girme ihtimali nedir veya mantıklı bir kariyer yolu mudur?