u/Least-Spinach5163

Merhaba!

İlk öncelikle topluluğumuza duyduğunuz ilgi ve son bir gün içinde yapılan paylaşımlardan dolayı teşekkür ederiz!

Gelen bazı kişilerin pinlenmiş postumuzu okumadıkların ve topluluğun amacına hizmet etmeyen ya da kalitesine uymayan postlar paylaştıklarını fark ettik. Gerek topluluğumuzun vizyonunu anlamanız açısından gerekse izin verilen post türlerini bilmeniz için bu postu okumanız çok önemli, o yüzden okumadıysanız lütfen okuyun.

Özellikle izin verilmeyen post paylaşımlarının neler olduğunu bir kere daha hatırlatmak isterim. Kısa soru, aşırı subjektif dil, bir kaç cümleden oluşan düşük eforlu, çok kısa ve bağlamsız analizleri içeren postlar silinecektir.

Belki bazılarınız daha günübirlik, kısa ve sohbet tarzı paylaşımlar yapmak istiyorsunuz. Bu gibi postların topluluk vizyonuna uymadığı yönündeyiz ve izin verirsek, bir süre sonra yapılan postların kalitesinin düşeceğine inanıyoruz. Ama topluluk olarak daha gündelik sohbet edebileceğimiz bir alana ihtiyaç duyduğumuzun da farkındayız. Bu yüzden de topluluğumuz adına Reddit üzerinden bir sohbet grubu oluşturmaya karar verdik. Kısa süre sonra bununla alakalı bir post paylaşacağız, beklemede kalın.

Şimdilik bu kadar. Eğer postlarla alakalı bir sorunuz ya da öneriniz varsa yorum olarak yazabilirsiniz 🫶🏻

It seems that our men of youth have been becoming more and more overtly sexist and hostile towards women in the premise that they are consuming harmful pornographic media, "manosphere" ideologies, and incel radicalization that makes these vulnerable, lonely, young men believe feminism has indeed gone too far and is now used as a means to oppress men.

[EDIT: Please take note that the surveys only consist of a specific pool participant and not actual global or scientific statistics that should be taken as hard facts. The 60% shown in the title is only said to be derived from 20,000 something participants. Still, blatant sexist hostility has been becoming more and more rampant with the newer generation. As for the entire population of boys and men who uphold such misogynistic beliefs is currently unknown.

Furthermore this discussion's intention isn't to generalize Gen Z men, but to show how young men, even those who subsist of these sample pools are being taken advantaged of and lured into spaces meant to dehumanize everyone in a predatory manner.]

Some findings I found interesting are:

- Gen Z and Millennials are more likely to agree that a man who stays home to look after his children is less of a man (25%, 27% respectively) than Gen X (20%) and Baby Boomers (11%).

And..

- Roughly 40% of teenage boys aged 13 to 17 agreed with the assertion that women routinely lie about domestic and sexual violence.

Which leads me to question what has been inciting these young boys to be so actively hostile and distrustful towards women? What are your thoughts on this newly birthed victimhood mindset as a knee-jerk response to progressive feminism?

Personally I believe it's because the patriarchal system, which promised them the world as a man, no longer serves them and is now crumbling compared to the very oppressive eras these boys revere. They seem to externalize pain a lot; blaming women for their own sense of entitlement and "failure" as a man — of which consists of a highly toxic and rigid manhood meant to dominate. Additionally it is also true that for men, it may be harder to find a safety net, emotional support, and help that they may need to de-radicalize themselves to start working on themselves.

It seems that young women have rapidly become more progressive, while young men have plateaued or swung conservative. Weird.

I developed anorexia when I was a teen through extreme dieting and lost a lot of weight in two months. This went on for a year, during which I reached a very unhealthy weight. I was extremely unhealthy.

My recovery wasn’t really by my own choice, but because I was put on birth control pills due to my lack of a period, which had actually been an issue even before the anorexia because I had PCOS. The birth control caused me to gain weight, but I was so thin at the time that the weight gain wasn’t very noticeable. During that period, I was able to heal my relationship with food, and things remained stable for a while.

About a year later, for other reasons, I started taking antidepressants, and then quarantine happened. Over the next two years, I found myself gaining a lot of weight. That weight stayed on for years. It was only last year, after making drastic lifestyle changes, that I was able to lose half of i. I’m still in the process of losing the remaining weight.

I think I lost the weight at a healthy rate, but I’ve realised that my body feels really stressed by the process. This made me wonder: does the body go through a different process after anorexia? I feel like, even though I have a much healthier relationship with food than I did before, my body still feels stressed, almost as if it’s afraid of the process or remembers what happened.

Has anyone else recovered from anorexia, later gained weight, and then lost it healthily? If so, did you experience a similar feeling of stress or any health issues while losing weight?

İlgilenenleri bekliyorum 🫶🏻 Lütfen katılmadan önce dün paylaştığım Topluluk Kuralları postunu okumayı unutmayın!

Türkçe konuşan/Türkiye'de yaşayan feministler olarak, Reddit üzerinde aktif ve kaliteli bir feminist topluluğun eksikliğini uzun süredir hissediyorduk. Benim bu topluluğu kurmama ilham olan, geçen sene uzun süren bir bekleyişin ardından sosyal medyanın en erkek egemen alanlarından biri olan Reddit içerisinde, Türkiye'deki kadınları bir araya getiren ve onlara güvenli bir alan sunan r/pedlesme & r/pedhub topluluklarının kurulması oldu. Bu toplulukların asıl amacı feminizm ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği olmasa da, marjinalleşmiş ve dezavantajlı grupların kurdukları güvenli alanların zamanla karşı-hegemonik bir direniş alanına evrildiğini görebiliriz. Gerçekten de bu iki topluluk, zaman içerisinde kadınların patriyarkiye karşı öfkesini ve mağduriyetini paylaşabildiği bir alana dönüştü. Bundan ilham alarak, tamamen feminist direncimizi ve isyanımızı temel alan, kapsayıcı ve öğretici bir feminist topluluk kurmaya karar verdim.

Topluluğumuza kimler üye olabilir?

Herhangi bir yaş veya cinsiyet sınırlamamız yoktur. Tek kural, kaliteli ve kaynaklı içerikler paylaşan kesişimsel bir feminist olmanızdır.

Kimler üye olamaz?

Daha önce bahsettiğim gibi, Reddit üzerinde, özellikle Türkiye sunucularında var olan erkek egemenliği, gerek alanlarımızın işgal edilmesiyle gerekse bitmek bilmeyen tacizlerle hepimizin tecrübe ettiği bir gerçek. Bu sebepten dolayı, topluluğumuzun üyelerine sağladığı güvenli alanı korumak ve gereksiz münakaşalardan kaçınmak için kendini kesişimsel feminist olarak tanımlamayanların üye olamayacağının, post paylaşamayacağının ve yorum yapamayacağının altını çizmek isterim.

Saygı ve mantık çerçevesinde yapılan tartışmalara neden yer vermiyorsunuz diye sorulduğunu duyar gibiyim. Burada da şunu belirtmek isterim: Bu kararımın arkasında, fikirlerimize meydan okunmasına karşı olan korkumuz değil; bu uygulama üzerinde kendi subjektif gerçekliğini objektif bir olguymuş gibi sunan, hayatında bir tane feminist kitabı açıp okumamış, safsata yapmadan bir konuyu tartışamayan ve temel mantık yetisi olmayan kadın düşmanı erkeklerin acizliği vardır. Bu yüzden de alanımızı işgal edip “sadece bir soru sormak ya da fikrini belirtmek için” yorum bırakan, kavga çıkarmaya çalışan, kadınları ve azınlıkları taciz eden ve nefret söyleminde bulunan kişiler uyarılmadan banlanacaktır.

Aynı şekilde kendisine feminist diyen ama öfkesini ve bilgisini erkek hegemonyasına, burjuvaziye ve patriyarkiye değil de azınlıklara karşı ayrımcılık yapmak için kullanan, ağzından mülteci ve Kürt kelimelerini düşürmeyen "feminist" hemcinslerime sesleniyorum. Topluluk adındaki KAPSAYICI kelimesine rağmen buraya gelip dışlayıcı fikirlerinizi paylaşmanıza tahammülümüz yoktur. Irkçı, homofobik, transfobik söylemlerin yanı sıra "feminen erkek", "maskülen kadın", "dişil enerji", "prenses erkek" gibi biyolojik-özcü söylemlere de yer vermediğimizi hatırlatmak isterim.

Ne Gibi Postlar Paylaşılabilir?

Şimdi, gelelim paylaşabileceğiniz içerik türlerine. Daha önce bahsettiğim gibi, topluluğumuz akademik ve öğretici olmayı hedeflemektedir. Feminist bireylere özgürce paylaşım yapabilecekleri güvenli bir alan yaratmak istesek de, topluluk amacını ve post kalitesini korumak adına kişisel ve subjektif paylaşımlara izin vermeyeceğiz.

Aşağıda izin verilen paylaşım türlerini görebilirsiniz.

1. Toplumsal cinsiyet haberleri
2. Feminizm ile alakalı makaleler, araştırma yazıları ve kitaplardan alıntılar
3. Kitap, film, dizilerin feminist, queer, emek ve beden politikaları gibi bağlamlarda incelendiği postlar
4. Feminist teori temel alınarak yazdığınız akademik yazılar
5. Günlük hayatta toplumsal cinsiyet eşitsizliğine dair yaptığınız gözlemler (tamamen subjektif olmasın, kaynakça ve bağlam sunmaya özen gösterin lütfen).
6. Kadın sanatçıları, akademisyenleri, aktivistleri, bilim insanlarını ve sporcuları paylaşarak başarılarını duyurma/destek olma postları
7. Kadın anatomisi, cinsellik, menstrüasyon, hormon tedavisi, cinsiyet uyum süreçleri hakkında doğru bilinen yanlışlar, eğitimsel amaçlı paylaşımlar
8. Dayanışma Postları*

*Dayanışma postları, erkek şiddetine maruz kalan, tacize uğrayan, tehdit edilen, finansal olarak zorluk yaşayan, bulunduğu yerden kaçmak isteyen kadınların maddi ve manevi olarak yardım çağrısında bulunabileceği postlardır. Bu postlar genel ilişki tavsiyesi sormak için değildir.

Paylaşımlarımız şimdilik bunlarla sınırlıdır. Topluluğumuzu geliştirmek için fikir ve önerileriniz olursa iletişime geçebilirsiniz.

Bu kadar! Eğer üye olmak için gerekli şartları sağladığına inanıyorsan, sen de artık r/KesisimselFeministler topluluğunun bir parçasısın. Aramıza hoş geldin!

I don't know if this post is relevant or not, but I wanted to share my experience.
I recently got into an argument about feminism with a man on Reddit. I know, a terrible idea. I follow a women-only subreddit from my country (nonwhite, eastern.) I don't want to disclose which country it is, first for privacy reasons, and second because the men from my country on Reddit are truly disturbing. Many of them are incredibly illiterate, vile and openly misogynistic. So as you can imagine even though it's a women only subreddit, these guys just won't leave us alone. Whenever there's a feminist discussion they show up to downvote posts and leave nasty comments. This particular guy had the nerve to create made a post claiming that "feminism damages the relationship between women and men." I asked him if I could DM him to have a discussion. I know, that was a huge mistake. I honestly never use Reddit to argue with men. I usually don't even leave comments. But I don't know what came over me. I thought we might be able to find some common ground.
At first I explained that in our country's context, the reason relationships between men and women are so damaged is not feminism but religion and culture. Feminism didn't create these issues, it addressed them. He said he agreed to some extent, but then he gave me an example.
He said, "When a man murders a woman, calling it gender-based violence or saying it's a men's issue is sexist because it blames all men. We should just name the perpetrator, not the gender."
Honestly, I should have ended the conversation right there. You can have a discussion with someone who has different beliefs, but you can't argue with someone who can’t grasp such a basic concept like this.
This man genuinely did not understand why research consistently shows that most violent crimes are committed by men, why men are statistically more likely to kill their intimate partners, or why this is considered gender-based violence. I tried to explain regardless of the country, ethnicity, religion, or culture, the overwhelming majority of these crimes are committed by men.
He then brought up crime rates among racial minorities and non-white people, claiming that if I say men are more likely to commit violent crimes, then by the same logic I must also believe that Black people are more violent, which would make me racist. I never said anything remotely like that. I emphasized that, regardless of ethnicity, these patterns are overwhelmingly about men because you don't see women of any racial or ethnic group committing violent crimes at nearly the same rates. But he simply couldn't grasp what I was saying.
He kept bringing the conversation back to race and insisted that feminist logic is racist because "blaming a group of people" is inherently discriminatory. I explained that I don't believe every man is a murderer simply because men commit most violent crimes. I also pointed out that this isn't about biology but about socialization. His response was, "So you're admitting it's not men's fault—it's society's." I asked him if he'd ever heard of the concept of patriarchy. He hadn't.
Then he said something that made me realize just how little he understood. He asked, "Do you think that when a man kills or beats his wife, he thinks, 'I'm a man, so I'm going to kill this woman'?"
I was genuinely shocked that he believed this was what feminists meant by gender-based violence. I was honestly appalled by his complete misunderstanding. That was the moment I realized I would never discuss feminism with men like him again.
He couldn't understand why we use terms like femicide or why we have collective terms to describe systemic patterns of violence. He couldn't understand how patriarchal norms and socialization can shape behaviors over time or how misogyny can become normalized within a culture. He viewed the world in an incredibly simplistic, one-dimensional way, without recognizing any of the social or structural complexities involved.
How can you have a productive discussion about feminism with someone who is so detached from reality? Unfortunately, this man isn't an anomaly. From my experience, a significant number of men think this way. It's impossible to have a meaningful conversation with people who refuse—or are unable—to engage with ideas beyond a superficial level.

Note: I also want to note that this was neither my first nor last discussion about feminism with men from my country. Both online and real life I found myself in countless conversations about feminism and my experience has been the same every time. So I did not form this opinion based on one online conversation I had with a stranger.

Ben benimkileri söyleyeyim.
Kitap okumayı çoook seviyorum. İngiliz edebiyatı öğrencisiyim o yüzden özellikle kendi dilinde okumak her ne kadar da zaman zaman zor olsa da çok sevdiğin bir şey. En son Komünist Manifesto ve Uğultulu Tepeleri bitirdim. Şu anda Suç ve Ceza ve Kanlı Oda’yı okuyorum (Angela Carter’ı aşırı tavsiye ederim.) Piyano çalmayı seviyorum, her ne kadar şu anda yaşadığım yerde olmasa da. Satranç ve sudoku oynamayı severim. Film ve dizi izlemeye bayılıyorummm. David Lynch’e sardım bu son bir sene. Geçenlerde de Better Call Saul’u bingewatchladım.
Fitness yapıyordum bir ara ama bırakmıştım devam edeceğim. Grup sporu yapmayı çok sevmeyen biri olarak ağırlık kaldırmak tam bana göre. Bir de yüzmeyi seviyorum.
Ha bir de resim çizmek ve örgü örmek ama bunlarda o kadar iyi değilim.

I have pcos, several mental illnesses on top if body dysmorphia and skin disorders as well. There are days when I am doing good. My skin looks great, my face is not puffy, my dark circles are not as obvious, overall I look good. In fact after I lost a bit of weight I would say that I feel attractive and people treat me better. But then there comes the flare ups which make me look like the most disgusting being on this planet. I look SO different that I become suicidal. Extremely puffy and saggy face, very pronounced dark circles, terrible skin covered in red patches and hormonal acne. Purple circles and sunken eyes. I live in fear that I might get another flare, or even worse, this is just how I look most of the time. Even on my good days I convince myself that this is not how I look normally and I exaggerate my attractiveness. I take so many photos throughout the day to check my face and my whole mood depends on these photos. I also feel like I am deceiving people because of how the difference in my looks. I can’t plan events days ahead in fear that it might coincide with my “bad days”.
It’s like a never ending cycle. I am so sick of dealing with this. And the worst part is that I feel as if people around me have these weird expectations that I should overcome these “symptoms” and look like the “good me”. I can see my moms, my bf or my friends disappointment and dissatisfaction on their faces when I don’t look good. They act like it’s my fault.
I don’t know how much of this is body dysmorphia or not but if anyone else deals with something similar I would love to hear your experiences.

I(F25) lost 13 kg over the last two year mostly through cico and walking. I am still in the process of losing weight as I am yet to reach my weight goal but for the last 5 months I’ve been retaining a lot of water, especially in my face. There are some days when I don’t. The difference between those days are very noticeable as I look like incredibly puffy in my face. When that happens the number on the scale changes to 0.5 to 1 kg so I know I am not imagining. I eat healthy, don’t consume a lot of sugar, fat or packaged foods. I eat enough fiber and protein and drink 2-3 L of water. I don’t know if its normal during weight loss process. I am not even doing any crazy diets. I think 13 kilos in the last 2 years is pretty healthy and slow so I don’t think I am putting too much stress on my body. It is not cycle related as it happens randomly throughout my cycle. I tried to see if its something I eat and tried to eat inflammatory foods but it still happens.
Did anyone else went through something like this? Is it normal when losing weight?