u/Ok_Importance_6993

Germany has one of the lowest ages of consent in Europe at 14. This seems directly linked to a very liberal teen culture.

Parties starting young, casual sex (including with older partners), drinking (beer at 16), vaping, smoking – all more open and common than in stricter countries.

Is the low consent age the reason (or a big part of it) why German teens grow up faster in these areas?

Or is it unrelated to the party/sex/substance scene?

Germans, what's your take? Good thing or problem?

Ik merk dat ik het steeds moeilijker vind hoe er online (en daarbuiten) wordt gereageerd op strafzaken en misdaadnieuws. Alles lijkt steeds meer te draaien om emotie, woede en snelle oordelen, terwijl feiten, nuance en hoe de rechtsstaat werkt vaak volledig verdwijnen.

In een rechtsstaat heeft iedereen recht op een advocaat en een onafhankelijke rechter. Dat is geen detail, dat is de basis. Toch zie ik bij vrijwel elk nieuwsbericht dezelfde patronen terugkomen: misvattingen, desinformatie en extreem ongenuanceerde conclusies.

Vooral bij ernstige zaken zoals moord- en zedenzaken gaat het snel volledig los. Mensen roepen dat daders dood moeten, dat de doodstraf terug moet, of dat complete groepen schuldig zouden zijn. Er wordt gegeneraliseerd naar “mannen”, “asielzoekers” of andere groepen, alsof je miljoenen mensen kunt afrekenen op individueel gedrag.

Ook zie je dat termen vaak verkeerd worden gebruikt. Neem bijvoorbeeld pedofilie: daar bestaat veel verwarring over online, en niet elke dader van seksueel misbruik valt onder die term, maar alles wordt vaak op één hoop gegooid zonder kennis van zaken.

Wat me ook opvalt is de houding richting veroordeelden. Iemand pleegt een ernstig misdrijf, zit zijn straf uit, en blijft daarna alsnog levenslang publiekelijk gestraft worden via internet. Bedreigingen, memes en voortdurende verontwaardiging gaan eindeloos door. Dat roept bij mij de vraag op: wat is dan nog het doel van straf?

Daarnaast zie je vaak dat mensen straffen “te licht” vinden, terwijl ze meestal geen zicht hebben op hoe rechters tot hun oordeel komen of welke factoren meespelen. Het systeem is juist bedoeld om zorgvuldig te wegen, niet om mee te gaan in de emotie van het moment.

Ook bij mensen die niet toerekeningsvatbaar zijn zie je veel onbegrip. Dat betekent niet dat er “niks gebeurt”, maar dat strafrecht soms niet het juiste kader is omdat iemand de gevolgen van zijn daden niet kan overzien.

Wat me misschien nog het meest zorgen baart, is de harde toon online. Mensen die elkaar de dood toewensen of complete personen afschrijven op basis van een kop of halve informatie. Sensationele berichtgeving helpt daar soms ook in mee.

Ik vind dat eerlijk gezegd zorgwekkend. Het lijkt alsof nuance steeds verder verdwijnt en plaatsmaakt voor zwart-witdenken en onderbuikreacties.

Criminaliteit zal altijd bestaan, dat is een realiteit. Maar als samenleving hebben we juist een rechtsstaat gebouwd om daar op een zorgvuldige en humane manier mee om te gaan. Misschien zouden we daar wat meer vertrouwen in mogen hebben, en wat minder in onze eerste emotionele reactie.

Herkennen meer mensen dit?

Ik weet niet of het aan mij ligt, maar ik schrik soms echt van de reacties onder nieuwsartikelen en op sociale media.

Ik ben absoluut niet iemand die zegt dat iedereen overal mee weg moet komen. Ik snap boosheid, frustratie en dat mensen verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun daden. Maar ik probeer ook naar de context te kijken en rationeel na te denken.

​

Neem bijvoorbeeld de zaak van Jerryson, die door een agent is doodgeschoten. Wat mij opviel waren mensen die zijn dood letterlijk leken te vieren en reageerden alsof het goed was dat hij dood was. Ongeacht wat iemand heeft gedaan, hoe kun je blij zijn met de dood van een mens?

​

Of de zaak van Bouchra D. Ik zag mensen die zonder nuance beweerden dat haar psychose haar eigen schuld was omdat ze drugs had gebruikt. Wanneer je probeert uit te leggen wat ontoerekeningsvatbaarheid inhoudt of hoe psychoses werken, lijkt niemand te luisteren. Alles wordt teruggebracht tot: "eigen schuld".

​

Hetzelfde zie je bij de zaak van Rivaldo. Een 17-jarige die een dodelijk misdrijf pleegde. Natuurlijk is dat verschrikkelijk en verdient zoiets een zware straf. Maar zodra iemand minderjarig is, zie ik direct reacties dat hij als een volwassene berecht had moeten worden. Terwijl het hele idee achter het jeugdstrafrecht juist is dat jongeren nog in ontwikkeling zijn en anders worden beoordeeld dan volwassenen.

​

Wat me misschien nog het meest schokte, waren reacties op de ANWB-zaak waarbij een ANWB-medewerker achter een telefoondief aanging en die persoon doodreed. Ik zag serieus mensen reageren met dingen als: "eigen schuld", "risico van het vak" of dat de medewerker niets verkeerd had gedaan. Terwijl er gewoon iemand dood is en de rechter uiteindelijk tot een veroordeling kwam.

​

Mijn punt is niet dat mensen geen verantwoordelijkheid dragen voor hun daden. Mijn punt is dat het lijkt alsof veel mensen online compleet hun empathie verliezen. Alsof iemand één fout maakt en daardoor elk recht op medelijden, begrip of nuance verliest.

​

Mijn vraag is oprecht: is dit gewoon een internetding? Zijn mensen online veel harder dan in het echte leven? Of ontbreekt empathie tegenwoordig steeds meer in discussies? Of is echt alleen empathie voor de slachtoffers en pure haat naar de dader.

​

Want soms lees ik die reacties en krijg ik echt het gevoel dat sommige mensen elk vermogen tot nuance, medelijden of menselijkheid zijn verloren.

​

Ben ik de enige die dit zo ervaar?